ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯಾಸ್ತೇ ವೈತರಣೀ ನಾಮ ನದೀ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಶ್ರುತಾ। ಸಾಽವತೀರ್ಣಾ ಗಯಾಕ್ಷೇತ್ರೇ ಪಿತೄಣಾಂ ತಾರಣಾಯ ವೈ। ಸ್ನಾತೋ ಗೋದೋ ವೈತರಣ್ಯಾಂ ತ್ರಿಃಸಪ್ತಕುಲಮುದ್ಧರೇತ್ ।। ೪೩.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ವೈತರಣಿ ಎಂಬ ನದಿ ಗಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಲು ಬಂದಿದೆ. ವೈತರಣಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಗೋ ದಾನ ಮಾಡಿದವರು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಥಾಽಕ್ಷಯವಟಂ ಗತ್ವಾ ವಿಪ್ರಾನ್ಸನ್ತೋಷಯಿಷ್ಯತಿ। ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಕಲ್ಪಿತಾನ್ವಿಪ್ರಾನ್ಹವ್ಯಕವ್ಯಾದಿನಾಽರ್ಚ್ಚಯೇತ್। ತೈಸ್ತುಷ್ಟೈಸ್ತೋಷಿತಾಃ ಸರ್ವ್ವಾಃ ಪಿತೃಭಿಃ ಸಹ ದೇವತಾಃ ।। ೪೩.

ಹಾಗೆಯೇ, ಅಕ್ಷಯವಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ನಿಗದಿಯಾದ ಹವ್ಯಕವ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ ಪಿತೃಗಳೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಂತೋಷಪಡುವರು.

ಗಯಾಯಾಂ ನ ಹಿ ತತ್ಸ್ಥಾನಂ ಯತ್ರ ತೀರ್ಥಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ। ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಂ ಸರ್ವ್ವತೀರ್ಥಾನಾಂ ಗಯಾತೀರ್ಥಂ ತತೋ ವರಮ್ ।। ೪೩.

ಗಯಾದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳವೇ ಇಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಗಯಾ ತೀರ್ಥವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ಮೀನೇ ಮೇಷೇ ಸ್ಥಿತೇ ಸೂರ್ಯ್ಯೇ ಕನ್ಯಾಯಾಂ ಕಾರ್ಮುಕೇ ಘಟೇ। ದುರ್ಲ್ಲಭಂ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಗಯಾಯಾಂ ಪಿಣ್ಡಪಾತನಮ್ ।। ೪೩.

ಮೀನ, ಮೇಷ, ಕನ್ಯಾ, ಧನುಸ್ಸು, ಕುಂಭ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಿದ್ದಾಗ ಗಯಾದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುವದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಪರೂಪ.

ಮಕರೇ ವರ್ತ್ತಮಾನೇ ಚ ಗ್ರಹಣೇ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯ್ಯಯೋಃ । ದುರ್ಲ್ಲಭಂ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸುದುರ್ಲ್ಲಭಮ್ ।। ೪೩.

ಮಕರ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರನಾದರೂ ಸೂರ್ಯನಾದರೂ ಗ್ರಹಣವಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಯಾದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪ.

ಗಯಾಯಾಂ ಪಿಣ್ಡದಾನೇನ ಯತ್ಫಲಂ ಲಭತೇ ನರಃ। ನ ತಚ್ಛಕ್ಯಂ ಮಯಾ ವಕ್ತುಂ ಕಲ್ಪಕೋಟಿಶತೈರಪಿ ।। ೪೩.

ಗಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೋ, ಆ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಾರದ ಉವಾಚ।। ಗಯಾಸುರಃ ಕಥಂ ಜಾತಃ ಕಿಂಪ್ರಭಾವಃ ಕಿಮಾತ್ಮಕಃ । ತಪಸ್ತಪ್ತಂ ಕಥಂ ತೇನ ಕಥಂ ದೇಹಪವಿತ್ರತಾ ।। ೪೪.

ನಾರದನು ಕೇಳಿದನು: ಗಯಾಸುರನು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನು? ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಏನು, ಸ್ವಭಾವ ಹೇಗಿತ್ತು? ಅವನು ಹೇಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು, ಅವನ ದೇಹ ಹೇಗೆ ಪವಿತ್ರವಾಯಿತು?

ಸನತ್ಕುಮಾರ ಉವಾಚ।। ವಿಷ್ಣೋರ್ನಾಭ್ಯಮ್ಬುಜಾಜ್ಜಾತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ। ಪ್ರಜಾಃ ಸಸರ್ಜ ಸಂಪ್ರೋಕ್ತಃ ಪೂರ್ವ್ವಂ ದೇವೇನ ವಿಷ್ಣುನಾ ।। ೪೪.

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು: ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಕಮಲದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಆಸುರೇಣೈವ ಭಾವೇನ ಹ್ಯಸುರಾನಸೃಜತ್ಪುರಾ। ಸೌಮನಸ್ಯೇನ ಭಾವೇನ ದೇವಾನ್ಸುಮನಸೋಽಸೃಜತ್ ।। ೪೪.

ಅವನಲ್ಲಿ ಅಸುರಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಮೊದಲು ಅಸುರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಶುಭಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಶುಭಚಿಂತಕರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಗಯಾಸುರೋಽಸುರಾಣಾಞ್ಚ ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಃ। ಯೋಜನಾನಾಂ ಸಪಾದಞ್ಚ ಶತಂ ತಸ್ಯೋಚ್ಛ್ರಯಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೪೪.

ಅಸುರರಲ್ಲಿ ಗಯಾಸುರನು ಅಪಾರ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಎತ್ತರವು ನೂರು ಯೋಜನಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸ್ಥೂಲಃ ಷಷ್ಟಿರ್ಯೋಜನಾನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠೋಽಸೌ ವೈಷ್ಣವಃ ಸ್ಮೃತಃ। ಕೋಲಾಹಲಗಿರಿವರೇ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಸುದಾರುಣಮ್ ।। ೪೪.

ಅವನ ದೇಹದ ಅಗಲವು ಅರುವತ್ತು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು; ಅವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವೈಷ್ಣವನಾಗಿದ್ದನು. ಕೊಲಾಹಲ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಬಹುವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ನಿರುಚ್ಛ್ವಾಸಂ ಸ್ಥಿರೋಽಭವತ್। ತತ್ತಪಸ್ತಾಪಿತಾ ದೇವಾಃ ಸಂಕ್ಷೋಭಂ ಪರಮಂ ಗತಾಃ ।। ೪೪.

ಅವನು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಸಿರೂ ಬಿಡದೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಕ್ಕೀಡಾದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಗತಾ ದೇವಾಃ ಪ್ರೋಚುಸ್ತೇಽಥ ಪಿತಾಮಹಮ್। ಗಯಾಸುರಾದ್ರಕ್ಷ ದೇವ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವಾಂಸ್ತತೋಽಬ್ರವೀತ್ ।। ೪೪.

ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಗಯಾಸುರನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.' ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ವ್ರಜಾಮಃ ಶಙ್ಕರಂ ದೇವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾಶ್ಚ ಗತಾಃ ಶಿವಮ್। ಕೈಲಾಸೇ ಚಾಬ್ರುವನ್ನತ್ವಾ ರಕ್ಷ ದೇವ ಮಹಾಸುರಾತ್ ।। ೪೪.

ನಾವು ಶಂಕರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನು ಶಿವನ ಬಳಿಗೆ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿಯೇ: 'ಮಹಾಸುರನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು ದೇವಾ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾನಬ್ರವೀಚ್ಛಮ್ಭುರ್ವ್ರಜಾಮಃ ಶರಣಂ ಹರಿಮ್। ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧೌ ದೇವದೇವೇಶಃ ಸ ನಃ ಶ್ರೇಯೋ ವಿಧಾಸ್ಯತಿ। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಹೇಶ್ವರೋ ದೇವಾ ವಿಷ್ಣುಂ ನತ್ವಾ ಪ್ರತುಷ್ಟುವುಃ ।। ೪೪.

