ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಆಗತ್ಯ ವಿಷ್ಣುಃ ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧೇಃ ಶಿಲಾಯಾಂ ಸಂಸ್ಥಿತೋಽಭವತ್। ಜನಾರ್ದ್ದನಾಭಿಧಾನೇನ ಪುಣ್ಡರೀಕೇತಿ ನಾಮತಃ। ಶಿಲಾಯಾಂನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಂ ಹಿ ಸ್ವಯಮಾದಿಗದಾಧರಃ ।। ೪೪.

ವಿಷ್ಣುನು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಬಂದು ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತನು. ಆತನಿಗೆ ಜನಾರ್ದನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ, ಪುಂಡರಿಕ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಿಲೆ ಅಚಲವಾಗಬೇಕೆಂದು ಆದಿಗದಾಧರನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು.

ನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಂ ಪಞ್ಚಧಾಸೀಚ್ಛಿಲಾಯಾಂ ಪ್ರಪಿತಾಪಹಃ। ಪಿತಾಮಹೋಽಥ ಫಲ್ಗ್ವೀಶಃ ಕೇದಾರಃ ಕನಕೇಶ್ವರಃ ।। ೪೪.

ಅದು ಅಚಲವಾಗಲೆಂದು ಪಿತೃಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು ಶಿಲೆಯಲ್ಲೇ ಐದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು: ಪಿತಾಮಹ, ಫಲ್ಗ್ವೀಶ, ಕೆದಾರ ಮತ್ತು ಕನಕೇಶ್ವರ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ಥಿತಃ ಸ್ವಯಂ ತತ್ರ ಗಜರೂಪೀ ವಿನಾಯಕಃ। ಗಯಾದಿತ್ಯಶ್ಚೋತ್ತರಾರ್ಕೋ ದಕ್ಷಿಣಾರ್ಕಸ್ತ್ರಿಧಾ ರವಿಃ ।। ೪೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು; ಗಜರೂಪದ ವಿನಾಯಕ, ಗಯಾದಿತ್ಯ, ಉತ್ತರಾರ್ಕ, ದಕ್ಷಿಣಾರ್ಕ ಮತ್ತು ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ರವಿಯೂ ಇದ್ದನು.

ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸೀತಾಭಿಧಾನೇನ ಗೌರೀ ಚ ಮಙ್ಗಲಾಹ್ವಯಾ। ಗಾಯತ್ರೀ ಚೈವ ಸಾವಿತ್ರೀ ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಾ ಚ ಸರಸ್ವತೀ ।। ೪೪.

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಸೀತಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಗೌರಿಯನ್ನು ಮಂಗಳಾ ಎಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಗಾಯತ್ರಿ, ಸಾವಿತ್ರಿ, ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಾ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿಯೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.

ಇನ್ದ್ರೋ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ಪೂಷಾ ವಸವೋಽಷ್ಟೌ ಮಹಾಬಲಾಃ। ವಿಶ್ವೇದೇವಾಶ್ಚಾಶ್ವಿನೇಯೌ ಮಾರುತೋ ವಿಶ್ವನಾಯಕಃ। ಸಯಕ್ಷೋರಗಗನ್ಧರ್ವ್ವಾಸ್ತಸ್ಥುರ್ದೇವಾಃ ಸ್ವಶಾಕ್ತಿಭಿಃ ।। ೪೪.

ಇಂದ್ರ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಪೂಷಾ, ಎಂಟು ಬಲಶಾಲಿ ವಸುಗಳು, ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳು, ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು, ಮಾರುತ, ವಿಶ್ವನಾಯಕ, ಯಕ್ಷರು, ನಾಗರು, ಗಂಧರ್ವರು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದರು.

ಆದ್ಯಯಾ ಗದಯಾ ಚಾಸೌ ಯಸ್ಮಾದ್ದೈತ್ಯಃ ಸ್ಥಿರೀಕೃತಃ। ಸ್ಥಿತ ಇತ್ಯೇವ ಹರಿಣಾ ತಸ್ಮಾದಾದಿಗದಾಧರಃ ।। ೪೪.

ಆ ಆದಿಗದೆಯಿಂದ ದೈತ್ಯನು ಅಚಲನಾದನು. ಹರಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಆದಿಗದಾಧರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಊಚೇ ಗಯಾಸುರೋ ದೇವಾನ್ಕಿಮರ್ಥಂ ವಞ್ಚಿತೋ ಹ್ಯಹಮ್। ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ದತ್ತಂ ಶರೀರಮಮಲಂ ಮಯಾ। ವಿಷ್ಣೋರ್ವಚನಮಾತ್ರೇಣ ಕಿಂ ನ ಸ್ಯಾಂ ನಿಶ್ಚಲೋ ಹ್ಯಹಮ್ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಏಕೆ ಮೋಸಹೋಗಿದೆನು? ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನ ಶುದ್ಧ ದೇಹವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆನು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾತಿನಿಂದ ನಾನು ಅಚಲನಾಗಬಾರದೆಂದು ಏಕೆ?'

ಯತ್ಸುರೈಃ ಪೀಡಿತೋಽತ್ಯರ್ಥಂ ಗದಯಾ ಹರಿಣಾ ತಥಾ। ಪೀಡಿತೋ ಯದ್ಯಹಂ ದೇವಾಃ ಪ್ರಸನ್ನಾಃ ಸನ್ತು ಸರ್ವದಾ ।। ೪೪.

ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಹರಿಯ ಗದೆಯಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾದಿದ್ದರೆ, ದೇವತೆಗಳೇ, ನೀವು ಸದಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಗದಾಧರಾದಯಸ್ತುಷ್ಟಾಃ ಪ್ರೋಚುಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಗಯಾಸುರಮ್। ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ಪ್ರಸನ್ನಾಃ ಸ್ಮೋ ದೇವಾನೂಚೇ ಗಯಾಸುರಃ ।। ೪೪.

ಗದಾಧರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗಯಾಸುರನ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದರೂ ಕೇಳು; ನಾವು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.' ಆಗ ಗಯಾಸುರನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಯಾವತ್ಪೃಥ್ವೀ ಪರ್ವತಾಶ್ಚ ಯಾವಚ್ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕತಾರಕಾಃ। ತಾವಚ್ಛಿಲಾಯಾಂ ತಿಷ್ಠನ್ತು ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ। ಅನ್ಯೇ ಚ ಸಕಲಾ ದೇವಾ ಮನ್ನಾಮ್ನಾ ಕ್ಷೇತ್ರಮಸ್ತು ವೈ ।। ೪೪.

'ಯಾವುದಿನ ಭೂಮಿಯೂ ಪರ್ವತಗಳೂ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆಯೋ, ಆವರೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಈ ಶಿಲೆಯಲ್ಲೇ ಇರಲಿ. ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ನನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ.'

ಪಞ್ಚಕ್ರೋಶಂ ಗಯಾಕ್ಷೇತ್ರಂ ಕ್ರೋಶಮೇಕಂ ಗಯಾಶಿರಃ । ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಸರ್ವತೀರ್ಥಾನಿ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತು ಹಿತಂ ನೃಣಾಮ್ ।। ೪೪.

'ಗಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಐದು ಕ್ರೋಶವಿರಲಿ, ಗಯಾಶಿರ ಒಂದು ಕ್ರೋಶವಿರಲಿ. ಅದರೊಳಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ನೀಡಲಿ.'

ಸ್ನಾನಾದಿತರ್ಪಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡದಾನಾತ್ಫಲಾಧಿಕಮ್। ಮಹಾತ್ಮಾ ವೈ ಸಹಸ್ರಞ್ಚ ಕುಲಾನಾಂ ಚೋದ್ಧರೇನ್ನರಃ ।। ೪೪.

'ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ತರ್ಪಣ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮಹಾತ್ಮನು ಸಾವಿರ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು.'

ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಸ್ವರೂಪೇಣ ಯೂಯಂ ತಿಷ್ಠತ ಸರ್ವದಾ। ಗದಾಧರಃ ಸ್ವಯಂ ಲೋಕಾದ್ಭೂಯಾತ್ಸರ್ವಾಘನಾಶನಾತ್ ।। ೪೪.

'ನೀವು ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಆಗಿ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಇರಿ; ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಗದಾಧರನು ಸ್ವತಃ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿ.'

ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಪಿಣ್ಡಕಂ ಯೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ತೇ। ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿಕಂ ಪಾಪಂ ವಿನಶ್ಯತು ಚ ಸೇವಿನಾಮ್ ।। ೪೪.

'ಇಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಸಹಿತ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ; ಇಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮೊದಲಾದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ.'

ನೈಮಿಷಂ ಪುಷ್ಕರಂ ಗಙ್ಗಾ ಪ್ರಯಾಗಶ್ಚಾವಿಮುಕ್ತಿಕಮ್। ಏತಾನ್ಯನ್ಯಾನಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ದಿವಿ ಭುವ್ಯನ್ತರಿಕ್ಷತಃ। ಸಮಾಯಾನ್ತು ಸದಾ ನೄಣಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತು ಹಿತಂ ಸುರಾಃ ।। ೪೪.

'ನೈಮಿಷ, ಪುಷ್ಕರ, ಗಂಗಾ, ಪ್ರಯಾಗ ಮತ್ತು ಅವಿಮುಕ್ತಿಕ—ಈ ತೀರ್ಥಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳು ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ದೇವತೆಗಳೇ.'

ಕಿಂ ಬಹೂಕ್ತ್ಯಾ ಸುರಗಣಾ ಯುಷ್ಮಾಸ್ವೇಕಾಪಿ ದೇವತಾ। ಚೇನ್ನ ತಿಷ್ಠೇದಹಂ ಚಾಪಿ ಸಮಯಃ ಪ್ರತಿಪಾಲ್ಯತಾಮ್ ।। ೪೪.

'ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದೇಕೆ, ದೇವತೆಗಳೆ? ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ದೇವತೆ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯದೆ ಹೋದರೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.'

ಗಯಾಸುರವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರೋಚುರ್ವಿಷ್ಣ್ವಾದಯಃಸುರಾಃ। ತ್ವಯಾ ಯತ್ಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ಸರ್ವ್ವಂ ತದ್ಭವಿಷ್ಯತ್ಯಸಂಶಯಮ್ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ನೆರವೇರಲಿದೆ.'

ಅಸ್ಮತ್ಪಾದಾನರ್ಚ್ಚಯಿತ್ವಾ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್। ದೇವೈರ್ದತ್ತವರೋ ದೈತ್ಯೋ ಹರ್ಷಿತೋ ನಿಶ್ಚಲೋಽಭವತ್ ।। ೪೪.

ನನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳಿಂದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ದೈತ್ಯನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ಥಿರನಾದನು.

ಸ್ಥಿತೇಷು ಚೈವ ದೇವೇಷು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ದದಾವಜಃ। ಗ್ರಾಮಾಂಶ್ಚ ಪಞ್ಚಪಞ್ಚಾಶತ್ಪಞ್ಚಕ್ರೋಶೀಂ ಗಯಾಂ ತಥಾ। ಗೃಹಾನ್ಕೃತ್ವಾ ದದೌ ದಿವ್ಯಾನ್ಸರ್ವ್ವೋಪಸ್ಕರಸಂಯುತಾನ್ ।। ೪೪.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಇದ್ದಾಗ, ಅವ್ಯಯನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಐವತ್ತೈದು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು, ಗಯಾ ಊರನ್ನು, ಎಲ್ಲವೂ ಉಪಕರಣಗಳೊಡನೆ ದಿವ್ಯ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಕಾಮಧೇನುಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಂ ಪಾರಿಜಾತಾದಿಕಾಂಸ್ತರೂನ್। ಮಹಾನದೀಂ ಕ್ಷೀರವಹಾಂ ಘೃತಕುಲ್ಯಾಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೪೪.

ಅವನು ಕಾಮಧೇನು, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ, ಪಾರಿಜಾತ ಮೊದಲಾದ ಮರಗಳು, ಹಾಲು ಹರಿಯುವ ಮಹಾನದಿ, ತುಪ್ಪ ಹರಿಯುವ ಕಾಲುವೆಗಳು ಇವುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಮಧುಶ್ರವಾಂ ಮಧುಕುಲ್ಯಾಂ ದಧ್ಯಾದ್ಯಾಢ್ಯಸರಾಂಸಿ ಚ। ಸುವರ್ಣದೀರ್ಘಿಕಾಂ ಚೈವ ಬಹೂನನ್ನಾದಿಪರ್ವ್ವತಾನ್ ।। ೪೪.

