ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಶಿಲಾಯಾಂ ದೇವರೂಪಿಣ್ಯಾಂ ನ ತಿಷ್ಠಾಮಸ್ತ್ವಯಾ ವಿನಾ। ಸ್ಥಾಸ್ಯಾಮೋಽತ್ರ ತ್ವಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ನಿತ್ಯಂ ವ್ಯಕ್ತಾದಿರೂಪಿಣಾ ।। ೪೭.

ನೀನು ಇಲ್ಲದೆ ನಾವು ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರೂಪದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿನ್ನೊಡನೆ, ನಿನ್ನ ಆದಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವೆವು.

ಏವಮಸ್ತು ಶ್ರಿಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸ್ಥಿತಶ್ಚಾದಿಗದಾಧರಃ। ಲೋಕಾನಾಂ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥಾಯ ಜಗತಾಂ ಮುಕ್ತಿಹೇತವೇ। ಸುವ್ಯಕ್ತಃ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷೋ ಜನಾರ್ದನ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ ।। ೪೭.

ಹೌದು ಎಂದು ಆದಿಗದಾಧಾರಿ ಶ್ರೀದೇವಿಯೊಡನೆ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು. ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನಾಗಿ, ಜನಾರ್ದನನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಅವನು ಉಳಿದನು.

ವೇದೈರಗಮ್ಯಾ ಯಾ ಮೂರ್ತ್ತಿರಾದಿಭೂತಾ ಸನಾತನೀ। ಸುವ್ಯಕ್ತಾ ಶ್ವೇತಕಲ್ಪೇ ಸಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ತಥಾ ಪುನಃ। ವಾರಾಹಕಲ್ಪೇ ಹ್ಯವ್ಯಕ್ತಾ ವ್ಯಕ್ತಿಮಪ್ಯಗಮತ್ಪುರಾ ।। ೪೭.

ಯಾವ ರೂಪವನ್ನು ವೇದಗಳು ತಲುಪಲಾಗದು, ಅದು ಶಾಶ್ವತವೂ ಆದಿಭೂತವೂ ಆಗಿದೆ. ಆ ರೂಪವು ಶ್ವೇತಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ವಾರಾಹಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಅದು ಅಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದ್ದರೂ, ಹಿಂದೆ ಅದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ಸನ್ತಾರಣಾಯ ಲೋಕಾನಾಂ ದೇವಾನಾಂ ರಕ್ಷಣಾಯ ಚ। ಗಯಾಶಿರಸಿ ಸುವ್ಯಕ್ತೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೪೭.

ಲೋಕಗಳ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಅವನು ಗಯಾ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುವನು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಯೇ ದ್ರಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ಸದಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ದೇವಮಾದಿಗದಾಧರಮ್। ಕುಷ್ಠರೋಗಾದಿನಿರ್ಮ್ಮುಕ್ತಾ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ಹರಿಮನ್ದಿರಮ್ ।। ೪೭.

ಯಾರು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ನೋಡುವರೋ, ಅವರು ಕುಷ್ಠರೋಗ ಮತ್ತು ಇತರ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವರು.

ಯೇ ದ್ರಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ಸದಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ದೇವಮಾದಿಗದಾಧರಮ್। ತೇ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಧನಂ ಧಾನ್ಯಮಾಯುರಾರೋಗ್ಯಮೇವ ಚ ।। ೪೭.

ಯಾರು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ನೋಡುವರೋ, ಅವರು ಧನ, ಧಾನ್ಯ, ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.

ಕಲತ್ರಪುತ್ರಪೌತ್ರಾದಿಗುಣಕೀರ್ತ್ತಿಸುಖಾನಿ ಚ। ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಯೇ ನಮಸ್ಯನ್ತಿ ರಾಜ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಪುರಂ ತಥಾ। ಭುಕ್ತ್ವಾ ವ್ರಜೇಯುಃ ಸತತಂ ಪುಣ್ಯಪುಞ್ಜಫಲಂ ನರಾಃ ।। ೪೭.

ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಗುಣ, ಕೀರ್ತಿ, ಸುಖಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಅವರು ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ನಗರವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪುಣ್ಯದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಸದಾ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಗನ್ಧದಾನೇನ ಗನ್ಧಾಢ್ಯಃ ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಪುಷ್ಪದಾನತಃ। ಧೂಪದಾನೇನ ರಾಜ್ಯಾಪ್ತಿರ್ದೀಪಾದ್ದೀಪ್ತಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೪೭.

ಗಂಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹೂವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ರಾಜ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ದೀಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರೆ ಪ್ರಕಾಶ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಧ್ವಜದಾನಾತ್ಪಾಪಹಾನಿರ್ಯಾತ್ರಾಕೃದ್ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಭಾಕ್। ಶ್ರಾದ್ಧಪಿಣ್ಡಪ್ರದೋ ಯಸ್ತು ವಿಷ್ಣುಂ ನೇಷ್ಯತಿ ವೈ ಪಿತೄನ್ ।। ೪೭.

ಧ್ವಜವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿದವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಪಿಂಡವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಯೇ ನಮಸ್ಯನ್ತಿ ಸತೋತ್ರೇಣಾದಿಗದಾಧರಮ್। ಸ್ತೋಷ್ಯನ್ತಿ ಚ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಪಿತೄನ್ನೇಷ್ಯನ್ತಿ ಮಾಧವಮ್। ಶಿವೋಽಪಿ ಪರಯಾ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ತುಷ್ಟಾವಾದಿಗದಾಧರಮ್ ।। ೪೭.

ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸತ್ಯವಾದ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಮಾಧವನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ಶಿವನು ಕೂಡ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪೋ ಯೋ ದೇವೋ ಮುಣ್ಡಪೃಷ್ಠಾದಿರೂಪತಃ । ಫಲ್ಗುತೀರ್ಥಾದಿರೂಪೇಣ ನಮಾಮ್ಯಾದಿಗದಾಧರಮ್ ।। ೪೭.

ಅಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ರೂಪದ ದೇವರು, ಮುಂಡಪೃಷ್ಠ ಮತ್ತು ಇತರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಫಲ್ಗು ತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಇತರ ತೀರ್ಥರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಸ್ವರೂಪೇಣ ಪದರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಃ। ಮುಖಲಿಙ್ಗಾದಿರೂಪೇಣ ನಮಾಮ್ಯಾದಿಗದಾಧರಮ್ ।। ೪೭.

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಅಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಪಾದರೂಪದಲ್ಲಿ, ಮುಖಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುರುತುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪೋ ಯೋ ದೇವೋ ಜನಾರ್ದನಸ್ವರೂಪತಃ। ಮುಣ್ಡಪೃಷ್ಠೇ ಸ್ವಯಂ ಜಾತೋ ನಾಮಾಮ್ಯಾದಿಗದಾ ಧರಮ್ ।। ೪೭.

ಅಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ರೂಪದ ದೇವರು, ಜನಾರ್ದನ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು, ಮುಂಡಪೃಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ ಆ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶಿಲಾಯಾಂ ದೇವರೂಪಿಣ್ಯಾಂ ಸ್ಥಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಿಃ ಸುರೈಃ। ಪೂಜಿತಂ ಸತ್ಕೃತಂ ದೇವೈಸ್ತಂ ನಮಾಮಿ ಗದಾಧರಮ್ ।। ೪೭.

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದ ಆ ದೈವಿಕ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತನಾದ ಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತಃ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ । ಶ್ರಾದ್ಧಾದೌ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾಪ್ತಿರ್ನಮಾಮ್ಯಾದಿಗದಾಧರಮ್ ।। ೪೭.

ಯಾರನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಪೂಜಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ ಕಾರ್ಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಆ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಮಹದಾದೇಶ್ಚ ಜಗತೋ ವ್ಯಕ್ತಸ್ಯೈಕಂ ಹಿ ಕಾರಣಮ್। ಅವ್ಯಕ್ತಜ್ಞಾನರೂಪಂ ತಂ ನಮಾಮ್ಯಾದಿಗದಾಧರಮ್ ।। ೪೭.

ಮಹಾತ್ಮೆಗಳಾದಿಂದ ಪ್ರಪಂಚವು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಏಕೈಕ ಕಾರಣನಾದ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಾದ ಆ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ದೇಹೇನ್ದ್ರಿಯಮನೋಬುದ್ಧಿಪ್ರಾಣಾಹಙ್ಕಾರವರ್ಜಿತಮ್। ಜಾಗ್ರತ್ಸ್ವಪ್ನವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಂ ನಮಾಮ್ಯಾದಿಗದಾಧರಮ್ ।। ೪೭.

ದೇಹ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಪ್ರಾಣ, ಅಹಂಕಾರ ಇವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುವ, ಜಾಗ್ರತ ಮತ್ತು ಸ್ವಪ್ನ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ದೂರನಾದ ಆ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಿತ್ಯಾನಿತ್ಯವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಂ ಸತ್ಯಮಾನನ್ದಮವ್ಯಯಮ್। ತುರೀಯಂ ಜ್ಯೋತಿರಾತ್ಮಾನಂ ನಮಾಮ್ಯಾದಿಗದಾಧರಮ್ ।। ೪೭.

ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಅಶಾಶ್ವತ ಎರಡರಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾದ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪ, ಆನಂದಮಯ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ, ತುರೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯ ಜ್ಯೋತಿರಾತ್ಮನಾದ ಆ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಏವಂ ಸ್ತುತೋ ಮಹೇಶೇನ ಪ್ರೀತೋ ಹ್ಯಾದಿಗದಾಧರಃ। ಸ್ಥಿತೋ ದೇವಃ ಶಿಲಾಯಾಂ ಸ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈರ್ದೈವತೈಃ ಸಹ ।। ೪೭.

ಈ ರೀತಿ ಮಹೇಶನು ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಆದಿಗದಾಧಾರಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದನು.

ಸಂಸ್ಥಿತಂ ಮುಣ್ಡಪೃಷ್ಠಾದ್ರೌ ದೇವಮಾದಿಗದಾಧರಮ್। ಸ್ತುವನ್ತಿ ಪೂಜಯನ್ತೀಹ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ತೇ ।। ೪೭.

ಮುಂಡಪೃಷ್ಠ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಆ ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸಿ ಪೂಜಿಸುವವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮಾರ್ಥೀ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾದ್ಧರ್ಮಮರ್ಥಾರ್ಥೀ ಚಾರ್ಥಮಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಕಾಮಾನವಾಪ್ನುಯಾತ್ಕಾಮೀ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥೀ ಮೋಕ್ಷಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೪೭.

ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅರ್ಥವನ್ನು ಬಯಸುವವನುarthವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಕಾಮವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಕಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವನ್ಧ್ಯಾ ಚ ಲಭತೇ ಪುತ್ರಂ ವೇದವೇದಾಙ್ಗಪಾರಗಮ್। ರಾಜಾ ವಿಜಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಶೂದ್ರಶ್ಚ ಸುಖಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೪೭.

ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಹೆಂಗಸು ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ; ರಾಜನು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಶೂದ್ರನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪುತ್ರಾರ್ಥೀ ಲಭತೇ ಪುತ್ರಾನಭ್ಯರ್ಚ್ಯಾದಿಗದಾಧರಮ್। ಮನಸಾ ಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಪೂಜಾದ್ಯೈಃ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾದ್ಧರೇಃ ।। ೪೭.

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಆದಿಗದಾಧಾರಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಬಯಸಿದರೂ, ಪೂಜೆ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ಹರಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಗಯಾಯಾತ್ರಾಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶ್ರೃಣು ನಾರದ ಮುಕ್ತಿದಾಮ್। ನಿಷ್ಕೃತಿಃ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ತೄಣಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಗೀಯತೇ ಪುರಾ ।। ೪೮.

ನಾರದನೇ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಗಯಾ ಯಾತ್ರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಇದು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಪಾಪ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದನು.

ಉದ್ಯತಶ್ಚೇದ್ಗಯಾಂ ಗನ್ತುಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿಧಾನತಃ। ವಿಧಾಯ ಕಾರ್ಪಟೀವೇಶಂ ಕೃತ್ವಾ ಗ್ರಾಮಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್ ।। ೪೮.

ಯಾರು ಗಯೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವಿಧಿಯಂತೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಭಿಕ್ಷುಕನ ವೇಷ ಧರಿಸಿ, ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ತತೋ ಗ್ರಾಮಾನ್ತರಂ ಗತ್ವಾ ಶ್ರಾದ್ಧಶೇಷಸ್ಯ ಭೋಜನಮ್। ತತಃ ಪ್ರತಿದಿನಂ ಗಚ್ಛೇತ್ಪ್ರತಿಗ್ರಹವಿವರ್ಜಿತಃ ।। ೪೮.

ನಂತರ, ಮತ್ತೊಂದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಶ್ರಾದ್ಧದ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಆಮೇಲೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಗ್ರಹಾದುಪಾವೃತ್ತಃ ಸನ್ತುಷ್ಟೋ ನಿಯತಃ ಶುಚಿಃ। ಅಹಙ್ಕಾರವಿಮುಕ್ತೋ ಯಃ ಸ ತೀರ್ಥಫಲಮಶ್ನುತೇ ।। ೪೮.

ಯಾರು ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ನಿಯಮಿತವಾಗಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಸ್ಯ ಹಸ್ತೌ ಚ ಪಾದೌ ಚ ಮನಶ್ಚಾಪಿ ಸುಸಂಯತಮ್। ವಿದ್ಯಾ ತಪಶ್ಚ ಕೀರ್ತಿಶ್ಚ ಸ ತೀರ್ಥಫಲಮಶ್ನುತೇ ।। ೪೮.

ಯಾರ ಕೈ ಕಾಲು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿವೆ, ವಿದ್ಯೆ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ ಇರುವವರು, ಅವರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತತೋ ಗಯಾಪ್ರವೇಶೇ ಚ ಪೂರ್ವತೋಽಸ್ತಿ ಮಹಾನದೀ । ತತ್ರ ತೋಯಂ ಸಮುತ್ಪಾಟ್ಯ ಸ್ನಾತವ್ಯಂ ನಿರ್ಮಲೇ ಜಲೇ ।। ೪೮.

ನಂತರ ಗಯಾ ಪ್ರವೇಶದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ನದಿ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ತೆಗೆದು, ಶುದ್ಧ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.