ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ರೇಮೇ ಮುನಿಸ್ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಯಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಶ್ರಿಯಾ ಸಹ। ಪಾರ್ವ್ವತ್ಯಾ ಚ ಯಥಾ ಶಮ್ಭುಃ ಸರಸ್ವತ್ಯಾ ಯಥಾ ಹ್ಯಜಃ ।। ೪೫.

ಆ ಮುನಿ ಅವಳ ಜೊತೆ ವಿಷ್ಣು ಶ್ರೀದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಶಂಭು ಪಾರ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಬ್ರಹ್ಮ ಸರಸ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಜಜ್ಞೇ ಪುತ್ರಶತಂ ತಸ್ಯಾಂ ಮರೀಚೇರ್ವಿಷ್ಣುನೋಪಮಮ್। ಮರೀಚಿಃ ಫಲಪುಷ್ಪಾರ್ಥಂ ವನಂ ಗತ್ವಾ ಸಮಾಗತಃ ।। ೪೫.

ಮರೀಚಿಗೆ ಅವಳಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ನೂರು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಮರೀಚಿ ಹಣ್ಣು ಹೂವಿಗಾಗಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದುಹೋದನು.

ಶ್ರಾನ್ತಃ ಕದಾಚಿತ್ತಾಂ ಪತ್ನೀಮುವಾಚೇತಿ ಪತಿವ್ರತಾಮ್। ಭುಕ್ತ್ವಾ ತು ಶಯನಸ್ಥಸ್ಯ ಪಾದಸಂವಾಹನಂ ಕುರು ।। ೪೫.

ಒಂದು ಬಾರಿ, ಅವನು ದಣಿದು ತನ್ನ ಪತಿವ್ರತಾ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಊಟಮಾಡಿ ನಾನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಒತ್ತು.'

ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಶಯನಸ್ಥಸ್ಯ ಸಾ ಮುನೇಃ। ಪಾದಸಂವಾಹನಂ ಚಕ್ರೇ ಘೃತೇ ನಾಭ್ಯಜ್ಯ ತತ್ಪರಾ ।। ೪೫.

ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮನುಷ್ಯನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೇವೆಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ನಿದ್ರಾಯಮಾಣೇಽಥ ಮುನೌ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಂ ದೇಶಮಾಗತಃ। ಇತ್ಯೇಷ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಮನಸಾರ್ಚ್ಚಯಿತುಂ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೪೫.

ಆ ಮನುಷ್ಯನು ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರು.

ಪಾದಸಂವಾಹನಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾಂ ಕಿಂ ಪೂಜ್ಯೋಽಯಂ ಜಗದ್ಗುರುಃ। ಇತ್ಯಾಕುಲಾ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಮತ್ವಾ ಸಾ ತಂ ಗುರೋರ್ಗುರುಮ್ ।। ೪೫.

ನಾನು ಪಾದಸೇವೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವಾದ ಈ ಮಹಾಪುಜ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕೋ ಎಂದು ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಗುರುವಿನ ಗುರು ಎಂದು ತಿಳಿದು ಎದ್ದು ನಿಂತರು.

ಅರ್ಘ್ಯಪಾದ್ಯಾದಿಕಂ ದತ್ತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಸಮಪೂಜಯತ್। ಸತ್ಕೃತಾಯಾನ್ತು ಶಯ್ಯಾಯಾಂ ವಿಶ್ರಾಮಮಕರೋದಜಃ ।। ೪೫.

ಅವರು ಅರ್ಘ್ಯ, ಪಾದ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಅವ್ಯಯನು, ಗೌರವದಿಂದ ಅವಳ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ಭರ್ತ್ತಾ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಚ ತಲ್ಪತಃ। ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಮಪಶ್ಯನ್ಸ ವಿಪ್ರಃ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಶಶಾಪ ತಾಮ್ ।। ೪೫.

ಈ ಮಧ್ಯೆ ಅವಳ ಪತಿ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಧರ್ಮವ್ರತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಆ ಋಷಿಯು ಅವಳಿಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟನು.

ಪಾದಸಂವಾಹನಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾಯಸ್ಮಾದಾಜ್ಞಾಂ ವಿಹಾಯ ಮೇ । ಗತಾನ್ಯತ್ರ ತತಃ ಪಾಪಾಚ್ಛಾಪದಗ್ಧಾ ಶಿಲಾ ಭವ ।। ೪೫.

ನೀನು ನನ್ನ ಆದೇಶವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಪಾದಸೇವೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋದದ್ದರಿಂದ, ಪಾಪದಿಂದ ನನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ಶಿಲೆಯಾಗು ಎಂದು ಶಪಿಸಿದರು.

ಭರ್ತ್ರಾ ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾ ಶಪ್ತಾ ಮರೀಚಿಂ ಪ್ರಾಹ ಸಾ ರುಷಾ। ಶಯಾನೇ ತ್ವಯಿ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತ್ವಜ್ಜನಕೋ ಗುರುಃ ।। ೪೫.

ಪತಿಯಿಂದ ಶಾಪಿತಳಾದ ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು ಕೋಪದಿಂದ ಮರೀಚಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಗುರುವೂ ಆದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಂದನು.'

ತ್ವಯೋತ್ಥಾಯ ಹಿ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಸ್ವಗುರೋಃ ಪೂಜನಂ ಸದಾ। ಮಯಾ ತು ಧರ್ಮ್ಮಚಾರಿಣ್ಯಾ ತವ ಕಾರ್ಯ್ಯೇ ಕೃತೇ ಮುನೇ ।। ೪೫.

ನಿನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎದ್ದು ಪೂಜಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯ. ಆದರೆ ನಾನು ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ.

ಅದೋಷಾಹಂ ಯತಃ ಶಪ್ತಾ ತಸ್ಮಾಚ್ಛಾಪಂ ದದಾಮಿ ತೇ। ತ್ವಞ್ಚ ಶಾಪಂ ಮಹಾದೇವಾದ್ಭರ್ತ್ತಃ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸ್ಯಸಂಶಯಮ್ ।। ೪೫.

ನನಗೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನೀನು ನನಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನೂ ನಿನಗೆ ಶಾಪಕೊಡುತ್ತೇನೆ: ಪತಿಯೇ, ಮಹಾದೇವನಿಂದ ನೀನೂ ಶಾಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು.

ವ್ಯಾಕುಲಂ ತಂ ಪತಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವ್ಯಾಕುಲಾಗಾತ್ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್। ನತ್ವಾ ಶಯಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಗ್ನಿಂ ಪ್ರಜ್ವಾಲ್ಯ ಚೇನ್ಧನೈಃ ।। ೪೫.

ಪತಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿ ನೋಡಿ, ಅವಳೂ ದುಃಖದಿಂದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋದಳು. ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಇಂಧನದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರು.

ಗಾರ್ಹಪತ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಾ ಚಕ್ರೇ ತಪಃ ಪರಮದುಷ್ಕರಮ್। ತಥಾ ಶಪ್ತೋ ಮರೀಚಿಶ್ಚ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಸುದಾರುಣಮ್ ।। ೪೫.

ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತು ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ಹಾಗೆಯೇ, ಮರೀಚಿಯೂ ಅವಳಿಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟ ಬಳಿಕ ಭಯಾನಕವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಪತಿವ್ರತಾಯಾಸ್ತಪಸಾ ಮರೀಚೇಸ್ತಪಸಾ ಯಥಾ। ಇನ್ದ್ರಾದಯಶ್ಚ ಸನ್ತಪ್ತಾ ಗತಾಸ್ತೇ ಶರಣಂ ಹರಿಮ್ ।। ೪೫.

ಪತಿವ್ರತೆಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಮರೀಚಿಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತೀವ್ರ ತೊಂದರೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.

ಊಚುಃ ಕ್ಷೀರಾಮ್ಬೂದೌ ಸುಪ್ತಂ ಸನ್ತಪ್ತಾಸ್ತಪಸಾ ಹರೇ। ಪತಿವ್ರತಾಯಾಶ್ಚ ಮುನೇಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ರಕ್ಷ ಕೇಶವ ।। ೪೫.

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಅವರು ಪಾರಿಜಾತ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದರು: 'ಪತಿವ್ರತೆಯವರ ಮತ್ತು ಮುನಿಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಕೇಶವ.'

ಇನ್ದ್ರಾದೀನಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುರ್ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಂ ಯಯೌ। ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ತು ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾನಜಃ। ಊಚುರ್ಧರ್ಮ್ಮರ್ವತಾಂ ದೇವಾ ಅಗ್ನಿಸ್ಥಾಂ ತಾಂ ಸಕೇಶವಾಃ ।। ೪೫.

ಇಂದ್ರಾದಿಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ವಿಷ್ಣು ಧರ್ಮವ್ರತೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅವ್ಯಯನು ಎದ್ದನು. ದೇವತೆಗಳು ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಧರ್ಮವ್ರತೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು.

ಅಗ್ನಿಮಧ್ಯೇ ತಪಃ ಕರ್ತ್ತುಂ ಕಸ್ಯ ಶಕ್ತಿಃ ಪತಿವ್ರತೇ। ತ್ವಯಾ ಕೃತಂ ತತ್ಪರಮಂ ಸರ್ವ್ವಲೋಕಭಯಙ್ಕರಮ್ ।। ೪೫.

ಪತಿವ್ರತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅಗ್ನಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬಲ್ಲರು? ನೀನು ಮಾಡಿದದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೂ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರವೂ ಆಗಿದೆ.

ವರಂ ವರಯ ಧರ್ಮ್ಮಜ್ಞೇ ಅಸ್ಮತ್ತೋ ಯದಭೀಪ್ಸಿತಮ್। ವಿಷ್ಣ್ವಾದೀನಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೇವಾನ್ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಬ್ರವೀತ್ ।। ೪೫.೩೭ ಭರ್ತೃಶಾಪಮಶಕ್ತಾಹಂ ನಿವರ್ತ್ತಯಿತುಮೋಜಸಾ। ದತ್ತೋ ಮರೀಚಿನಾ ಶಾಪೋ ಮಹ್ಯಂ ಸ ಹ್ಯಪಗಚ್ಛತು ।। ೪೫.

'ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವಳೇ, ನಮ್ಮಿಂದ ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದರೂ ಕೇಳು.' ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು ಹೇಳಿದರು: 'ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪತಿಯ ಶಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮರೀಚಿಯು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪವು ದೂರವಾಗಲಿ.'

ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರೋಚುರೇತಾಂ ಸುರಾಃ ಪುನಃ । ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತೇ ಧರ್ಮ್ಮಪುತ್ರಿ ಶಾಪೋಽಯಂ ಪರಮರ್ಷಿಣಾ ।। ೪೫.

ಧರ್ಮವ್ರತೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಧರ್ಮಪುತ್ರಿಯೇ, ಈ ಶಾಪವನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಯು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.'

ದತ್ತಸ್ತೇ ನ ನಿರಾಕರ್ತ್ತುಂ ಶಕ್ಯೋ ದೇವದ್ವಿಜಾತಿಭಿಃ। ತಸ್ಮಾದನ್ಯಂ ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ಯತೋ ಧರ್ಮ್ಮಸ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಿಃ ।। ೪೫.

ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ಬೇರೆ ಯಾವ ವರ ಬೇಕೋ ಕೇಳು.

ಭವೇದ್ವೈ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವೇದೋಕ್ತಸ್ಯ ಶುಭವ್ರತೇ। ದೇವಾನಾಂ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೇವಾನ್ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಬ್ರವೀತ್ ।। ೪೫.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ನಿಜವಾಯಿತು. ದೇವರುಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮವ್ರತೆ ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಭರ್ತ್ತುಃ ಶಾಪಾನ್ಮೋಚಯಿತುಂ ನ ಶಕ್ತಾಶ್ಚ ಯದಾಮರಾಃ। ಮಹ್ಯಂ ವರಂ ಪ್ರಯಚ್ಛಧ್ವಮೇವಂವಿಧಮನುತ್ತಮಮ್ ।। ೪೫.

ನನ್ನ ಗಂಡನ ಶಾಪದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ನನಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ನನಗೆ ಈ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವರವನ್ನು ದಯಮಾಡಿ ಕೊಡಿ.

ಶಿಲಾಹಂ ಹಿ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೇ ಪಾವನೀ ಶುಭಾ। ನದೀನದಸರಸ್ತೀರ್ಥದೇವಾದಿಭ್ಯೋಽತಿಪಾವನೀ ।। ೪೫.

ನಾನು ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಮತ್ತು ಶುಭಕರವಾದ ಶಿಲೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ. ನದಿಗಳು, ಹೊಳೆಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪವಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.

ಋಷ್ಯಾದಿಭ್ಯೋ ಮುನುಭ್ಯಶ್ಚ ಮುಖ್ಯದೇವೇಭ್ಯ ಏವ ಚ। ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಯಾನಿ ಲಿಙ್ಗಾನಿ ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಾತ್ಮಕಾನ್ಯಪಿ। ತಾನಿ ತಿಷ್ಠನ್ತು ಮದ್ದೇಹೇ ತೀರ್ಥರೂಪೇಣ ಸರ್ವ್ವದಾ ।। ೪೫.

ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಗಳ ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುವದೂ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುವದೂ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಸದಾ ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ.

ತೀರ್ಥಾನ್ಯಪಿ ಚ ಸರ್ವ್ವಾಣಿ ನಕ್ಷತ್ರಪ್ರಮುಖಾಸ್ತಥಾ। ತಿಷ್ಠನ್ತು ದೇವಾಃ ಸಕಲಾ ದೇವ್ಯಶ್ಚ ಮುನಯಸ್ತಥಾ ।। ೪೫.

ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ದೇವಿಯರು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಸದಾ ನೆಲೆಸಲಿ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ಲಕ್ಷಯಿತ್ವಾ ಪದಂ ಮಯಿ। ಪಞ್ಚಾಗ್ನಯಃ ಕುಮಾರಾದ್ಯಾ ಬಹುರುಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೪೫.

ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ರುದ್ರರು ತಮ್ಮ ಪಾದವನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಐದು ಅಗ್ನಿಗಳು, ಕುಮಾರ ಮತ್ತು ಇತರರು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇರಲಿ.

ಮೂರ್ತ್ತಾಮೂರ್ತ್ತಸ್ವರೂಪೇಣ ಪದರೂಪೇಣ ದೇವತಾಃ। ಶಿಲಾಯಾಂ ಕ್ರೋಶಮಾತ್ರೇಣ ಮೂರ್ತ್ತಿರೂಪಾಃ ಸ್ಥಿತಾ ಭುವಿ ।। ೪೫.

ದೇವತೆಗಳು ರೂಪದೂ, ರೂಪವಲ್ಲದೂ ಹಾಗೂ ಪಾದರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಶಿಲೆಯೊಳಗೆ ಒಂದು ಕ್ರೋಶದಷ್ಟು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರಲಿ.

ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವ್ವಲೋಕಶ್ಚ ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಿನೀಮ್। ಪೂತೋ ಧರ್ಮ್ಮಾಧಿಕಾರೀ ಚ ಶ್ರಾದ್ಧಕೃದ್ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಭಾಕ್ ।। ೪೫.

ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.