ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತ್ವಯೋತ್ಥಾಯ ಹಿ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಸ್ವಗುರೋಃ ಪೂಜನಂ ಸದಾ। ಮಯಾ ತು ಧರ್ಮ್ಮಚಾರಿಣ್ಯಾ ತವ ಕಾರ್ಯ್ಯೇ ಕೃತೇ ಮುನೇ ।। ೪೫.

ನಿನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎದ್ದು ಪೂಜಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯ. ಆದರೆ ನಾನು ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ.

ಅದೋಷಾಹಂ ಯತಃ ಶಪ್ತಾ ತಸ್ಮಾಚ್ಛಾಪಂ ದದಾಮಿ ತೇ। ತ್ವಞ್ಚ ಶಾಪಂ ಮಹಾದೇವಾದ್ಭರ್ತ್ತಃ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸ್ಯಸಂಶಯಮ್ ।। ೪೫.

ನನಗೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನೀನು ನನಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನೂ ನಿನಗೆ ಶಾಪಕೊಡುತ್ತೇನೆ: ಪತಿಯೇ, ಮಹಾದೇವನಿಂದ ನೀನೂ ಶಾಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು.

ವ್ಯಾಕುಲಂ ತಂ ಪತಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವ್ಯಾಕುಲಾಗಾತ್ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್। ನತ್ವಾ ಶಯಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಗ್ನಿಂ ಪ್ರಜ್ವಾಲ್ಯ ಚೇನ್ಧನೈಃ ।। ೪೫.

ಪತಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿ ನೋಡಿ, ಅವಳೂ ದುಃಖದಿಂದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋದಳು. ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಇಂಧನದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರು.

ಗಾರ್ಹಪತ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಾ ಚಕ್ರೇ ತಪಃ ಪರಮದುಷ್ಕರಮ್। ತಥಾ ಶಪ್ತೋ ಮರೀಚಿಶ್ಚ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಸುದಾರುಣಮ್ ।। ೪೫.

ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತು ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ಹಾಗೆಯೇ, ಮರೀಚಿಯೂ ಅವಳಿಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟ ಬಳಿಕ ಭಯಾನಕವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಪತಿವ್ರತಾಯಾಸ್ತಪಸಾ ಮರೀಚೇಸ್ತಪಸಾ ಯಥಾ। ಇನ್ದ್ರಾದಯಶ್ಚ ಸನ್ತಪ್ತಾ ಗತಾಸ್ತೇ ಶರಣಂ ಹರಿಮ್ ।। ೪೫.

ಪತಿವ್ರತೆಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಮರೀಚಿಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತೀವ್ರ ತೊಂದರೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.

ಊಚುಃ ಕ್ಷೀರಾಮ್ಬೂದೌ ಸುಪ್ತಂ ಸನ್ತಪ್ತಾಸ್ತಪಸಾ ಹರೇ। ಪತಿವ್ರತಾಯಾಶ್ಚ ಮುನೇಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ರಕ್ಷ ಕೇಶವ ।। ೪೫.

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಅವರು ಪಾರಿಜಾತ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದರು: 'ಪತಿವ್ರತೆಯವರ ಮತ್ತು ಮುನಿಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಕೇಶವ.'

ಇನ್ದ್ರಾದೀನಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುರ್ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಂ ಯಯೌ। ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ತು ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾನಜಃ। ಊಚುರ್ಧರ್ಮ್ಮರ್ವತಾಂ ದೇವಾ ಅಗ್ನಿಸ್ಥಾಂ ತಾಂ ಸಕೇಶವಾಃ ।। ೪೫.

ಇಂದ್ರಾದಿಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ವಿಷ್ಣು ಧರ್ಮವ್ರತೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅವ್ಯಯನು ಎದ್ದನು. ದೇವತೆಗಳು ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಧರ್ಮವ್ರತೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು.

ಅಗ್ನಿಮಧ್ಯೇ ತಪಃ ಕರ್ತ್ತುಂ ಕಸ್ಯ ಶಕ್ತಿಃ ಪತಿವ್ರತೇ। ತ್ವಯಾ ಕೃತಂ ತತ್ಪರಮಂ ಸರ್ವ್ವಲೋಕಭಯಙ್ಕರಮ್ ।। ೪೫.

ಪತಿವ್ರತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅಗ್ನಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬಲ್ಲರು? ನೀನು ಮಾಡಿದದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೂ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರವೂ ಆಗಿದೆ.

ವರಂ ವರಯ ಧರ್ಮ್ಮಜ್ಞೇ ಅಸ್ಮತ್ತೋ ಯದಭೀಪ್ಸಿತಮ್। ವಿಷ್ಣ್ವಾದೀನಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೇವಾನ್ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಬ್ರವೀತ್ ।। ೪೫.೩೭ ಭರ್ತೃಶಾಪಮಶಕ್ತಾಹಂ ನಿವರ್ತ್ತಯಿತುಮೋಜಸಾ। ದತ್ತೋ ಮರೀಚಿನಾ ಶಾಪೋ ಮಹ್ಯಂ ಸ ಹ್ಯಪಗಚ್ಛತು ।। ೪೫.

'ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವಳೇ, ನಮ್ಮಿಂದ ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದರೂ ಕೇಳು.' ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು ಹೇಳಿದರು: 'ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪತಿಯ ಶಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮರೀಚಿಯು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪವು ದೂರವಾಗಲಿ.'

ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರೋಚುರೇತಾಂ ಸುರಾಃ ಪುನಃ । ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತೇ ಧರ್ಮ್ಮಪುತ್ರಿ ಶಾಪೋಽಯಂ ಪರಮರ್ಷಿಣಾ ।। ೪೫.

ಧರ್ಮವ್ರತೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಧರ್ಮಪುತ್ರಿಯೇ, ಈ ಶಾಪವನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಯು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.'

ದತ್ತಸ್ತೇ ನ ನಿರಾಕರ್ತ್ತುಂ ಶಕ್ಯೋ ದೇವದ್ವಿಜಾತಿಭಿಃ। ತಸ್ಮಾದನ್ಯಂ ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ಯತೋ ಧರ್ಮ್ಮಸ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಿಃ ।। ೪೫.

ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ಬೇರೆ ಯಾವ ವರ ಬೇಕೋ ಕೇಳು.

ಭವೇದ್ವೈ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವೇದೋಕ್ತಸ್ಯ ಶುಭವ್ರತೇ। ದೇವಾನಾಂ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೇವಾನ್ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಬ್ರವೀತ್ ।। ೪೫.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ನಿಜವಾಯಿತು. ದೇವರುಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮವ್ರತೆ ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಭರ್ತ್ತುಃ ಶಾಪಾನ್ಮೋಚಯಿತುಂ ನ ಶಕ್ತಾಶ್ಚ ಯದಾಮರಾಃ। ಮಹ್ಯಂ ವರಂ ಪ್ರಯಚ್ಛಧ್ವಮೇವಂವಿಧಮನುತ್ತಮಮ್ ।। ೪೫.

ನನ್ನ ಗಂಡನ ಶಾಪದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ನನಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ನನಗೆ ಈ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವರವನ್ನು ದಯಮಾಡಿ ಕೊಡಿ.

ಶಿಲಾಹಂ ಹಿ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೇ ಪಾವನೀ ಶುಭಾ। ನದೀನದಸರಸ್ತೀರ್ಥದೇವಾದಿಭ್ಯೋಽತಿಪಾವನೀ ।। ೪೫.

ನಾನು ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮತ್ತು ಶುಭಕರವಾದ ಶಿಲೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ. ನದಿಗಳು, ಹೊಳೆಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪವಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.

ಋಷ್ಯಾದಿಭ್ಯೋ ಮುನುಭ್ಯಶ್ಚ ಮುಖ್ಯದೇವೇಭ್ಯ ಏವ ಚ। ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಯಾನಿ ಲಿಙ್ಗಾನಿ ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಾತ್ಮಕಾನ್ಯಪಿ। ತಾನಿ ತಿಷ್ಠನ್ತು ಮದ್ದೇಹೇ ತೀರ್ಥರೂಪೇಣ ಸರ್ವ್ವದಾ ।। ೪೫.

ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಗಳ ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುವದೂ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುವದೂ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಸದಾ ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ.

ತೀರ್ಥಾನ್ಯಪಿ ಚ ಸರ್ವ್ವಾಣಿ ನಕ್ಷತ್ರಪ್ರಮುಖಾಸ್ತಥಾ। ತಿಷ್ಠನ್ತು ದೇವಾಃ ಸಕಲಾ ದೇವ್ಯಶ್ಚ ಮುನಯಸ್ತಥಾ ।। ೪೫.

ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ದೇವಿಯರು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಸದಾ ನೆಲೆಸಲಿ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ಲಕ್ಷಯಿತ್ವಾ ಪದಂ ಮಯಿ। ಪಞ್ಚಾಗ್ನಯಃ ಕುಮಾರಾದ್ಯಾ ಬಹುರುಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೪೫.

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ರುದ್ರರು ತಮ್ಮ ಪಾದವನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಐದು ಅಗ್ನಿಗಳು, ಕುಮಾರ ಮತ್ತು ಇತರರು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇರಲಿ.

ಮೂರ್ತ್ತಾಮೂರ್ತ್ತಸ್ವರೂಪೇಣ ಪದರೂಪೇಣ ದೇವತಾಃ। ಶಿಲಾಯಾಂ ಕ್ರೋಶಮಾತ್ರೇಣ ಮೂರ್ತ್ತಿರೂಪಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ಭುವಿ ।। ೪೫.

ದೇವತೆಗಳು ರೂಪದೂ, ರೂಪವಲ್ಲದೂ ಹಾಗೂ ಪಾದರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಶಿಲೆಯೊಳಗೆ ಒಂದು ಕ್ರೋಶದಷ್ಟು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರಲಿ.

ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವ್ವಲೋಕಶ್ಚ ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಿನೀಮ್। ಪೂತೋ ಧರ್ಮ್ಮಾಧಿಕಾರೀ ಚ ಶ್ರಾದ್ಧಕೃದ್ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಭಾಕ್ ।। ೪೫.

ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶಿಲಾಸ್ಥಿತೇಷು ತೀರ್ಥಷು ಸ್ನಾತ್ವಾ ಕೃತ್ವಾಥ ತರ್ಪಣಮ್। ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಪಿಣ್ಡಕಂ ಯೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ತೇ ।। ೪೫.

ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಹಾಗೂ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಗದಾಧರೋ ದೃಶ್ಯತೀರ್ಥಂ ಸರ್ವ್ವತೀರ್ಥೋತ್ತಮೋತ್ತಮಮ್। ಸ್ಥಾಸ್ಯನ್ತಿ ಚ ಮರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯಾನ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಪುರೀಂ ನರಾಃ। ವಾರಾಣಸೀ ಪ್ರಯಾಗಶ್ಚ ಪುರುಷೋತ್ತಮಸಂಜ್ಞಕಮ್ ।। ೪೫.

ಗದಾಧರನು, ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ತೀರ್ಥವಾಗಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ವಾರಾಣಸಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಯಾಗವನ್ನು ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಗಙ್ಗಾಸಾಗರಸಂಜ್ಞಞ್ಚ ನಿತ್ಯಂ ತಿಷ್ಠತು ಫಲ್ಗುನಿ। ಗದಾಧರಾಧಿಷ್ಠಿತಂ ತತ್ಸರ್ವ್ವತೀರ್ಥೋತ್ತಮೋತ್ತಮಮ್। ಮುಕ್ತಿರ್ಭವೇತ್ ಪಿತೄಣಾಂ ಚ ಮೃತಾನಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧತಃ ಸದಾ ।। ೪೫.

ಗಂಗಾಸಾಗರ ಎಂಬ ಸ್ಥಳವು ಸದಾ ಫಲ್ಗುನಿಯಲ್ಲಿ ಗದಾಧರನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದವರ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಜರಾಯುಜಾಣ್ಡಜಾ ವಾಪಿ ಸ್ವೇದಜಾ ವಾಪಿ ಚೋದ್ಭಿದಃ। ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದೇಹಂ ಶಿಲಾಯಾನ್ತೇ ಯಾನ್ತು ವಿಷ್ಣುಸ್ವರೂಪತಾಮ್ ।। ೪೫.

ಗರ್ಭದಿಂದ, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ, ಬೆವರಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಮೊಳಕೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರಾದರೂ, ಶಿಲೆಯ ಬಳಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಥಾರ್ಚ್ಚಿತೇ ಹರೌ ಸರ್ವ್ವೇ ಯಜ್ಞಾಃ ಪೂರ್ಣಾ ಭವನ್ತಿ ಹಿ। ತಥಾ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ತರ್ಪಣಞ್ಚ ಸ್ನಾನಂ ಚಾಕ್ಷಯಮಸ್ತ್ವಿಹ ।। ೪೫.

ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ, ತರ್ಪಣ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನವೂ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದೆ ಫಲಪ್ರದವಾಗಲಿ.

ಮಮ ದೇಹೇ ಸುರೇಶಾನಾಂ ಯೇ ಜಪನ್ತಿ ಶ್ರುತಾದಿಕಮ್। ಅಚಿರೇಣಾಪಿ ತೇ ಸಿದ್ಧಾಃ ಸಿದ್ಧಿಭಾಜೋ ಭವನ್ತು ವೈ ।। ೪೫.

ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವೇದ ಮತ್ತು ಇತರ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುವವರು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳೇ, ಅವರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಿದ್ಧರಾಗಲಿ.

ಪಿತೄಣಾಂ ಕುಲಸಾಹಸ್ರಮಾತ್ಮನಾ ಸಹಿತಂ ನರಃ। ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿನಾ ಸಮುದ್ಧೃತ್ಯ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಂ ನಯೇದ್‌ಧ್ರುವಮ್ ।। ೪೫.

ಒಬ್ಬನು ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ, ತನ್ನ ಸಾವಿರಾರು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯಾವತ್ಯೋ ಹಿ ಸರಿಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠಾ ಗಙ್ಗಾದ್ಯಾಶ್ಚ ಹ್ರದಾಃ ಶುಭಾಃ। ಸಮುದ್ರಾದ್ಯಾಃ ಸರೋಮುಖ್ಯಾ ಮಾನಸಾದ್ಯಾಃ ಸುರೇಶ್ವರಾಃ। ನೃಣಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ವಿದಧತೋ ಮುಕ್ತಯೇ ನಿವಸನ್ತು ಮೇ ।। ೪೫.

ಗಂಗಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಗಳು, ಪವಿತ್ರ ಸರೋವರಗಳು, ಪ್ರಮುಖ ಸಾಗರಗಳು, ಮಾನಸಾದಿ ದೈವಿಕ ಸರೋವರಗಳು, ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವರ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಲಿ.

ಶರೀರೇಣ ಸಮಾಯಾನ್ತು ಕ್ವಚಿನ್ನೋ ಯಾನ್ತು ದೇವತಾಃ। ಏಕೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ತ್ರಿಧಾಮೂರ್ತ್ತಿರ್ಯಾವತ್ಸಙ್ಕೀರ್ತ್ಯತೇ ಬುಧೈಃ ।। ೪೫.

ದೇವತೆಗಳು ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ ಅಥವಾ ಹೊರಹೋಗದೆ ಇರಲಿ. ಯಾವಾಗಲೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೂರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ ಹಾಗೆ ಇರಲಿ.

ತಾವಚ್ಛಿಲಾಯಾಂ ಸರ್ವ್ವಾಣಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ಸಹ ದೈವತೈಃ। ಸದಾ ತಿಷ್ಠನ್ತು ಮುನಯೋ ಗನ್ಧರ್ವ್ವಾಣಾಂ ಗಣಾಶ್ಚ ಯೇ ।। ೪೫.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವರೆಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ದೇವತೆಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಲಿ.