ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ನಿರ್ಮ್ಮಥ್ಯಾಗ್ನಿಂ ಶಮೀಗರ್ಭೇ ವಿಧಿರ್ವಿಷ್ಣ್ವಾದಿಭಿಃ ಸಹ। ಲೇಭೇ ತೀರ್ಥನ್ತು ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಮ್ ।। ೫೦.

ಶಮೀ ಮರದೊಳಗೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಬ್ಬಿಸಿ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಾಯಿತು; ಆ ತೀರ್ಥವು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು.

ಮಖಸಂಜ್ಞನ್ತು ತತ್ತೀರ್ಥಂ ಪಿತೄಣಾಂ ಮುಕ್ತಿ ದಾಯಕಮ್। ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚ ತರ್ಪಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡದೋ ಮುಕ್ತಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೫೦.

ಮಖ ಎಂಬ ಹೆಸರಿರುವ ಆ ತೀರ್ಥವು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ, ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪಿತೄನ್ಸ್ವರ್ಗಂ ನಯೇನ್ನತ್ವಾ ಸಙ್ಗಮೇಽಙ್ಗಾರಕೇಶ್ವರೌ। ಗಯಾಕೂಟೇ ಪಿಣ್ಡದಾನಾದಶ್ವಮೇಧಫಲಂ ಲಭೇತ್ ।। ೫೦.

ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಅಂಘಾರಕ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು; ಗಯಾ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅಶ್ವಮೇಧಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಭಸ್ಮಕೂಟೇ ಭಸ್ಮನಾಥಂ ನತ್ವಾ ಚ ತಾರಯೇತ್ಪಿತೄನ್ । ತ್ಯಕ್ತಪಾಪೋ ಭವೇನ್ಮುಕ್ತಃ ಸಙ್ಗಮೇ ಸ್ನಾನಮಾಚರೇತ್ ।। ೫೦.

ಭಸ್ಮಕೂಟದಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮನಾಥನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು; ಪಾಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಇಷ್ಟಿಂ ಚಕ್ರೇಽಶ್ವಮೇಧಾಖ್ಯಂ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ। ಇಷ್ಟಿತೋ ನಿರ್ಗತಃ ಶಮ್ಭುರ್ವರಂ ವೃಣು ವಸಿಷ್ಠಕಮ್ ।। ೫೦.

ಮಹರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಎಂಬ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಆ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶಂಭು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ, 'ವರೆನು ಕೇಳು ವಸಿಷ್ಠ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರಾಹೇತಿ ತಂ ವಸಿಷ್ಠೋಽಪಿ ಶಿವ ತುಷ್ಠೋಽಸಿ ಮೇ ಯದಿ। ವಸ್ತವ್ಯಂ ಚಾತ್ರ ದೇವೇಶ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಶಿವಃ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೫೦.

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ನನಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ ದೇವೇಶ, ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು.' ಶಿವನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.

ಪಿಣ್ಡದೋ ಧೇನುಕಾರಣ್ಯೇ ಕಾಮಧೇನುಪದೇಷು ಚ। ಸ್ನಾತ್ವಾ ನತ್ವಾಥ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ನಯೇತ್ಪಿತೄನ್ ।। ೫೦.

ಧೇನುಕ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಮಧೇನು ಇರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು.

ಕರ್ದ್ದಮಾಲೇ ಗಯಾನಾಭೌ ಮುಣ್ಡಪೃಷ್ಠಸಮೀಪತಃ। ಸ್ನಾತ್ವಾ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿತೄಣಾಮನೃಣೋ ಭವೇತ್ ।। ೫೦.

ಕರ್ಧಮ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ, ಗಯಾ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ, ಮುಂಡಪೃಷ್ಠದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಋಣ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಫಲ್ಗುಚಣ್ಡೀಶ್ಮಶಾನಾಕ್ಷೀಮಙ್ಗಲಾದ್ಯಾಃ ಸಮರ್ಚ್ಚಯೇತ್। ಗಯಾಯಾಞ್ಚ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾತ್ರಿಃ ಸಪ್ತಕುಲಮುದ್ಧರೇತ್ ।। ೫೦.

ಫಲ್ಗು, ಚಂಡಿ, ಶ್ಮಶಾನ, ಅಕ್ಷಿ, ಮಂಗಳ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಗಯಾದಲ್ಲಿ ಎತ್ತು ಬಿಡುವುದರಿಂದ ಏಳು ಕುಲವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು.

ಯತ್ರ ತತ್ರ ಸ್ಥಿತಾ ದೇವಾ ಋಷಯೋಽಪಿ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ । ಆದ್ಯಂ ಗದಾಧರಂ ಧ್ಯಾಯಞ್ಛ್ರಾದ್ಧಪಿಣ್ಡಾದಿದಾನತಃ ।। ೫೦.

ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಋಷಿಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಮೊದಲು ಗದಾಧರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶ್ರಾದ್ಧ, ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಕುಲಾನಾಂ ಶತಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ನಯೇತ್ ಪಿತೄನ್। ಗಯಾ ಗಯೋ ಗಯಾ ದಿತ್ಯೋ ಗಾಯತ್ರೀ ಚ ಗದಾಧರಃ ।। ೫೦.

ನೂರು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು; ಗಯಾ, ಗಯಾ, ಗಯಾದಿತ್ಯ, ಗಾಯತ್ರಿ ಮತ್ತು ಗದಾಧರ ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಗಯಾ ಗಯಾಸುರಶ್ಚೈವ ಷಙ್ಗಯಾ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕಾಃ। ಗಯಾಖ್ಯಾನಮಿದಂ ಪುಣ್ಯಂ ಯಃ ಪಠೇತ್ಸತತಂ ನರಃ ।। ೫೦.

ಗಯಾ, ಗಯಾಸುರ ಮತ್ತು ಆರು ಗಯಾಗಳು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವರು; ಈ ಪವಿತ್ರ ಗಯಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾವನು ಸದಾ ಓದುತ್ತಾನೋ ಅವನು—

ಶ್ರೃಣುಯಾಚ್ಛ್ರದ್ಧಯಾ ಯಸ್ತು ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್। ಪಾಠಯೇದ್ವಾ ಗಯಾಖ್ಯಾನಂ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯಃ ಪುಣ್ಯಕೃನ್ನರಃ ।। ೫೦.

ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅಥವಾ ಈ ಗಯಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಓದುತ್ತಾನೋ ಆ ಪುಣ್ಯವಂತನು—

ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕೃತಂ ತೇನ ಕೃತಂ ತೇನ ಸುನಿಶ್ಚಿತಮ್। ಗಯಾಯಾ ಮಹಿಮಾನಞ್ಚ ಹ್ಯಭ್ಯಸೇದ್ಯಃ ಸಮಾಹಿತಃ ।। ೫೦.

ಅವನಿಗೆ ಗಯಾ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಖಚಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ಎಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಯಾರು ಗಯೆಯ ಮಹಿಮೆ ಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ—

ತೇನೇಷ್ಟಂ ರಾಜಸೂಯೇನ ಅಶ್ವಮೇಧೇನ ನಾರದ। ಲಿಖೇದ್ವಾ ಲೇಖಯೇದ್ವಾಪಿ ಪೂಜಯೇದ್ವಾಪಿ ಪುಸ್ತಕಮ್ ।। ೫೦.

ಅವನಿಗೆ ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಂತೆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ನರದನೇ; ಅಥವಾ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬರೆಯುವವನಾದರೂ, ಬರೆಯಿಸಿದರೂ, ಪೂಜಿಸಿದರೂ.

ತಸ್ಯ ಗೇಹೇ ಸ್ಥಿರಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸುಪ್ರಸನ್ನಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಉಪಾಖ್ಯಾನಮಿದಂ ಪುಣ್ಯಂ ಗೃಹೇ ತಿಷ್ಠತಿ ಪುಸ್ತಕಮ್ ।। ೫೦.

ಯಾರ ಮನೆಗೆ ಈ ಪುಣ್ಯ ಕಥೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ಇರುತ್ತದೆ.

ಸರ್ಪಾಗ್ನಿಚೌರಜನಿತಂ ಭಯಂ ತತ್ರ ನ ವಿದ್ಯತೇ। ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲೇ ಪಠೇದ್ಯಸ್ತು ಗಯಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೫೦.

ಅಲ್ಲಿ ಹಾವು, ಬೆಂಕಿ ಅಥವಾ ಕಳ್ಳರಿಂದ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇರದು. ಪಿತೃಕಾರ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗಯಾ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ವಿಧಿಹೀನನ್ತು ತತ್ಸರ್ವಂ ಪಿತೄಣಾನ್ತು ಗಯಾಸಮಮ್। ಯಾನಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ತಾನಿ ದೃಷ್ಟಾನಿ ತತ್ರ ವೈ। ಯೇನ ಜ್ಞಾತಂ ಗಯಾಖ್ಯಾನಂ ಶ್ರುತಂ ವಾ ಪಠಿತಂ ಮುನೇ ।। ೫೦.

ಯಾವುದೇ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಪಿತೃಕಾರ್ಯವೂ ಗಯಾದಲ್ಲಿನಂತೆ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮೂರು ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಗಯಾ ಕಥೆಯನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಕೇಳಿದವರು ಅಥವಾ ಓದಿದವರು ಈ ಮಹಿಮೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸನತ್ಕುಮಾರೋ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಯ ಪುಣ್ಯಾಂ ಕಥಾಞ್ಚಾಥ ನಿವೇದ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ। ಸ್ವಮಾಶ್ರಮಂ ಪುಣ್ಯವನೈರುಪೇತಂ ವಿಸೃಜ್ಯ ಸಂಗೀತಗುರುಂ ಜಗಾಮ ।। ೫೦.

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಪುಣ್ಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಪುಣ್ಯವನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಶ್ರೀಗಣೇಶಾಯ ನಮಃ ।। ನಾರಾಯಣಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ನರಞ್ಚೈವ ನರೋತ್ತಮಮ್। ದೇವೀಂ ಸರಸ್ವತೀಂ ಚೈವ ತತೋ ಜಯಮುದೀರಯೇತ್।। ಜಯತಿ ಪರಾಶರಸೂನುಃ ಸತ್ಯವತೀಹೃದಯನನ್ದನೋ ವ್ಯಾಸಃ। ಯಸ್ಯಾಸ್ಯಕಮಲಗಲಿತಂ ವಾಙ್ಮಯಮಮೃತಂ ಜಗತ್ ಪಿಬತಿ।। ಪ್ರಪದ್ಯೇ ದೇವಮೀಶಾನಂ ಶಾಶ್ವತಂ ಧ್ರುವಮವ್ಯಯಮ್। ಮಹಾದೇವಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಸರ್ವಸ್ಯ ಜಗತಃ ಪತಿಮ್

ಶ್ರೀ ಗಣೇಶನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಾರಾಯಣನಿಗೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನರನಿಗೆ, ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಜಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸೋಣ. ಪರಾಶರನ ಪುತ್ರನಾದ ವ್ಯಾಸರು, ಸತ್ಯವತಿಯ ಹೃದಯದ ಆನಂದ, ಅವರ ಕಮಲದಂತೆ ನಿಂದ ಬರುವ ಮಾತಿನ ಅಮೃತವನ್ನು ಜಗತ್ತು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ. ನಾನು ಶಾಶ್ವತ, ಸ್ಥಿರ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ, ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾತ್ಮ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ಈಶಾನನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಲೋಕಕರ್ತ್ತಾರಂ ಸರ್ವಜ್ಞಮಪರಾಜಿತಮ್। ಪ್ರಭುಂ ಭೂತಭವಿಷ್ಯಸ್ಯ ಸಾಮ್ಪ್ರತಸ್ಯ ಚ ಸತ್ಪತಿಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಜಯಿಸಲಾಗದವನು, ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದ ಸತ್ಯಪತಿಯಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಜ್ಞಾನಮಪ್ರತಿಮಂ ಯಸ್ಯ ವೈರಾಗ್ಯಂ ಚ ಜಗತ್ಪತೇಃ। ಐಶ್ವರ್ಯಞ್ಚೈವ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಸಹಸಿದ್ಧಿಚತುಷ್ಟಯಃ

ಯಾರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಿಲ್ಲ, ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಸಿದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ.

ಯ ಇಮಾನ್ ಪಶ್ಯತೇ ಭಾವಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಸದಸದಾತ್ಮಕಾನ್। ಆವಿಶನ್ತಿ ಪುನಸ್ತಂ ವೈ ಕ್ರಿಯಾಭಾವಾರ್ಥಮೀಶ್ವರಮ್

ಯಾರು ಸದಾ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವರಲ್ಲೇ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆ ಕರ್ತೃಭಾವವಿರುವ ಈಶ್ವರನು.

ಲೋಕಕೃಲ್ಲೋಕತತ್ತ್ವಜ್ಞೋ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಾಯ ತತ್ತ್ವವಿತ್। ಅಸೃಜತ್ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚರಾಣಿ ಚ

ಯೋಗ ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತಮಜಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾಣಂ ಚಿತ್ಪತಿಂ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಣಮ್। ಪುರಾಣಾಖ್ಯಾನಜಿಜ್ಞಾಸುರ್ವ್ರಜಾಮಿ ಶರಣಂ ಪ್ರಭುಮ್

ಅಜಜನಾದ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮ, ಚಿತ್ಪತಿ, ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು, ಪುರಾಣಕಥೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿ, ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮವಾಯುಮಹೇನ್ದ್ರೇಭ್ಯೋ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಸಮಾಹಿತಃ। ಋಷೀಣಾಞ್ಚ ವರಿಷ್ಠಾಯ ವಸಿಷ್ಠಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಾಯು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ,

ತನ್ನಪ್ತ್ತ್ರೇ ಚಾತಿಯಶಸೇ ಜಾತೂಕರ್ಣಾಯ ಚರ್ಷಯೇ। ವಸಿಷ್ಠಾಯ ಚ ಶುಚಯೇ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನಾಯ ಚ

ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮೊಮ್ಮಗ ಜಾತೂಕರ್ಣ ಮಹರ್ಷಿಗೆ, ಪವಿತ್ರ ವಸಿಷ್ಠರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ,

ಪುರಾಣಂ ಸಮ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಬ್ರಹ್ಮೋಕ್ತಂ ವೇದಸಮ್ಮಿತಮ್। ಧರ್ಮಾರ್ಥನ್ಯಾಯಸಂಯುಕ್ತೈರಾಗಮೈಃ ಸುವಿಭೂಷಿತಮ್

ಈಗ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ, ವೇದಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ತತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಸೀಮಕೃಷ್ಣೇ ವಿಕ್ರಾನ್ತೇ ರಾಜನ್ಯೇಽನುಪಮತ್ವಿಷಿ। ಪ್ರಶಾಸತೀಮಾಂ ಧರ್ಮೇಣ ಭೂಮಿಂ ಭೂಮಿಪಸತ್ತಮೇ

ಅಸೀಮಕೃಷ್ಣ ಎಂಬ ರಾಜನು, ಶೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಿಲ್ಲದವನು, ಧರ್ಮದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ,