ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಲೋಕಕರ್ತ್ತಾರಂ ಸರ್ವಜ್ಞಮಪರಾಜಿತಮ್। ಪ್ರಭುಂ ಭೂತಭವಿಷ್ಯಸ್ಯ ಸಾಮ್ಪ್ರತಸ್ಯ ಚ ಸತ್ಪತಿಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಜಯಿಸಲಾಗದವನು, ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದ ಸತ್ಯಪತಿಯಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಜ್ಞಾನಮಪ್ರತಿಮಂ ಯಸ್ಯ ವೈರಾಗ್ಯಂ ಚ ಜಗತ್ಪತೇಃ। ಐಶ್ವರ್ಯಞ್ಚೈವ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಸಹಸಿದ್ಧಿಚತುಷ್ಟಯಃ

ಯಾರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಿಲ್ಲ, ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಸಿದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ.

ಯ ಇಮಾನ್ ಪಶ್ಯತೇ ಭಾವಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಸದಸದಾತ್ಮಕಾನ್। ಆವಿಶನ್ತಿ ಪುನಸ್ತಂ ವೈ ಕ್ರಿಯಾಭಾವಾರ್ಥಮೀಶ್ವರಮ್

ಯಾರು ಸದಾ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವರಲ್ಲೇ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆ ಕರ್ತೃಭಾವವಿರುವ ಈಶ್ವರನು.

ಲೋಕಕೃಲ್ಲೋಕತತ್ತ್ವಜ್ಞೋ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಾಯ ತತ್ತ್ವವಿತ್। ಅಸೃಜತ್ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚರಾಣಿ ಚ

ಯೋಗ ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತಮಜಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾಣಂ ಚಿತ್ಪತಿಂ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಣಮ್। ಪುರಾಣಾಖ್ಯಾನಜಿಜ್ಞಾಸುರ್ವ್ರಜಾಮಿ ಶರಣಂ ಪ್ರಭುಮ್

ಅಜಜನಾದ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮ, ಚಿತ್ಪತಿ, ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು, ಪುರಾಣಕಥೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿ, ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮವಾಯುಮಹೇನ್ದ್ರೇಭ್ಯೋ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಸಮಾಹಿತಃ। ಋಷೀಣಾಞ್ಚ ವರಿಷ್ಠಾಯ ವಸಿಷ್ಠಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಾಯು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ,

ತನ್ನಪ್ತ್ತ್ರೇ ಚಾತಿಯಶಸೇ ಜಾತೂಕರ್ಣಾಯ ಚರ್ಷಯೇ। ವಸಿಷ್ಠಾಯ ಚ ಶುಚಯೇ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನಾಯ ಚ

ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮೊಮ್ಮಗ ಜಾತೂಕರ್ಣ ಮಹರ್ಷಿಗೆ, ಪವಿತ್ರ ವಸಿಷ್ಠರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ,

ಪುರಾಣಂ ಸಮ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಬ್ರಹ್ಮೋಕ್ತಂ ವೇದಸಮ್ಮಿತಮ್। ಧರ್ಮಾರ್ಥನ್ಯಾಯಸಂಯುಕ್ತೈರಾಗಮೈಃ ಸುವಿಭೂಷಿತಮ್

ಈಗ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ, ವೇದಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ತತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಸೀಮಕೃಷ್ಣೇ ವಿಕ್ರಾನ್ತೇ ರಾಜನ್ಯೇಽನುಪಮತ್ವಿಷಿ। ಪ್ರಶಾಸತೀಮಾಂ ಧರ್ಮೇಣ ಭೂಮಿಂ ಭೂಮಿಪಸತ್ತಮೇ

ಅಸೀಮಕೃಷ್ಣ ಎಂಬ ರಾಜನು, ಶೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಿಲ್ಲದವನು, ಧರ್ಮದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ,

ಋಷಯಃ ಸಂಶಿತಾತ್ಮಾನಃ ಸತ್ಯವ್ರತಪರಾಯಣಾಃ। ಋಜವೋ ನಷ್ಟರಜಸಃ ಶಾನ್ತಾ ದಾನ್ತಾ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು, ಸತ್ಯವ್ರತ ಪಾಲಕರು, ನೇರವಾದವರು, ರಜೋಗುಣವಿಲ್ಲದವರು, ಶಾಂತರು, ದಂಡಿತರು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು.

ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರೇ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ದೀರ್ಘಸತ್ರನ್ತು ಈಜಿರೇ। ನದ್ಯಾಸ್ತೀರೇ ದೃಷದ್ವತ್ಯಾಃ ಪುಣ್ಯಾಯಾಃ ಶುಚಿರೋಧಸಃ। ದೀಕ್ಷಿತಾಸ್ತೇ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯಗೋಚರಾಃ

ಧರ್ಮಭೂಮಿಯಾದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ದೃಷದ್ವತಿ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ದೀಕ್ಷಿತರಾಗಿ, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವರು ದೀರ್ಘ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ದ್ರಷ್ಟುಂ ತಾನ್ ಸ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಃ ಸೂತಃ ಪೌರಾಣಿಕೋತ್ತಮಃ। ಲೋಮಾನಿ ಹರ್ಷಯಾಞ್ಚಕ್ರೇ ಶ್ರೋತ್ರೂಣಾಂ ಯತ್ ಸುಭಾಷಿತೈಃ। ಕರ್ಮಣಾ ಪ್ರಥಿತಸ್ತೇನ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿಁಲ್ಲೋಮಹರ್ಷಣಃ

ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಮಹಾಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ಸೂತನು, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕೇಳುವವರ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಲೋಮಹರ್ಷಣ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ತಪಃಶ್ರುತಾಚಾರನಿಧೇರ್ವೇದವ್ಯಾಸಸ್ಯ ಧೀಮತಃ। ಶಿಷ್ಯೋ ಬಭೂವ ಮೇಧಾವೀ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಃ

ವೇದವ್ಯಾಸ ಮಹರ್ಷಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ, ತಪಸ್ಸು, ಪಾಠ ಮತ್ತು ಶೀಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಪುರಾಣ ವೇದೋ ಹ್ಯಖಿಲೋ ಯಸ್ಮಿನ್ ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ। ಭಾರತೀ ಚೈವ ವಿಪುಲಾ ಮಹಾಭಾರತವರ್ದ್ಧಿನೀ

ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ವೇದಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಭಾರತಿ ಎಂಬ ಮಹದ್ಗ್ರಂಥವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಇದೆ.

ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಾಃ ಕಥಾ ಯಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾಃ। ಸೂಕ್ತಾಃ ಸುಪರಿಭಾಷಾಶ್ಚ ಭೂಮಾವೋಷಧಯೋ ಯಥಾ

ಇದರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷಗಳ ಕುರಿತ ಕಥೆಗಳು, ಜಾಣಮಟ್ಟದ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಹೇಳಿಕೆಗಳು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಔಷಧಿಗಳು ಇರುವಂತೆ, ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ.

ಸ ತಾನ್ ನ್ಯಾಯೇನ ಸುಧಿಯೋ ನ್ಯಾಯವಿನ್ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾನ್। ಅಭಿಗಮ್ಯೋಪಸಂಸೃತ್ಯ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ। ತೋಷಯಾಮಾಸ ಮೇಧಾವೀ ಪ್ರಣಿಪಾತೇನ ತಾನೃಷೀನ್

ಅವನಂತು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಆ ಮಹಾನ್ಯಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ತೇ ಚಾಪಿ ಸರ್ತ್ರಿಣಃ ಪ್ರೀತಾಃ ಸಸದಸ್ಯಾ ಮಹೌಜಸಃ। ತಸ್ಮೈ ಸಾಮ ಚ ಪೂಜಾಞ್ಚ ಯಥಾವತ್ ಪ್ರತಿಪೇದಿರೇ

ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಭೆಯವರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸನ್ಮಾನ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಅಥ ತೇಷಾಂ ಪುರಾಣಸ್ಯ ಶುಶ್ರೂಷಾ ಸಮಪದ್ಯತ। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮಾತಿವಿಶ್ವಸ್ತಂ ವಿದ್ವಾಂಸಂ ಲೋಮಹರ್ಷಣಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಲೋಮಹರ್ಷಣನು ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಸತ್ರೇ ಗೃಹಪತಿಃ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಃ। ಇಙ್ಗಿತೈರ್ಭಾವಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ತೇಷಾಂ ಸೂತಮನೋದಯತ್

ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದ ಗೃಹಸ್ಥನು, ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವರ ಸಂಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ಅರಿತು, ಸೂತನಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದನು.

ತ್ವಯಾ ಸೂತ ಮಹಾಬುದ್ಧಿರ್ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮಃ। ಇತಿಹಾಸಪುರಾಣಾರ್ಥಂ ವ್ಯಾಸಃ ಸಮ್ಯಗುಪಾಸಿತಃ। ದುದೋಹ ವೈ ಮತಿಂ ತಸ್ಯ ತ್ವಂ ಪುರಾಣಾಶ್ರಯಾಂ ಕಥಾಮ್

ಸೂತನೇ, ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಮಹಾನ್ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಈಗ ಆ ಪುರಾಣಕಥೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಏಷಾಞ್ಚ ಋಷಿಮುಖ್ಯಾನಾಂ ಪುರಾಣಂ ಪ್ರತಿ ಧೀಮತಾಮ್। ಶುಶ್ರೂಷಾಸ್ತಿ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ತಚ್ಛ್ರಾವಯಿತುಮರ್ಹಸಿ

ಈ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ಸರ್ವೇ ಹೀಮೇ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ನಾನಾ ಗೋತ್ರಾಃ ಸಮಾಗತಾಃ। ಸ್ವಾನ್ ಸ್ವಾನ್ ವಂಶಾನ್ ಪುರಾಣೈಸ್ತು ಶ್ರೃಣುಯುರ್ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಈ ಮಹಾತ್ಮರು ವಿವಿಧ ವಂಶಗಳಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರೇ, ಇವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಂಶಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪುರಾಣಗಳಿಂದ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಪುತ್ರಾನ್ ದೀರ್ಘಸತ್ರೇಽಸ್ಮಿಞ್ಛ್ರವಯೇಥಾ ಮುನೀನಥ। ದೀಕ್ಷಿಷ್ಯಮಾಣೈರಸ್ಮಾಭಿ ಸ್ತೇನ ಪ್ರಾಗಸಿ ಸಂಸ್ಮೃತಃ

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ದೀರ್ಘ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ನೀನು ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿಸಬೇಕು. ನಾವು ದೀಕ್ಷೆಗೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ಇತಿ ಸನ್ನೋದಿತಃ ಸೂತಸ್ತೈರೇವ ಮುನಿಭಿಃ ಪುರಾ। ಪುರಾಣಾರ್ಥಂ ಪುರಾಣಜ್ಞೈಃ ಸತ್ಯವ್ರತಪರಾಯಣೈಃ

ಹೀಗೆ, ಸತ್ಯವ್ರತಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದ ಪುರಾಣಜ್ಞರಾದ ಆ ಮುನಿಗಳು ಸೂತನಿಗೆ ಪುರಾಣದ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು.

ಸ್ವಧರ್ಮ ಏಷ ಸೂತಸ್ಯ ಸದ್ಭಿರ್ದೃಷ್ಟಃ ಪುರಾತನೈಃ। ದೇವತಾನಾಮೃಷೀಣಾಞ್ಚ ರಾಜ್ಞಾಞ್ಚಾಮಿತತೇಜಸಾಮ್

ಸೂತನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ರಾಜರಿಗೆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಪುರಾತನ ಸದ್ಭಾವಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವಾಗಿದೆ.

ವಂಶಾನಾಂ ಧಾರಣಂ ಕಾರ್ಯಂ ಶ್ರುತಾನಾಞ್ಚ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್। ಇತಿಹಾಸಪುರಾಣೇಷು ದಿಷ್ಟಾ ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಭಿಃ

ಮಹಾತ್ಮರ ವಂಶಗಳನ್ನು ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಂತೆ ಉಳಿಸುವುದು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರಿಂದ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನ ಹಿ ವೇದೇಷ್ವಧಿಕಾರಃ ಕಶ್ವಿತ್ ಸೂತಸ್ಯ ದೃಶ್ಯತೇ। ವೈನ್ಯಸ್ಯ ಹಿ ಪೃಥೋರ್ಯಜ್ಞೇ ವರ್ತ್ತಮಾನೇ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಸುತ್ಯಾಯಾಮಭವತ್ ಸೂತಃ ಪ್ರಥಮಂ ವರ್ಣವೈಕೃತಃ

ಸೂತನಿಗೆ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ. ವೇನನ ಪುತ್ರ ಪೃಥುವಿನ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಸೋಮಯಾಗದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂತನು ಪ್ರಥಮವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ವರ್ಣವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಐನ್ದ್ರೇಣ ಹವಿಷಾ ತತ್ರ ಹವಿಃ ಪೃಕ್ತಂ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ। ಜುಹಾವೇನ್ದ್ರಾಯ ದೇವಾಯ ತತಃ ಸೂತೋ ವ್ಯಜಾಯತ। ಪ್ರಮಾದಾತ್ತತ್ರ ಸಞ್ಜಜ್ಞೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಞ್ಚ ಕರ್ಮಸು

ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಹವಿಸು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಹವಿಸು ಜೊತೆಗೆ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರಿಂದ ಸೂತನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಆ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೂ ನಡೆಯಿತು.

ಶಿಷ್ಯಹವ್ಯೇನ ಯತ್ ಪೃಕ್ತಮಭಿಭೂತಂ ಗುರೋರ್ಹವಿಃ। ಅಧರೋತ್ತರಚಾರೇಣ ಜಜ್ಞೇ ತದ್ವರ್ಣವೈಕೃತಃ

ಶಿಷ್ಯನ ಹವಿಸು ಗುರುನ ಹವಿಸನ್ನು ಮೀರಿದಾಗ, ಕ್ರಮ ತಪ್ಪಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ವರ್ಣಭೇದವು ಉಂಟಾಯಿತು.