ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರೇ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ದೀರ್ಘಸತ್ರನ್ತು ಈಜಿರೇ। ನದ್ಯಾಸ್ತೀರೇ ದೃಷದ್ವತ್ಯಾಃ ಪುಣ್ಯಾಯಾಃ ಶುಚಿರೋಧಸಃ। ದೀಕ್ಷಿತಾಸ್ತೇ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯಗೋಚರಾಃ

ಧರ್ಮಭೂಮಿಯಾದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ದೃಷದ್ವತಿ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ದೀಕ್ಷಿತರಾಗಿ, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವರು ದೀರ್ಘ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ದ್ರಷ್ಟುಂ ತಾನ್ ಸ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಃ ಸೂತಃ ಪೌರಾಣಿಕೋತ್ತಮಃ। ಲೋಮಾನಿ ಹರ್ಷಯಾಞ್ಚಕ್ರೇ ಶ್ರೋತ್ರೂಣಾಂ ಯತ್ ಸುಭಾಷಿತೈಃ। ಕರ್ಮಣಾ ಪ್ರಥಿತಸ್ತೇನ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿಁಲ್ಲೋಮಹರ್ಷಣಃ

ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಮಹಾಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ಸೂತನು, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕೇಳುವವರ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಲೋಮಹರ್ಷಣ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ತಪಃಶ್ರುತಾಚಾರನಿಧೇರ್ವೇದವ್ಯಾಸಸ್ಯ ಧೀಮತಃ। ಶಿಷ್ಯೋ ಬಭೂವ ಮೇಧಾವೀ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಃ

ವೇದವ್ಯಾಸ ಮಹರ್ಷಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ, ತಪಸ್ಸು, ಪಾಠ ಮತ್ತು ಶೀಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಪುರಾಣ ವೇದೋ ಹ್ಯಖಿಲೋ ಯಸ್ಮಿನ್ ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ। ಭಾರತೀ ಚೈವ ವಿಪುಲಾ ಮಹಾಭಾರತವರ್ದ್ಧಿನೀ

ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ವೇದಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಭಾರತಿ ಎಂಬ ಮಹದ್ಗ್ರಂಥವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಇದೆ.

ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಾಃ ಕಥಾ ಯಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾಃ। ಸೂಕ್ತಾಃ ಸುಪರಿಭಾಷಾಶ್ಚ ಭೂಮಾವೋಷಧಯೋ ಯಥಾ

ಇದರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷಗಳ ಕುರಿತ ಕಥೆಗಳು, ಜಾಣಮಟ್ಟದ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಹೇಳಿಕೆಗಳು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಔಷಧಿಗಳು ಇರುವಂತೆ, ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ.

ಸ ತಾನ್ ನ್ಯಾಯೇನ ಸುಧಿಯೋ ನ್ಯಾಯವಿನ್ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾನ್। ಅಭಿಗಮ್ಯೋಪಸಂಸೃತ್ಯ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ। ತೋಷಯಾಮಾಸ ಮೇಧಾವೀ ಪ್ರಣಿಪಾತೇನ ತಾನೃಷೀನ್

ಅವನಂತು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಆ ಮಹಾನ್ಯಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ತೇ ಚಾಪಿ ಸರ್ತ್ರಿಣಃ ಪ್ರೀತಾಃ ಸಸದಸ್ಯಾ ಮಹೌಜಸಃ। ತಸ್ಮೈ ಸಾಮ ಚ ಪೂಜಾಞ್ಚ ಯಥಾವತ್ ಪ್ರತಿಪೇದಿರೇ

ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಭೆಯವರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸನ್ಮಾನ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಅಥ ತೇಷಾಂ ಪುರಾಣಸ್ಯ ಶುಶ್ರೂಷಾ ಸಮಪದ್ಯತ। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮಾತಿವಿಶ್ವಸ್ತಂ ವಿದ್ವಾಂಸಂ ಲೋಮಹರ್ಷಣಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಲೋಮಹರ್ಷಣನು ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಸತ್ರೇ ಗೃಹಪತಿಃ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಃ। ಇಙ್ಗಿತೈರ್ಭಾವಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ತೇಷಾಂ ಸೂತಮನೋದಯತ್

ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದ ಗೃಹಸ್ಥನು, ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವರ ಸಂಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ಅರಿತು, ಸೂತನಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದನು.

