ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಜೀವೇಶ್ವರಾದಿರೂಪೇಣ ವಿಶ್ವಾಕಾರೇಣ ಚಾಪ್ಯಹೋ। ತಸ್ಯಾಮಪಿ ಪ್ರಲೀನಾಯಾಂ ಕೂಟಸ್ಥಞ್ಚ ಯದೇಕಲಮ್ ।। ೪೨.

ಜೀವ, ಈಶ್ವರ, ವಿಶ್ವವೆಂಬ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಲಯವಾದರೂ, ಅವ್ಯಯವಾದ ಒಂದೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಭವದ್ಭಿರೇವಂ ನಿರ್ಣೀತಂ ತತ್ತಥೈವ ನ ಸಂಶಯಃ। ತಥಾಪಿ ಮಮ ಜಿಜ್ಞಾಸಾ ವರ್ತ್ತತೇ ಕೇವಲಂ ಹೃದಿ ।। ೪೨.

ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಇದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಉಳಿದಿದೆ.

ಅತೋಽಪಿ ಪರಮಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ವರ್ತ್ತತೇ ಕಿಲ ವಾ ನ ವಾ। ತದ್ವದನ್ತು ಮಹಾಭಾಗಾ ಭವನ್ತಸ್ತತ್ತ್ವದರ್ಶನಾಃ ।। ೪೨.

ಇದರ ಹೊರತಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಏನಾದರೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆಯೇನಾದರೂ ಇದೆಯೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ? ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುವ ಮಹಾತ್ಮರೆ, ನೀವು ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.

ಯಚ್ಛ್ರವಃ ಫಲಮೇವೇಹ ಜನುಷೋ ಮೇ ಕೃತಾರ್ಥತಾ। ಏವಂ ಬ್ರುವನ್ತಮನಘಂ ವ್ಯಾಸಂ ಸತ್ಯವತೀಸುತಮ್। ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಸಙ್ಕೀರ್ತ್ಯ ಪ್ರತ್ಯೂಚು ರ್ನಿಗಮಾ ವಚಃ ।। ೪೨.

ಇದು ಕೇಳುವುದೇ ಫಲವಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಸತ್ಯವತೀ ಪುತ್ರ ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ ವೇದವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ವೇದಾ ಊಚುಃ ।। ಸಾಧು ಸಾಧು ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಾ ವಿಷ್ಣುರಾತ್ಮಾ ಶರೀರಿಣಾಮ್। ಅಜೋಽಪಿ ಜನ್ಮ ಸಮ್ಪದ್ಯ ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಮೀಹಸೇ ।। ೪೨.

ವೇದಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ! ವಿಷ್ಣುವೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮನು. ಅವನು ಹುಟ್ಟದೆ ಇದ್ದರೂ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಜನ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.'

ಅನ್ಯಥಾ ತೇ ನ ಘಟತೇ ಸಂಸಾರಕರ್ಮ್ಮಬನ್ದನಮ್। ಅಸ್ಪೃಷ್ಟೋ ಮಾಯಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಕದಾಚಿಜ್ಜ್ಞಾನಗೂಹಯಾ ।। ೪೨.

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಿನಗೆ ಸಂಸಾರದ ಕರ್ಮಗಳ ಬಂಧನವೇ ಇರದು. ದೇವಿಯಾದ ಮಾಯೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜ್ಞಾನರೂಪದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಡಗಿರುವನು.

ಬಿಭರ್ಷಿ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ರೂಪಂ ಸ್ವೇಚ್ಛಯೈವ ನಿಗೂಹಸೇ। ಅಸ್ಮತ್ಸಮ್ಮತ ಏವಾರ್ಥೋ ಭವತಾ ಸಮ್ಪ್ರದರ್ಶಿತಃ ।। ೪೨.

ನೀನು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತೀಯೆ. ನೀನು ತೋರಿಸಿದ ಅರ್ಥ ನಮಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದಂತೆಯೇ ಇದೆ.

ಪುರಾಣೇಷ್ವಿತಿಹಾಸೇಷು ಸೂತ್ರೇಷ್ವಪಿ ಚ ನೈಕಧಾ। ಅಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಮಂ ಸರ್ವಕಾರಣಕಾರಣಮ್ ।। ೪೨.

ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ, ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ, ಸೂತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಕ್ಷರವಾದ ಪರಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯಾತ್ಮನೋಽಪ್ಯಾತ್ಮ ಭಾವತಯಾ ಪುಷ್ಪಸ್ಯ ಗನ್ಧವತ್। ರಸವದ್ವಾ ಸ್ಥಿತಂ ರೂಪಮವೇಹಿ ಪರಮಂ ಹಿ ತತ್ ।। ೪೨.

ಆ ಆತ್ಮನಲ್ಲಿಯೂ ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧವಿರುವಂತೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ರುಚಿಯಿರುವಂತೆ, ಪರಮ ರೂಪವು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಅದನ್ನು ಪರಮವಾದುದೆಂದು ತಿಳಿ.

ಅನುಭೂತಂ ತದಸ್ಮಾಭಿರ್ಜಾತೇ ಪ್ರಾಕೃತಿಕೇ ಲಯೇ। ಅಕ್ಷರಾತ್ಪರತಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಯತ್ಪರಂ ಕೇವಲೋ ರಸಃ । ನ ಚ ತತ್ರ ವಯಂ ಶಕ್ತಾಃ ಶಬ್ದಾತೀತೇ ತದಾತ್ಮಕಾಃ ।। ೪೨.

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಲಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಅಕ್ಷರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವುದು ಶುದ್ಧ ರಸ ಮಾತ್ರ. ಅದು ಶಬ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೀರಿ ನಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಳಲು ಶಕ್ತರಲ್ಲ.

ಅತ ಊರ್ದ್ಧ್ವಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಗಯಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುತ್ತಮಮ್। ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರಸಂಶಯಃ ।। ೪೩.

ಈಗ ನಾನು ಗಯೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಸನಕಾದ್ಯೈರ್ಮ್ಮಹಾಭಾಗೈರ್ದೇವರ್ಷಿಃ ಸ ಚ ನಾರದಃ। ಸನತ್ಕುಮಾರಂ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಪ್ರಣಮ್ಯ ವಿಧಿಪೂರ್ವ್ವಕಮ್ ।। ೪೩.

ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಸನಕಾದಿಗಳು ಹಾಗೂ ದೇವರ್ಷಿಯಾದ ನಾರದರು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸನತ್ಕುಮಾರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ನಾರದ ಉವಾಚ।। ಸನತ್ಕುಮಾರ ಮೇ ಬ್ರೂಹಿ ತೀರ್ಥಂ ತೀರ್ಥೋತ್ತಮೋತ್ತಮಮ್। ತಾರಕಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಪಠತಾಂ ಶ್ರೃಣ್ವತಾಂ ತಥಾ ।। ೪೩.

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: 'ಸನತ್ಕುಮಾರ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳು; ಅದನ್ನು ಓದುವವರಿಗೂ ಕೇಳುವವರಿಗೂ ಅದು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.'

ಸನತ್ಕುಮಾರ ಉವಾಚ।। ವಕ್ಷ್ಯೇ ತೀರ್ಥವರಂ ಪುಣ್ಯಂ ಶ್ರಾದ್ಧಾದೌ ಸರ್ವತಾರಕಮ್। ಗಯಾತೀರ್ಥಂ ಸರ್ವದೇಶೇ ತೀರ್ಥೇಭ್ಯೋಽಪ್ಯಧಿಕಂ ಶ್ರೃಣು ।। ೪೩.

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಈಗ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉದ್ಧಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ದೇಶಗಳ ತೀರ್ಥಗಳಿಗಿಂತ ಗಯಾ ತೀರ್ಥವು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಕೇಳು.'

ಗಯಾಸುರಸ್ತಪಸ್ತೇಪೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕ್ರತವೇಽರ್ಥಿತಃ। ಪ್ರಾಪ್ತಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಶಿರಸಿ ಶಿಲಾಂ ಧರ್ಮೋ ಹ್ಯಧಾರಯತ್ ।। ೪೩.

ಗಯಾಸುರನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನವಿಗನುಸಾರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು. ಅವನು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಧರ್ಮನು ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕಲ್ಲು ಇಟ್ಟನು.

ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾಽಕರೋದ್ಯಾಗಂ ಸ್ಥಿತಶ್ಚಾಪಿ ಗದಾಧರಃ। ಫಲ್ಗುತೀರ್ಥಾದಿರೂಪೇಣ ನಿಶ್ಚಲಾರ್ಥಮಹರ್ನಿಶಮ್। ಗಯಾಸುರಸ್ಯ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈರ್ದೈವತೈಃ ಸಹ ।। ೪೩.

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಗದಾಧರನು (ವಿಷ್ಣು) ಫಲ್ಗು ತೀರ್ಥದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಇತರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ದಿನರಾತ್ರಿ ಅಚಲತೆಯಿಗಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಾಗೂ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.

ಕೃತಯಜ್ಞೋ ದದೌ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ಗೃಹಾದಿಕಮ್। ಸ್ವೇತಕಲ್ಪೇ ತು ವಾರಾಹೇ ಗಯಾಯಾಗಮಕಾರಯತ್ ।। ೪೩.

ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಶ್ವೇತಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ, ವರಾಹ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಗಯಾ ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.

ಗಯಾನಾಮ್ನಾ ಗಯಾ ಖ್ಯಾತಾ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಬ್ರಹ್ನಮಭಿಕಾಂಕ್ಷಿತಮ್। ಕಾಂಕ್ಷನ್ತಿ ಪಿತರಃ ಪುತ್ರಾನ್ನರಕಾದ್ಭಯಭೀರವಃ ।। ೪೩.

ಗಯೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದ್ದನು. ಪಿತೃಗಳು ನರಕದ ಭಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರರು ಗಯೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಗಯಾಂ ಯಾಸ್ಯತಿ ಯಃ ಪುತ್ರಃ ಸ ನಸ್ತ್ರಾತಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಗಯಾಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸುತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಿತೄಣಾಮುತ್ಸವೋ ಭವೇತ್। ಪದ್ಭ್ಯಾಮಪಿ ಜಲಂ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಸೋಽಸ್ಮಭ್ಯಂ ಕಿಂ ನ ದಾಸ್ಯತಿ ।। ೪೩.

ಯಾರು ಗಯೆಗೆ ಹೋಗುವನು ಅವನು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನಾಗುವನು. ಗಯೆಗೆ ಹೋದ ಮಗನನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ನೋಡಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮ. ಅವನು ಪಾದಗಳಿಂದಲಾದರೂ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ನಮಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಗಯಾಂ ಗತ್ವಾನ್ನದಾತಾ ಯಃ ಪಿತರಸ್ತೇನ ಪುತ್ರಿಣಃ । ಪಕ್ಷತ್ರಯನಿವಾಸೀ ಚ ಪುನಾತ್ಯಾಸಪ್ತಮಂ ಕುಲಮ್। ನೋ ಚೇತ್ಪಞ್ಚದಶಾಹಂ ವಾ ಸಪ್ತರಾತ್ರಿಂ ತ್ರಿರಾತ್ರಿಕಮ್ ।। ೪೩.

ಯಾರು ಗಯೆಗೆ ಹೋಗಿ ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನೂ, ಏಳನೇ ಕುಲದವರವರೆಗೆ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಹದಿನೈದು ದಿನ, ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಮಾಡಿದರೂ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಮಹಾಕಲ್ಪಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಗಯಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಿನಶ್ಯತಿ। ಪಿಣ್ಡಂ ದದ್ಯಾಚ್ಚ ಪಿತ್ರಾದೇರಾತ್ಮನೋಽಪಿ ತಿಲೈರ್ವಿನಾ ।। ೪೩.

ಗಯೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅನೇಕ ಯುಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪಾಪವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ತಿಲ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತನಿಗೂ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಸುರಾಪಾನಂ ಸ್ತೇಯಂ ಗುರ್ವ್ವಙ್ಗನಾಗಮಃ। ಪಾಪಂತತ್ಸಙ್ಗಜಂ ಸರ್ವ್ವಂ ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಾದ್ವಿನಶ್ಯತಿ ।। ೪೩.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ, ಮದ್ಯಪಾನ, ಕಳ್ಳತನ, ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಆತ್ಮಜೋಽಪ್ಯನ್ಯಜೋ ವಾಪಿ ಗಯಾಭೂಮೌ ಯದಾ ತದಾ। ಯನ್ನಾಮ್ನಾ ಪಾತಯೇತ್ಪಿಣ್ಡಂ ತಂ ನಯೇದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಶಾಶ್ವತಮ್ ।। ೪೩.

ತಮ್ಮ ಮಗನಾಗಲಿ, ಬೇರೆ ಯಾರಾಗಲಿ ಗಯಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದರೂ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಂ ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಂ ಗೋಗೃಹೇ ಮರಣಂ ತಥಾ। ವಾಸಃ ಪುಂಸಾಂ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ಮುಕ್ತಿರೇಷಾ ಚತುರ್ವ್ವಿಧಾ ।। ೪೩.

ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ, ಗಯಾ ಶ್ರಾದ್ಧ, ಹಸುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾವು, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸ—ಇವು ಪುರುಷರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಮುಕ್ತಿಗಳು.

ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನೇನ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಗೋಗೃಹೇ ಮರಣೇನ ಕಿಮ್। ವಾಸೇನ ಕಿಂ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ಯದಿ ಪುತ್ರೋ ಗಯಾಂ ವ್ರಜೇತ್ ।। ೪೩.

ಮಗನು ಗಯೆಗೆ ಹೋದರೆ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ, ಹಸುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾವು, ಅಥವಾ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬೇಕಾಗುವುದೇ?

ಗಯಾಯಾಂ ಸರ್ವ್ವಕಾಲೇಷು ಪಿಣ್ಡಂ ದದ್ಯಾದ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ। ಅಧಿಮಾಸೇ ಜನ್ಮದಿನೇ ಚಾಸ್ತೇಽಪಿ ಗುರುಶುಕ್ರಯೋಃ ।। ೪೩.

ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನದಲ್ಲಿಯೂ, ಗುರು ಮತ್ತು ಶುಕ್ರ ಒಂದೇ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನ ತ್ಯಕ್ತವ್ಯಂ ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಂ ಸಿಂಹಸ್ಥೇಽಪಿ ಬೃಹಸ್ಪತೌ। ತಥಾ ದೈವಪ್ರಮಾದೇನ ಪ್ರಹತೇಷು ವ್ರಣೇಷು ಚ। ಪುನಃ ಕರ್ಮ್ಮಾಧಿಕಾರೀ ಚ ಶ್ರಾದ್ಧಕೃದ್ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಭಾಕ್ ।। ೪೩.

ಗುರು ಸಿಂಹ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಗಯಾ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು. ದೇವರ ತಪ್ಪಿನಿಂದಾಗಲಿ, ಗಾಯಗಳಿಂದಾಗಲಿ ಬಿಡಬಾರದು. ಮತ್ತೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಲು ಅರ್ಹತೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸಕೃದ್ಗಯಾಭಿಗಮನಂ ಸಕೃತ್ಪಿಣ್ಡಸ್ಯ ಪಾತನಮ್। ದುರ್ಲಭಂ ಕಿಂ ಪುನರ್ನ್ನಿತ್ಯಮಸ್ಮಿನ್ನೇವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಿಃ ।। ೪೩.

ಒಮ್ಮೆ ಗಯೆಗೆ ಹೋಗುವುದು, ಒಮ್ಮೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದೇ ಅಪರೂಪ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಅಪರೂಪ!

ಪ್ರಮಾದಾನ್ಮ್ರಿಯತೇ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಬ್ರಹ್ಮಾದೇರ್ಮುಕ್ತಿದಾಯಕೇ। ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಾದ್ಯಥಾ ಮುಕ್ತಿರ್ಲಭ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।। ೪೩.

ಯಾರಾದರೂ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆ, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಿಗುವ ಮುಕ್ತಿಯಂತೆಯೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.