ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಆಕ್ರಾನ್ತಂ ದೈತ್ಯಜಠರಂ ಧರ್ಮ್ಮೇಣ ವಿರಜಾದ್ರಿಣಾ। ನಾಭಿಕೂಪಸಮೀಪೇ ತು ದೇವೀ ಯಾ ವಿರಜಾ ಸ್ಥಿತಾ। ತತ್ರ ಪಿಣ್ಡಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ತ್ರಿಃಸಪ್ತಕುಲಮುದ್ಧರೇತ್ ।। ೪೪.

ದೈತ್ಯನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಧರ್ಮನು ವಿರಜಾದ್ರಿಯಿಂದ ನಿಗ್ರಹಿಸಿದನು. ನಾಭಿಕುಪದ ಬಳಿ ವಿರಜಾ ದೇವಿ ಇದ್ದಳಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಒಬ್ಬನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು.

ಮಹೇನ್ದ್ರಗಿರಿಣಾ ತಸ್ಯ ಕೃತೌ ಪಾದೌ ಸುನಿಶ್ಚಲೌ। iತತ್ರ ಪಿಣ್ಡಾದಿಕೃತ್ಸಪ್ತ ಕುಲಾನ್ಯುದ್ಧರತೇ ನರಃ ।। ೪೪.

ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳು ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಗೆ ಬಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಪಿಂಡಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಒಬ್ಬನು ಏಳು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು.

ಕಥಂ ಶಿಲಾ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಯಯಾಕ್ರಾನ್ತೋ ಗಯಾಸುರಃ । ಕಿಂ ರೂಪಂ ಕಿಂ ಚ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ತಸ್ಯಾಃ ಕಿಂ ವದ ನಾಮ ಚ ।। ೪೫.

ಯಾವ ಶಿಲೆಯಿಂದ ಗಯಾಸುರನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಆ ಶಿಲೆ ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು? ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ರೂಪ, ಯಾವ ಮಹಿಮೆ, ಯಾವ ಹೆಸರು? ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳು.

.ಸನತ್ಕುಮಾರ ಉವಾಚ।। ಆಸೀದ್ಧರ್ಮ್ಮೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸರ್ವ್ವವಿಜ್ಞಾನಪಾರಗಃ। ವಿಶ್ವರುಪಾ ಚ ತತ್ಪತ್ನೀ ಭರ್ತ್ತೃವ್ರತಪರಾಯಣಾ ।। ೪೫.

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮನು ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನು. ಅವನ ಪತ್ನಿ ವಿಶ್ವರೂಪಾ, ಪತಿವ್ರತೆಯಾಗಿ ಧರ್ಮಪಾಲನೆಗೆ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಳು.

ತಸ್ಯಾಂ ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಯಾಸ್ತು ಕನ್ಯಾ ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾ ಸತೀ। ಸರ್ವ್ವ ಲಕ್ಷಣಸಮ್ಪನ್ನಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀರಿವ ಗುಣಾಧಿಕಾ ।। ೪೫.

ಆ ಧರ್ಮವ್ರತೆಯಾದ ವಿಶ್ವರೂಪೆಗೆ, ಧರ್ಮವ್ರತೆಯಾದ ಸತಿ ಎಂಬ ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಆಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಗಿಂತಲೂ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈಯಿದ್ದಳು.

ತಸ್ಯಾಂ ಯೇ ತು ಗುಣಾ ಹ್ಯಾಸಂಸ್ತೇ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಜಗತ್ರ್ತ್ರಯೇ। ಧರ್ಮ್ಮೋ ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಯಾಸ್ತು ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಮಾರ್ಗಯನ್ ।। ೪೫.

ಅವಳಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿದವು. ಧರ್ಮನು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠೆಯಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತಿರುಗಿದನು.

ನಾನು ರೂಪಂ ವರಂ ಲೇಭೇ ಧರ್ಮ್ಮೋಽಥ ವರಸಿದ್ಧಯೇ। ತಪಃ ಕುರು ವರಾರ್ಥಂ ತ್ವಂ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ವನಂ ಯಯೌ ।। ೪೫.