ಮಧು ಹರಿಯುವ ಕಾಲುವೆಗಳು, ಮಧು ತುಂಬಿದ ಹರಿವೆಗಳು, ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಇತರ ರುಚಿಕರ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸರೋವರಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಕೆರೆಗಳು, ಮತ್ತು ಅನ್ನದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅನೇಕ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಫಲಾದೀಂಶ್ಚ ಸರ್ವ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸೃಜನ್ದದೌ। ನ ಯಾಚಯಧ್ವಂ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ಅನ್ಯಾನುಕ್ತ್ವಾ ದದಾವಜಃ ।। ೪೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಭಕ್ಷ್ಯ, ಭೋಜ್ಯ, ಹಣ್ಣು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನು. 'ಮತ್ತೆನನ್ನೂ ಬೇಡಬೇಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವ್ಯಯನು ಕೊಟ್ಟನು.

ದತ್ತ್ವಾ ಯಯೌ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ನತ್ವಾ ಹ್ಯಾದಿಗದಾಧರಮ್ । ಧರ್ಮ್ಮಾರಣ್ಯೇ ತತ್ರ ಧರ್ಮ್ಮಂ ಯಾಜಯಿತ್ವಾ ಯಯಾಚಿರೇ ।। ೪೪.

ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಆದಿಗದಾಧರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಧರ್ಮ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಳಿದರು.

ಧರ್ಮ್ಮಯಾಗೇ ಚ ಲೋಭಾದ್ವೈ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯ ಧನಾದಿಕಮ್। ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಮಾಗತ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಂಸ್ತಾಞ್ಛಶಾಪ ಹ ।। ೪೪.

ಆ ಧರ್ಮಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಲೋಭದಿಂದ ಅವರು ಧನಾದಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಬಂದು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು.

ಕೃತವನ್ತೋ ಯತೋ ಲೋಭಂ ಮದ್ದತ್ತೇಷ್ವಖಿಲೇಷ್ವಪಿ। ತಸ್ಮಾದೃಣಾಧಿಕಾ ಯೂಯಂ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸದಾ ದ್ವಿಜಃ ।। ೪೪.

ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಲೋಭ ತೋರಿದುದರಿಂದ, ಇನ್ನುಮುಂದೆ ನೀವು ಸದಾ ಸಾಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರು ಆಗುತ್ತೀರಿ, ದ್ವಿಜರೆ.

ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಸ್ಯಾದ್ವಾರಿವಹಾ ನದೀ ಪಾಷಾಣಪರ್ವ್ವತಾಃ। ನದ್ಯಾದಯೋ ವಾರಿವಹಾ ಮೃನ್ಮಯಾಶ್ಚ ಯಥಾ ಗೃಹಾಃ ।। ೪೪.

ನಿಮಗಾಗಿ ನದಿಗಳು ನೀರಿಲ್ಲದವು, ಪರ್ವತಗಳು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವು, ನದಿಗಳು ನೀರನ್ನೇ ಹೊರುವವು, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಡುವವು.

ಕಾಮಧೇನುಃ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷೋ ಮಲ್ಲೋಕಮುಪತಿಷ್ಠತಾಮ್। ಏವಂ ಶಪ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತೇ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತೋಽಬ್ರುವನ್ನಜಮ್ ।। ೪೪.

ಕಾಮಧೇನು, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಇವು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ. ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಶಪಿತರಾದ ಅವರು ಅವ್ಯಯನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

ತ್ವಯಾ ಯದ್ದತ್ತಮಖಿಲಂ ತತ್ಸರ್ವಂ ಶಾಪತೋ ಗತಮ್। ಜೀವನಾರ್ಥಂ ಪ್ರಸಾದಂ ನೋ ಭಗವಾನ್ಕರ್ತ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೪೪.

ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಪದಿಂದ ನಾಶವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ, ಭಗವಂತ, ನೀನು ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರೋವಾಚೇದಂ ದಯಾನ್ವಿತಃ। ತೀರ್ಥೋಪಜೀವಿಕಾ ಯೂಯಮಾಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಂ ಭವಿಷ್ಯಥ ।। ೪೪.

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀವು ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯ ಇರುವವರೆಗೆ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವಿರಿ.'