ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಅಭ್ಯನ್ತರಪರಿಸ್ಕನ್ಧಾ ದೇವಾವಾಸಗೃಹೋಚಿತಾಃ। ರರಾಮ ಭಗವಾಂಸ್ತತ್ರ ದಶಬಾಹುರ್ಮಹೇಶ್ವರಃ ।। ೩೯.

ಅಂತರಂಗ ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ದಶಬಾಹು ಮಹೇಶ್ವರನು ಆನಂದದಿಂದಿರುವನು.

ನನ್ದಿನಾ ಚ ಗಣೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ವಿಶ್ವರೂಪೈರ್ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ। ತಥಾ ರುದ್ರಗಣೈಶ್ಚಾಪಿ ತುಲ್ಯೌದಾರ್ಯ್ಯಪರಾಕ್ರಮೈಃ ।। ೩೯.

ನಂದಿಯು ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿಶ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರು, ಹಾಗೆಯೇ ಸಮಾನ ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರುದ್ರಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.

ಪಾವಕಾತ್ಮಜಸಙ್ಕಾಶೈರ್ಯೂಪದಂಷ್ಟ್ರೋತ್ಕಟಾನನೈಃ। ವನ್ದ್ಯಮಾನೋ ವಿಮಾನಶ್ಚ ಪೂಜ್ಯಮಾನಶ್ಚ ತತ್ಪರೈಃ ।। ೩೯.

ಅಗ್ನಿಪುತ್ರರಂತೆ ಕಾಣುವ, ಭಯಾನಕ ಮುಖ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಆ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಂದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಸರ್ವರ್ತುಕುಸುಮಾಂ ಮಾಲಾಂ ಜಿಘ್ರಮಾಣೋರಸಿ ಸ್ಥಿತಾನ್ । ನೀಲೋತ್ಪಲದಲಶ್ಯಾಮಂ ಪೃಥುತಾಮ್ರಾಯತೇಕ್ಷಣಮ್ ।। ೩೯.

ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಅದರ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನ ಮೈ ಬೂದು ಕಮಲದ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದು, ದೊಡ್ಡ ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದವು.

ಈಷತ್ಕರಾಲ್ಲಮ್ಬೋಷ್ಠಂ ತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರಾ ಗಣಾಞಚಿತಮ್। ಷಡೂರ್ದ್ಧ್ವನೇತ್ರಂ ದುಷ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಂ ರುಚಿರಞ್ಚೀರವಾಸಸಮ್ ।। ೩೯.

ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತಿದ ಕೈ, ದಪ್ಪ ತುಟಿಗಳು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನು, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆರು ಕಣ್ಣುಗಳು, ನೋಡುವವರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದವನು, ಸುಂದರ ಚರ್ಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದನು.

ಆಹವೇಷ್ವಪರಿಕ್ಲಿಷ್ಟಂ ದೇವಾನಾಮರಿನಾಶನಮ್। ಬಾಹುನಾ ಬಾಹುಮಾವೇಶ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಸವ್ಯೇಽನ್ತರೇ ಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೩೯.

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನಾಗಿ, ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ದಣಿಯದೆ, ಒಂದು ಕೈಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಎಡ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ರರಾಜಾಪದಿಶನ್ತಸ್ಯ ವಾಮಾಗ್ರಕರಗೋಚರಮ್। ಮಹಾಭೈರವನಿರ್ಘೋಷಂ ಬಲೇನಾಪ್ರತಿಮೌಜಸಮ್। ದಶವರ್ಣಧನುಶ್ಚೈವ ವಿಚಿತ್ರಂ ಶೋಭತೇಽಧಿಕಮ್ ।। ೩೯.

ಅವನ ಎಡ ಕೈಗೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ದಿಕ್ಕನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಭಯಾನಕ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಹತ್ತು ಮೊಳದಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಅದ್ಭುತ ಧನುಸ್ಸು ಅವನ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಳಪಾಗಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು.

ತ್ರಿಶೂಲಂ ವಿದ್ಯುತಾಭಾಸಮಮೋಘಂ ಶತ್ರುನಾಶನಮ್। ಜಾಜ್ವಲ್ಯಮಾನಂ ವಪುಷಾ ಪರಮಂ ತತ್ತ್ವಿಷಾ ಯುತಮ್ ।। ೩೯.

ಅವನ ತ್ರಿಶೂಲವು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಯಾವಾಗಲೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದು, ಅಪಾರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಉಜ್ವಲವಾಗಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

ಅಸಿಶ್ಚೈವೌಜಸಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಶೀತರಶ್ಮಿಃ ಶಶೀ ತಥಾ। ತೇಜಸಾ ವಪುಷಾ ಕಾನ್ತ್ಯಾ ದೇವೇಶಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಶುಶುಭೇಽಭ್ಯಧಿಕಂ ತತ್ರ ವೇದ್ಯಾಮಗ್ನಿಶಿಖಾ ಇವ ।। ೩೯.

ಅವನ ತಲವಾರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದು, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಚಳಿಗಿರಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಪ್ರಕಾಶ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಸೇರಿದದು. ಅದು ವೇದಿಯ ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಯಂತೆ ಅತಿ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಸ್ಥಿತಃ ಪುರಸ್ತಾದ್ದೇವಸ್ಯ ಶಾತಕೌಮ್ಭಮಯೋ ಮಹಾನ್। ಶುಶುಭೇ ರುಚಿರಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸೋದಕಃ ಸಕಮಣ್ಡಲುಃ ।। ೩೯.

ಆ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ, ಸುಂದರವಾದ, ಹೊಳಪಿನ ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜೊತೆಗೆ ಕಮಂಡಲುವೂ ಇದ್ದು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು.

ಅಸಿಮಾವೇಶ್ಯ ಚಾಙ್ಗೇಷು ಪಾಣ್ಡುರಾಮ್ಬರ ಧಾರಿಣೀ। ಉರಶ್ಛದೇನ ಮಹತಾ ಮೌಕ್ತಿಕೇನ ವಿರಾಜಿತಾ। ಚತುರ್ಭುಜಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ವಿಜಯಾ ಲೋಕಸಮ್ಮತಾ ।। ೩೯.

ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ಮುತ್ತಿನ ಉರಚ್ಛದೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ತಲವಾರನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವಪಾತ್ರಳಾದ ವಿಜಯಾ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು.

ದೇವ್ಯಾ ಆದ್ಯಃ ಪ್ರತೀಹಾರೀ ಶ್ರೀರಿವಾಪ್ರತಿಮಾ ಪರಾ। ವಿಭ್ರಾಜತೀ ಸ್ಥಿತಾ ಚೈವ ಕೃತ್ವಾ ದೇವಸ್ಯ ಚಾಞ್ಜಲಿಮ್ ।। ೩೯.

ಆ ದೇವಿಯ ಪ್ರಮುಖ ದಾಸಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ ಅನನ್ಯವಾದಳು, ದೇವರಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.

ತಸ್ಯಾಃ ಪೃಷ್ಠಾನುಗಾಶ್ಚಾನ್ಯಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯೋಽಪ್ಸರೋಗಣಾನ್ವಿತಾಃ। ತಾಃ ಖಲ್ವಭಿನವೈಃ ಕಾನ್ತೈರುಪತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಶಙ್ಕರಮ್ ।। ೩೯.

ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಇನ್ನಿತರೆ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೊಸ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಶಂಕರನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರು.

ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಮ್ಪನ್ನಾ ವಾದಿತ್ರೈ ರುಪಬೃಂಹಿತಾಃ। ಉಪಗಾಯನ್ತಿ ದೇವೇಶಂ ಗಣಾ ಗನ್ಧರ್ವಯೋನಯಃ ।। ೩೯.

ಎಲ್ಲ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಾದ್ಯಗಳ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾದ ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಭ್ಯುನ್ನತೋ ಮಹೋರಸ್ಕಃ ಶರನ್ಮೇಘಸಮದ್ಯುತಿಃ। ಶೋಭತೇ ನನ್ದಮಾನಶ್ಚ ಗೋಪತಿಸ್ತಸ್ಯ ವೇಶ್ಮನಿ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಹಸುವಿನ ಕಾಯುವವನು, ವಿಶಾಲವಾದ ಎದೆಯುಳ್ಳವನು, ಶರದೃತುವಿನ ಮೋಡದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೊಳಪನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಸ್ಕನ್ದಶ್ಚ ಸಪರೀವಾರಃ ಪುತ್ರೋಽಸ್ಯಾಮಿತವೀರ್ಯ್ಯವಾನ್। ರಕ್ತಾಮ್ಬರಧರಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ವರಾಮ್ಬುಜದಲೇಕ್ಷಣಃ ।। ೩೯.

ಅವನ ಮಗನಾದ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸ್ಕಂದನು, ತನ್ನ ಬಳಗದೊಂದಿಗೆ, ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಕೀರ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ, ಸುಂದರ ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಕಣ್ನುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಶಾಖೋ ವಿಶಾಖಶ್ಚ ನೈಗಮೇಯಶ್ಚ ಚಾಷ್ಟವಾನ್। ವ್ಯಪೇತವ್ಯಸನಾಕ್ರೂರಾಃ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪಾಲನೇ ರತಾಃ ।। ೩೯.

ಅವನ ಶಾಖೆಗಳಾದ ವಿಶಾಖ ಮತ್ತು ನೈಗಮೇಯರೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು; ಅವರು ದೋಷವಿಲ್ಲದವರು, ಕ್ರೂರತೆ ಇಲ್ಲದವರು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು.

ತೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸ ಮಹಾವೀರ್ಯ್ಯಃ ಶೋಭತೇ ಶಿಖಿವಾಹನಃ । ವ್ಯಾಲಕ್ರೀಡನಕೈಸ್ತತ್ರ ಕ್ರೀಡತೇ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ ।। ೩೯.

ಅವರೊಡನೆ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸ್ಕಂದನು, ನವಿಲನ್ನು ವಾಹನವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಮುಖವಿರುವವನು, ಹಾವುಗಳ ಆಕರದ ಆಟಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಡುವನು.

ಯೇ ನೃಪಾ ವಿಭುಧೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಕಾಞ್ಚನಸ್ಯ ಪ್ರದಾಯಿನಃ। ಯೇ ಚ ಸ್ವಾಯತನಾ ವಿಪ್ರಾ ಗೃಹಸ್ಥಾ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ ।। ೩೯.

ಯಾರು ದೇವತೆಗಳ ರಾಜರಿಗೆ ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಗೃಹಸ್ಥರು—

ಗೂಢಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ತಪಸಸ್ತಥಾ ಚೈವೋಞ್ಛವೃತ್ತಯಃ। ಏತೇ ಸಭಾಸದಸ್ತಸ್ಯ ದೇವೇಶಸ್ಯ ಚ ಸಮ್ಮತಾಃ ।। ೩೯.

ಯಾರು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವರು, ಯಾರು ಉಂಚವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ—ಇವರು ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಮನ್ವನ್ತರಾಣ್ಯನೇಕಾನಿ ವ್ಯವರ್ತ್ತನ್ತ ಪುನಃ ಪುನಃ। ಶ್ರೂಯತಾಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಭವಿಷ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೩೯.

ಅನೇಕ ಮನ್ವಂತರಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಳೆದಿವೆ; ಈಗ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ಭವಿಷ್ಯದ ಅದ್ಭುತ ಮಹಾಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

ವ್ಯಾಘ್ರಾಶ್ಚೈವಾನುಗಾಸ್ತತ್ರ ಕಾಞ್ಚನಾಭಾಸ್ತರಸ್ವಿನಃ। ಸ್ವಚ್ಛನ್ದಚಾರಿಣಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ವಯಂ ದೇವೇನ ನಿರ್ಮ್ಮಿತಾಃ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಹುಲಿಗಳು, ದೇವರೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವರು, ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಮೃತ್ಯೋರ್ಮೃತ್ಯುಸಮಾಸ್ತೇ ತು ಯಮದರ್ಪಾಪಹಾರಿಣಃ । ವಿಭೂತಿಮಪ್ಯಸಂಖ್ಯೇಯಾಂ ಕೋ ನ ಖಲ್ವಭಿಧಾಸ್ಯತೇ ।। ೩೯.

ಅವನು ಮರಣಕ್ಕೂ ಮರಣನಾದವನು, ಯಮನ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕುವವನು; ಅವನ ಅನೇಕ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಯಾರು ವಿವರಿಸಬಲ್ಲರು?

ಅತಃಪರಮಿದಂ ಭೂಯೋ ಭವೇನಾದ್ಭುತಮುತ್ತಮಮ್। ಭೂತಾನಾಮನುಕಂಪಾರ್ಥಂ ಯತ್ಕೃತಂ ತನ್ನಿಬೋಧತ ।। ೩೯.

ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ದಯೆಯಿಂದ ಅದು ನಡೆದದ್ದು, ಅದನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿರಿ.

ಮನ್ದರಾದಿಪ್ರಕಾಶಾನಾಂ ಬಲೇನಾಪ್ರತಿಮೌಜಸಾಮ್। ಹಾರಕುನ್ದೇನ್ದುವರ್ಣಾನಾಂ ವಿದ್ಯುದ್ವನನಿನಾದಿನಾಮ್ ।। ೩೯.

ಮಂದರ ಮತ್ತು ಇತರ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಹಾರಗಳು, ಕುಂಡಲುಗಳು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಗುಡುಗು ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ ದೇವತೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ—

ಚೂಡಾಮಣಿಧರಾಣಾಂ ವೈ ಮೇಘಸನ್ನಿಭವಾಸಸಾಮ್। ಶ್ರೀವತ್ಸಾಙ್ಕಿತವಜ್ರಾಣಾಮಙ್ಗುಲೀಶೂಲಪಾಣಿನಾಮ್ ।। ೩೯.

ಮೂಡಿನ ಮೇಲೆ ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿದವರು, ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಣುವ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವರು, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಮತ್ತು ವಜ್ರದ ಗುರುತು ಹೊಂದಿದವರು, ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವರು—

ಏವಂ ದಿಶಾನಾಂ ದೇವಾನಾಂ ರೂಪೇಣೋತ್ತಮಶಾಲಿನಾಮ್। ತಸ್ಯ ಪ್ರಾಸಾದಮುಖ್ಯಸ್ಯ ಸ್ತಮ್ಭೇಷೂತ್ತಮಶೋಭಿಷು ।। ೩೯.

ಈ ರೀತಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳ ದೇವತೆಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಆ ಮಹಾ ಪ್ರಾಸಾದದ ಸುಂದರ ಕಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಸಂಯತಾಗ್ನಿಮಯೀಭಿಸ್ತು ಶ್ರೃಙ್ಖಲಾಭಿಃ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್। ಮಾಯಾಸಹಸ್ರಂ ಸಿಂಹಾನಾಂ ಸುಖಂ ತತ್ರ ನಿವಾಸಿನಾಮ್ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸರಪಳಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ, ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಾವಿರ ಸಿಂಹಗಳು ಇದ್ದವು.

ಸ್ತಮ್ಭೇಽಪ್ಯಪಾಸೃತಾಷಷ್ಟಂ(?) ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಸ್ಯ ನಿವೇಶನೇ। ಅಥ ತತ್ಪ್ರತಿಸಂಪೂಜ್ಯ ವಾಯೋರ್ವಾಕ್ಯಂ ಸುವಿಸ್ಮಿತಾಃ। ಋಷಯಃ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷನ್ತ ನೈಮಿಷೇಯಾಸ್ತಪಸ್ವಿನಃ ।। ೩೯.

ತ್ರ್ಯಂಬಕನ ನಿವಾಸದ ಕಂಬದಲ್ಲಿಯೂ ಆರನೆಯ ಸಿಂಹವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇರಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ, ಅದನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ಋಷಿಗಳು ವಾಯುವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.