ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಜಾತಾ ಗೃಹೇ ತವ ಶಿಲಾ ಸಮಾನೀಯಾವಿಚಾರಯನ್। ದೈತ್ಯಸ್ಯ ಶೀಘ್ರಂ ಶಿರಸಿ ತಾಂ ಧಾರಯ ಮಮಾಜ್ಞಯಾ ।। ೪೪.

ನಿನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ತಂದ ಶಿಲೆಯನ್ನು, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಆ ದೈತ್ಯನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೇಗ ಇಡು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಂ ಯಮಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಧಾರಯನ್ಮಸ್ತಕೇ ಶಿಲಾಮ್। ಶಿಲಾಯಾಂ ಧಾರಿತಾಯಾನ್ತು ಸಶಿಲಶ್ಚಾಸುರೋಽಚಲತ್ ।। ೪೪.

ಯಮನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಿಲೆಯನ್ನು ದೈತ್ಯನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಅದು ಅಚಲವಾಗಲೆಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಶಿಲೆ ಇಟ್ಟರೂ ದೈತ್ಯನು ಶಿಲೆಯೊಡನೆ ಇಂದಿನಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.

ದೇವಾನೂಚೇಽಥ ರುದ್ರಾದೀಞ್ಛಿಲಾಯಾಂ ನಿಶ್ಚಲಾಃ ಕಿಲ। ತಿಷ್ಠನ್ತು ದೇವಾಃ ಸಕಲಾಸ್ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಚ ತೇ ಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೪೪.

ಆಮೇಲೆ ಯಮನು ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, 'ಎಲ್ಲರೂ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವರು ಹೀಗೆಯೇ ನಿಂತರು.

ದೇವಾಃ ಪಾದೈರ್ಲಕ್ಷಯಿತ್ವಾ ತಥಾಪಿ ಚಲಿತೋಽಸುರಃ। ಬ್ರಹ್ಮಾಥ ವ್ಯಾಕುಲೋ ವಿಷ್ಣುಂ ಗತಃ ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಶಾಯಿನಮ್। ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಣತೋ ಭೂತ್ವಾ ನತ್ವಾ ಚಾದೃತ್ಯ ತಂ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೪೪.

ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲಿನಿಂದ ಒತ್ತಿದರೂ ದೈತ್ಯನು ಇನ್ನೂ ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಮನ ಮಾಡಿ, ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

.ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ।। ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಸ್ಯ ಪತೇ ನಾಥ ನಮಾಮಿ ಜಗತಾಂ ಪತಿಮ್। ಕತಿಂ ಕೀರ್ತ್ತಿಮತಾಂ ನೄಣಾಂ ಬುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಕಮ್ ।। ೪೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅಧಿಪತಿ, ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಾನವರಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವನು ನೀವೇ.'

ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನೋಽಬ್ರವೀದ್ವಿಷ್ಣುಂ ದೇವ ತ್ವಾಂ ಸ್ತೌತಿ ಪದ್ಮಜಃ। ಹರಿರಾಹಾನಯ ತ್ವಂ ತಂ ವಿಷ್ಣೂಕ್ತಃ ಸ ತಮಾನಯತ್। ಅಜಮೂಚೇ ಹರಿಃ ಕಸ್ಮಾದಾಗತೋಽಸಿ ವದಸ್ವ ತತ್ ।। ೪೪.

ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, 'ದೇವಾ, ಪದ್ಮಜನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹರಿ, 'ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ' ಎಂದನು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ತಂದನು. ಹರಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, 'ನೀನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ದೇವದೇವ ಕೃತೇ ಯೋಗೇ ಪ್ರಚಚಾಲ ಗಯಾಸುರಃ। ಶಿಲಾಯಾಂ ದೇವರೂಪಿಣ್ಯಾಂ ನ್ಯಸ್ತಾಯಾಂ ತಸ್ಯ ಮಸ್ತಕೇ ।। ೪೪.

'ದೇವದೇವ, ನೀವು ಮಾಡಿದ ಯಾಗದ ವೇಳೆ, ದೈವಿಕ ಶಿಲೆಯನ್ನು Gayasuraನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟರೂ ಅವನು ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.'

ರುದ್ರಾದಿಷು ಚ ದೇವೇಷು ಸಂಸ್ಥಿತೇಷ್ವಸುರೋಽಚಲತ್। ಇದಾನೀಂ ನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಂ ಹಿ ಪ್ರಸಾದಂ ಕುರು ಮಾಧವ ।। ೪೪.

'ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತರೂ ದೈತ್ಯನು ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು. ಈಗ ಶಿಲೆ ಅಚಲವಾಗಲೆಂದು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿ, ಮಾಧವ.'

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹ್ಯಾಕೃಷ್ಯ ಸ್ವಶರೀರತಃ । ಮೂರ್ತ್ತಿಂ ದದೌ ನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಭಗವಾನ್ಹರಿಃ ।। ೪೪.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯವರು ತಮ್ಮ ದೇಹದಿಂದ ಒಂದು ರೂಪವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು, ಶಿಲೆ ಅಚಲವಾಗಲೆಂದು ಅದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನೀಡಿದರು.

ಆನೀಯ ಮೂರ್ತ್ತಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಪಿ ಶಿಲಾಯಾಂ ಸಮಧಾರಯತ್। ತಥಾಪಿ ಚಲಿತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಪುನರ್ದೇವಮಥಾಹ್ವಯತ್ ।। ೪೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ತಂದು ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಆದರೂ ಅದು ಅಲುಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮತ್ತೆ ದೇವರನ್ನು ಕರೆಯಲು ಹೊರಟನು.

ಆಗತ್ಯ ವಿಷ್ಣುಃ ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧೇಃ ಶಿಲಾಯಾಂ ಸಂಸ್ಥಿತೋಽಭವತ್। ಜನಾರ್ದ್ದನಾಭಿಧಾನೇನ ಪುಣ್ಡರೀಕೇತಿ ನಾಮತಃ। ಶಿಲಾಯಾಂನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಂ ಹಿ ಸ್ವಯಮಾದಿಗದಾಧರಃ ।। ೪೪.

ವಿಷ್ಣುನು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಬಂದು ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತನು. ಆತನಿಗೆ ಜನಾರ್ದನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ, ಪುಂಡರಿಕ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಿಲೆ ಅಚಲವಾಗಬೇಕೆಂದು ಆದಿಗದಾಧರನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು.

ನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಂ ಪಞ್ಚಧಾಸೀಚ್ಛಿಲಾಯಾಂ ಪ್ರಪಿತಾಪಹಃ। ಪಿತಾಮಹೋಽಥ ಫಲ್ಗ್ವೀಶಃ ಕೇದಾರಃ ಕನಕೇಶ್ವರಃ ।। ೪೪.

ಅದು ಅಚಲವಾಗಲೆಂದು ಪಿತೃಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು ಶಿಲೆಯಲ್ಲೇ ಐದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು: ಪಿತಾಮಹ, ಫಲ್ಗ್ವೀಶ, ಕೆದಾರ ಮತ್ತು ಕನಕೇಶ್ವರ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ಥಿತಃ ಸ್ವಯಂ ತತ್ರ ಗಜರೂಪೀ ವಿನಾಯಕಃ। ಗಯಾದಿತ್ಯಶ್ಚೋತ್ತರಾರ್ಕೋ ದಕ್ಷಿಣಾರ್ಕಸ್ತ್ರಿಧಾ ರವಿಃ ।। ೪೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು; ಗಜರೂಪದ ವಿನಾಯಕ, ಗಯಾದಿತ್ಯ, ಉತ್ತರಾರ್ಕ, ದಕ್ಷಿಣಾರ್ಕ ಮತ್ತು ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ರವಿಯೂ ಇದ್ದನು.

ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸೀತಾಭಿಧಾನೇನ ಗೌರೀ ಚ ಮಙ್ಗಲಾಹ್ವಯಾ। ಗಾಯತ್ರೀ ಚೈವ ಸಾವಿತ್ರೀ ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಾ ಚ ಸರಸ್ವತೀ ।। ೪೪.

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಸೀತಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಗೌರಿಯನ್ನು ಮಂಗಳಾ ಎಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಗಾಯತ್ರಿ, ಸಾವಿತ್ರಿ, ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಾ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿಯೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.

ಇನ್ದ್ರೋ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ಪೂಷಾ ವಸವೋಽಷ್ಟೌ ಮಹಾಬಲಾಃ। ವಿಶ್ವೇದೇವಾಶ್ಚಾಶ್ವಿನೇಯೌ ಮಾರುತೋ ವಿಶ್ವನಾಯಕಃ। ಸಯಕ್ಷೋರಗಗನ್ಧರ್ವ್ವಾಸ್ತಸ್ಥುರ್ದೇವಾಃ ಸ್ವಶಾಕ್ತಿಭಿಃ ।। ೪೪.

ಇಂದ್ರ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಪೂಷಾ, ಎಂಟು ಬಲಶಾಲಿ ವಸುಗಳು, ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳು, ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು, ಮಾರುತ, ವಿಶ್ವನಾಯಕ, ಯಕ್ಷರು, ನಾಗರು, ಗಂಧರ್ವರು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದರು.

ಆದ್ಯಯಾ ಗದಯಾ ಚಾಸೌ ಯಸ್ಮಾದ್ದೈತ್ಯಃ ಸ್ಥಿರೀಕೃತಃ। ಸ್ಥಿತ ಇತ್ಯೇವ ಹರಿಣಾ ತಸ್ಮಾದಾದಿಗದಾಧರಃ ।। ೪೪.

ಆ ಆದಿಗದೆಯಿಂದ ದೈತ್ಯನು ಅಚಲನಾದನು. ಹರಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಆದಿಗದಾಧರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಊಚೇ ಗಯಾಸುರೋ ದೇವಾನ್ಕಿಮರ್ಥಂ ವಞ್ಚಿತೋ ಹ್ಯಹಮ್। ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ದತ್ತಂ ಶರೀರಮಮಲಂ ಮಯಾ। ವಿಷ್ಣೋರ್ವಚನಮಾತ್ರೇಣ ಕಿಂ ನ ಸ್ಯಾಂ ನಿಶ್ಚಲೋ ಹ್ಯಹಮ್ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಏಕೆ ಮೋಸಹೋಗಿದೆನು? ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನ ಶುದ್ಧ ದೇಹವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆನು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾತಿನಿಂದ ನಾನು ಅಚಲನಾಗಬಾರದೆಂದು ಏಕೆ?'

ಯತ್ಸುರೈಃ ಪೀಡಿತೋಽತ್ಯರ್ಥಂ ಗದಯಾ ಹರಿಣಾ ತಥಾ। ಪೀಡಿತೋ ಯದ್ಯಹಂ ದೇವಾಃ ಪ್ರಸನ್ನಾಃ ಸನ್ತು ಸರ್ವದಾ ।। ೪೪.

ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಹರಿಯ ಗದೆಯಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾದಿದ್ದರೆ, ದೇವತೆಗಳೇ, ನೀವು ಸದಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಗದಾಧರಾದಯಸ್ತುಷ್ಟಾಃ ಪ್ರೋಚುಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಗಯಾಸುರಮ್। ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ಪ್ರಸನ್ನಾಃ ಸ್ಮೋ ದೇವಾನೂಚೇ ಗಯಾಸುರಃ ।। ೪೪.

ಗದಾಧರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗಯಾಸುರನ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದರೂ ಕೇಳು; ನಾವು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.' ಆಗ ಗಯಾಸುರನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಯಾವತ್ಪೃಥ್ವೀ ಪರ್ವತಾಶ್ಚ ಯಾವಚ್ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕತಾರಕಾಃ। ತಾವಚ್ಛಿಲಾಯಾಂ ತಿಷ್ಠನ್ತು ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ। ಅನ್ಯೇ ಚ ಸಕಲಾ ದೇವಾ ಮನ್ನಾಮ್ನಾ ಕ್ಷೇತ್ರಮಸ್ತು ವೈ ।। ೪೪.

'ಯಾವುದಿನ ಭೂಮಿಯೂ ಪರ್ವತಗಳೂ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆಯೋ, ಆವರೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಈ ಶಿಲೆಯಲ್ಲೇ ಇರಲಿ. ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ನನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ.'

ಪಞ್ಚಕ್ರೋಶಂ ಗಯಾಕ್ಷೇತ್ರಂ ಕ್ರೋಶಮೇಕಂ ಗಯಾಶಿರಃ । ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಸರ್ವತೀರ್ಥಾನಿ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತು ಹಿತಂ ನೃಣಾಮ್ ।। ೪೪.

'ಗಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಐದು ಕ್ರೋಶವಿರಲಿ, ಗಯಾಶಿರ ಒಂದು ಕ್ರೋಶವಿರಲಿ. ಅದರೊಳಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ನೀಡಲಿ.'