ಆದರೂ ಧರ್ಮನು ಬೇಕಾದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವನು, 'ನೀನು ಬೇಕಾದ ವರಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಕನ್ಯಾ ಸಾ ಚ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಸರ್ವ್ವೇಷಾಂ ದುಷ್ಕರಞ್ಚ ಯತ್। ವಾಯುಭಕ್ಷಾ ಶ್ವೇತಕಲ್ಪೇ ಯುಗಾನಾಮಯುತಂ ಪುರಾ ।। ೪೫.

ಆ ಕನ್ಯೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಕಷ್ಟವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದಳು; ಶ್ವೇತಯುಗದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೇವಲ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು.

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸಃ ಪುತ್ರೋ ಮರೀಚಿರ್ನಾಮ ವಿಶ್ರುತಃ । ಪರ್ಯ್ಯಟನ್ಪೃಥಿವೀಂ ಸರ್ವ್ವಾಂ ಕನ್ಯಾರತ್ನಂ ದದರ್ಶ ಸಃ ।। ೪೫.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಗನಾದ ಮರೀಚಿ, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಆ ಕನ್ಯಾರತ್ನಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.

ರೂಪಯೌವನಸಮ್ಪನ್ನಾಂ ಪರಮೇ ತಪಸಿ ಸ್ಥಿತಾಮ್। ಪಪ್ರಚ್ಛಾಥ ಮರೀಚಿಸ್ತಾಂ ಕಾ ತ್ವಂ ಕಸ್ಯಾಪಿ ತದ್ವದ ।। ೪೫.

ಅವಳು ರೂಪವೂ ಯೌವನವೂ ಹೊಂದಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮರೀಚಿ ಅವಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಯಾರ ಮಗಳು? ನನಗೆ ಹೇಳು.'

ರೂಪೇಣಾನೇನ ಮಾಂ ಭೀರು ವಿಮೋಹಯಸಿ ಸುವ್ರತೇ । ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಜೋಽಹಂ ವಿಖ್ಯಾತೋ ಮರೀಚಿರ್ವ್ವೇದಪಾರಗಃ ।। ೪೫.

ನಿನ್ನ ಈ ರೂಪದಿಂದ ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ! ನೀನು ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾಗಿರುವೆ. ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ ಮರೀಚಿ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಮರೀಚೇರ್ವ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕನ್ಯಾ ಪ್ರೋವಾಚ ತಂ ಮುನಿಮ್। ಅಹಂ ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾ ನಾಮ ಧರ್ಮ್ಮಪುತ್ರೀ ತಪೋಽನ್ವಿತಾ ।। ೪೫.

ಮರೀಚಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಕನ್ಯೆ ಆ ಮುನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ನಾನು ಧರ್ಮವ್ರತಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಧರ್ಮನ ಮಗಳು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೇನೆ.'

ಪತಿವ್ರತಾರ್ಥಂ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಚರಾಮಿ ಪರಮಂ ತಪಃ। ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಂ ಮರೀಚಿಸ್ತಾಮುವಾಚ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವ್ವ್ಕಮ್ ।। ೪೫.

ಪತಿವ್ರತೆ ಆಗಬೇಕೆಂದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನೇ, ನಾನು ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಧರ್ಮವ್ರತೆಯು ಹೇಳಿದಳು. ಮರೀಚಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಪತಿವ್ರತಾ ದರ್ಶನಾನ್ಮೇ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ಶುಭವ್ರತೇ। ಪತಿವ್ರತೇಚ್ಛಯಾ ಪೃಥ್ವೀಂ ವಿಚರಾಮಿ ಹ್ಯಹರ್ನಿಶಮ್ ।। ೪೫.

'ಶುಭಳಾದವಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಮೇಲೆ ನೀನು ಪತಿವ್ರತೆ ಆಗುವೆ. ನಾನು ಪತಿವ್ರತೆ ಹೆಂಡತಿಯ ಆಶಯದಿಂದ ದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.'

ತ್ವಞ್ಚೇತ್ಪತಿವ್ರತಾ ಜಾತಾ ಭಜೇ ತ್ವಾಂ ಭಜ ಮಾಂ ವರಮ್। ಲೋಕೇ ನ ತ್ವಾದೃಶೀ ಕನ್ಯಾ ಮಮ ತುಲ್ಯೋ ನ ತೇ ವರಃ ।। ೪೫.

'ನೀನು ಪತಿವ್ರತೆ ಆಗಿದ್ದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಆರಿಸು, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ವರವಾಗಿ ಆರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತ ಕನ್ಯೆ ಇಲ್ಲ, ನನಂತ ವರನೂ ಇಲ್ಲ.'

ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತೇ ಧರ್ಮ್ಮಪತ್ನೀ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಭವ ಮೇಽಧುನಾ। ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾ ಮುನಿಂ ಪ್ರಾಹ ಧರ್ಮ್ಮಂ ಯಾಚಯ ಸುವ್ರತ ।। ೪೫.

'ಧರ್ಮವ್ರತೆಯೇ, ಈಗ ನನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾಗು' ಎಂದು ಮರೀಚಿ ಹೇಳಿದನು. ಧರ್ಮವ್ರತೆಯು ಮುನಿಗೆ, 'ಧರ್ಮನನ್ನು ಕೇಳು, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಧರ್ಮ್ಮಮಗಮನ್ಮುನಿಂ ಧರ್ಮೋ ದದರ್ಶ ಹ। ತೇಜಃಪುಞ್ಜಂ ವರಂ ನತ್ವಾ ಆಸನಾರ್ಘ್ಯಾದಿನಾರ್ಚ್ಚಯತ್ ।। ೪೫.

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುನಿ ಧರ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ಕೋರಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆಸನ, ನೀರು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದನು.

ಕಿಮರ್ತಮಾಗತಃ ಪೃಷ್ಟೋ ಮರೀಚಿರ್ಧರ್ಮ್ಮಮಬ್ರವೀತ್। ಕನ್ಯಾರ್ಥಂ ಭ್ರಮತಾ ಪೃಥ್ವೀ ದೃಷ್ಟಾ ತೇ ಕನ್ಯಕಾ ವರಾ । ಮಹ್ಯಂ ಕನ್ಯಾಞ್ಚ ತಾಂ ದೇಹಿ ಶ್ರೇಯಸ್ತವ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೪೫.

'ನೀನು ಏಕೆ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಮರೀಚಿ ಧರ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಉತ್ತಮ ಮಗಳನ್ನು ಕಂಡೆ. ಆಕೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು, ಇದು ನಿನಗೆ ಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.'

ಅರ್ಘ್ಯಾದಿನಾ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಧರ್ಮ್ಮಂ ಪ್ರೋಚೇ ತಥೇತಿ ತಮ್। ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಂ ಸಮಾನೀಯ ದತ್ತವಾಂಸ್ತಾಂ ಮರೀಚಯೇ ।। ೪೫.

ಅವನಿಗೆ ನೀರು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ, 'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಧರ್ಮವ್ರತೆಯನ್ನು ಕರೆಸಿ ಮರೀಚಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ವರಂ ಚ ದತ್ತವಾಂಸ್ತಸ್ಮೈ ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಯತ್ತಥಾ ಕೃತಮ್। ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರೇಣ ಸಹಿತಾಂ ಸ್ವಾಶ್ರಮಂ ತಾಂ ದ್ವಿಜೋಽನಯತ್ ।। ೪೫.

ಅವನ ಮಾತಿನಂತೆ ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.

ರೇಮೇ ಮುನಿಸ್ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಯಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಶ್ರಿಯಾ ಸಹ। ಪಾರ್ವ್ವತ್ಯಾ ಚ ಯಥಾ ಶಮ್ಭುಃ ಸರಸ್ವತ್ಯಾ ಯಥಾ ಹ್ಯಜಃ ।। ೪೫.

ಆ ಮುನಿ ಅವಳ ಜೊತೆ ವಿಷ್ಣು ಶ್ರೀದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಶಂಭು ಪಾರ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಬ್ರಹ್ಮ ಸರಸ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಜಜ್ಞೇ ಪುತ್ರಶತಂ ತಸ್ಯಾಂ ಮರೀಚೇರ್ವಿಷ್ಣುನೋಪಮಮ್। ಮರೀಚಿಃ ಫಲಪುಷ್ಪಾರ್ಥಂ ವನಂ ಗತ್ವಾ ಸಮಾಗತಃ ।। ೪೫.

ಮರೀಚಿಗೆ ಅವಳಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ನೂರು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಮರೀಚಿ ಹಣ್ಣು ಹೂವಿಗಾಗಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದುಹೋದನು.

ಶ್ರಾನ್ತಃ ಕದಾಚಿತ್ತಾಂ ಪತ್ನೀಮುವಾಚೇತಿ ಪತಿವ್ರತಾಮ್। ಭುಕ್ತ್ವಾ ತು ಶಯನಸ್ಥಸ್ಯ ಪಾದಸಂವಾಹನಂ ಕುರು ।। ೪೫.

ಒಂದು ಬಾರಿ, ಅವನು ದಣಿದು ತನ್ನ ಪತಿವ್ರತಾ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಊಟಮಾಡಿ ನಾನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಒತ್ತು.'

ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಶಯನಸ್ಥಸ್ಯ ಸಾ ಮುನೇಃ। ಪಾದಸಂವಾಹನಂ ಚಕ್ರೇ ಘೃತೇ ನಾಭ್ಯಜ್ಯ ತತ್ಪರಾ ।। ೪೫.

ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮನುಷ್ಯನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೇವೆಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ನಿದ್ರಾಯಮಾಣೇಽಥ ಮುನೌ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಂ ದೇಶಮಾಗತಃ। ಇತ್ಯೇಷ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಮನಸಾರ್ಚ್ಚಯಿತುಂ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೪೫.

ಆ ಮನುಷ್ಯನು ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರು.

ಪಾದಸಂವಾಹನಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾಂ ಕಿಂ ಪೂಜ್ಯೋಽಯಂ ಜಗದ್ಗುರುಃ। ಇತ್ಯಾಕುಲಾ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಮತ್ವಾ ಸಾ ತಂ ಗುರೋರ್ಗುರುಮ್ ।। ೪೫.

ನಾನು ಪಾದಸೇವೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವಾದ ಈ ಮಹಾಪುಜ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕೋ ಎಂದು ಧರ್ಮವ್ರತೆಯವರು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಗುರುವಿನ ಗುರು ಎಂದು ತಿಳಿದು ಎದ್ದು ನಿಂತರು.

ಅರ್ಘ್ಯಪಾದ್ಯಾದಿಕಂ ದತ್ತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಸಮಪೂಜಯತ್। ಸತ್ಕೃತಾಯಾನ್ತು ಶಯ್ಯಾಯಾಂ ವಿಶ್ರಾಮಮಕರೋದಜಃ ।। ೪೫.

ಅವರು ಅರ್ಘ್ಯ, ಪಾದ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಅವ್ಯಯನು, ಗೌರವದಿಂದ ಅವಳ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ಭರ್ತ್ತಾ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಚ ತಲ್ಪತಃ। ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಮಪಶ್ಯನ್ಸ ವಿಪ್ರಃ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಶಶಾಪ ತಾಮ್ ।। ೪೫.

ಈ ಮಧ್ಯೆ ಅವಳ ಪತಿ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಧರ್ಮವ್ರತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಆ ಋಷಿಯು ಅವಳಿಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟನು.

ಪಾದಸಂವಾಹನಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾಯಸ್ಮಾದಾಜ್ಞಾಂ ವಿಹಾಯ ಮೇ । ಗತಾನ್ಯತ್ರ ತತಃ ಪಾಪಾಚ್ಛಾಪದಗ್ಧಾ ಶಿಲಾ ಭವ ।। ೪೫.

ನೀನು ನನ್ನ ಆದೇಶವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಪಾದಸೇವೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋದದ್ದರಿಂದ, ಪಾಪದಿಂದ ನನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ಶಿಲೆಯಾಗು ಎಂದು ಶಪಿಸಿದರು.