ಶಂಭುವು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾವು ಹರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸೋಣ.' ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ಮಹೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ ।। ಓಂ ನಮೋ ವಿಷ್ಣವೋ ಭರ್ತ್ರೇ ಸರ್ವ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣವೇ। ರೋಚಿಷ್ಣವೇ ಜಿಷ್ಣವೇ ಚ ರಾಕ್ಷಸಾದಿಗ್ರಸಿಷ್ಣವೇ ।। ೪೪.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಓಂ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪ್ರಕಾಶಮಯನಾದ, ಜಯಶಾಲಿಯಾದ, ರಾಕ್ಷಸಾದಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನಾದ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.'

ಧರಿಷ್ಣವೇಽಖಿಲಸ್ಯಾಸ್ಯ ಯೋಗಿನಾಂ ಪಾರಯಿಷ್ಣವೇ । ವರ್ದ್ಧಿಷ್ಣವೇ ಹ್ಯನನ್ತಾಯ ನಮೋ ಭ್ರಾಜ್ಷ್ಣಿವೇ ನಮಃ ।। ೪೪.

ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುವವನಿಗೆ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಕನಾದವನಿಗೆ, ಸದಾ ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನಿಗೆ, ಅನಂತನಾದವನಿಗೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸನತ್ಕುಮಾರ ಉವಾಚ।। ಏವಂ ಸ್ತುತೋ ವಾಸುದೇವಃ ಸುರಾಣಾಂ ದರ್ಶನಂ ದದೌ। ಕಿಮರ್ಥಮಾಗತಾ ದೇವಾ ವಿಷ್ಣುನೋಕ್ತಾಸ್ತಮಬ್ರುವನ್ ।। ೪೪.

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಾಸುದೇವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದರ್ಶನ ಕೊಟ್ಟನು. ವಿಷ್ಣುವು, 'ನೀವು ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ದೇವತೆಗಳು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ಗಯಾಸುರಭಯಾದ್ದೇವ ರಕ್ಷಾಸ್ಮಾನಬ್ರವೀದ್ಧರಿಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ಯಾನ್ತು ತಂ ದೈತ್ಯಮಾಗಮಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ತತಃ ।। ೪೪.

'ಗಯಾಸುರನ ಭಯದಿಂದ ದೇವಾ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು,' ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಹರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಆ ದೈತ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿ; ನಾನು ನಂತರ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ವಿಷ್ಣುವು ಹೇಳಿದರು.

ಕೇಶವೇ ಗರುಡಾರೂಢೋ ವರಂ ದಾತುಂ ಗಯಾಸುರೇ। ಸರ್ವ್ವೇ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಯಯುರ್ವಾಹನಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೪೪.

ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಕೇಶವನು ಗಯಾಸುರನಿಗೆ ವರ ನೀಡಲು ಹೊರಟನು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಹನವನ್ನು ಏರಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು.

ಊಚುಸ್ತಂ ವಾಸುದೇವಾದ್ಯಾಃ ಕಿಮರ್ಥಂ ತಪ್ಯತೇ ತ್ವಯಾ। ಸನ್ತುಷ್ಟಾಃ ಸ್ವಾಗತಾಃ ಸರ್ವೇ ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ಗಯಾಸುರ ।। ೪೪.

ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಇತರರು ಗಯಾಸುರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಏಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಯಾವ ವರ ಬೇಕೋ ಹೇಳು ಗಯಾಸುರ.'

ಗಯಾಸುರ ಉವಾಚ।। ಯದಿತುಷ್ಟಾಃ ಸ್ಥ ಮೇ ದೇವಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ। ಸರ್ವ್ವದೇವದ್ವಿಜಾತಿಭ್ಯೋ ಯಜ್ಞತೀರ್ಥಶಿಲೋಚ್ಚಯಾತ್ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀವು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ನನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಯಜ್ಞಸ್ಥಳ, ತೀರ್ಥ, ಶಿಲೆಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳೆಲ್ಲಾ ನನ್ನಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಲಿ.'

