ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಕಲ್ಪಿತಾನ್ವಿಪ್ರಾನ್ ಹವ್ಯಕವ್ಯಾದಿನಾರ್ಚ್ಚಯೇತ್। ತೈಸ್ತುಷ್ಟೈಸ್ತೋಷಿತಾಃ ಸರ್ವ್ವಾಃ ಪಿತೃಭಿಃ ಸಹ ದೇವತಾಃ ।। ೪೯.

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ನೇಮಕಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಹವ್ಯ, ಕವ್ಯ ಮುಂತಾದ ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ, ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಕೃತೇ ಶ್ರಾದ್ಧೇಽಕ್ಷಯವಟೇ ಅನ್ನೇನೈವ ಪ್ರಯತ್ನತಃ। ಪಿತೄನ್ನಯೇದ್ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಮಕ್ಷಯನ್ತು ಸನಾತನಮ್ ।। ೪೯.

ಅಕ್ಷಯವಟದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಹಾರದಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಅವಿನಾಶಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಬಹುದು.

ವಟವೃಕ್ಷಸಮೀಪೇ ತು ಶಾಕೇನಾಪ್ಯುದಕೇನ ವಾ। ಏಕಸ್ಮಿನ್ಭೋಜಿತೇ ವಿಪ್ರೇ ಕೋಟಿರ್ಭವತಿ ಭೋಜಿತಾ ।। ೪೯.

ವಟವೃಕ್ಷದ ಹತ್ತಿರ, ತರಕಾರಿ ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಒಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ಕೋಟಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದಂತೆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ದೇಯಂ ದಾನಂ ಷೋಡಶಕಂ ಗಯಾತೀರ್ಥಪುರೋಧಸೇ। ವಸ್ತ್ರಂ ಗನ್ಧಾದಿಭಿಃ ಪುತ್ರೈಃ ಸಮ್ಯಕ್ಸಂಪೂಜ್ಯ ಯತ್ನತಃ ।। ೪೯.

ಗಯಾ ತೀರ್ಥದ ಪೂಜಾರಿಗೆ ಹದಿನಾರು ವಿಧದ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಪುತ್ರರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ವಸ್ತ್ರ, ಸುಗಂಧ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಗಯಾತೀರ್ಥವಟೇ ಚೈವ ಪಿತೄಣಾಂ ದತ್ತಮಕ್ಷಯಮ್ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನತ್ವಾ ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯ ವಟೇಶಂ ಸುಸಮಾಹಿತಃ ।। ೪೯.

ಗಯಾ ತೀರ್ಥದ ವಟವೃಕ್ಷದ ಬಳಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅರ್ಪಣೆ ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿದೆ. ವಟೇಶನನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪಿತೄನ್ನಯೇದ್ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಮಕ್ಷಯನ್ತು ಸನಾತನಮ್। ಗಯಾಯಾಂ ಧರ್ಮ್ಮಪೃಷ್ಠೇ ಚ ಸರಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತ ಥಾ ।। ೪೯.

ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಅವಿನಾಶಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಬಹುದು. ಗಯಾದ ಧರ್ಮಪೃಷ್ಠದಲ್ಲಿಯೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸರಸಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ.

ಗಯಾಶೀರ್ಷೇ ವಟೇ ಚೈವ ಪಿತೄಣಾಂ ದತ್ತಮಕ್ಷಯಮ್। ಏಕಾರ್ಣವೇ ವಟಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಯಃ ಶೇತೇ ಯೋಗನಿದ್ರಯಾ ।। ೪೯.

ಗಯಾ ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಟವೃಕ್ಷದ ಬಳಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅರ್ಪಣೆ ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿದೆ. ಏಕಾರ್ಣವದ ವಟವೃಕ್ಷದ ಮುಂದೆ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವವನು—

ಬಾಲರೂಪಧರಸ್ತಸ್ಮೈ ನಮಸ್ತೇ ಯೋಗಶಾಯಿನೇ। ಸಂಸಾರವೃಕ್ಷಶಸ್ತ್ರಾಯಾಶೇಷಪಾಪಹರಾಯ ಚ ।। ೪೯.

ಬಾಲರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವವನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಮರದ ಕತ್ತಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾಗಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರುಳಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅಕ್ಷಯಬ್ರಹ್ಮದಾತ್ರೇ ಚ ನಮೋಽಕ್ಷಯವಟಾಯ ವೈ। ಕಲೌ ಮಾಹೇಶ್ವರಾ ಲೋಕಾ ಯೇನ ತಸ್ಮಾದ್ಗದಾಧರಃ। ಲಿಙ್ಗರೂಪೋಽಭವತ್ತಞ್ಚ ವನ್ದೇ ಶ್ರೀಪ್ರಪಿತಾಮಹಮ್ ।। ೪೯.

ಅವಿನಾಶಿ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವವನಿಗೆ, ನಿಜವಾದ ಅಕ್ಷಯವಟಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನ ಲೋಕಗಳನ್ನು, ಗದಾಧಾರನು ಲಿಂಗರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದವನಿಗೆ, ಆ ಶ್ರೀಪ್ರಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯಜ್ಞಞ್ಚಕ್ರೇ ಗಯೋ ರಾಜಾ ಬಹ್ವನ್ನಂ ಬಹುದಕ್ಷಿಣಮ್। ಯತ್ರ ದ್ರವ್ಯಸಮೂಹಾನಾಂ ಸಂಖ್ಯಾ ಕರ್ತ್ತುಂ ನ ಶಕ್ಯತೇ ।। ೫೦.

ಗಯಾ ಎಂಬ ರಾಜನು ಅಪಾರವಾದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸಮೇತವಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಎಣಿಸುವುದೇ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸ್ಥಿತಾ ಗಯಾಯಾಮನ್ನಾದಿಪರ್ವ್ವತಾಃ ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿಃ। ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ದ್ವಿಜಾಸ್ತತ್ರ ದೇಶೇ ದೇಶೇ ಸುಪೂಜಿತಾಃ ।। ೫೦.

ಗಯಾದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಅನ್ನದ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಇತ್ತು. ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಡೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾ, ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

ನೈವ ಪೂರ್ವ್ವಂ ಕೇಪ್ಯಕುರ್ವ್ವನ್ನ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಚಾಪರೇ। ಸಿಕತಾ ವಾ ಯಥಾ ಲೋಕೇ ಯಥಾ ಚ ದಿವಿ ತಾರಕಾಃ ।। ೫೦.

ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ಇಂತಹ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಯಾರೂ ಮಾಡಲಾರೆವು. ಇದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಕಣಗಳು ಎಷ್ಟು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಎಷ್ಟು ಎಂಬಷ್ಟು ಅಸಂಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ.

ತಥಾ ಬಹುಸುವರ್ಣಾದ್ಯೈರಸಙ್ಖ್ಯಾತಾಸ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾಃ । ನೈವೇಹ ಪೂರ್ವೇ ಯೇ ಕೇಚಿನ್ನ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಚಾಪರೇ ।। ೫೦.

ಹೀಗೆಯೇ, ಬಹಳಷ್ಟು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಹುಮಾನಗಳೂ ಅಸಂಖ್ಯಾತವಾಗಿದ್ದವು. ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ, ಮುಂದೆಯೂ ಯಾರೂ ಇಂತಹ ದಾನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾರೆವು.

ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ದ್ವಿಜಾಸ್ತೃಪ್ತಾ ದೇಶೇ ದೇಶೇ ಸುಪೂಜಿತಾಃ। ಗಯಂ ವಿಷ್ಣ್ವಾದಯಸ್ತುಷ್ಟಾ ವರಂ ಬ್ರೂಹೀತಿ ಚಾಬ್ರುವನ್ ।। ೫೦.

ಪ್ರತಿ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಆತಿಥ್ಯ ಪಡೆದ ದ್ವಿಜರು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಗಯನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು. ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರುಗಳು ಗಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, 'ಓ ಗಯ, ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಗಯಸ್ತಾನ್ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮಾಸ ಹ್ಯಭಿಶಪ್ತಾಶ್ಚ ಚೇ ಪುರಾ। ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತೇ ದ್ವಿಜಾಃ ಪೂತಾ ಭವನ್ತು ಕ್ರತುಪೂಜಿತಾಃ ।। ೫೦.

ಆಗ ಗಯನು ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಿಂದೆ ಶಾಪಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಅವರು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪಾವನರಾದರು.

ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಾನಾಯ ದ್ವಿಜಾ ಮೂರ್ತ್ತಾಶ್ಚದುರ್ದ್ದಶ। ತೇಷಾಂ ವಾಕ್ಯಂ ಪ್ರಕುರ್ವ್ವೀತ ಯದಿ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಂ ಭವೇತ್ ।। ೫೦.

ಗಯದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ದೇಹಧಾರಿಗಳು—even ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೂ—ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಇದ್ದರೂ ಸಹ ಅವರ ಮಾತುಗಳೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ.

ಗೌತಮಂ ಕಾಶ್ಯಪಂ ಕೌತ್ಸಂ ಕೌಶಿಕಂ ಕಣ್ವಮೇವ ಚ। ಭಾರದ್ವಾಜಂ ಹ್ಯೌಶನಸಂ ವಾತ್ಸ್ಯಂ ಪಾರಾಶರಂ ತಥಾ ।। ೫೦.

ಗೌತಮ, ಕಾಶ್ಯಪ, ಕೌತ್ಸ, ಕೌಶಿಕ, ಕಣ್ವ, ಭಾರದ್ವಾಜ, ಔಶನಸ, ವಾತ್ಸ್ಯ, ಪಾರಾಶರ—ಇವರುಗಳೆಲ್ಲರೂ

ಹರಿತ್ಕುಮಾರಮಾಣ್ಡವ್ಯಂ ಲೋಕಾಕ್ಷಿಂ ಲೋಕಸಂಮಹತ್। ವಾಸಿಷ್ಠಞ್ಚ ತಥಾತ್ರೇಯಂ ಗೋತ್ರಾಣ್ಯೇಷಾಂ ಚತುರ್ದ್ದಶ ।। ೫೦.

ಹರಿತ್ಕುಮಾರ, ಮಾಣ್ಡವ್ಯ, ಲೋಕಾಕ್ಷಿ, ಲೋಕಸಮ್ಮಹತ್, ವಾಸಿಷ್ಠ, ಅತ್ರಿ—ಇವರ ಹತ್ತಿನಾಲ್ಕು ಗೋಷ್ಠಿಗಳು.

ಗಯಾಪುರೀತಿ ಮನ್ನಾಮ್ನಾ ಖ್ಯಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮ ಪುರೀ ಯಥಾ। ಏವಮಸ್ತು ವರಂ ದತ್ತ್ವಾ ತಥಾ ಚಾನ್ತರ್ದಧುಃ ಸುರಾಃ ।। ೫೦.

ನನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಈ ಊರು ಗಯಾಪುರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುರಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ದೇವತೆಗಳು ಅದೆಲ್ಲವೂ ಮುಗಿಸಿ ಅಂತರಧಾನರಾದರು.

ಗಯಶ್ಚ ಭೋಗಾನ್ಸಮ್ಭುಜ್ಯ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಂ ಪರಂ ಯಯೌ। ವಿಶಾಲಾಯಾಂ ವಿಶಾಲೋಽಭೂದ್ರಾಜಾಽಪುತ್ರೋ ಽಬ್ರವೀದ್ದ್ವಿಜಾನ್ ।। ೫೦.

ಗಯನು ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ವಿಶಾಲಾ ಎಂಬ ಊರಿನಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲನು ರಾಜನಾಗಿ, ಮಗನಿಲ್ಲದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಕಥಂ ಪುತ್ರಾದಯೋ ಮೇ ಸ್ಯುರ್ವಿಶಾಲಂ ಚಾಬ್ರುವನ್ದ್ವಿಜಾಃ। ಗಯಾಯಾಂ ಪಿಣ್ಡದಾನೇನ ತವ ಸರ್ವ್ವಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೫೦.

'ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಆಗುತ್ತಾರೆ?' ಎಂದು ವಿಶಾಲನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: 'ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.'

ವಿಶಾಲೋಽಪಿ ಗಯಾಶೀರ್ಷ ಪಿಣ್ಡದಃ ಪುತ್ರವಾನಭೂತ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾಕಾಶೇ ಸಿತಂ ರಕ್ತಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಪುರುಷಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೫೦.

ವಿಶಾಲನು ಕೂಡ ಗಯಾಶೀರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು, ಕಪ್ಪು ಮೂವರು ಪುರುಷರನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಕೇ ಯೂಯಂ ತೇಷು ಚೈವೈಕಃ ಸಿತಃ ಪ್ರೋಚೇ ವಿಶಾಲಕಮ್। ಅಹಂ ಸಿತಸ್ತೇ ಜನಕ ಇನ್ದ್ರಲೋಕಾದಿಹಾಗತಃ ।। ೫೦.

'ನೀವು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯವನು ವಿಶಾಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಬಿಳಿಯವನು, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಜ, ಇಂದ್ರಲೋಕದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'

ಮಮ ಪುತ್ರ ಪಿತಾ ರಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಹಾ ಪಾಪಕೃತ್ತಮಃ । ಅಯಂ ಪಿತಾಮಹಃ ಕೃಷ್ಣ ಋಷಯೋ ಯೇನ ಘಾತಿತಾಃ ।। ೫೦.

'ನನ್ನ ಮಗನು ಈ ಕೆಂಪುವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ, ತುಂಬಾ ಪಾಪಿ; ಈ ಕಪ್ಪುವನು ನನ್ನ ತಾತ, ಅವನು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದನು.'

ಅವೀಚಿನರಕಂ ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಮುಕ್ತೌ ತ್ವತ್ಪಿಣ್ಡದಾನತಃ। ಪಿತೄನ್ಪಿತಾಮಹಾಂಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಾನ್ ।। ೫೦.

'ಅವರು ಅವೀಚಿ ನರಕವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದರು, ಆದರೆ ನೀನು ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಿದುದರಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದರು; ತಂದೆ, ತಾತ, ಮತ್ತು ಅವರ ಪೂರ್ವಜರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮುಕ್ತರಾದರು.'

ಪ್ರೀಣಯಾಮೀತಿ ಯತ್ತೋಯಂ ತ್ವಯಾ ದತ್ತಮರಿನ್ದಮ। ತೇನಾಸ್ಮದ್ಯುಗಪದ್ಯೋಗೋ ಜಾತೋ ವಾಕ್ಯೇನ ಸತ್ತಮ ।। ೫೦.

'ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ನೀರಿನಿಂದ ನಾವು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟೆವು; ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ ನಾವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದೇವೆ.'

ಮುಕ್ತಿಃ ಕೃತಾ ತ್ವಯಾ ಪುತ್ರ ವ್ರಜಾಮಃ ಸ್ವರ್ಗಮುತ್ತಮಮ್। ಏವಂ ಪುತ್ರೈಃ ಪಿತೄಣಾಂ ಚ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಮುಕ್ತಿರುತ್ತಮಾ ।। ೫೦.

'ನೀನು ನಮಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೀಯ, ಮಗನೇ; ನಾವು ಈಗ ಪರಮ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆ, ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪರಮ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.'

ತ್ವಞ್ಚ ರಾಜ್ಯಂ ಚಿರಂ ಕೃತ್ವಾ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಭೋಗಾಂಶ್ಚ ದುರ್ಲ್ಲಭಾನ್। ಯಜ್ಞಾನ್ಸದಕ್ಷಿಣಾನ್ಕೃತ್ವಾ ಯಾಯಾದ್ವಿಷ್ಣುಪುರಂ ತತಃ ।। ೫೦.

ನೀನು ಬಹುಕಾಲ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸಿ, ಅಪರೂಪದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ವಿಷ್ಣುಪುರಿಗೆ ಹೋಗುವೆ.

ಏವಂ ಲಬ್ಧವರೋ ರಾಜಾ ರಾಜ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾ ದಿವಂಗತಃ। ಪ್ರೇತರಾಜಃ ಸಹ ಪ್ರೇತೈರ್ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಾದ್ದಿವಂ ಗತಃ ।। ೫೦.

ಹೀಗೆ, ರಾಜನು ವರವನ್ನು ಪಡೆದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸಿ, ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಪ್ರೇತರಾಜನು ಕೂಡ ಪ್ರೇತರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.