ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯತ್ರ ದತ್ತಂ ಪಿತೃಭ್ಯಸ್ತು ಭವತ್ಯಕ್ಷಯಮಿತ್ಯುತ। ತತ್ರ ಸ್ನಾತೋ ದಿವಂ ಯಾತಿ ಸ್ವಶರೀರೇಣ ಮಾನವಃ ।। ೫೦.

ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಯವಾಗದೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮಾನವನು ತನ್ನದೇ ದೇಹದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಪಾಪ್ಮಾನಂ ಪ್ರಜಹಾತ್ಯೇಷ ಜೀರ್ಣತ್ವಚಮಿವೋರಗಃ। ತತ್ಪಙ್ಗಜವನಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪುಣ್ಯಕೃದ್ಭಿರ್ನಿಷೇವಿತಮ್ ।। ೫೦.

ಅವನ ಪಾಪಗಳು ಹಾವು ಹಳೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಿಸುಟದಂತೆ ಅಲ್ಲೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆ ಪಾರಿಜಾತವನ ಪವಿತ್ರವಾದದು, ಧರ್ಮಾತ್ಮರು ಅದನ್ನು ಸದಾ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪಾಣ್ಡುಶಿಲಾ ವೈ ತತ್ರಾಸ್ತೇ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಯತ್ರಾಕ್ಷಯಂ ಭವೇತ್। ಯುಧಿಷ್ಠಿರಸ್ತು ತಸ್ಯಾಂ ಹಿ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕರ್ತ್ತುಂ ಯಯೌ ಮುನೇ ।। ೫೦.

ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುಶಿಲೆ ಇದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಕ್ಷಯವಾಗದು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಲು ಹೋದನು, ಮುನಿಯೇ.

ತತ್ರ ಕಾಲೇ ಪಾಣ್ಡುನೋಕ್ತಂ ಮದ್ಧಸ್ತೇ ದೇಹಿ ಪಿಣ್ಡಕಮ್। ಹಸ್ತಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಶಿಲಾಯಾಞ್ಚ ಪಿಣ್ಡದಾನಞ್ಚಕಾರ ಸಃ ।। ೫೦.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡು, "ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಇಡು" ಎಂದನು. ಆದರೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕೈ ಬಿಡಿ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ಶಿಲಾಯಾಂ ಪಿಣ್ಡದಾನೇನ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೋ ವ್ಯಾಸನನ್ದನಃ। ವರಂ ದದೌ ಸ್ವಪುತ್ರಾಯ ರಾಜ್ಯಂ ಕುರು ಮಹೀತಲೇ ।। ೫೦.

ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪಿಂಡ ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ ವ್ಯಾಸನಂದನನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಭೂಮಂಡಲದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ಅಕಣ್ಟಕನ್ತು ಸಮ್ಪೂರ್ಣಂ ತ್ವಂ ಮೇ ತ್ರಾತಾ ಹಿ ಪುತ್ರಕ। ಸ್ವರ್ಗಂ ವ್ರಜ ಶರೀರೇಣ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಃ ।। ೫೦.

"ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿರಲಿ, ಯಾವುದೇ ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯಲಿ. ನೀನು ತಮ್ಮಂದಿರೊಂದಿಗೆ ದೇಹದೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗು" ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟಿಮಾತ್ರೇಣ ಸಮ್ಪೂತಾನ್ನರಕಸ್ಥಾನ್ದಿವಂ ನಯ। ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಯಯೌ ಪಾಣ್ಡುಃ ಶಾಶ್ವತಂ ಪದಮವ್ಯಯಮ್ ।। ೫೦.

"ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನರಕದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯು" ಎಂದು ಪಾಂಡು ಹೇಳಿ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ಉದ್ಭಿಜ್ಜಾಃ ಸ್ವೇದಜಾ ವಾಪಿ ಹ್ಯಣ್ಡಜಾ ಯೇ ಜರಾಯುಜಾಃ। ಮಧುಸ್ರವಾಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಮೃತಾಃ ಸ್ವರ್ಗಪುರಂ ಯಯುಃ ।। ೫೦.

ತೊಳೆದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಬೆವರುದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಅಮೃತದ ಹರಿವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಸತ್ತರೂ ಸ್ವರ್ಗನಗರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ದಶಾಶ್ವಮೇಧಿಕೇ ಹಂಸತೀರ್ಥೇ ಶ್ರಾದ್ಧಾದ್ದಿವಂ ವ್ರಜೇತ್। ದಶಾಶ್ವಮೇಧಹಂಸೌ ಚ ನತ್ವಾ ಶಿವಪುರಂ ವ್ರಜೇತ್ ।। ೫೦.

ಹಂಸತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದಶಾಶ್ವಮೇಧ ಸಮಾನವಾದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದಶಾಶ್ವಮೇಧ ಹಂಸರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಶಿವನ ನಗರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಭರತಸ್ಯಾಶ್ರಮೇ ಶ್ರಾದ್ಧಾನ್ನಯೇದ್ಬ್ರಹ್ಮಾಲಯಂ ಪಿತೄನ್। ಮತಙ್ಗಸ್ಯ ಪದೇ ಶ್ರಾದ್ಧೀ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ನಯೇತ್ಪಿತೄನ್ ।। ೫೦.

ಭರತನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು; ಮತಂಗನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು.

ನಿರ್ಮ್ಮಥ್ಯಾಗ್ನಿಂ ಶಮೀಗರ್ಭೇ ವಿಧಿರ್ವಿಷ್ಣ್ವಾದಿಭಿಃ ಸಹ। ಲೇಭೇ ತೀರ್ಥನ್ತು ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಮ್ ।। ೫೦.

ಶಮೀ ಮರದೊಳಗೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಬ್ಬಿಸಿ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಾಯಿತು; ಆ ತೀರ್ಥವು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು.

ಮಖಸಂಜ್ಞನ್ತು ತತ್ತೀರ್ಥಂ ಪಿತೄಣಾಂ ಮುಕ್ತಿ ದಾಯಕಮ್। ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚ ತರ್ಪಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡದೋ ಮುಕ್ತಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೫೦.

ಮಖ ಎಂಬ ಹೆಸರಿರುವ ಆ ತೀರ್ಥವು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ, ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪಿತೄನ್ಸ್ವರ್ಗಂ ನಯೇನ್ನತ್ವಾ ಸಙ್ಗಮೇಽಙ್ಗಾರಕೇಶ್ವರೌ। ಗಯಾಕೂಟೇ ಪಿಣ್ಡದಾನಾದಶ್ವಮೇಧಫಲಂ ಲಭೇತ್ ।। ೫೦.

ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಅಂಘಾರಕ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು; ಗಯಾ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅಶ್ವಮೇಧಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಭಸ್ಮಕೂಟೇ ಭಸ್ಮನಾಥಂ ನತ್ವಾ ಚ ತಾರಯೇತ್ಪಿತೄನ್ । ತ್ಯಕ್ತಪಾಪೋ ಭವೇನ್ಮುಕ್ತಃ ಸಙ್ಗಮೇ ಸ್ನಾನಮಾಚರೇತ್ ।। ೫೦.

ಭಸ್ಮಕೂಟದಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮನಾಥನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು; ಪಾಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಇಷ್ಟಿಂ ಚಕ್ರೇಽಶ್ವಮೇಧಾಖ್ಯಂ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ। ಇಷ್ಟಿತೋ ನಿರ್ಗತಃ ಶಮ್ಭುರ್ವರಂ ವೃಣು ವಸಿಷ್ಠಕಮ್ ।। ೫೦.

ಮಹರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಎಂಬ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಆ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಶಂಭು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ, 'ವರೆನು ಕೇಳು ವಸಿಷ್ಠ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರಾಹೇತಿ ತಂ ವಸಿಷ್ಠೋಽಪಿ ಶಿವ ತುಷ್ಠೋಽಸಿ ಮೇ ಯದಿ। ವಸ್ತವ್ಯಂ ಚಾತ್ರ ದೇವೇಶ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಶಿವಃ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೫೦.

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ನನಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ ದೇವೇಶ, ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು.' ಶಿವನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.

ಪಿಣ್ಡದೋ ಧೇನುಕಾರಣ್ಯೇ ಕಾಮಧೇನುಪದೇಷು ಚ। ಸ್ನಾತ್ವಾ ನತ್ವಾಥ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ನಯೇತ್ಪಿತೄನ್ ।। ೫೦.

ಧೇನುಕ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಮಧೇನು ಇರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು.

ಕರ್ದ್ದಮಾಲೇ ಗಯಾನಾಭೌ ಮುಣ್ಡಪೃಷ್ಠಸಮೀಪತಃ। ಸ್ನಾತ್ವಾ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿತೄಣಾಮನೃಣೋ ಭವೇತ್ ।। ೫೦.

ಕರ್ಧಮ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ, ಗಯಾ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ, ಮುಂಡಪೃಷ್ಠದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಋಣ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಫಲ್ಗುಚಣ್ಡೀಶ್ಮಶಾನಾಕ್ಷೀಮಙ್ಗಲಾದ್ಯಾಃ ಸಮರ್ಚ್ಚಯೇತ್। ಗಯಾಯಾಞ್ಚ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಾತ್ರಿಃ ಸಪ್ತಕುಲಮುದ್ಧರೇತ್ ।। ೫೦.

ಫಲ್ಗು, ಚಂಡಿ, ಶ್ಮಶಾನ, ಅಕ್ಷಿ, ಮಂಗಳ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಗಯಾದಲ್ಲಿ ಎತ್ತು ಬಿಡುವುದರಿಂದ ಏಳು ಕುಲವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು.

ಯತ್ರ ತತ್ರ ಸ್ಥಿತಾ ದೇವಾ ಋಷಯೋಽಪಿ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ । ಆದ್ಯಂ ಗದಾಧರಂ ಧ್ಯಾಯಞ್ಛ್ರಾದ್ಧಪಿಣ್ಡಾದಿದಾನತಃ ।। ೫೦.

ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಋಷಿಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಮೊದಲು ಗದಾಧರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶ್ರಾದ್ಧ, ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಕುಲಾನಾಂ ಶತಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ನಯೇತ್ ಪಿತೄನ್। ಗಯಾ ಗಯೋ ಗಯಾ ದಿತ್ಯೋ ಗಾಯತ್ರೀ ಚ ಗದಾಧರಃ ।। ೫೦.

ನೂರು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು; ಗಯಾ, ಗಯಾ, ಗಯಾದಿತ್ಯ, ಗಾಯತ್ರಿ ಮತ್ತು ಗದಾಧರ ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಗಯಾ ಗಯಾಸುರಶ್ಚೈವ ಷಙ್ಗಯಾ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕಾಃ। ಗಯಾಖ್ಯಾನಮಿದಂ ಪುಣ್ಯಂ ಯಃ ಪಠೇತ್ಸತತಂ ನರಃ ।। ೫೦.

ಗಯಾ, ಗಯಾಸುರ ಮತ್ತು ಆರು ಗಯಾಗಳು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವರು; ಈ ಪವಿತ್ರ ಗಯಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾವನು ಸದಾ ಓದುತ್ತಾನೋ ಅವನು—

ಶ್ರೃಣುಯಾಚ್ಛ್ರದ್ಧಯಾ ಯಸ್ತು ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್। ಪಾಠಯೇದ್ವಾ ಗಯಾಖ್ಯಾನಂ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯಃ ಪುಣ್ಯಕೃನ್ನರಃ ।। ೫೦.

ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅಥವಾ ಈ ಗಯಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಓದುತ್ತಾನೋ ಆ ಪುಣ್ಯವಂತನು—

ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕೃತಂ ತೇನ ಕೃತಂ ತೇನ ಸುನಿಶ್ಚಿತಮ್। ಗಯಾಯಾ ಮಹಿಮಾನಞ್ಚ ಹ್ಯಭ್ಯಸೇದ್ಯಃ ಸಮಾಹಿತಃ ।। ೫೦.

ಅವನಿಗೆ ಗಯಾ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಖಚಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ಎಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಯಾರು ಗಯೆಯ ಮಹಿಮೆ ಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ—

ತೇನೇಷ್ಟಂ ರಾಜಸೂಯೇನ ಅಶ್ವಮೇಧೇನ ನಾರದ। ಲಿಖೇದ್ವಾ ಲೇಖಯೇದ್ವಾಪಿ ಪೂಜಯೇದ್ವಾಪಿ ಪುಸ್ತಕಮ್ ।। ೫೦.

ಅವನಿಗೆ ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಂತೆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ನರದನೇ; ಅಥವಾ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಬರೆಯುವವನಾದರೂ, ಬರೆಯಿಸಿದರೂ, ಪೂಜಿಸಿದರೂ.

ತಸ್ಯ ಗೇಹೇ ಸ್ಥಿರಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸುಪ್ರಸನ್ನಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಉಪಾಖ್ಯಾನಮಿದಂ ಪುಣ್ಯಂ ಗೃಹೇ ತಿಷ್ಠತಿ ಪುಸ್ತಕಮ್ ।। ೫೦.

ಯಾರ ಮನೆಗೆ ಈ ಪುಣ್ಯ ಕಥೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ಇರುತ್ತದೆ.

ಸರ್ಪಾಗ್ನಿಚೌರಜನಿತಂ ಭಯಂ ತತ್ರ ನ ವಿದ್ಯತೇ। ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲೇ ಪಠೇದ್ಯಸ್ತು ಗಯಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೫೦.

ಅಲ್ಲಿ ಹಾವು, ಬೆಂಕಿ ಅಥವಾ ಕಳ್ಳರಿಂದ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇರದು. ಪಿತೃಕಾರ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗಯಾ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ವಿಧಿಹೀನನ್ತು ತತ್ಸರ್ವಂ ಪಿತೄಣಾನ್ತು ಗಯಾಸಮಮ್। ಯಾನಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ತಾನಿ ದೃಷ್ಟಾನಿ ತತ್ರ ವೈ। ಯೇನ ಜ್ಞಾತಂ ಗಯಾಖ್ಯಾನಂ ಶ್ರುತಂ ವಾ ಪಠಿತಂ ಮುನೇ ।। ೫೦.

ಯಾವುದೇ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಪಿತೃಕಾರ್ಯವೂ ಗಯಾದಲ್ಲಿನಂತೆ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮೂರು ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಗಯಾ ಕಥೆಯನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಕೇಳಿದವರು ಅಥವಾ ಓದಿದವರು ಈ ಮಹಿಮೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸನತ್ಕುಮಾರೋ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಯ ಪುಣ್ಯಾಂ ಕಥಾಞ್ಚಾಥ ನಿವೇದ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ। ಸ್ವಮಾಶ್ರಮಂ ಪುಣ್ಯವನೈರುಪೇತಂ ವಿಸೃಜ್ಯ ಸಂಗೀತಗುರುಂ ಜಗಾಮ ।। ೫೦.

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಪುಣ್ಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಪುಣ್ಯವನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.