ದೇವೇಭ್ಯೋಽತಿಪವಿತ್ರೋಽಹಮೃಷಿಭ್ಯೋಽಪಿ ಶಿವಾವ್ಯಯಾತ್। ಮನ್ತ್ರೇಭ್ಯೋ ದೇವದೇವೇಭ್ಯೋ ಯೋಗಿಭ್ಯಶ್ಚಾಪಿ ಸರ್ವ್ವಶಃ ।। ೪೪.

ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ, ಋಷಿಗಳಿಗಿಂತ, ಶಾಶ್ವತ ಶಿವನಿಗಿಂತ, ಮಂತ್ರಗಳಿಗಿಂತ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ, ಎಲ್ಲ ಯೋಗಿಗಳಿಗಿಂತ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಪವಿತ್ರನಾಗಿರಲಿ.

ನ್ಯಾಸಿಭ್ಯಶ್ಚಾಪಿ ಕರ್ಮ್ಮಿಭ್ಯೋ ಧರ್ಮ್ಮಿಭ್ಯಶ್ಚ ತಥಾ ಪುನಃ। ಜ್ಞಾತಿಭ್ಯೋಽತಿಪವಿತ್ರೇಭ್ಯಃ ಪವಿತ್ರಃ ಸ್ಯಾಂ ಸದಾ ಸುರಾಃ ।। ೪೪.

ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರಿಗಿಂತ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಿಗಿಂತ, ಬಂಧುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ನಾನು ಸದಾ ಹೆಚ್ಚು ಪವಿತ್ರನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ ದೇವತೆಗಳೇ.

ಪವಿತ್ರಮಸ್ತು ತಂ ದೇವಾ ದೈತ್ಯಮುಕ್ತ್ವಾ ಯಯುರ್ದಿವಮ್। ದೈತ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸರ್ವ್ವೇ ಹರಿಪುರಂ ಯಯುಃ ।। ೪೪.

ಇದು ಪವಿತ್ರವಾಗಲಿ ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ದೈತ್ಯನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ದೈತ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಹರಿಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಶೂನ್ಯಂ ಲೋಕತ್ರಯಂ ಜಾತಂ ಶೂನ್ಯಾ ಯಮಪುರೀ ಹ್ಯಭೂತ್। ಯಮ ಇನ್ದ್ರಾದಿಭಿಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ತತೋಽಗಮತ್ ।। ೪೪.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗಿದವು, ಯಮಪುರವೂ ಬಿಕಾರಾಯಿತು; ಯಮನು ಇಂದ್ರಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮೂಚಿರೇ ದೇವಾ ಗಯಾಸುರವಿಲೋಪಿತಾಃ। ತ್ವಯಾ ದತ್ತೋಽಧಿಕಾರೋ ವೈ ಗೃಹಾಣ ತ್ವಂ ಪಿತಾಮಹ ।। ೪೪.

ಗಯಾಸುರನಿಂದ ಉಂಟಾದ ನಾಶದಿಂದ ದುಃಖಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನೀನು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಪಿತಾಮಹನೇ, ಈಗ ನೀನೇ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತುಕೋ.

ಬ್ರಹ್ಮಾಬ್ರವೀತ್ತತೋ ದೇವಾನ್ವ್ರಜಾಮೋ ವಿಷ್ಣುಮವ್ಯಯಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಾದಯೋಽಬ್ರುವನ್ವಿಷ್ಣುಂ ತ್ವಯಾ ದತ್ತವರೇಽಸುರೇ ।। ೪೪.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, 'ನಾವು ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಹೋಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ' ಎಂದನು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರರು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, 'ನೀನು ದೈತ್ಯನಿಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀಯ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತದ್ದರ್ಶನಾದ್ಯಯುಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಶೂನ್ಯಂ ಲೋಕ ತ್ರಯಂ ಹ್ಯಭೂತ್। ದೇವೈರುಕ್ತೋ ವಾಸುದೇವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಸ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್ ।। ೪೪.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗಿದವು; ದೇವತೆಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ ವಾಸುದೇವನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.