ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತಾಸು ಪ್ರಕೃತಿಮತ್ಸೂಕ್ಷ್ಮಮಧಿಷ್ಠಾತೃತ್ವಮವ್ಯಯಮ್। ಅನುತ್ಪಾದ್ಯಂ ಪರನ್ಧಾಮ ಪರಮಾಣು ಪರೇಶಯಮ್ ।। ೩೯.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯುಕ್ತವಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಅಧಿಪತ್ಯ, ಜನನರಹಿತ ಪರಮಧಾಮ, ಅಣುವಿನಂತಿರುವ ಪರೇಶನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ಅಕ್ಷಯಶ್ಚಾಪ್ಯನುಹ್ಯಶ್ಚ ಅಮೂರ್ತ್ತಿರ್ಮೂರ್ತ್ತಿಮಾನಸೌ। ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಸ್ತಿರೋಭಾವಃ ಸ್ಥಿತಿಶ್ಚೈವಾಪ್ಯನುಗ್ರಹಃ ।। ೩೯.

ಅವನು ಕ್ಷಯರಹಿತನು, ಊಹೆಗೆ ಅತೀತನು, ರೂಪವಿಲ್ಲದವನೂ ರೂಪವಂತನೂ ಹೌದು; ಅವನಲ್ಲೇ ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರಪಂಚ, ಲಯ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹವೂ ಇದೆ.

ವಿಧಿರನ್ಯೈರನೌಪಮ್ಯಃ ಪರಮಾಣುರ್ಮಹೇಶ್ವರಃ। ಸತೇಜಾ ಏಷ ತಮಸೋ ಯಃ ಪರಸ್ತಾತ್ಪ್ರಕಾಶಕಃ ।। ೩೯.

ಅವನ ವಿಧಿ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೋಲಿಕೆ ಆಗದು; ಮಹೇಶ್ವರನು ಅಣುವಿನಂತಿರುವವನು, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನವನು, ಅಂಧಕಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೀರಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು.

ಯದಣ್ಡಮಾಸೀತ್ಸೌವರ್ಣಂ ಪ್ರಥಮನ್ತ್ವೌಪಸರ್ಗಿಕಮ್। ಬೃಹತಂ ಸರ್ವತೋವೃತ್ತಮೀಶ್ವರಾದ್ವ್ಯವಜಾಯತ ।। ೩೯.

ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣಮಯವಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಅಂಡವು ಭಗವಂತನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.

ಈಶ್ವರಾದ್ಬೀಜನಿರ್ಭೇದಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋ ಬೀಜ ಈಷ್ಯತೇ। ಯೋನಿಂ ಪ್ರಕೃತಿಮಾಚಷ್ಟೇ ಸಾ ಚ ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಿಕಾ ।। ೩೯.

ಭಗವಂತನಿಂದ ಬೀಜದ ವಿಭಜನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು ಬೀಜವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು, ಪ್ರಕೃತಿಯು ಯೋನಿಯೆಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದು ನಾರಾಯಣಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

ವಿಬುರ್ಲೋಕಸ್ಯ ಸೃಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ಲೋಕಸಂಸ್ಥಾನಮೇವ ಚ। ಸನ್ನಿಸರ್ಗಃ ಸ ತನ್ವಾ ಚ ಲೋಕಧಾತುರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೩೯.

ವ್ಯಾಪಕನು ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅವನು ಮಹಾತ್ಮನು, ಲೋಕಗಳ ಮೂಲಭೂತನು.

ಪುರಸ್ತಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಸ್ಯ ಹ್ಯಣ್ಡಾದರ್ವಾಕ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ। ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಪುರಂ ದಿವ್ಯಂ ಸ್ಥಾನಂ ಯಸ್ಯ ಮನೋಮಯಮ್ ।। ೩೯.

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಮುಂದೆ, ಅಂಡ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅವೆರಡರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ದೈವಿಕ ನಗರವಿದೆ.

ತದ್ವಿಗ್ರಹವತಃ ಸ್ಥಾನಮೀಶ್ವರಸ್ಯಾಮಿತೌಜಸಃ। ಶಿವಂ ನಾಮ ಪುರಂ ತತ್ರ ಶರಣಂ ಜನ್ಮಭೀರುಣಾಮ್ ।। ೩೯.

ಅದು ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ರೂಪವಂತನಾದ ಭಗವಂತನ ನಿವಾಸ; ಅಲ್ಲಿ ಶಿವ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ನಗರವಿದ್ದು, ಜನ್ಮಭಯವುಳ್ಳವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ.

ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಶತಂ ಪೂರ್ಣಂ ಯೋಜನಾನಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ। ಅಭ್ಯನ್ತರೇ ತು ವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ಮಹೀಮಣ್ಡಲಸಂಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೩೯.

ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಅದರ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪವಿರುವ, ಭೂಮಂಡಲದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಮಹಾ ವೃತ್ತವಿದೆ.

ಮಧ್ಯಾಹ್ನಾರ್ಕಪ್ರಕಾಶೇನ ಪರತೇಜೋಽಭಿಮರ್ದಿನಾ। ಶಾತಕೌಮ್ಭೇನ ಮಹತಾ ಪ್ರಾಕಾರೇಣಾರ್ಕವರ್ಚಸಾ ।। ೩೯.

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನ ಹೊಳಪಿನಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಮಹಾ ಚಿನ್ನದ ಗೋಡೆಯೊಂದು, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಆ ಊರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ದ್ವಾರೈಶ್ಚತುರ್ಭಿಃ ಸೌವರ್ಣೈರ್ಮುಕ್ತಾದಾಮವಿಭೂಷಿತೈಃ। ತಪನೀಯನಿಭೈಃ ಶುಭ್ರೈರ್ಗಾಢಂ ಸುಕೃತವೇಷ್ಟನಮ್ ।। ೩೯.

ಆ ಊರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಚಿನ್ನದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅವು ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು.

ತಚ್ಚಾಕಾಶೇ ಪುರಂ ರಮ್ಯಂ ದಿವ್ಯಂ ಘಣ್ಟಾದಿನಾದಿತಮ್। ನ ತತ್ರ ಕ್ರಮತೇ ಮೃತ್ಯುರ್ನ ತಪೋ ನ ಜರಾ ಶ್ರಮಾಃ ।। ೩೯.

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆ ಊರು ಸುಂದರವಾಗಿ, ದಿವ್ಯವಾಗಿ, ಘಂಟೆ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಮರಣವೂ ಇಲ್ಲ, ತಪಸ್ಸು ಇಲ್ಲ, ವಯಸ್ಸು ಅಥವಾ ದಣಿವೂ ಇಲ್ಲ.

ನ ಹಿ ತಸ್ಯ ಪುರಸ್ಯಾನ್ಯೈರುಪಮಾಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹತಿ। ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಶತಂ ