ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಅಷ್ಟರೂಪ್ಯಮತಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪ್ರಾಣಸ್ಯಾಷ್ಟಕಮೇವ ಚ। ಗತಿಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಮಧಶ್ಚೋಕ್ತಾ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಸಮಾಶ್ರಯಾತ್

ಎಂಟು ರೂಪಗಳ ವಿವರಣೆ, ಪ್ರಾಣದ ಎಂಟು ಭಾಗಗಳ ವಿವರ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಮಾರ್ಗಗಳೂ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿವೆ.

ಕಲ್ಪೇ ಕಲ್ಪೇ ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಮಹತಾಮಪಿ ಸಂಕ್ಷಯಃ। ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾಯ ಚ ದುಃಖಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಶ್ಚಾಪ್ಯನಿತ್ಯತಾ

ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾತ್ಮರೂ ಸಹ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ; ದುಃಖಗಳ ವಿವರ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಸ್ಥಿರತೆಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ದೌರಾತ್ಮ್ಯಂ ಚೈವ ಭೋಗಾನಾಂ ಪರಿಣಾಮವಿನಿರ್ಣಂಯಃ। ದುರ್ಲಭತ್ವಂ ಚ ಮೋಕ್ಷಸ್ಯ ವೈರಾಗ್ಯಾದ್ದೋಷದರ್ಶನಮ್

ಭೋಗಗಳ ದುಃಖಮಯತೆ ಅವುಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆಯಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ; ಮೋಕ್ಷವು ಅಪರೂಪವಾದುದು, ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಕಂಡು ತಿಳಿಯಬಹುದು.

ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಸತ್ತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್। ನಾನಾತ್ವದರ್ಶನಾಚ್ಛುದ್ಧಂ ತತಸ್ತದಭಿವರ್ತ್ತತೇ

ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಶುದ್ಧ ತತ್ವವು ವಿಭಿನ್ನತೆ ಕಾಣದೆ, ಅದನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ.

ತತಸ್ತಾಪತ್ರಯಾತೀತೋ ನೀರೂಪಾಖ್ಯೋ ನಿರಞ್ಜನಃ। ಆನನ್ದೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ನ ಬಿಭೇತಿ ಕುತಶ್ಚನ

ಮೂರು ವಿಧದ ತಾಪಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ರೂಪರಹಿತ ಮತ್ತು ನಿರ್ದೋಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆನಂದವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಭಯಪಡದು.

ಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ ಚ ಪುನಃ ಸರ್ಗೋ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽನ್ಯಸ್ಯ ಪೂರ್ವವತ್। ಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ ಋಷಿವಂಶಶ್ಚ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೊಸ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ, ಹಳೆಯದಂತೆ, ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಋಷಿವಂಶಗಳ ವಿವರವೂ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಇತಿ ಕೃತ್ಯಸಮುದ್ದೇಶಃ ಪುರಾಣಸ್ಯೋಪವರ್ಣಿತಃ। ಕೀರ್ತ್ತ್ಯನ್ತೇ ಜಗತೋ ಹ್ಯತ್ರ ಸರ್ವಪ್ರಲಯವಿಕ್ರಿಯಾಃ। ಪ್ರವೃತ್ತಯಶ್ಚ ಭೂತಾನಾಂ ನಿವೃತ್ತೀನಾಂ ಫಲಾನಿ ಚ

ಈ ರೀತಿ ಪುರಾಣದ ವಿಷಯಗಳ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಲಯದ ರೂಪಾಂತರಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಅವರ ಲಯ ಮತ್ತು ಫಲಗಳು ವಿವರವಾಗಿವೆ.

ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವೋ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಶಕ್ತೇರ್ಜನ್ಮ ತಥೈವ ಚ। ಸೌದಾಸಾನ್ನಿಗ್ರಹಸ್ತಸ್ಯ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಕೃತೇನ ಚ

ವಸಿಷ್ಠನ ಉದಯ, ಶಕ್ತಿಯ ಹುಟ್ಟು, ಅವನು ಸೌದಾಸನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡುದು, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಂದ ಕೂಡಾ ಅವನಿಗೆNigraha ಆಗಿದ್ದು—allವು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪರಾಶರಸ್ಯ ಚೋತ್ಪತ್ತಿರದೃಶ್ಯತ್ವಂ ಯಥಾ ವಿಭೋಃ। ಜಜ್ಞೇ ಪಿತೄಣಾಂ ಕನ್ಯಾಯಾಂ ವ್ಯಾಸಶ್ಚಾಪಿ ಯಥಾ ಮುನಿಃ

ಪರಾಶರನ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆ, ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ಕಾಣದವನಾದನು, ಪಿತೃಗಳ ಮಗಳೊಳಗೆ ವ್ಯಾಸನು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನು ಮತ್ತು ಅವನು ಮುನಿಯಾಗಿದನು—allವು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಶುಕಸ್ಯ ಚ ತಥಾ ಜನ್ಮ ಸಹ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಧೀಮತಃ। ಪರಾಶರಸ್ಯ ಪ್ರದ್ವೇಷೋ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಕೃತೋ ಯಥಾ

ಶುಕನ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆ, ಅವನ ಜ್ಞಾನಿ ಮಗನೊಂದಿಗೆ, ಪರಾಶರನ ವೈರವು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಂದ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು—allವು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವಸಿಷ್ಠಸಮ್ಭೃತಶ್ಚಾಗ್ನಿರ್ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಜಿಘಾಂಸಯಾ। ಸನ್ತಾನಹೇತೋರ್ವಿಭುನಾ ಚೀರ್ಣಃ ಸ್ಕನ್ದೇನ ಧೀಮತಾ। ದೈವೇನ ವಿಧಿನಾ ವಿಪ್ರ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಹಿತೈಷಿಣಾ

ವಸಿಷ್ಠನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು; ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಧೀರನಾದ ಸ್ಕಂದನು ದೇವರ todayಯಂತೆ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ಏಕಂ ವೇದಞ್ಚತುಷ್ಪಾದಞ್ಚತುರ್ದ್ಧಾ ಪುನರೀಶ್ವರಃ। ಯಥಾ ಬಿಭೇದ ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸಃ ಸರ್ವಾನ್ ಸ್ವಬುದ್ಧಿತಃ। ತಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯೈಃ ಪ್ರಶಿಷ್ಯೈಶ್ಚ ಶಾಖಾ ಭೇದಾಃ ಪುನಃ ಕೃತಾಃ

ಒಂದು ವೇದವನ್ನು ಭಗವಂತ ವ್ಯಾಸನು ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದನು; ಅವನ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತೆ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿದರು.

ಪ್ರಯೋಗೈಃ ಷಡ್‌ಗುಣೀಯೈಶ್ಚ ಯಥಾ ಪೃಷ್ಟಃ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ। ಪೃಷ್ಟೇನ ಚಾನುಪೃಷ್ಟಾಸ್ತೇ ಮುನಯೋ ಧರ್ಮಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಃ

ಸ್ವಯಂಭುವಿನಿಂದ ಆರು ವಿಧದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಮುನಿಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ಸುನಾಭಂ ದಿವ್ಯರೂಪಾಖ್ಯಂ ಸತ್ಯಾಙ್ಗಂ ಶುಭವಿಕ್ರಮಮ್। ಅನೌಪಮ್ಯಮಿದಞ್ಚಕ್ರಂ ವರ್ತ್ತಮಾನಮತನ್ದ್ರಿತಾಃ। ಪೃಷ್ಠತೋ ಯಾತ ನಿಯತಾಸ್ತತಃ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಥ ಯದ್ಧಿತಮ್

ಸುನಾಭನು, ದಿವ್ಯರೂಪ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಸತ್ಯಾಂಗ ಮತ್ತು ಶುಭವೀರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದನು, ಅವನು ಅಪೂರ್ವನು; ಈ ಚಕ್ರವನ್ನು ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ತಿರುಗಿಸಿದರು; ನೀವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರೆ ನಿಮಗೆ ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.

ಗಚ್ಛತೋ ಧರ್ಮಚಕ್ರಸ್ಯ ಯತ್ರ ನೇಮಿರ್ವಿಶೀರ್ಯತೇ। ಪುಣ್ಯಃ ಸ ದೇಶೋ ಮನ್ತವ್ಯ ಇತ್ಯುವಾಚ ತದಾ ಪ್ರಭುಃ। ಉಕ್ತ್ವಾ ಚೈವಮೃಷೀನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹ್ಯದೃಶ್ಯತ್ವಮಗಾತ್ಪುನಃ

ಧರ್ಮಚಕ್ರ ತಿರುಗುವಾಗ ಅದರ ನೇಮಿ ಒಡೆಯದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ಹೇಳಿದರು; ಹಾಗೆ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು.

ಗಙ್ಗಾಗರ್ಭಸಮಾಹಾರಂ ನೈಮಿಷೇಯತ್ವಮೇವ ಚ। ಈಜಿರೇ ಚೈವ ಸತ್ರೇಣ ಮುನಯೋ ನೈಮಿಷೇ ತದಾ। ಮೃತೇ ಶರದ್ವತಿ ತಥಾ ತಸ್ಯ ಚೋತ್ಥಾಪನಂ ಕೃತಮ್

ಗಂಗೆಯ ಸಾರವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು, ನೈಮಿಷ ಕ್ಷೇತ್ರ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳು ನೈಮಿಷದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಶರದ್ವತಿ ಸತ್ತ ನಂತರ ಅವನ ಪುನರುತ್ಥಾನವಾಯಿತು.

ಋಷಯೋ ನೈಮಿಷೇಯಾಸ್ತು ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪರಯಾ ಪುನಃ। ನಿಃಸೀಮಾಂ ಗಾಮಿಮಾಂ ಕೃತ್ಸ್ನಾಂ ಕೃತ್ವಾ ರಾಜಾನಮಾಹರನ್। ಯಥಾವಿಧಿ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ತಮಾತಿಥ್ಯೈರಪೂಜಯನ್

ನೈಮಿಷದ ಮುನಿಗಳು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಅಪಾರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ರಾಜನನ್ನು ಕರೆತಂದರು; ವಿಧಿಯಂತೆ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಅವನನ್ನು ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಪ್ರೀತಂ ತಥಾ ಕೃತಾತಿಥ್ಯಂ ರಾಜಾನಂ ವಿಧಿವತ್ತದಾ। ಅನ್ತರ್ದ್ಧಾನಗತಃ ಕ್ರೂರಃ ಸ್ವರ್ಭಾನುರಸುರೋಽಹರತ್

ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಆತಿಥ್ಯ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಕ್ರೂರನಾದ ಸ್ವರ್ಭಾನು ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಅವನನ್ನು ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.

ಅನುಸಸ್ರುರ್ಹತಂ ಚಾಪಿ ನೃಪಮೈಡಂ ಯಥಾ ಪುರಾ। ಗನ್ಧರ್ವ ಸಹಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಲಾಪಗ್ರಾಮವಾಸಿನಮ್

ಅವರು ಹತರಾದ ರಾಜನನ್ನು ಹಿಂದೇಟುಹಾಕಿದರು, ಹಿಂದೆಂದಿನಂತೆ; ಅವನು ಕಲಾಪ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ.

ಸನ್ನಿಪಾತಃ ಪುನಸ್ತಸ್ಯ ಯಥಾ ಯಜ್ಞೇ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹಿರಣ್ಮಯಂ ಸರ್ವಂ ಯಜ್ಞೇ ವಸ್ತು ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ರಾಜನು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದನು; ಆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರು ಎಲ್ಲವೂ ಬಂಗಾರದಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ತದಾ ವೈ ನೈಮಿಷೇಯಾಣಾಂ ಸತ್ರೇ ದ್ವಾದಶವಾರ್ಷಿಕೇ। ಯಥಾ ವಿವದಮಾನಸ್ತು ಐಡಃ ಸಂಸ್ಥಾಪಿತಸ್ತು ತೈಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನೈಮಿಷದ ಮುನಿಗಳ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಐಡನನ್ನು ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ಜನಯಿತ್ವಾ ತ್ವರಣ್ಯಾನ್ತೇ ಐಡಪುತ್ರಂ ಯಥಾಯುಷಮ್। ಸಮಾಪಯಿತ್ವಾ ತತ್ಸತ್ರಮಾಯುಷಂ ಪರ್ಯುಪಾಸತೇ

ಅವರು ಅರಣ್ಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಐಡನ ಮಗನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಅವನ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರು; ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಅವನ ಆಯುಷ್ಯವರೆಗೆ ಸೇವಿಸಿದರು.

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಯಥಾವೃತ್ತಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ। ಋಷೀಣಾಂ ಪರಮಂ ಚಾತ್ರ ಲೋಕತನ್ತ್ರಮನುತ್ತಮಮ್

ಎಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತೋ ಹಾಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರಂಪರೆಯೂ ಇದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಯತ್ಪುರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪುರಾಣಂ ಜ್ಞಾನಮುತ್ತಮಮ್। ಅವತಾರಶ್ಚ ರುದ್ರಸ್ಯ ದ್ವಿಜಾನುಗ್ರಹಕಾರಣಾತ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಪುರಾತನ ಮತ್ತು ಪರಮ ಜ್ಞಾನ, ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ರುದ್ರನ ಅವತಾರ—allವು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಥಾ ಪಾಶುಪತಾ ಯೋಗಾಃ ಸ್ಥಾನಾನಾಞ್ಚೈವ ಕೀರ್ತ್ತನಮ್। ಲಿಙ್ಗೋದ್ಭವಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ನೀಲಕಣ್ಠತ್ವಮೇವ ಚ

ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗಗಳು, ಸ್ಥಳಗಳ ಮಹಿಮೆ, ದೇವರಾದ ಲಿಂಗೋದ್ಭವ ಮತ್ತು ನೀಲಕಂಠನ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕಥ್ಯತೇ ಯತ್ರ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ವಾಯುನಾ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾ। ಧನ್ಯಂ ಯಶಸ್ಯಮಾಯುಷ್ಯಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್। ಕೀರ್ತ್ತನಂ ಶ್ರವಣಂ ಚಾಸ್ಯ ಧಾರಣಞ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ಯಲ್ಲಿ ವಾಯು ದೇವರು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಓದುವುದು, ಕೇಳುವುದು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಖ್ಯಾತಿ ತರಿಸುವುದು, ಆಯುಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, ಪುಣ್ಯ ಕೊಡುವುದು ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದು.

ಅನೇನ ಹಿ ಕ್ರಮೇಣೇದಂ ಪುರಾಣಂ ಸಂಪ್ರಚಕ್ಷ್ಯತೇ। ಸುಖಮರ್ಥಃ ಸಮಾಸೇನ ಮಹಾನಪ್ಯುಪಲಭ್ಯತೇ। ತಸ್ಮಾತ್ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಸುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಪಶ್ಚಾದ್ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ವಿಸ್ತರಮ್

ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರ ಸಾರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ದೊಡ್ಡ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೊದಲಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳಿ, ನಂತರ ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪಾದಮಾದ್ಯಮಿದಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಯೋಽಧೀಯೀತ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ। ತೇನಾಧೀತಂ ಪುರಾಣಂ ತತ್ ಸರ್ವಂ ನಾಸ್ತ್ಯತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಯಾರು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಈ ಮೊದಲನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೇನು, ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುರಾಣವನ್ನು ಓದಿದವರೇ ಆಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಯೋ ವಿದ್ಯಾಚ್ಚತುರೋ ವೇದಾನ್ ಸಾಙ್‌ಗೋಪನಿಷದೋ ದ್ವಿಜಃ। ನ ಚೇತ್ಪುರಾಣಂ ಸಂವಿದ್ಯಾನ್ನೈವ ಸ ಸ್ಯಾದ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ

ಯಾರು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳೊಡನೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಪುರಾಣವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾದ ಪಂಡಿತರು ಅಲ್ಲ.