ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಗಯಾಸುರೋಽಬ್ರವೀದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ತ್ರಿದಶೈಃ ಸಹಃ। ಸಂಪೂಜ್ಯೋತ್ಥಾಯ ವಿಧಿವತ್ಪ್ರಣ್ತಃ ಶ್ರದ್ಧಯಾನ್ವಿತಃ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತನು.

ಅದ್ಯ ಮೇ ಸಫಲಂ ಜನ್ಮ ಅದ್ಯ ಮೇ ಸಫಲಂ ತಪಃ। ಯದಾಗತೋಽತಿಥಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ವ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮಯಾದ್ಯ ವೈ ।। ೪೪.

ಇಂದು ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು, ಇಂದು ನನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಫಲವತ್ತಾಯಿತು; ಬ್ರಹ್ಮನು ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಯೋಗಿನ್ಯೋಗಾಙ್ಗವಿತ್ಸರ್ವ್ವಲೋಕಸ್ವಾಮಿನ್ಪಿತರ್ಗುರೋ। ಯದರ್ಥಮಾ ಗತೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಸ್ತತ್ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಕರವಾಣ್ಯಹಮ್ ।। ೪೪.

ಯೋಗಿಗಳ ಗುರು, ಯೋಗದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯ, ಪಿತೃ ಮತ್ತು ಗುರು, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನೀನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೋ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಯಾನಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ದೃಷ್ಟಾನಿ ಭ್ರಮತಾ ಮಯಾ। ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ನ ತು ತೇ ತಾನಿ ಪವಿತ್ರಾಣಿ ಶರೀರತಃ ।। ೪೪.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸುತ್ತಾಡಿ ನೋಡಿದ ತೀರ್ಥಗಳು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಪವಿತ್ರವಲ್ಲ; ಅವುಗಳಿಗೆ ದೇಹದಿಂದ ಪವಿತ್ರತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ತ್ವಯಾ ದೇಹೇ ಪವಿತ್ರತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ವಿಷ್ಣುಪ್ರಸಾದತಃ। ಅತಃ ಪವಿತ್ರಂ ದೇಹಂ ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ದೇಹಿಮೇಽಸುರ ।। ೪೪.

ನಿನ್ನಿಂದ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರತೆ ಬಂದಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ದೈತ್ಯನೇ, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಡು.

ಧನ್ಯೋಽಹಂ ದೇವ ದೇವೇಶ ಯದ್ದೇಹಂ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯತೇ ತ್ವಯಾ। ಪಿತೃವಂಶಃ ಕೃತಾರ್ಥೋ ಮೇ ದೇಹೇ ಯಾಗಂ ಕರೋಷಿ ಚೇತ್ ।। ೪೪.

ದೇವದೇವನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಯಸಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಧನ್ಯನು; ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರೆ ನನ್ನ ಪಿತೃವಂಶಕ್ಕೂ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತ್ವಯೈವೋತ್ಪಾದಿತೋ ದೇಹಃ ಪವಿತ್ರಸ್ತು ತ್ವಯಾ ಕೃತಃ। ಸರ್ವ್ವೇಷಾಮುಪಕಾರಾಯ ಯಾಗೋಽವಶ್ಯಂ ಭವತ್ವಿತಿ ।। ೪೪.

ನೀನೇ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದೀಯು, ನೀನೇ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದೀಯು; ಎಲ್ಲರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯಲಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸೋಽಪತದ್ಭೂಮೌ ಶ್ವೇತಕಲ್ಪೇ ಗಯಾಸುರಃ। ನೈಋತೀಂ ದಿಶಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತದಾ ಕೋಲಾಹಲೇ ಗಿರೌ ।। ೪೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಶ್ವೇತಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಗಯಾಸುರನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು, ದಕ್ಷಿಣ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊಲಾಹಲ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು.

ಶಿರಃ ಕೃತ್ವೋತ್ತರೇ ದೈತ್ಯಃ ಪಾದೌ ಕೃತ್ವಾ ತು ದಕ್ಷಿಣೇ। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಮ್ಭೃತಸಮ್ಭಾರೋ ಮಾನಸಾನೃತ್ವಿಜೋಽಸೃಜತ್ ।। ೪೪.

ದೈತ್ಯನು ತಲೆಯನ್ನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟನು; ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಅಗ್ನಿಶರ್ಮಾಣಮ್ಮೃತಂ ಶೌನಕಂ ಯಾಞ್ಜಲಿಂ ಮೃದುಮ್। ಕುಮುಥಿಂ ವೇದ ಕೌಣ್ಡಿಲ್ಯಂ ಹಾರೀತಂ ಕಾಶ್ಯಪಂ ಕೃಪಮ್ ।। ೪೪.

ಅಗ್ನಿಶರ್ಮ, ಮೃತ, ಶೌನಕ, ಯಾಂಜಲಿ, ಮೃದು, ಕುಮುತಿ, ವೇದಕೌಂಡಿಲ್ಯ, ಹಾರೀತ, ಕಾಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಕೃಪ.

ಗರ್ಗಂ ಕೌಶಿಕವಾಸಿಷ್ಠೌ ಮುನಿಂ ಭಾರ್ಗವಮವ್ಯಯಮ್। ವೃದ್ಧಂ ಪಾರಾಶರಂ ಕಣ್ವಂ ಮಾಣ್ಡವ್ಯಂ ಶ್ರುತಿಕೇವಲಮ್ ।। ೪೪.

ಗರ್ಗ, ಕೌಶಿಕ, ವಾಸಿಷ್ಠ, ಭಾರ್ಗವ ಮುನಿಯು, ವೃದ್ಧ, ಪಾರಾಶರ, ಕಣ್ವ, ಮಾಣ್ಡವ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರುತಿಕೇವಲ.

ಶ್ವೇತಂ ಸುತಾಲಂ ದಮನಂ ಸುಹೋತ್ರಂ ಕಙ್ಕಮೇವ ಚ। ಲೌಕಾಕ್ಷಿಞ್ಚ ಮಹಾಬಾಹುಂ ಜೈಗೀಷವ್ಯಂ ತಥೈವ ಚ ।। ೪೪.

ಶ್ವೇತ, ಸುತಾಲ, ದಮನ, ಸುಹೋತ್ರ, ಕಂಕ, ಮಹಾಬಾಹು ಲೌಕಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಎಂಬವರು ಇದ್ದರು.

ದಧಿಪಞ್ಚಮುಖಂ ವಿಪ್ರಮೃಷಭಂ ಕರ್ಕಮೇವ ಚ। ಕಾತ್ಯಾಯನಂ ಗೋಭಿಲಞ್ಚ ಮುನಿಮುಗ್ರಮಗಾವ್ರತಮ್ ।। ೪೪.

ದಧಿಪಂಚಮುಖ, ವಿಪ್ರವೃಷಭ, ಕರ್ಕ, ಕಾತ್ಯಾಯನ, ಗೋಭಿಲ ಮತ್ತು ಉಗ್ರಮಗಾವ್ರತ ಎಂಬ ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಸುಪಾಲಕಂ ಗೌತಮಞ್ಚ ತಥಾ ವೇದಶಿರೋವ್ರತಮ್। ಜಟಾಮಾಲಿನಮವ್ಯಗ್ರಂ ಚಾಟುಹಾಸಞ್ಚ ದಾರುಣಮ್ ।। ೪೪.

ಸುಪಾಲಕ, ಗೌತಮ, ವೇದಶಿರೋವ್ರತ, ಜಟಾಮಾಲಿ ಎಂಬ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ muni ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಚಟುಹಾಸ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಆತ್ರೇಯಂ ಚಾಪ್ಯಙ್ಗಿರಸಮೌಪಮನ್ಯುಂ ಮಹಾ ವ್ರತಮ್। ಗೋಕರ್ಣಞ್ಚ ಗುಹಾವಾಸಂ ಶಿಖಣ್ಡಿನಮುಮಾವ್ರತಮ್ ।। ೪೪.

ಆತ್ರೇಯ, ಅಂಗಿರಸ, ಮಹಾವ್ರತಿಯಾದ ಔಪಮನ್ಯು, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಗೋಕರ್ಣ, ಶಿಖಂಡಿನ ಮತ್ತು ಉಮಾವ್ರತ ಎಂಬವರು ಇದ್ದರು.

ಏತಾನನ್ಯಾಂಶ್ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾನ್ವೇಧಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ । ಪರಿಕಲ್ಪ್ಯಾಕರೋದ್ಯಾಗಂ ಗಯಾಸುರಶರೀರಕೇ ।। ೪೪.

ಈ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರ ಗಣ್ಯರು, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನು Gayasuraನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಯಾಗವನ್ನು ನಡೆಯುವಂತೆ ಆಯೋಜನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಅಗ್ನಿಶರ್ಮಾಪಿ ಪಞ್ಚಾಗ್ನೀನ್ಮುಖಾದೇತಾನಥಾಸೃಜತ್। ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಂ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯಾಹವನೀಯೌ ತಪೋಽವ್ಯಯಃ ।। ೪೪.

ಅಗ್ನಿಶರ್ಮನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಐದು ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು, ಅಂದರೆ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿ, ಗೃಹಪತ್ಯ ಮತ್ತು ಆಹವನೀಯ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಸತ್ಯಾವಸಥ್ಯೌ ದೇವರ್ಷೇ ಯೇಷು ಯಜ್ಞಾಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾಃ। ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಚ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾರ್ಥಂ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ದದೌ ।। ೪೪.

ಈ ದೇವರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯವಂತರು ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯವಂತರು ಇದ್ದರು; ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಹುತ್ವಾ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಂ ಬ್ರಹ್ನಾ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚಾವಭೃಥೇನ ತು। ಯಜ್ಞಯೂಪಂ ಸುರೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸಮಾನೀಯ ವ್ಯರೋಪಯತ್ ।। ೪೪.

ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞದ ಯೂಪವನ್ನು ತಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸಹಸಾ ಶ್ರೇಷ್ಠೇ ಸರಸ್ಯೇವಾಶ್ರಿತಂ ಶುಭಮ್। ಚಲಿತಶ್ಚಕಿತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಧರ್ಮ್ಮರಾಜಮಭಾಷತ ।। ೪೪.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೂಪವನ್ನು ಶುಭವಾದ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಭಯದಿಂದ ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಜಾತಾ ಗೃಹೇ ತವ ಶಿಲಾ ಸಮಾನೀಯಾವಿಚಾರಯನ್। ದೈತ್ಯಸ್ಯ ಶೀಘ್ರಂ ಶಿರಸಿ ತಾಂ ಧಾರಯ ಮಮಾಜ್ಞಯಾ ।। ೪೪.

ನಿನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ತಂದ ಶಿಲೆಯನ್ನು, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಆ ದೈತ್ಯನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೇಗ ಇಡು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಂ ಯಮಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಧಾರಯನ್ಮಸ್ತಕೇ ಶಿಲಾಮ್। ಶಿಲಾಯಾಂ ಧಾರಿತಾಯಾನ್ತು ಸಶಿಲಶ್ಚಾಸುರೋಽಚಲತ್ ।। ೪೪.

ಯಮನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಿಲೆಯನ್ನು ದೈತ್ಯನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಅದು ಅಚಲವಾಗಲೆಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಶಿಲೆ ಇಟ್ಟರೂ ದೈತ್ಯನು ಶಿಲೆಯೊಡನೆ ಇಂದಿನಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.

ದೇವಾನೂಚೇಽಥ ರುದ್ರಾದೀಞ್ಛಿಲಾಯಾಂ ನಿಶ್ಚಲಾಃ ಕಿಲ। ತಿಷ್ಠನ್ತು ದೇವಾಃ ಸಕಲಾಸ್ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಚ ತೇ ಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೪೪.

ಆಮೇಲೆ ಯಮನು ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, 'ಎಲ್ಲರೂ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವರು ಹೀಗೆಯೇ ನಿಂತರು.

ದೇವಾಃ ಪಾದೈರ್ಲಕ್ಷಯಿತ್ವಾ ತಥಾಪಿ ಚಲಿತೋಽಸುರಃ। ಬ್ರಹ್ಮಾಥ ವ್ಯಾಕುಲೋ ವಿಷ್ಣುಂ ಗತಃ ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಶಾಯಿನಮ್। ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಣತೋ ಭೂತ್ವಾ ನತ್ವಾ ಚಾದೃತ್ಯ ತಂ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೪೪.

ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲಿನಿಂದ ಒತ್ತಿದರೂ ದೈತ್ಯನು ಇನ್ನೂ ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಮನ ಮಾಡಿ, ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

.ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ।। ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಸ್ಯ ಪತೇ ನಾಥ ನಮಾಮಿ ಜಗತಾಂ ಪತಿಮ್। ಕತಿಂ ಕೀರ್ತ್ತಿಮತಾಂ ನೄಣಾಂ ಬುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಕಮ್ ।। ೪೪.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅಧಿಪತಿ, ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಾನವರಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವನು ನೀವೇ.'

ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನೋಽಬ್ರವೀದ್ವಿಷ್ಣುಂ ದೇವ ತ್ವಾಂ ಸ್ತೌತಿ ಪದ್ಮಜಃ। ಹರಿರಾಹಾನಯ ತ್ವಂ ತಂ ವಿಷ್ಣೂಕ್ತಃ ಸ ತಮಾನಯತ್। ಅಜಮೂಚೇ ಹರಿಃ ಕಸ್ಮಾದಾಗತೋಽಸಿ ವದಸ್ವ ತತ್ ।। ೪೪.

ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, 'ದೇವಾ, ಪದ್ಮಜನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹರಿ, 'ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ' ಎಂದನು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ತಂದನು. ಹರಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, 'ನೀನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ದೇವದೇವ ಕೃತೇ ಯೋಗೇ ಪ್ರಚಚಾಲ ಗಯಾಸುರಃ। ಶಿಲಾಯಾಂ ದೇವರೂಪಿಣ್ಯಾಂ ನ್ಯಸ್ತಾಯಾಂ ತಸ್ಯ ಮಸ್ತಕೇ ।। ೪೪.

'ದೇವದೇವ, ನೀವು ಮಾಡಿದ ಯಾಗದ ವೇಳೆ, ದೈವಿಕ ಶಿಲೆಯನ್ನು Gayasuraನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟರೂ ಅವನು ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.'

ರುದ್ರಾದಿಷು ಚ ದೇವೇಷು ಸಂಸ್ಥಿತೇಷ್ವಸುರೋಽಚಲತ್। ಇದಾನೀಂ ನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಂ ಹಿ ಪ್ರಸಾದಂ ಕುರು ಮಾಧವ ।। ೪೪.

'ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತರೂ ದೈತ್ಯನು ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು. ಈಗ ಶಿಲೆ ಅಚಲವಾಗಲೆಂದು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿ, ಮಾಧವ.'

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹ್ಯಾಕೃಷ್ಯ ಸ್ವಶರೀರತಃ । ಮೂರ್ತ್ತಿಂ ದದೌ ನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಭಗವಾನ್ಹರಿಃ ।। ೪೪.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯವರು ತಮ್ಮ ದೇಹದಿಂದ ಒಂದು ರೂಪವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು, ಶಿಲೆ ಅಚಲವಾಗಲೆಂದು ಅದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನೀಡಿದರು.