ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಊಚುಸ್ತಂ ವಾಸುದೇವಾದ್ಯಾಃ ಕಿಮರ್ಥಂ ತಪ್ಯತೇ ತ್ವಯಾ। ಸನ್ತುಷ್ಟಾಃ ಸ್ವಾಗತಾಃ ಸರ್ವೇ ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ಗಯಾಸುರ ।। ೪೪.

ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಇತರರು ಗಯಾಸುರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಏಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಯಾವ ವರ ಬೇಕೋ ಹೇಳು ಗಯಾಸುರ.'

ಗಯಾಸುರ ಉವಾಚ।। ಯದಿತುಷ್ಟಾಃ ಸ್ಥ ಮೇ ದೇವಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ। ಸರ್ವ್ವದೇವದ್ವಿಜಾತಿಭ್ಯೋ ಯಜ್ಞತೀರ್ಥಶಿಲೋಚ್ಚಯಾತ್ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀವು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ನನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಯಜ್ಞಸ್ಥಳ, ತೀರ್ಥ, ಶಿಲೆಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳೆಲ್ಲಾ ನನ್ನಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಲಿ.'

ದೇವೇಭ್ಯೋಽತಿಪವಿತ್ರೋಽಹಮೃಷಿಭ್ಯೋಽಪಿ ಶಿವಾವ್ಯಯಾತ್। ಮನ್ತ್ರೇಭ್ಯೋ ದೇವದೇವೇಭ್ಯೋ ಯೋಗಿಭ್ಯಶ್ಚಾಪಿ ಸರ್ವ್ವಶಃ ।। ೪೪.

ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ, ಋಷಿಗಳಿಗಿಂತ, ಶಾಶ್ವತ ಶಿವನಿಗಿಂತ, ಮಂತ್ರಗಳಿಗಿಂತ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ, ಎಲ್ಲ ಯೋಗಿಗಳಿಗಿಂತ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಪವಿತ್ರನಾಗಿರಲಿ.

ನ್ಯಾಸಿಭ್ಯಶ್ಚಾಪಿ ಕರ್ಮ್ಮಿಭ್ಯೋ ಧರ್ಮ್ಮಿಭ್ಯಶ್ಚ ತಥಾ ಪುನಃ। ಜ್ಞಾತಿಭ್ಯೋಽತಿಪವಿತ್ರೇಭ್ಯಃ ಪವಿತ್ರಃ ಸ್ಯಾಂ ಸದಾ ಸುರಾಃ ।। ೪೪.

ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರಿಗಿಂತ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಿಗಿಂತ, ಬಂಧುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ನಾನು ಸದಾ ಹೆಚ್ಚು ಪವಿತ್ರನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ ದೇವತೆಗಳೇ.

ಪವಿತ್ರಮಸ್ತು ತಂ ದೇವಾ ದೈತ್ಯಮುಕ್ತ್ವಾ ಯಯುರ್ದಿವಮ್। ದೈತ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸರ್ವ್ವೇ ಹರಿಪುರಂ ಯಯುಃ ।। ೪೪.

ಇದು ಪವಿತ್ರವಾಗಲಿ ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ದೈತ್ಯನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ದೈತ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಹರಿಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಶೂನ್ಯಂ ಲೋಕತ್ರಯಂ ಜಾತಂ ಶೂನ್ಯಾ ಯಮಪುರೀ ಹ್ಯಭೂತ್। ಯಮ ಇನ್ದ್ರಾದಿಭಿಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ತತೋಽಗಮತ್ ।। ೪೪.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗಿದವು, ಯಮಪುರವೂ ಬಿಕಾರಾಯಿತು; ಯಮನು ಇಂದ್ರಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮೂಚಿರೇ ದೇವಾ ಗಯಾಸುರವಿಲೋಪಿತಾಃ। ತ್ವಯಾ ದತ್ತೋಽಧಿಕಾರೋ ವೈ ಗೃಹಾಣ ತ್ವಂ ಪಿತಾಮಹ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನಿಂದ ಉಂಟಾದ ನಾಶದಿಂದ ದುಃಖಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನೀನು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಪಿತಾಮಹನೇ, ಈಗ ನೀನೇ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತುಕೋ.

ಬ್ರಹ್ಮಾಬ್ರವೀತ್ತತೋ ದೇವಾನ್ವ್ರಜಾಮೋ ವಿಷ್ಣುಮವ್ಯಯಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಾದಯೋಽಬ್ರುವನ್ವಿಷ್ಣುಂ ತ್ವಯಾ ದತ್ತವರೇಽಸುರೇ ।। ೪೪.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, 'ನಾವು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಹೋಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ' ಎಂದನು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರರು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, 'ನೀನು ದೈತ್ಯನಿಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀಯ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತದ್ದರ್ಶನಾದ್ಯಯುಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಶೂನ್ಯಂ ಲೋಕ ತ್ರಯಂ ಹ್ಯಭೂತ್। ದೇವೈರುಕ್ತೋ ವಾಸುದೇವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಸ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್ ।। ೪೪.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗಿದವು; ದೇವತೆಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ ವಾಸುದೇವನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಗತ್ವಾಸುರಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯಸ್ವ ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ದೇಹಿ ದೇಹಕಮ್। ವಿಷ್ಣೂಕ್ತಃ ಸಸುರೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಗತ್ವಾಽಪಶ್ಯನ್ಮಹಾಸುರಮ್ ।। ೪೪.

ಹೋಗಿ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಡಲು ಕೇಳು ಎಂದು ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದನು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೋಗಿ ಮಹಾದೈತ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಗಯಾಸುರೋಽಬ್ರವೀದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ತ್ರಿದಶೈಃ ಸಹಃ। ಸಂಪೂಜ್ಯೋತ್ಥಾಯ ವಿಧಿವತ್ಪ್ರಣ್ತಃ ಶ್ರದ್ಧಯಾನ್ವಿತಃ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತನು.

ಅದ್ಯ ಮೇ ಸಫಲಂ ಜನ್ಮ ಅದ್ಯ ಮೇ ಸಫಲಂ ತಪಃ। ಯದಾಗತೋಽತಿಥಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ವ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮಯಾದ್ಯ ವೈ ।। ೪೪.

ಇಂದು ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು, ಇಂದು ನನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಫಲವತ್ತಾಯಿತು; ಬ್ರಹ್ಮನು ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಯೋಗಿನ್ಯೋಗಾಙ್ಗವಿತ್ಸರ್ವ್ವಲೋಕಸ್ವಾಮಿನ್ಪಿತರ್ಗುರೋ। ಯದರ್ಥಮಾ ಗತೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಸ್ತತ್ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಕರವಾಣ್ಯಹಮ್ ।। ೪೪.

ಯೋಗಿಗಳ ಗುರು, ಯೋಗದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯ, ಪಿತೃ ಮತ್ತು ಗುರು, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನೀನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೋ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಯಾನಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ದೃಷ್ಟಾನಿ ಭ್ರಮತಾ ಮಯಾ। ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ನ ತು ತೇ ತಾನಿ ಪವಿತ್ರಾಣಿ ಶರೀರತಃ ।। ೪೪.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸುತ್ತಾಡಿ ನೋಡಿದ ತೀರ್ಥಗಳು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಪವಿತ್ರವಲ್ಲ; ಅವುಗಳಿಗೆ ದೇಹದಿಂದ ಪವಿತ್ರತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ತ್ವಯಾ ದೇಹೇ ಪವಿತ್ರತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ವಿಷ್ಣುಪ್ರಸಾದತಃ। ಅತಃ ಪವಿತ್ರಂ ದೇಹಂ ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ದೇಹಿಮೇಽಸುರ ।। ೪೪.

