ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಮೇರೋಃ ಕುಹರಿಣೀಂ ಗತ್ವಾ ಚಚಾರ ಪರಮಂ ತಪಃ। ಯತ್ರ ಕಾರ್ತ್ತಸ್ವರಕ್ಫೂರ್ಜಜ್ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಜಾಲೈರ್ನಿರನ್ತರಮ್ ।। ೪೨.

ಮೇರುಪರ್ವತದ ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸನು ಪರಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ತಾಳೆಮರಗಳು ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಸದಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಸದಾ ಪ್ರಬಾಧತೇ ವಿಷ್ವಕ್ತಮಃಸ್ತೋಮಂ ದೃಶನ್ತುದಮ್। ಚಕಾಸ್ತೇ ಯತ್ರ ಪರಮಂ ಕಾನ್ತಾರಮತಿಸುನ್ದರಮ್ ।। ೪೨.

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಳಕು ಅಂಧಕಾರದ ಗುಂಪನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಕಾನನವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾನಾದ್ರುಮಲತ ---ತ್ಪಕ್ಷಿನಿನಾದಿತಮ್। ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾಭಯಕ್ರೋಧತಾಪಗ್ಲಾನಿವಿವರ್ಜಿತಮ್ ।। ೪೨.

ಅನೇಕ ಮರಗಳು, ಲತೆಗಳು, ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ನಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕಾನನದಲ್ಲಿ, ಹಸಿವು, ದಾಹ, ಭಯ, ಕೋಪ, ದೌರ್ಬಲ್ಯ, ಆಯಾಸ ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲ.

ಜಲಾಶಯೈರ್ಬಹುವಿಧೈಃ ಪದ್ಮಿನೀಖಣ್ಡಮಣ್ಡಿತೈಃ । ಜಾತರೂಪಶಿಲಾನದ್ಧತಟಸಞ್ಚಾರಪಾಕ್ಷ ।। ೪೨.

ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ ಸರೋವರಗಳಿಂದ, ಕಮಲಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಚಿನ್ನದ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಅಂಚು ಸಜ್ಜುಗೊಂಡಿರುವ ಆ ತೀರವು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ.

ಯುಕ್ತಮಮ್ಭೋಜ ಪವನೈಃ ಸೇವ್ಯಮಾನಂ ಸಮನ್ತತಃ। ಶಿವೈರಧ್ಯಾಸಿತಮ್ಭಾವೈರ್ಹಿಂಸ್ರೈಃ ಸತ್ತ್ವೈಃ ಸಮುಜ್ಝಿತಮ್ ।। ೪೨.

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಮಲಗಳ ಗಾಳಿ ಹರಡಿರುವ, ಸರ್ವತಃ ಶುಭಪ್ರಭಾವಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವ, ಹಿಂಸೆಗೊಳಗಾಗದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ.

ನಿರ್ಜನಂ ದಿವ್ಯಲತಿಕಾಪ್ರಿಯಖಣ್ಡವರಾಜಿತಮ್। ಶೂಕೈಃ ಪಾರಾವತೈ ರ್ಹೃದ್ಯೈರುನ್ಮದನ್ಮತ್ತಕೋಕಿಲಮ್ ।। ೪೨.

ಒಂಟಿಯಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾದ ಲತಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಸುಂದರವಾದ ಕೇಕೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುವ ಕಪೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಪಾರಿವಾಳಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲದೆ, ಕುಕ್ಕುಗಳು ಮದಮತ್ತಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿವೆ.

ಉತ್ಪತತ್ಪದ್ಮರಜಸಾಂ ಪಟಲಾಮೋದದಿಙ್‌ಮುಖಮ್। ತತ್ರಾಪಿ ಕಾಞ್ಚಿನೀ ದಿವ್ಯಾ ಗುಹಾ ಪರಮಶೋಭನಾ ।। ೪೨.

ಅಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಕಮಲದ ರೇಣುಗಳಿಂದ ಗಾಳಿ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಗುಹೆಯಿತ್ತು.

ತಾಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಜಿತಾ ಹಾರೋ ಜಿತಚಿತ್ತೋ ಜಿತಾಸನಃ। ಸಸ್ಮಾರ ವೇದಾಂಶ್ಚತುರಸ್ತದೇಕಾಗ್ರಮನಾ ಮುನಿಃ ।। ೪೨.

ಆ ಗುಹೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಋಷಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಆಸನವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು.

ತ್ರಯೀ ಜಗಾಮ ಶರದಾಂ ಶತಸ್ಯ ಸ್ಮರತೋಽಸ್ಯ ಹಿ । ಪ್ರಾದುರಾಸಂಸ್ತತೋ ವೇದಾಶ್ಚತ್ವಾರಶ್ಚಾರುದರ್ಶನಾಃ ।। ೪೨.

ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನೂರು ಶರದೃತುಗಳು ಕಳೆಯಿತು. ನಂತರ ಆ ಸುಂದರ ರೂಪದ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದವು.

ಸ್ಫುರತ್ಪದ್ಮಪಲಾಶಾಕ್ಷಾ ಜಟಾಮುಕುಟಧಾರಿಣಃ। ಕುಶಮುಷ್ಟಿಕರಾಮ್ಭೋಜಾ ಮೃಗತ್ವಙ್ಮಣ್ಡಿತಾಂಸಕಾಃ ।। ೪೨.

ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಜಟಾಮುಕುಟವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಸ್ವರೈಃ ಷೋಡಶಭಿಃ ಕ್ಲೃಪ್ತ ವದನಾಃ ಪ್ರಣವಾನ್ತರಾಃ। ಕಚವರ್ಗೋದ್ಭವೈರ್ವರ್ಣೈಃ ಪಞ್ಚಾವಯವಪಾಣಯಃ ।। ೪೨.

ಅವರ ಮುಖಗಳು ಹದಿನಾರು ಸ್ವರಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದವು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವವೂ ಸೇರಿತ್ತು. ಅವರ ಕೈಗಳು ಐದು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಕಂಠ್ಯ ವರ್ಣಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವವಾಗಿದ್ದವು.

ಪವರ್ಗದಕ್ಷಚರಣಾ ವಾಮಪಾದಾಸ್ತವರ್ಗತಃ। ಆತರನ್ತ್ಯನ್ತವರ್ಣಾಶ್ಚ ಯೇಷಾಂ ಕುಕ್ಷಿದ್ವಯಾತ್ಮಕೌ ।। ೪೨.

ಅವರ ಬಲ ಕಾಲುಗಳು ಓಷ್ಠ್ಯ ವರ್ಣಗಳಿಂದ, ಎಡ ಕಾಲುಗಳು ದಂತ್ಯ ವರ್ಣಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವರ ದೇಹ ಅಂತ್ಯವರ್ಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಎರಡು ಪಕ್ಕಗಳು ಹೊಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಇದ್ದವು.

ನಾಭಿನಿದ್ರಾಃ ಕಾನ್ತಪೃಷ್ಠಾ ಮೋದರಾ ಯರಲವೋತ್ಕಚಾಃ। ಅಗ್ನಿದಕ್ಷಾಂಶರುಚಿರಾ ಧರಾಗ್ರೀವಾ ಭೃತಾಸಕಾಃ ।। ೪೨.

ಅವರ ನಾಭಿ ಅನುನಾಸಿಕ ವರ್ಣಗಳಾಗಿ, ಬೆನ್ನು ತಾಳವರ್ಗದಿಂದ, ಹೊಟ್ಟೆ ಯರಲವ ವರ್ಣಗಳಿಂದ, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ ವರ್ಣಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ, ಭುಜಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದವು.

ಅನ್ತಸ್ಥಸನ್ಧಿಸಂಸ್ಥಾನಾ ವೈಖರೀವಾಗ್ವಿಜೃಮ್ಭಿತಾಃ। ಅಪಶ್ಯನ್ಮಥುರಾಮೇಷಾಂ ಹೃದಯಾಮ್ಭೋಜಕಲ್ಪಿತಾಮ್ ।। ೪೨.

ಅವರ ಒಳಗಿನ ಸಂಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಜೋಡಣೆಗಳಿಂದ ವಾಗ್ಬಲವು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಮಥುರೆಯನ್ನು ಕಂಡರು.

ಹರೇರ್ಭಗವತಃ ಸಾಕ್ಷಾದಾವಿರ್ಭಾವಸ್ಥಲೀ ಹಿ ಸಾ। ಕಾಶೀಮಪಶ್ಯದ್ಭ್ರೂಮಧ್ಯೇ ಮಾಯಾಮಾಧಾರಸಂಸ್ಥಿತಾಮ್ ।। ೪೨.

ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹರಿಯ ಹೆಸರಿನ ಭಗವಂತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಳ. ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾಯೆಯ ಆಧಾರವಾಗಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಕಾಶಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಲಿಙ್ಗದೇಶೇ ತತಃ ಕಾಞ್ಚೀಮವನ್ತೀಂ ನಾಭಿಮಣ್ಡಲೇ । ಕಣ್ಠಸ್ಥಾಂ ದ್ವಾರಕಾಮೇಷಾಂ ಪ್ರಯಾಗಂ ಪ್ರಾಣಗಂ ತಥಾ ।। ೪೨.

ನಂತರ ಲಿಂಗದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾಂಚಿಯನ್ನು, ನಾಭಿಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಅವಂತಿಯನ್ನು, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಗವನ್ನು ಕಂಡರು.

ಸವ್ಯಾಪಸವ್ಯಯೋಸ್ತೇಷಾಂ ಗಡ್ಗಾಽಪಿ ಯಮುನಾ ನದೀ । ಮಧ್ಯೇ ಸರಸ್ವತೀ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಗಯಾಕ್ಷೇತ್ರಂ ತಥಾನನೇ ।। ೪೨.

ಅವರ ಬಲ ಮತ್ತು ಎಡ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯೂ ಯಮುನೆಯೂ ಇದ್ದವು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿ ತಾನೇ ಇದ್ದಳು ಮತ್ತು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಗಯಾಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಹನುಗ್ರೀವಾಮಧ್ಯಗತಂ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮುತ್ತಮಮ್। ಬದರ್ಯ್ಯಾಶ್ರಮಮೇತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮರನ್ಧ್ರೇ ದದರ್ಶ ಹ ।। ೪೨.

ಹಣುವಿನ ಮತ್ತು ಕಂಠದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರವು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬದರಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು.

ಪೌಣ್ಡ್ರವರ್ಧನನೇಪಾಲಪೀಠಂ ನಯನಯೋರ್ಯುಗೇ। ಪೀಠಂ ಪೂರ್ಣಗಿರಿಂನಾಮ ಲಲಾಟೇ ಸಮದೃಶ್ಯತ ।। ೪೨.

ಕಣ್ಣುಗಳ ಜೋಡಿಯಲ್ಲಿ ಪೌಂಡ್ರವರ್ಧನ ಮತ್ತು ನೇಪಾಳ ಪೀಠಗಳು, ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗಿರಿ ಪೀಠವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಕಣ್ಠೇ ಚ ಮಥುರಾಪೀಠಂ ಕಾಞ್ಚೀಪೀಠಂ ಕಟಿಸ್ಥಿತಮ್। ಜಾಲನ್ಧರಂ ತಥಾ ಪೀಠಂ ಸ್ತನದೇಶೇಷ್ವದೃಶ್ಯತ ।। ೪೨.

ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಮಥುರಾ ಪೀಠ, ಕಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಚಿ ಪೀಠ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ತನದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜಾಲಂಧರ ಪೀಠವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಭೃಗುಪೀಠಂ ಕರ್ಣದೇಶೇ ಹ್ಯಯೋಧ್ಯಾಂ ನಾಸಿಕಾಪುಟೇ। ಬ್ರಹ್ಮರನ್ಧ್ರೇ ಸ್ಥಿತಂ ಬ್ರಾಹ್ಯಂ ಶೈವಂ ಸೀಮನ್ತಸೀಮನಿ ।। ೪೨.

ಕಿವಿಗಳ ಬಳಿ ಭೃಗು ಪೀಠ, ಮೂಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯೆ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬ್ರಾಹ್ಮ ಪೀಠ ಮತ್ತು ಸೀಮಂತದಲ್ಲಿ ಶೈವ ಪೀಠವು ಇದ್ದವು.

ಶಾಕ್ತಂ ಜಿಹ್ವಾಗ್ರ ಧಿಷಣಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಹೃದಯಾಮ್ಬುಜೇ। ಸೌರಂ ಚಕ್ಷುಃಪ್ರದೇಶಸ್ಥಂ ಬೌದ್ಧಞ್ಛಾಯಾಸು ಸಙ್ಗತಮ್ ।। ೪೨.

ಜಿಹ್ವಾಗ್ರದಲ್ಲಿ ಶಾಕ್ತ ಪೀಠ, ತಾಲುದಲ್ಲಿ ಧಿಷಣ ಪೀಠ, ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವ ಪೀಠ, ಕಣ್ಣುಗಳ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೌರ ಪೀಠ ಮತ್ತು ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧ ಪೀಠವು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.

ಸೌತ್ರಾಮಣಿಂ ಕಣ್ಠದೇಶೇ ಪಶುಬನ್ಧಮಥೋರಸಿ। ವಾಜಪೇಯಂ ಕಟಿತಟೇ ಹ್ಯಗ್ನಿಹೋತ್ರಂ ತಥಾನನೇ ।। ೪೨.

ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಸೌತ್ರಾಮಣಿ ಪೀಠ, ಉರಸಿನಲ್ಲಿ ಪಶುಬಂಧ ಪೀಠ, ಕಟಿತಟದಲ್ಲಿ ವಾಜಪೇಯ ಪೀಠ ಮತ್ತು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಪೀಠವು ಇದ್ದವು.

ಅಶ್ವಮೇಧಂ ಕಟಿತಟೇ ನರಮೇಧಮಥೋದರೇ। ರಾಜಸೂಯಂ ಶಿರೋದೇಶೇ ಆವಸಥ್ಯಂ ತಥಾಽಧರೇ ।। ೪೨.

ಕಂಠದ ಮೇಲೆ ಅಶ್ವಮೇಧ, ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ನರಮೇಧ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ರಾಜಸೂಯ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆವಸಥ್ಯ ಯಜ್ಞವಿದೆ.

ಊರ್ದ್ಧ್ವೋಷ್ಠೇ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಞ್ಚ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯಂ ಮುಖಾನ್ತರೇ। ಹವ್ಯಂ ಶ್ರುತೌ ಮನ್ತ್ರಭೇದಾಂಸ್ತಥಾ ರೋಮಸ್ವವಸ್ಥಿತಾನ್। ಭೃತ್ಯೈರಿವ ಮಹಾರಾಜಂ ಪುರಾಣೈರ್ನ್ಯಾಯಮಿಶ್ರಿತೈಃ ।। ೪೨.

ಮೇಲಿನ ತುಟಿಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿ, ಬಾಯಿಯೊಳಗೆ ಗೃಹಪತ್ಯಾಗ್ನಿ, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹವ್ಯ, ಮಂತ್ರಗಳ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಕೂದಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ಸೇವಕರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಹಳೆಯ ಧರ್ಮದ ನಿಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೆ ಇವೆ.

ಸಂಹಿತಾಭಿಶ್ಚ ತನ್ತ್ರೈಶ್ಚ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಗುಪಾಸಿತಾನ್। ಕರ್ಮ ಜ್ಞಾನೋಪಾಸನಾಭಿರ್ಜನಾನುಗ್ರಹಕಾರಕಾನ್ ।। ೪೨.

ಸamhಿತೆ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಇವುಗಳು ಜನರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಕರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನಗಳಾಗಿವೆ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುವಿಸ್ಮಿತಮನಾ ಮುನಿಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಬಭೂವ ತಾನ್ । ಬ್ರಹ್ಮತೇಜೋಮಯಾನ್ದಿವ್ಯಾಂಸ್ತಪತೋಽರ್ಕಾನಿವಚ್ಯುತಾನ್। ಜ್ಲತೋಽಗ್ನೀ ನಿವೋದರ್ಕಾನ್ಕೋಟೀನ್ದುಸಮದರ್ಶನಾನ್ ।। ೪೨.

ಅವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಋಷಿ ಕೃಷ್ಣನು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಅವುಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸೂರ್ಯರಂತೆ, ಇಂಧನದಿಂದ ಎದ್ದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ಲಕ್ಷ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ವವನ್ದೇ ಸಹಸೋತ್ಥಾಯ ದಣ್ಡವತ್ಪತಿತೋ ಮುನಿಃ। ಕೃತಾರ್ಥೋಽಹಂ ಕೃತಾರ್ಥೋಽಹಂ ಕೃತಾರ್ಥೋಽಹಮಿತೀರಯನ್ ।। ೪೨.

ಆ ಋಷಿ ಕೂಡಲೇ ಎದ್ದು, ಭೂಮಿಗೆ ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ನಾನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಅದ್ಯ ಮೇ ಸಫಲಂ ಜನ್ಮ ಅದ್ಯ ಮೇ ಸಫಲಂ ಮನಃ। ಅದ್ಯ ಮೇ ಸಫಲಞ್ಚಾಯುರ್ಯದ್ಭವನ್ತೋಽಕ್ಷಿಗೋಚರಾಃ ।। ೪೨.

ಇಂದು ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ, ಇಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ, ಇಂದು ನನ್ನ ಆಯುಷ್ಯ ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೀರಿ.