ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಮಧ್ಯಮೋ ಹ್ಯೇಷ ಸೂತಸ್ಯ ಧರ್ಮಃ ಕ್ಷತ್ರೋಪಜೀವನಮ್। ರಥನಾಗಾಶ್ವಚರಿತಂ ಜಘನ್ಯಞ್ಚ ಚಿಕಿತ್ಸಿತಮ್

ಸೂತನಿಗೆ ಮಧ್ಯಮ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದುವುದು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದುವುದು.

ತತ್ ಸ್ವಧರ್ಮಮಹಂ ಪೃಷ್ಟೋ ಭವದ್ಭಿರ್ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಭಿಃ। ಕಸ್ಮಾತ್ ಸಮ್ಯಙ್ನ ವಿಬ್ರೂಯಾಂ ಪುರಾಣಮೃಷಿಪೂಜಿತಮ್

ನೀವು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಸುವವರು ನನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಪುರಾಣವನ್ನು, ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು ಗೌರವಿಸಿದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು, ನಾನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳದೆ ಏಕೆ ಇರಬೇಕು?

ಪಿತೄಣಾಂ ಮಾನಸೀ ಕನ್ಯಾ ವಾಸವೀ ಸಮಪದ್ಯತ। ಅಪಧ್ಯಾತಾ ಚ ಪಿತೃಭಿರ್ಮತ್ಸ್ಯಯೋನೌ ಬಭೂವ ಸಾ

ಪಿತೃಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗಳು ವಾಸವಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಪಿತೃಗಳು ಅವಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಆಕೆ ಮೀನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಅರಣೀವ ಹುತಾಶಸ್ಯ ನಿಮಿತ್ತಂ ಯಸ್ಯ ಜನ್ಮನಃ। ತಸ್ಯಾಂ ಜಾತೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ವ್ಯಾಸೋ ವೇದವಿದಾಂ ವರಃ

ಹೋಮದ ಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ಆಕೆಯು ಅವನ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಆಕೆಯೊಳಗೆ ಮಹಾಯೋಗಿ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವ್ಯಾಸನು ಜನಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮೈ ಭಗವತೇ ಕೃತ್ವಾ ನಮೋ ವ್ಯಾಸಾಯ ವೇಧಸೇ।। ಪುರುಷಾಯ ಪುರಾಣಾಯ ಭೃಗುವಾಕ್ಯಪ್ರವರ್ತ್ತಿನೇ। ಮಾನುಷಚ್ಛದ್ಮರೂಪಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣವೇ

ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ವ್ಯಾಸನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷನಿಗೆ, ಭೃಗುಮುನಿಯ ವಚನಗಳನ್ನು ಹರಡಿದವನೆ, ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಾಗಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೆಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಜಾತಮಾತ್ರಞ್ಚ ಯಂ ವೇದ ಉಪತಸ್ಥೇ ಸಸಙ್ಗ್ರಹಃ। ಧರ್ಮಮೇವ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಜಾತೂಕರ್ಣಾದವಾಪ ತಮ್

ಅವನಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವೇದಗಳು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವು. ಧರ್ಮವನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಜಾತೂಕರ್ಣನಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಮತಿಂ ಮನ್ಥಾನಮಾವಿಧ್ಯ ಯೇನಾಸೌ ಶ್ರುತಿಸಾಗರಾತ್। ಪ್ರಕಾಶಂ ಜನಿತೋ ಲೋಕೇ ಮಹಾಭಾರತಚನ್ದ್ರಮಾಃ

ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಥನದ ಕಡ್ಡಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ವೇದಸಾಗರದಿಂದ ಮಹಾಭಾರತ ಎಂಬ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಂದನು.

ವೇದದ್ರುಮಶ್ಚ ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸಶಾಖಃ ಸಮಪದ್ಯತ। ಭೂಮಿಕಾಲಗುಣಾನ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಬಹುಶಾಖೋ ಯಥಾ ದ್ರುಮಃ

ವೇದದ ಮರವು ಅವನನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಅದು ಬಹುಶಾಖೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಸ್ಥಳಕಾಲಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದು ಮರದಂತೆ ಅನೇಕ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತು.

ತಸ್ಮಾದಹಮುಪಶ್ರುತ್ಯ ಪುರಾಣಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ। ಸರ್ವಜ್ಞಾತ್ಸರ್ವವೇದೇಷು ಪೂಜಿತಾದ್ದೀಪ್ತತೇಜಸಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವಪಾತ್ರನಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞನಿಂದ ನಾನು ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ಪುರಾಣಂ ಸಮ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯದುಕ್ತಂ ಮಾತರಿಶ್ವನಾ। ಪೃಷ್ಟೇನ ಮುನಿಭಿಃ ಪೂರ್ವಂ ನೈಮಿಷೀಯೈರ್ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ

ಈಗ ನಾನು ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಮತರಿಶ್ವನು, ಹಿಂದೆ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ ಹೇಳಿದ್ದನು.

ಮಹೇಶ್ವರಃ ಪರೋಽವ್ಯಕ್ತಶ್ಚತುರ್ಬಾಹುಶ್ಚತುರ್ಮುಖಃ। ಅಚಿನ್ತ್ಯಶ್ಚಾಪ್ರಮೇಯಶ್ಚ ಸ್ವಯಮ್ಭೂರ್ಹೇತುರೀಶ್ವರಃ

ಮಹೇಶ್ವರನು, ಪರಮಾತ್ಮನು, ಅವ್ಯಕ್ತನು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೂ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳೂಳ್ಳವನು, ಅಕಲ್ಪನೀಯನು, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವನು, ಸ್ವಯಂಭುವು, ಕಾರಣವೂ, ಈಶ್ವರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಕಾರಣಂ ಯದ್ಯನ್ನಿತ್ಯಂ ಸದಸದಾತ್ಮಕಮ್। ಮಹದಾದಿವಿಶೇಷಾನ್ತಂ ಸೃಜತೀತಿ ವಿನಿಶ್ಚಯಃ

ಅವ್ಯಕ್ತವು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು, ಶಾಶ್ವತವೂ, ಸತ್ತು-ಬದುಕಿರುವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ. ಅದರಿಂದ ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ವಿಶೇಷವರೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಥಿರವಾದ ನಂಬಿಕೆ.

ಅಣ್ಡಂ ಹಿರಣ್ಮಯಞ್ಚೈವ ಬಭೂವಾಪ್ರತಿಮಂ ತತಃ। ಅಣ್ಡಸ್ಯಾವರಣಞ್ಚಾದ್ಭಿರಪಾಮಪಿ ಚ ತೇಜಸಾ

ಆಮೇಲೆ ಹಿರಣ್ಮಯ ಅಂಡವು, ಅಪ್ರತಿಮವಾದುದು ಉದಯವಾಯಿತು. ಆ ಅಂಡವನ್ನು ನೀರು ಹಾಗೂ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಯಿತು.

ವಾಯುನಾ ತಸ್ಯ ನಭಸಾ ನಭೋ ಭೂತಾದಿನಾ ವೃತಮ್। ಭೂತಾದಿರ್ಮಹತಾ ಚೈವ ಅವ್ಯಕ್ತೇನಾವೃತೋ ಮಹಾನ್

ಆ ಅಂಡವನ್ನು ವಾಯು, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂತಾದಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಯಿತು. ಭೂತಾದಿಯನ್ನು ಮಹತ್ತಿನಿಂದ, ಮಹತ್ತನ್ನು ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲಾಯಿತು.

ಅತೋಽತ್ರ ವಿಶ್ವದೇವಾನಾಮೃಷೀಣಾಞ್ಚೋಪವರ್ಣಿತಮ್। ನದೀನಾಂ ಪರ್ವತಾನಾಞ್ಚ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವೋಽತ್ರ ಶಸ್ಯತೇ

ಇಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದೇವರು, ಋಷಿಗಳು, ನದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪರ್ವತಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮನ್ವನ್ತರಾಣಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕಲ್ಪಾನಾಞ್ಚೋಪವರ್ಣನಮ್। ಕೀರ್ತ್ತನಂ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮ ಜನ್ಮ ಚ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮನ್ವಂತರಗಳು, ಕಲ್ಪಗಳ ವಿವರಣೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಮಹಿಮೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಹುಟ್ಟಿನ ವರ್ಣನೆ ಕೂಡ ಇದೆ.

ಅತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಸ್ರಷ್ಟೃತ್ವಂ ಪ್ರಜಾಸರ್ಗೋಪವರ್ಣನಮ್। ಅವಸ್ಥಾಶ್ಚಾತ್ರ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯನ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ

ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ವಿವರ, ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕಲ್ಪಾನಾಂ ವತ್ಸರಾಶ್ಚೈವ ಜಗತಃ ಸ್ಥಾಪನನ್ತಥಾ। ಶಯನಞ್ಚ ಹರೇರತ್ರ ಪೃಥಿವ್ಯುದ್ಧರಣನ್ತಥಾ

ಇಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಗಳ ವರ್ಷಗಳು, ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಹರಿಯ ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದ ಘಟನೆಗಳಿವೆ.

ಸನ್ನಿವೇಶಃ ಪುರಾದೀನಾಂ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿಭಾಗಶಃ। ವೃಕ್ಷಾಣಾಂ ಗೃಹಸಂಸ್ಥಾನಾಂ ಸಿದ್ಧಾನಾಞ್ಚವಿನಾಶನಮ್

ನಗರಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ವಿಭಜನೆ, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳ ರೂಪ, ಸಿದ್ಧರ ನಾಶ—allವು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಯೋಜನಾನಾಂ ಪಥಾಞ್ಚೈವ ಸಞ್ಚರೋ ಬಹುವಿಸ್ತರಃ। ಸ್ವರ್ಗೇ ಸ್ಥಾನವಿಭಾಗಶ್ಚ ಮರ್ತ್ತ್ಯಾನಾಂ ಭುವಿಚಾರಿಣಾಮ್

ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರದ ಮಾರ್ಗಗಳು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸಂಚಾರ, ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಇರುವ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಥಳಗಳ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ವೃಕ್ಷಾಣಾಮೋಷಧೀನಾಞ್ಚ ವೀರುಧಾಞ್ಚ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತನಮ್। ವೃಕ್ಷನಾರಕಿಕೀಟತ್ವಂ ಮರ್ತ್ತ್ಯಾನಾಂ ಪರಿಕೀರ್ತ್ತಿತಮ್

ಮರಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಗಳ ವಿವರವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಮರ, ಪ್ರಾಣಿ ಅಥವಾ ಕೀಟರಾಗಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ದೇವತಾನಾಮೃಷೀಣಾಞ್ಚ ದ್ವೇ ಸೃತೀ ಪರಿಕೀರ್ತ್ತಿತೇ। ಅನ್ನಾದೀನಾಂ ತನೂನಾಞ್ಚ ಸರ್ಜನನ್ತ್ಯಜನನ್ತಥಾ

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳ ವಿವರಣೆ ಇದೆ. ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಮತ್ತು ದೇಹ ಹೊಂದಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಥಮಂ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾಣಾಂ ಪುರಾಣಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸ್ಮೃತಮ್। ಅನನ್ತರಞ್ಚ ವಕ್ರೇಭ್ಯೋ ವೇದಾಸ್ತಸ್ಯ ವಿನಿಃಸೃತಾಃ

ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೊದಲನೆಯದು ಪುರಾಣವೆಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ಆನಂತರ ಅವನ ಬಾಯಿಂದವೇ ವೇದಗಳು ಹೊರಬಂದವು.

ಅಙ್ಗಾನಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಞ್ಚ ವ್ರತಾನಿ ನಿಯಮಾಸ್ತಥಾ। ಪಶೂನಾಂ ಪುರುಷಾಣಾಞ್ಚ ಸಮ್ಭವಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ

ವೇದಗಳ ಅಂಗಗಳು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ, ವ್ರತಗಳು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳ ವಿವರವಿದೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಉದ್ಭವವನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಥಾ ನಿರ್ವಚನಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಕಲ್ಪಸ್ಯ ಚ ಪರಿಗ್ರಹಃ। ನವ ಸರ್ಗಾಃ ಪುನಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕಾಃ

ಹೀಗೆಯೇ ಪದಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನೂ, ಕಾಲ್ಪದ ವಿವರವನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಒಂಬತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಗಳ ವಿವರವಿದೆ.

ತ್ರಯೋಽನ್ಯೇ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಾಸ್ತು ತತೋ ಲೋಕಾನಕಲ್ಪಯತ್। ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽವಯವೇಭ್ಯಶ್ಚ ಧರ್ಮಾದೀನಾಂ ಸಮುದ್ಭವಃ

ಮತ್ತೆ ಮೂರು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸೃಷ್ಟಿಗಳ ವಿವರವಿದೆ. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಧರ್ಮಾದಿಗಳ ಉದ್ಭವವಾಯಿತು.

ಯೇ ದ್ವಾದಶ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಪ್ರಜಾಃ ಕಲ್ಪೇ ಪುನಃ ಪುನಃ। ಕಲ್ಪಯೋರನ್ತರಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪ್ರತಿಸನ್ಧಿಶ್ಚ ಯಸ್ತಯೋಃ

ಪ್ರತಿ ಕಾಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವ ಹನ್ನೆರಡು ಪ್ರಜೆಗಳ ವಿವರವಿದೆ. ಎರಡು ಕಾಲ್ಪಗಳ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯೂ ಅವುಗಳ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಮೋಮಾತ್ರಾವೃತತ್ವಾಚ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽಧರ್ಮಸಮ್ಭವಃ। ತಥೈವ ಶತರೂಪಾಯಾಃ ಸಮ್ಭವಶ್ಚ ತತಃ ಪರಮ್

ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಅಧರ್ಮದ ಉದ್ಭವವನ್ನೂ, ನಂತರ ಶತರೂಪೆಯ ಉದ್ಭವವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಿಯವ್ರತೋತ್ತಾನಪಾದೌ ಪ್ರಸೂತ್ಯಾಕೂತಯಶ್ಚ ತಾಃ। ಕೀರ್ತ್ತ್ಯನ್ತೇ ಧೂತಪಾಪ್ಮಾನೋ ಯೇಷು ಲೋಕಾಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾಃ

ಪ್ರಿಯವ್ರತ ಮತ್ತು ಉತ್ತಾನಪಾದ, ಅವರ ಸಂತಾನಗಳು ಮತ್ತು ಆಕೂತಿಯ ವಿವರವಿದೆ. ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಇವರಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.