ನಿನ್ನಿಂದ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರತೆ ಬಂದಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ದೈತ್ಯನೇ, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಡು.

ಧನ್ಯೋಽಹಂ ದೇವ ದೇವೇಶ ಯದ್ದೇಹಂ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯತೇ ತ್ವಯಾ। ಪಿತೃವಂಶಃ ಕೃತಾರ್ಥೋ ಮೇ ದೇಹೇ ಯಾಗಂ ಕರೋಷಿ ಚೇತ್ ।। ೪೪.

ದೇವದೇವನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಯಸಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಧನ್ಯನು; ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರೆ ನನ್ನ ಪಿತೃವಂಶಕ್ಕೂ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತ್ವಯೈವೋತ್ಪಾದಿತೋ ದೇಹಃ ಪವಿತ್ರಸ್ತು ತ್ವಯಾ ಕೃತಃ। ಸರ್ವ್ವೇಷಾಮುಪಕಾರಾಯ ಯಾಗೋಽವಶ್ಯಂ ಭವತ್ವಿತಿ ।। ೪೪.

ನೀನೇ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದೀಯು, ನೀನೇ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದೀಯು; ಎಲ್ಲರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯಲಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸೋಽಪತದ್ಭೂಮೌ ಶ್ವೇತಕಲ್ಪೇ ಗಯಾಸುರಃ। ನೈಋತೀಂ ದಿಶಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತದಾ ಕೋಲಾಹಲೇ ಗಿರೌ ।। ೪೪.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಶ್ವೇತಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಗಯಾಸುರನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು, ದಕ್ಷಿಣ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊಲಾಹಲ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು.

ಶಿರಃ ಕೃತ್ವೋತ್ತರೇ ದೈತ್ಯಃ ಪಾದೌ ಕೃತ್ವಾ ತು ದಕ್ಷಿಣೇ। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಮ್ಭೃತಸಮ್ಭಾರೋ ಮಾನಸಾನೃತ್ವಿಜೋಽಸೃಜತ್ ।। ೪೪.

ದೈತ್ಯನು ತಲೆಯನ್ನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟನು; ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಅಗ್ನಿಶರ್ಮಾಣಮ್ಮೃತಂ ಶೌನಕಂ ಯಾಞ್ಜಲಿಂ ಮೃದುಮ್। ಕುಮುಥಿಂ ವೇದ ಕೌಣ್ಡಿಲ್ಯಂ ಹಾರೀತಂ ಕಾಶ್ಯಪಂ ಕೃಪಮ್ ।। ೪೪.

ಅಗ್ನಿಶರ್ಮ, ಮೃತ, ಶೌನಕ, ಯಾಂಜಲಿ, ಮೃದು, ಕುಮುತಿ, ವೇದಕೌಂಡಿಲ್ಯ, ಹಾರೀತ, ಕಾಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಕೃಪ.

ಗರ್ಗಂ ಕೌಶಿಕವಾಸಿಷ್ಠೌ ಮುನಿಂ ಭಾರ್ಗವಮವ್ಯಯಮ್। ವೃದ್ಧಂ ಪಾರಾಶರಂ ಕಣ್ವಂ ಮಾಣ್ಡವ್ಯಂ ಶ್ರುತಿಕೇವಲಮ್ ।। ೪೪.

ಗರ್ಗ, ಕೌಶಿಕ, ವಾಸಿಷ್ಠ, ಭಾರ್ಗವ ಮುನಿಯು, ವೃದ್ಧ, ಪಾರಾಶರ, ಕಣ್ವ, ಮಾಣ್ಡವ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರುತಿಕೇವಲ.

ಶ್ವೇತಂ ಸುತಾಲಂ ದಮನಂ ಸುಹೋತ್ರಂ ಕಙ್ಕಮೇವ ಚ। ಲೌಕಾಕ್ಷಿಞ್ಚ ಮಹಾಬಾಹುಂ ಜೈಗೀಷವ್ಯಂ ತಥೈವ ಚ ।। ೪೪.

ಶ್ವೇತ, ಸುತಾಲ, ದಮನ, ಸುಹೋತ್ರ, ಕಂಕ, ಮಹಾಬಾಹು ಲೌಕಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಎಂಬವರು ಇದ್ದರು.

ದಧಿಪಞ್ಚಮುಖಂ ವಿಪ್ರಮೃಷಭಂ ಕರ್ಕಮೇವ ಚ। ಕಾತ್ಯಾಯನಂ ಗೋಭಿಲಞ್ಚ ಮುನಿಮುಗ್ರಮಗಾವ್ರತಮ್ ।। ೪೪.

ದಧಿಪಂಚಮುಖ, ವಿಪ್ರವೃಷಭ, ಕರ್ಕ, ಕಾತ್ಯಾಯನ, ಗೋಭಿಲ ಮತ್ತು ಉಗ್ರಮಗಾವ್ರತ ಎಂಬ ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಸುಪಾಲಕಂ ಗೌತಮಞ್ಚ ತಥಾ ವೇದಶಿರೋವ್ರತಮ್। ಜಟಾಮಾಲಿನಮವ್ಯಗ್ರಂ ಚಾಟುಹಾಸಞ್ಚ ದಾರುಣಮ್ ।। ೪೪.

ಸುಪಾಲಕ, ಗೌತಮ, ವೇದಶಿರೋವ್ರತ, ಜಟಾಮಾಲಿ ಎಂಬ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ muni ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಚಟುಹಾಸ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಆತ್ರೇಯಂ ಚಾಪ್ಯಙ್ಗಿರಸಮೌಪಮನ್ಯುಂ ಮಹಾ ವ್ರತಮ್। ಗೋಕರ್ಣಞ್ಚ ಗುಹಾವಾಸಂ ಶಿಖಣ್ಡಿನಮುಮಾವ್ರತಮ್ ।। ೪೪.

ಆತ್ರೇಯ, ಅಂಗಿರಸ, ಮಹಾವ್ರತಿಯಾದ ಔಪಮನ್ಯು, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಗೋಕರ್ಣ, ಶಿಖಂಡಿನ ಮತ್ತು ಉಮಾವ್ರತ ಎಂಬವರು ಇದ್ದರು.

ಏತಾನನ್ಯಾಂಶ್ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾನ್ವೇಧಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ । ಪರಿಕಲ್ಪ್ಯಾಕರೋದ್ಯಾಗಂ ಗಯಾಸುರಶರೀರಕೇ ।। ೪೪.

ಈ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರ ಗಣ್ಯರು, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನು Gayasuraನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಯಾಗವನ್ನು ನಡೆಯುವಂತೆ ಆಯೋಜನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಅಗ್ನಿಶರ್ಮಾಪಿ ಪಞ್ಚಾಗ್ನೀನ್ಮುಖಾದೇತಾನಥಾಸೃಜತ್। ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಂ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯಾಹವನೀಯೌ ತಪೋಽವ್ಯಯಃ ।। ೪೪.

ಅಗ್ನಿಶರ್ಮನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಐದು ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು, ಅಂದರೆ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿ, ಗೃಹಪತ್ಯ ಮತ್ತು ಆಹವನೀಯ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಸತ್ಯಾವಸಥ್ಯೌ ದೇವರ್ಷೇ ಯೇಷು ಯಜ್ಞಾಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾಃ। ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಚ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾರ್ಥಂ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ದದೌ ।। ೪೪.

ಈ ದೇವರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯವಂತರು ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯವಂತರು ಇದ್ದರು; ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಹುತ್ವಾ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಂ ಬ್ರಹ್ನಾ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚಾವಭೃಥೇನ ತು। ಯಜ್ಞಯೂಪಂ ಸುರೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸಮಾನೀಯ ವ್ಯರೋಪಯತ್ ।। ೪೪.

ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞದ ಯೂಪವನ್ನು ತಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.