ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಏಷಾಞ್ಚ ಋಷಿಮುಖ್ಯಾನಾಂ ಪುರಾಣಂ ಪ್ರತಿ ಧೀಮತಾಮ್। ಶುಶ್ರೂಷಾಸ್ತಿ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ತಚ್ಛ್ರಾವಯಿತುಮರ್ಹಸಿ

ಈ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ಸರ್ವೇ ಹೀಮೇ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ನಾನಾ ಗೋತ್ರಾಃ ಸಮಾಗತಾಃ। ಸ್ವಾನ್ ಸ್ವಾನ್ ವಂಶಾನ್ ಪುರಾಣೈಸ್ತು ಶ್ರೃಣುಯುರ್ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಈ ಮಹಾತ್ಮರು ವಿವಿಧ ವಂಶಗಳಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರೇ, ಇವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಂಶಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪುರಾಣಗಳಿಂದ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಪುತ್ರಾನ್ ದೀರ್ಘಸತ್ರೇಽಸ್ಮಿಞ್ಛ್ರವಯೇಥಾ ಮುನೀನಥ। ದೀಕ್ಷಿಷ್ಯಮಾಣೈರಸ್ಮಾಭಿ ಸ್ತೇನ ಪ್ರಾಗಸಿ ಸಂಸ್ಮೃತಃ

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ದೀರ್ಘ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ನೀನು ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿಸಬೇಕು. ನಾವು ದೀಕ್ಷೆಗೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ಇತಿ ಸನ್ನೋದಿತಃ ಸೂತಸ್ತೈರೇವ ಮುನಿಭಿಃ ಪುರಾ। ಪುರಾಣಾರ್ಥಂ ಪುರಾಣಜ್ಞೈಃ ಸತ್ಯವ್ರತಪರಾಯಣೈಃ

ಹೀಗೆ, ಸತ್ಯವ್ರತಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದ ಪುರಾಣಜ್ಞರಾದ ಆ ಮುನಿಗಳು ಸೂತನಿಗೆ ಪುರಾಣದ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು.

ಸ್ವಧರ್ಮ ಏಷ ಸೂತಸ್ಯ ಸದ್ಭಿರ್ದೃಷ್ಟಃ ಪುರಾತನೈಃ। ದೇವತಾನಾಮೃಷೀಣಾಞ್ಚ ರಾಜ್ಞಾಞ್ಚಾಮಿತತೇಜಸಾಮ್

ಸೂತನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ರಾಜರಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಪುರಾತನ ಸದ್ಭಾವಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವಾಗಿದೆ.

ವಂಶಾನಾಂ ಧಾರಣಂ ಕಾರ್ಯಂ ಶ್ರುತಾನಾಞ್ಚ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್। ಇತಿಹಾಸಪುರಾಣೇಷು ದಿಷ್ಟಾ ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಭಿಃ

ಮಹಾತ್ಮರ ವಂಶಗಳನ್ನು ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಂತೆ ಉಳಿಸುವುದು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರಿಂದ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನ ಹಿ ವೇದೇಷ್ವಧಿಕಾರಃ ಕಶ್ವಿತ್ ಸೂತಸ್ಯ ದೃಶ್ಯತೇ। ವೈನ್ಯಸ್ಯ ಹಿ ಪೃಥೋರ್ಯಜ್ಞೇ ವರ್ತ್ತಮಾನೇ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಸುತ್ಯಾಯಾಮಭವತ್ ಸೂತಃ ಪ್ರಥಮಂ ವರ್ಣವೈಕೃತಃ

ಸೂತನಿಗೆ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ. ವೇನನ ಪುತ್ರ ಪೃಥುವಿನ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಸೋಮಯಾಗದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂತನು ಪ್ರಥಮವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ವರ್ಣವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಐನ್ದ್ರೇಣ ಹವಿಷಾ ತತ್ರ ಹವಿಃ ಪೃಕ್ತಂ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ। ಜುಹಾವೇನ್ದ್ರಾಯ ದೇವಾಯ ತತಃ ಸೂತೋ ವ್ಯಜಾಯತ। ಪ್ರಮಾದಾತ್ತತ್ರ ಸಞ್ಜಜ್ಞೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಞ್ಚ ಕರ್ಮಸು

ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಹವಿಸು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಹವಿಸು ಜೊತೆಗೆ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರಿಂದ ಸೂತನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಆ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೂ ನಡೆಯಿತು.

ಶಿಷ್ಯಹವ್ಯೇನ ಯತ್ ಪೃಕ್ತಮಭಿಭೂತಂ ಗುರೋರ್ಹವಿಃ। ಅಧರೋತ್ತರಚಾರೇಣ ಜಜ್ಞೇ ತದ್ವರ್ಣವೈಕೃತಃ

ಶಿಷ್ಯನ ಹವಿಸು ಗುರುನ ಹವಿಸನ್ನು ಮೀರಿದಾಗ, ಕ್ರಮ ತಪ್ಪಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ವರ್ಣಭೇದವು ಉಂಟಾಯಿತು.

