ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಪಞ್ಚಕ್ರೋಶಂ ಗಯಾಕ್ಷೇತ್ರಂ ಕ್ರೋಶಮೇಕಂ ಗಯಾಶಿರಃ । ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಸರ್ವತೀರ್ಥಾನಿ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತು ಹಿತಂ ನೃಣಾಮ್ ।। ೪೪.

'ಗಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಐದು ಕ್ರೋಶವಿರಲಿ, ಗಯಾಶಿರ ಒಂದು ಕ್ರೋಶವಿರಲಿ. ಅದರೊಳಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ನೀಡಲಿ.'

ಸ್ನಾನಾದಿತರ್ಪಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡದಾನಾತ್ಫಲಾಧಿಕಮ್। ಮಹಾತ್ಮಾ ವೈ ಸಹಸ್ರಞ್ಚ ಕುಲಾನಾಂ ಚೋದ್ಧರೇನ್ನರಃ ।। ೪೪.

'ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ತರ್ಪಣ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮಹಾತ್ಮನು ಸಾವಿರ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು.'

ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಸ್ವರೂಪೇಣ ಯೂಯಂ ತಿಷ್ಠತ ಸರ್ವದಾ। ಗದಾಧರಃ ಸ್ವಯಂ ಲೋಕಾದ್ಭೂಯಾತ್ಸರ್ವಾಘನಾಶನಾತ್ ।। ೪೪.

'ನೀವು ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಆಗಿ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಇರಿ; ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಗದಾಧರನು ಸ್ವತಃ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿ.'

ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಪಿಣ್ಡಕಂ ಯೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ತೇ। ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿಕಂ ಪಾಪಂ ವಿನಶ್ಯತು ಚ ಸೇವಿನಾಮ್ ।। ೪೪.

'ಇಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಸಹಿತ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ; ಇಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮೊದಲಾದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ.'

ನೈಮಿಷಂ ಪುಷ್ಕರಂ ಗಙ್ಗಾ ಪ್ರಯಾಗಶ್ಚಾವಿಮುಕ್ತಿಕಮ್। ಏತಾನ್ಯನ್ಯಾನಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ದಿವಿ ಭುವ್ಯನ್ತರಿಕ್ಷತಃ। ಸಮಾಯಾನ್ತು ಸದಾ ನೄಣಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತು ಹಿತಂ ಸುರಾಃ ।। ೪೪.

'ನೈಮಿಷ, ಪುಷ್ಕರ, ಗಂಗಾ, ಪ್ರಯಾಗ ಮತ್ತು ಅವಿಮುಕ್ತಿಕ—ಈ ತೀರ್ಥಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳು ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ದೇವತೆಗಳೇ.'

ಕಿಂ ಬಹೂಕ್ತ್ಯಾ ಸುರಗಣಾ ಯುಷ್ಮಾಸ್ವೇಕಾಪಿ ದೇವತಾ। ಚೇನ್ನ ತಿಷ್ಠೇದಹಂ ಚಾಪಿ ಸಮಯಃ ಪ್ರತಿಪಾಲ್ಯತಾಮ್ ।। ೪೪.

'ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದೇಕೆ, ದೇವತೆಗಳೆ? ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ದೇವತೆ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯದೆ ಹೋದರೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.'

ಗಯಾಸುರವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರೋಚುರ್ವಿಷ್ಣ್ವಾದಯಃಸುರಾಃ। ತ್ವಯಾ ಯತ್ಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ಸರ್ವ್ವಂ ತದ್ಭವಿಷ್ಯತ್ಯಸಂಶಯಮ್ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ನೆರವೇರಲಿದೆ.'

ಅಸ್ಮತ್ಪಾದಾನರ್ಚ್ಚಯಿತ್ವಾ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್। ದೇವೈರ್ದತ್ತವರೋ ದೈತ್ಯೋ ಹರ್ಷಿತೋ ನಿಶ್ಚಲೋಽಭವತ್ ।। ೪೪.

ನನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳಿಂದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ದೈತ್ಯನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ಥಿರನಾದನು.

ಸ್ಥಿತೇಷು ಚೈವ ದೇವೇಷು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ದದಾವಜಃ। ಗ್ರಾಮಾಂಶ್ಚ ಪಞ್ಚಪಞ್ಚಾಶತ್ಪಞ್ಚಕ್ರೋಶೀಂ ಗಯಾಂ ತಥಾ। ಗೃಹಾನ್ಕೃತ್ವಾ ದದೌ ದಿವ್ಯಾನ್ಸರ್ವ್ವೋಪಸ್ಕರಸಂಯುತಾನ್ ।। ೪೪.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಇದ್ದಾಗ, ಅವ್ಯಯನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಐವತ್ತೈದು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು, ಗಯಾ ಊರನ್ನು, ಎಲ್ಲವೂ ಉಪಕರಣಗಳೊಡನೆ ದಿವ್ಯ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಕಾಮಧೇನುಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಂ ಪಾರಿಜಾತಾದಿಕಾಂಸ್ತರೂನ್। ಮಹಾನದೀಂ ಕ್ಷೀರವಹಾಂ ಘೃತಕುಲ್ಯಾಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೪೪.

ಅವನು ಕಾಮಧೇನು, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ, ಪಾರಿಜಾತ ಮೊದಲಾದ ಮರಗಳು, ಹಾಲು ಹರಿಯುವ ಮಹಾನದಿ, ತುಪ್ಪ ಹರಿಯುವ ಕಾಲುವೆಗಳು ಇವುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಮಧುಶ್ರವಾಂ ಮಧುಕುಲ್ಯಾಂ ದಧ್ಯಾದ್ಯಾಢ್ಯಸರಾಂಸಿ ಚ। ಸುವರ್ಣದೀರ್ಘಿಕಾಂ ಚೈವ ಬಹೂನನ್ನಾದಿಪರ್ವ್ವತಾನ್ ।। ೪೪.

ಮಧು ಹರಿಯುವ ಕಾಲುವೆಗಳು, ಮಧು ತುಂಬಿದ ಹರಿವೆಗಳು, ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಇತರ ರುಚಿಕರ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸರೋವರಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಕೆರೆಗಳು, ಮತ್ತು ಅನ್ನದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅನೇಕ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಫಲಾದೀಂಶ್ಚ ಸರ್ವ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸೃಜನ್ದದೌ। ನ ಯಾಚಯಧ್ವಂ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ಅನ್ಯಾನುಕ್ತ್ವಾ ದದಾವಜಃ ।। ೪೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಭಕ್ಷ್ಯ, ಭೋಜ್ಯ, ಹಣ್ಣು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನು. 'ಮತ್ತೆನನ್ನೂ ಬೇಡಬೇಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವ್ಯಯನು ಕೊಟ್ಟನು.

ದತ್ತ್ವಾ ಯಯೌ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ನತ್ವಾ ಹ್ಯಾದಿಗದಾಧರಮ್ । ಧರ್ಮ್ಮಾರಣ್ಯೇ ತತ್ರ ಧರ್ಮ್ಮಂ ಯಾಜಯಿತ್ವಾ ಯಯಾಚಿರೇ ।। ೪೪.

ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಆದಿಗದಾಧರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಧರ್ಮ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಳಿದರು.

ಧರ್ಮ್ಮಯಾಗೇ ಚ ಲೋಭಾದ್ವೈ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯ ಧನಾದಿಕಮ್। ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಮಾಗತ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಂಸ್ತಾಞ್ಛಶಾಪ ಹ ।। ೪೪.

ಆ ಧರ್ಮಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಲೋಭದಿಂದ ಅವರು ಧನಾದಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಬಂದು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು.

ಕೃತವನ್ತೋ ಯತೋ ಲೋಭಂ ಮದ್ದತ್ತೇಷ್ವಖಿಲೇಷ್ವಪಿ। ತಸ್ಮಾದೃಣಾಧಿಕಾ ಯೂಯಂ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸದಾ ದ್ವಿಜಃ ।। ೪೪.

ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಲೋಭ ತೋರಿದುದರಿಂದ, ಇನ್ನುಮುಂದೆ ನೀವು ಸದಾ ಸಾಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರು ಆಗುತ್ತೀರಿ, ದ್ವಿಜರೆ.

ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಸ್ಯಾದ್ವಾರಿವಹಾ ನದೀ ಪಾಷಾಣಪರ್ವ್ವತಾಃ। ನದ್ಯಾದಯೋ ವಾರಿವಹಾ ಮೃನ್ಮಯಾಶ್ಚ ಯಥಾ ಗೃಹಾಃ ।। ೪೪.

ನಿಮಗಾಗಿ ನದಿಗಳು ನೀರಿಲ್ಲದವು, ಪರ್ವತಗಳು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವು, ನದಿಗಳು ನೀರನ್ನೇ ಹೊರುವವು, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಡುವವು.

ಕಾಮಧೇನುಃ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷೋ ಮಲ್ಲೋಕಮುಪತಿಷ್ಠತಾಮ್। ಏವಂ ಶಪ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತೇ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತೋಽಬ್ರುವನ್ನಜಮ್ ।। ೪೪.

ಕಾಮಧೇನು, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಇವು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ. ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಶಪಿತರಾದ ಅವರು ಅವ್ಯಯನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

ತ್ವಯಾ ಯದ್ದತ್ತಮಖಿಲಂ ತತ್ಸರ್ವಂ ಶಾಪತೋ ಗತಮ್। ಜೀವನಾರ್ಥಂ ಪ್ರಸಾದಂ ನೋ ಭಗವಾನ್ಕರ್ತ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೪೪.

ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಪದಿಂದ ನಾಶವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ, ಭಗವಂತ, ನೀನು ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರೋವಾಚೇದಂ ದಯಾನ್ವಿತಃ। ತೀರ್ಥೋಪಜೀವಿಕಾ ಯೂಯಮಾಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಂ ಭವಿಷ್ಯಥ ।। ೪೪.

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀವು ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯ ಇರುವವರೆಗೆ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವಿರಿ.'

ಲೋಕಾಃ ಪುಣ್ಯಾ ಗಯಾಯಾಂ ಯೇ ಶ್ರಾದ್ಧಿನೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಗಾಃ। ಯುಷ್ಮಾನ್ಯೇ ಪೂಜಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ತೈರಹಂ ಪೂಜಿತಃ ಸದಾ ।। ೪೪.

ಪವಿತ್ರ ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಜನರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರು, ಅವರ ಮೂಲಕ ನಾನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವೆನು.

ಆಕ್ರಾನ್ತಂ ದೈತ್ಯಜಠರಂ ಧರ್ಮ್ಮೇಣ ವಿರಜಾದ್ರಿಣಾ। ನಾಭಿಕೂಪಸಮೀಪೇ ತು ದೇವೀ ಯಾ ವಿರಜಾ ಸ್ಥಿತಾ। ತತ್ರ ಪಿಣ್ಡಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ತ್ರಿಃಸಪ್ತಕುಲಮುದ್ಧರೇತ್ ।। ೪೪.

ದೈತ್ಯನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಧರ್ಮನು ವಿರಜಾದ್ರಿಯಿಂದ ನಿಗ್ರಹಿಸಿದನು. ನಾಭಿಕುಪದ ಬಳಿ ವಿರಜಾ ದೇವಿ ಇದ್ದಳಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಒಬ್ಬನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು.

ಮಹೇನ್ದ್ರಗಿರಿಣಾ ತಸ್ಯ ಕೃತೌ ಪಾದೌ ಸುನಿಶ್ಚಲೌ। iತತ್ರ ಪಿಣ್ಡಾದಿಕೃತ್ಸಪ್ತ ಕುಲಾನ್ಯುದ್ಧರತೇ ನರಃ ।। ೪೪.

ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳು ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಗೆ ಬಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಪಿಂಡಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಒಬ್ಬನು ಏಳು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು.

ಕಥಂ ಶಿಲಾ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಯಯಾಕ್ರಾನ್ತೋ ಗಯಾಸುರಃ । ಕಿಂ ರೂಪಂ ಕಿಂ ಚ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ತಸ್ಯಾಃ ಕಿಂ ವದ ನಾಮ ಚ ।। ೪೫.

ಯಾವ ಶಿಲೆಯಿಂದ ಗಯಾಸುರನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಆ ಶಿಲೆ ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು? ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ರೂಪ, ಯಾವ ಮಹಿಮೆ, ಯಾವ ಹೆಸರು? ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳು.

.ಸನತ್ಕುಮಾರ ಉವಾಚ।। ಆಸೀದ್ಧರ್ಮ್ಮೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸರ್ವ್ವವಿಜ್ಞಾನಪಾರಗಃ। ವಿಶ್ವರುಪಾ ಚ ತತ್ಪತ್ನೀ ಭರ್ತ್ತೃವ್ರತಪರಾಯಣಾ ।। ೪೫.

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮನು ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನು. ಅವನ ಪತ್ನಿ ವಿಶ್ವರೂಪಾ, ಪತಿವ್ರತೆಯಾಗಿ ಧರ್ಮಪಾಲನೆಗೆ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಳು.

ತಸ್ಯಾಂ ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಯಾಸ್ತು ಕನ್ಯಾ ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾ ಸತೀ। ಸರ್ವ್ವ ಲಕ್ಷಣಸಮ್ಪನ್ನಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀರಿವ ಗುಣಾಧಿಕಾ ।। ೪೫.

ಆ ಧರ್ಮವ್ರತೆಯಾದ ವಿಶ್ವರೂಪೆಗೆ, ಧರ್ಮವ್ರತೆಯಾದ ಸತಿ ಎಂಬ ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಆಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಗಿಂತಲೂ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈಯಿದ್ದಳು.

ತಸ್ಯಾಂ ಯೇ ತು ಗುಣಾ ಹ್ಯಾಸಂಸ್ತೇ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಜಗತ್ರ್ತ್ರಯೇ। ಧರ್ಮ್ಮೋ ಧರ್ಮ್ಮವ್ರತಾಯಾಸ್ತು ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಮಾರ್ಗಯನ್ ।। ೪೫.

ಅವಳಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿದವು. ಧರ್ಮನು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠೆಯಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತಿರುಗಿದನು.

ನಾನು ರೂಪಂ ವರಂ ಲೇಭೇ ಧರ್ಮ್ಮೋಽಥ ವರಸಿದ್ಧಯೇ। ತಪಃ ಕುರು ವರಾರ್ಥಂ ತ್ವಂ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ವನಂ ಯಯೌ ।। ೪೫.

ಆದರೂ ಧರ್ಮನು ಬೇಕಾದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವನು, 'ನೀನು ಬೇಕಾದ ವರಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಕನ್ಯಾ ಸಾ ಚ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಸರ್ವ್ವೇಷಾಂ ದುಷ್ಕರಞ್ಚ ಯತ್। ವಾಯುಭಕ್ಷಾ ಶ್ವೇತಕಲ್ಪೇ ಯುಗಾನಾಮಯುತಂ ಪುರಾ ।। ೪೫.

ಆ ಕನ್ಯೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಕಷ್ಟವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದಳು; ಶ್ವೇತಯುಗದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೇವಲ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು.

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸಃ ಪುತ್ರೋ ಮರೀಚಿರ್ನಾಮ ವಿಶ್ರುತಃ । ಪರ್ಯ್ಯಟನ್ಪೃಥಿವೀಂ ಸರ್ವ್ವಾಂ ಕನ್ಯಾರತ್ನಂ ದದರ್ಶ ಸಃ ।। ೪೫.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಗನಾದ ಮರೀಚಿ, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಆ ಕನ್ಯಾರತ್ನಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.