ತ್ವಯಾ ಸೂತ ಮಹಾಬುದ್ಧಿರ್ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮಃ। ಇತಿಹಾಸಪುರಾಣಾರ್ಥಂ ವ್ಯಾಸಃ ಸಮ್ಯಗುಪಾಸಿತಃ। ದುದೋಹ ವೈ ಮತಿಂ ತಸ್ಯ ತ್ವಂ ಪುರಾಣಾಶ್ರಯಾಂ ಕಥಾಮ್

ಸೂತನೇ, ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಮಹಾನ್ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಈಗ ಆ ಪುರಾಣಕಥೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಏಷಾಞ್ಚ ಋಷಿಮುಖ್ಯಾನಾಂ ಪುರಾಣಂ ಪ್ರತಿ ಧೀಮತಾಮ್। ಶುಶ್ರೂಷಾಸ್ತಿ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ತಚ್ಛ್ರಾವಯಿತುಮರ್ಹಸಿ

ಈ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ಸರ್ವೇ ಹೀಮೇ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ನಾನಾ ಗೋತ್ರಾಃ ಸಮಾಗತಾಃ। ಸ್ವಾನ್ ಸ್ವಾನ್ ವಂಶಾನ್ ಪುರಾಣೈಸ್ತು ಶ್ರೃಣುಯುರ್ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಈ ಮಹಾತ್ಮರು ವಿವಿಧ ವಂಶಗಳಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರೇ, ಇವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಂಶಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪುರಾಣಗಳಿಂದ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಪುತ್ರಾನ್ ದೀರ್ಘಸತ್ರೇಽಸ್ಮಿಞ್ಛ್ರವಯೇಥಾ ಮುನೀನಥ। ದೀಕ್ಷಿಷ್ಯಮಾಣೈರಸ್ಮಾಭಿ ಸ್ತೇನ ಪ್ರಾಗಸಿ ಸಂಸ್ಮೃತಃ

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ದೀರ್ಘ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ನೀನು ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿಸಬೇಕು. ನಾವು ದೀಕ್ಷೆಗೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ಇತಿ ಸನ್ನೋದಿತಃ ಸೂತಸ್ತೈರೇವ ಮುನಿಭಿಃ ಪುರಾ। ಪುರಾಣಾರ್ಥಂ ಪುರಾಣಜ್ಞೈಃ ಸತ್ಯವ್ರತಪರಾಯಣೈಃ

ಹೀಗೆ, ಸತ್ಯವ್ರತಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದ ಪುರಾಣಜ್ಞರಾದ ಆ ಮುನಿಗಳು ಸೂತನಿಗೆ ಪುರಾಣದ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು.

ಸ್ವಧರ್ಮ ಏಷ ಸೂತಸ್ಯ ಸದ್ಭಿರ್ದೃಷ್ಟಃ ಪುರಾತನೈಃ। ದೇವತಾನಾಮೃಷೀಣಾಞ್ಚ ರಾಜ್ಞಾಞ್ಚಾಮಿತತೇಜಸಾಮ್

ಸೂತನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ರಾಜರಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಪುರಾತನ ಸದ್ಭಾವಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವಾಗಿದೆ.

ವಂಶಾನಾಂ ಧಾರಣಂ ಕಾರ್ಯಂ ಶ್ರುತಾನಾಞ್ಚ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್। ಇತಿಹಾಸಪುರಾಣೇಷು ದಿಷ್ಟಾ ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಭಿಃ

ಮಹಾತ್ಮರ ವಂಶಗಳನ್ನು ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಂತೆ ಉಳಿಸುವುದು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರಿಂದ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನ ಹಿ ವೇದೇಷ್ವಧಿಕಾರಃ ಕಶ್ವಿತ್ ಸೂತಸ್ಯ ದೃಶ್ಯತೇ। ವೈನ್ಯಸ್ಯ ಹಿ ಪೃಥೋರ್ಯಜ್ಞೇ ವರ್ತ್ತಮಾನೇ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಸುತ್ಯಾಯಾಮಭವತ್ ಸೂತಃ ಪ್ರಥಮಂ ವರ್ಣವೈಕೃತಃ

ಸೂತನಿಗೆ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ. ವೇನನ ಪುತ್ರ ಪೃಥುವಿನ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಸೋಮಯಾಗದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂತನು ಪ್ರಥಮವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ವರ್ಣವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಐನ್ದ್ರೇಣ ಹವಿಷಾ ತತ್ರ ಹವಿಃ ಪೃಕ್ತಂ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ। ಜುಹಾವೇನ್ದ್ರಾಯ ದೇವಾಯ ತತಃ ಸೂತೋ ವ್ಯಜಾಯತ। ಪ್ರಮಾದಾತ್ತತ್ರ ಸಞ್ಜಜ್ಞೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಞ್ಚ ಕರ್ಮಸು

ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಹವಿಸು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಹವಿಸು ಜೊತೆಗೆ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರಿಂದ ಸೂತನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಆ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೂ ನಡೆಯಿತು.

ಶಿಷ್ಯಹವ್ಯೇನ ಯತ್ ಪೃಕ್ತಮಭಿಭೂತಂ ಗುರೋರ್ಹವಿಃ। ಅಧರೋತ್ತರಚಾರೇಣ ಜಜ್ಞೇ ತದ್ವರ್ಣವೈಕೃತಃ

ಶಿಷ್ಯನ ಹವಿಸು ಗುರುನ ಹವಿಸನ್ನು ಮೀರಿದಾಗ, ಕ್ರಮ ತಪ್ಪಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ವರ್ಣಭೇದವು ಉಂಟಾಯಿತು.

ಯಚ್ಚ ಕ್ಷತ್ರಾತ್ ಸಮಭವದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಽವರಯೋನಿತಃ। ತತಃ ಪೂರ್ವೇಣ ಸಾಧರ್ಮ್ಯಾತ್ತುಲ್ಯಧರ್ಮಾ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಃ

ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮಹಿಳೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಹಿಂದಿನವರಂತೆ ಅವನಿಗೂ ಅವೇ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಧ್ಯಮೋ ಹ್ಯೇಷ ಸೂತಸ್ಯ ಧರ್ಮಃ ಕ್ಷತ್ರೋಪಜೀವನಮ್। ರಥನಾಗಾಶ್ವಚರಿತಂ ಜಘನ್ಯಞ್ಚ ಚಿಕಿತ್ಸಿತಮ್

ಸೂತನಿಗೆ ಮಧ್ಯಮ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದುವುದು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದುವುದು.

ತತ್ ಸ್ವಧರ್ಮಮಹಂ ಪೃಷ್ಟೋ ಭವದ್ಭಿರ್ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಭಿಃ। ಕಸ್ಮಾತ್ ಸಮ್ಯಙ್ನ ವಿಬ್ರೂಯಾಂ ಪುರಾಣಮೃಷಿಪೂಜಿತಮ್

ನೀವು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಸುವವರು ನನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಪುರಾಣವನ್ನು, ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು ಗೌರವಿಸಿದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು, ನಾನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳದೆ ಏಕೆ ಇರಬೇಕು?

ಪಿತೄಣಾಂ ಮಾನಸೀ ಕನ್ಯಾ ವಾಸವೀ ಸಮಪದ್ಯತ। ಅಪಧ್ಯಾತಾ ಚ ಪಿತೃಭಿರ್ಮತ್ಸ್ಯಯೋನೌ ಬಭೂವ ಸಾ

ಪಿತೃಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗಳು ವಾಸವಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಪಿತೃಗಳು ಅವಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಆಕೆ ಮೀನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಅರಣೀವ ಹುತಾಶಸ್ಯ ನಿಮಿತ್ತಂ ಯಸ್ಯ ಜನ್ಮನಃ। ತಸ್ಯಾಂ ಜಾತೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ವ್ಯಾಸೋ ವೇದವಿದಾಂ ವರಃ

ಹೋಮದ ಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ಆಕೆಯು ಅವನ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಆಕೆಯೊಳಗೆ ಮಹಾಯೋಗಿ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವ್ಯಾಸನು ಜನಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮೈ ಭಗವತೇ ಕೃತ್ವಾ ನಮೋ ವ್ಯಾಸಾಯ ವೇಧಸೇ।। ಪುರುಷಾಯ ಪುರಾಣಾಯ ಭೃಗುವಾಕ್ಯಪ್ರವರ್ತ್ತಿನೇ। ಮಾನುಷಚ್ಛದ್ಮರೂಪಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣವೇ

ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ವ್ಯಾಸನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷನಿಗೆ, ಭೃಗುಮುನಿಯ ವಚನಗಳನ್ನು ಹರಡಿದವನೆ, ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಾಗಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೆಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಜಾತಮಾತ್ರಞ್ಚ ಯಂ ವೇದ ಉಪತಸ್ಥೇ ಸಸಙ್ಗ್ರಹಃ। ಧರ್ಮಮೇವ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಜಾತೂಕರ್ಣಾದವಾಪ ತಮ್

ಅವನಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವೇದಗಳು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವು. ಧರ್ಮವನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಜಾತೂಕರ್ಣನಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಮತಿಂ ಮನ್ಥಾನಮಾವಿಧ್ಯ ಯೇನಾಸೌ ಶ್ರುತಿಸಾಗರಾತ್। ಪ್ರಕಾಶಂ ಜನಿತೋ ಲೋಕೇ ಮಹಾಭಾರತಚನ್ದ್ರಮಾಃ

ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಥನದ ಕಡ್ಡಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ವೇದಸಾಗರದಿಂದ ಮಹಾಭಾರತ ಎಂಬ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಂದನು.

ವೇದದ್ರುಮಶ್ಚ ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸಶಾಖಃ ಸಮಪದ್ಯತ। ಭೂಮಿಕಾಲಗುಣಾನ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಬಹುಶಾಖೋ ಯಥಾ ದ್ರುಮಃ

ವೇದದ ಮರವು ಅವನನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಅದು ಬಹುಶಾಖೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಸ್ಥಳಕಾಲಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದು ಮರದಂತೆ ಅನೇಕ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತು.

ತಸ್ಮಾದಹಮುಪಶ್ರುತ್ಯ ಪುರಾಣಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ। ಸರ್ವಜ್ಞಾತ್ಸರ್ವವೇದೇಷು ಪೂಜಿತಾದ್ದೀಪ್ತತೇಜಸಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವಪಾತ್ರನಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞನಿಂದ ನಾನು ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.