ಸ್ನಾನಾದಿತರ್ಪಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡದಾನಾತ್ಫಲಾಧಿಕಮ್। ಮಹಾತ್ಮಾ ವೈ ಸಹಸ್ರಞ್ಚ ಕುಲಾನಾಂ ಚೋದ್ಧರೇನ್ನರಃ ।। ೪೪.

'ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ತರ್ಪಣ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮಹಾತ್ಮನು ಸಾವಿರ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬಹುದು.'

ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಸ್ವರೂಪೇಣ ಯೂಯಂ ತಿಷ್ಠತ ಸರ್ವದಾ। ಗದಾಧರಃ ಸ್ವಯಂ ಲೋಕಾದ್ಭೂಯಾತ್ಸರ್ವಾಘನಾಶನಾತ್ ।। ೪೪.

'ನೀವು ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಆಗಿ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಇರಿ; ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಗದಾಧರನು ಸ್ವತಃ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿ.'

ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಪಿಣ್ಡಕಂ ಯೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ತೇ। ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿಕಂ ಪಾಪಂ ವಿನಶ್ಯತು ಚ ಸೇವಿನಾಮ್ ।। ೪೪.

'ಇಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಸಹಿತ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ; ಇಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮೊದಲಾದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ.'

ನೈಮಿಷಂ ಪುಷ್ಕರಂ ಗಙ್ಗಾ ಪ್ರಯಾಗಶ್ಚಾವಿಮುಕ್ತಿಕಮ್। ಏತಾನ್ಯನ್ಯಾನಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ದಿವಿ ಭುವ್ಯನ್ತರಿಕ್ಷತಃ। ಸಮಾಯಾನ್ತು ಸದಾ ನೄಣಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತು ಹಿತಂ ಸುರಾಃ ।। ೪೪.

'ನೈಮಿಷ, ಪುಷ್ಕರ, ಗಂಗಾ, ಪ್ರಯಾಗ ಮತ್ತು ಅವಿಮುಕ್ತಿಕ—ಈ ತೀರ್ಥಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳು ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ದೇವತೆಗಳೇ.'

ಕಿಂ ಬಹೂಕ್ತ್ಯಾ ಸುರಗಣಾ ಯುಷ್ಮಾಸ್ವೇಕಾಪಿ ದೇವತಾ। ಚೇನ್ನ ತಿಷ್ಠೇದಹಂ ಚಾಪಿ ಸಮಯಃ ಪ್ರತಿಪಾಲ್ಯತಾಮ್ ।। ೪೪.

'ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದೇಕೆ, ದೇವತೆಗಳೆ? ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ದೇವತೆ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯದೆ ಹೋದರೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.'

ಗಯಾಸುರವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರೋಚುರ್ವಿಷ್ಣ್ವಾದಯಃಸುರಾಃ। ತ್ವಯಾ ಯತ್ಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ಸರ್ವ್ವಂ ತದ್ಭವಿಷ್ಯತ್ಯಸಂಶಯಮ್ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ನೆರವೇರಲಿದೆ.'

ಅಸ್ಮತ್ಪಾದಾನರ್ಚ್ಚಯಿತ್ವಾ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್। ದೇವೈರ್ದತ್ತವರೋ ದೈತ್ಯೋ ಹರ್ಷಿತೋ ನಿಶ್ಚಲೋಽಭವತ್ ।। ೪೪.

ನನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳಿಂದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ದೈತ್ಯನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ಥಿರನಾದನು.

ಸ್ಥಿತೇಷು ಚೈವ ದೇವೇಷು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ದದಾವಜಃ। ಗ್ರಾಮಾಂಶ್ಚ ಪಞ್ಚಪಞ್ಚಾಶತ್ಪಞ್ಚಕ್ರೋಶೀಂ ಗಯಾಂ ತಥಾ। ಗೃಹಾನ್ಕೃತ್ವಾ ದದೌ ದಿವ್ಯಾನ್ಸರ್ವ್ವೋಪಸ್ಕರಸಂಯುತಾನ್ ।। ೪೪.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಇದ್ದಾಗ, ಅವ್ಯಯನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಐವತ್ತೈದು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು, ಗಯಾ ಊರನ್ನು, ಎಲ್ಲವೂ ಉಪಕರಣಗಳೊಡನೆ ದಿವ್ಯ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.