ಯಚ್ಚ ಕ್ಷತ್ರಾತ್ ಸಮಭವದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಽವರಯೋನಿತಃ। ತತಃ ಪೂರ್ವೇಣ ಸಾಧರ್ಮ್ಯಾತ್ತುಲ್ಯಧರ್ಮಾ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಃ

ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮಹಿಳೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಹಿಂದಿನವರಂತೆ ಅವನಿಗೂ ಅವೇ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಧ್ಯಮೋ ಹ್ಯೇಷ ಸೂತಸ್ಯ ಧರ್ಮಃ ಕ್ಷತ್ರೋಪಜೀವನಮ್। ರಥನಾಗಾಶ್ವಚರಿತಂ ಜಘನ್ಯಞ್ಚ ಚಿಕಿತ್ಸಿತಮ್

ಸೂತನಿಗೆ ಮಧ್ಯಮ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದುವುದು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದುವುದು.

ತತ್ ಸ್ವಧರ್ಮಮಹಂ ಪೃಷ್ಟೋ ಭವದ್ಭಿರ್ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಭಿಃ। ಕಸ್ಮಾತ್ ಸಮ್ಯಙ್ನ ವಿಬ್ರೂಯಾಂ ಪುರಾಣಮೃಷಿಪೂಜಿತಮ್

ನೀವು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಸುವವರು ನನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಪುರಾಣವನ್ನು, ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು ಗೌರವಿಸಿದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು, ನಾನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳದೆ ಏಕೆ ಇರಬೇಕು?

ಪಿತೄಣಾಂ ಮಾನಸೀ ಕನ್ಯಾ ವಾಸವೀ ಸಮಪದ್ಯತ। ಅಪಧ್ಯಾತಾ ಚ ಪಿತೃಭಿರ್ಮತ್ಸ್ಯಯೋನೌ ಬಭೂವ ಸಾ

ಪಿತೃಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗಳು ವಾಸವಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಪಿತೃಗಳು ಅವಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಆಕೆ ಮೀನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಅರಣೀವ ಹುತಾಶಸ್ಯ ನಿಮಿತ್ತಂ ಯಸ್ಯ ಜನ್ಮನಃ। ತಸ್ಯಾಂ ಜಾತೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ವ್ಯಾಸೋ ವೇದವಿದಾಂ ವರಃ

ಹೋಮದ ಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ಆಕೆಯು ಅವನ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಆಕೆಯೊಳಗೆ ಮಹಾಯೋಗಿ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವ್ಯಾಸನು ಜನಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮೈ ಭಗವತೇ ಕೃತ್ವಾ ನಮೋ ವ್ಯಾಸಾಯ ವೇಧಸೇ।। ಪುರುಷಾಯ ಪುರಾಣಾಯ ಭೃಗುವಾಕ್ಯಪ್ರವರ್ತ್ತಿನೇ। ಮಾನುಷಚ್ಛದ್ಮರೂಪಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣವೇ

ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ವ್ಯಾಸನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷನಿಗೆ, ಭೃಗುಮುನಿಯ ವಚನಗಳನ್ನು ಹರಡಿದವನೆ, ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಾಗಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೆಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಜಾತಮಾತ್ರಞ್ಚ ಯಂ ವೇದ ಉಪತಸ್ಥೇ ಸಸಙ್ಗ್ರಹಃ। ಧರ್ಮಮೇವ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಜಾತೂಕರ್ಣಾದವಾಪ ತಮ್

ಅವನಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವೇದಗಳು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವು. ಧರ್ಮವನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಜಾತೂಕರ್ಣನಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಮತಿಂ ಮನ್ಥಾನಮಾವಿಧ್ಯ ಯೇನಾಸೌ ಶ್ರುತಿಸಾಗರಾತ್। ಪ್ರಕಾಶಂ ಜನಿತೋ ಲೋಕೇ ಮಹಾಭಾರತಚನ್ದ್ರಮಾಃ

ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಥನದ ಕಡ್ಡಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ವೇದಸಾಗರದಿಂದ ಮಹಾಭಾರತ ಎಂಬ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಂದನು.

ವೇದದ್ರುಮಶ್ಚ ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸಶಾಖಃ ಸಮಪದ್ಯತ। ಭೂಮಿಕಾಲಗುಣಾನ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಬಹುಶಾಖೋ ಯಥಾ ದ್ರುಮಃ

ವೇದದ ಮರವು ಅವನನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಅದು ಬಹುಶಾಖೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಸ್ಥಳಕಾಲಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದು ಮರದಂತೆ ಅನೇಕ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತು.

ತಸ್ಮಾದಹಮುಪಶ್ರುತ್ಯ ಪುರಾಣಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ। ಸರ್ವಜ್ಞಾತ್ಸರ್ವವೇದೇಷು ಪೂಜಿತಾದ್ದೀಪ್ತತೇಜಸಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವಪಾತ್ರನಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞನಿಂದ ನಾನು ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ಪುರಾಣಂ ಸಮ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯದುಕ್ತಂ ಮಾತರಿಶ್ವನಾ। ಪೃಷ್ಟೇನ ಮುನಿಭಿಃ ಪೂರ್ವಂ ನೈಮಿಷೀಯೈರ್ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ

ಈಗ ನಾನು ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಮತರಿಶ್ವನು, ಹಿಂದೆ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ ಹೇಳಿದ್ದನು.

ಮಹೇಶ್ವರಃ ಪರೋಽವ್ಯಕ್ತಶ್ಚತುರ್ಬಾಹುಶ್ಚತುರ್ಮುಖಃ। ಅಚಿನ್ತ್ಯಶ್ಚಾಪ್ರಮೇಯಶ್ಚ ಸ್ವಯಮ್ಭೂರ್ಹೇತುರೀಶ್ವರಃ

ಮಹೇಶ್ವರನು, ಪರಮಾತ್ಮನು, ಅವ್ಯಕ್ತನು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೂ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳೂಳ್ಳವನು, ಅಕಲ್ಪನೀಯನು, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವನು, ಸ್ವಯಂಭುವು, ಕಾರಣವೂ, ಈಶ್ವರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಕಾರಣಂ ಯದ್ಯನ್ನಿತ್ಯಂ ಸದಸದಾತ್ಮಕಮ್। ಮಹದಾದಿವಿಶೇಷಾನ್ತಂ ಸೃಜತೀತಿ ವಿನಿಶ್ಚಯಃ

ಅವ್ಯಕ್ತವು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು, ಶಾಶ್ವತವೂ, ಸತ್ತು-ಬದುಕಿರುವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ. ಅದರಿಂದ ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ವಿಶೇಷವರೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಥಿರವಾದ ನಂಬಿಕೆ.

ಅಣ್ಡಂ ಹಿರಣ್ಮಯಞ್ಚೈವ ಬಭೂವಾಪ್ರತಿಮಂ ತತಃ। ಅಣ್ಡಸ್ಯಾವರಣಞ್ಚಾದ್ಭಿರಪಾಮಪಿ ಚ ತೇಜಸಾ

ಆಮೇಲೆ ಹಿರಣ್ಮಯ ಅಂಡವು, ಅಪ್ರತಿಮವಾದುದು ಉದಯವಾಯಿತು. ಆ ಅಂಡವನ್ನು ನೀರು ಹಾಗೂ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಯಿತು.

ವಾಯುನಾ ತಸ್ಯ ನಭಸಾ ನಭೋ ಭೂತಾದಿನಾ ವೃತಮ್। ಭೂತಾದಿರ್ಮಹತಾ ಚೈವ ಅವ್ಯಕ್ತೇನಾವೃತೋ ಮಹಾನ್

ಆ ಅಂಡವನ್ನು ವಾಯು, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂತಾದಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಯಿತು. ಭೂತಾದಿಯನ್ನು ಮಹತ್ತಿನಿಂದ, ಮಹತ್ತನ್ನು ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲಾಯಿತು.

ಅತೋಽತ್ರ ವಿಶ್ವದೇವಾನಾಮೃಷೀಣಾಞ್ಚೋಪವರ್ಣಿತಮ್। ನದೀನಾಂ ಪರ್ವತಾನಾಞ್ಚ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವೋಽತ್ರ ಶಸ್ಯತೇ

ಇಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದೇವರು, ಋಷಿಗಳು, ನದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪರ್ವತಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮನ್ವನ್ತರಾಣಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕಲ್ಪಾನಾಞ್ಚೋಪವರ್ಣನಮ್। ಕೀರ್ತ್ತನಂ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮ ಜನ್ಮ ಚ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮನ್ವಂತರಗಳು, ಕಲ್ಪಗಳ ವಿವರಣೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಮಹಿಮೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಹುಟ್ಟಿನ ವರ್ಣನೆ ಕೂಡ ಇದೆ.

ಅತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಸ್ರಷ್ಟೃತ್ವಂ ಪ್ರಜಾಸರ್ಗೋಪವರ್ಣನಮ್। ಅವಸ್ಥಾಶ್ಚಾತ್ರ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯನ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ

ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ವಿವರ, ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕಲ್ಪಾನಾಂ ವತ್ಸರಾಶ್ಚೈವ ಜಗತಃ ಸ್ಥಾಪನನ್ತಥಾ। ಶಯನಞ್ಚ ಹರೇರತ್ರ ಪೃಥಿವ್ಯುದ್ಧರಣನ್ತಥಾ

ಇಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಗಳ ವರ್ಷಗಳು, ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಹರಿಯ ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದ ಘಟನೆಗಳಿವೆ.

ಸನ್ನಿವೇಶಃ ಪುರಾದೀನಾಂ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿಭಾಗಶಃ। ವೃಕ್ಷಾಣಾಂ ಗೃಹಸಂಸ್ಥಾನಾಂ ಸಿದ್ಧಾನಾಞ್ಚವಿನಾಶನಮ್

ನಗರಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ವಿಭಜನೆ, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳ ರೂಪ, ಸಿದ್ಧರ ನಾಶ—allವು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.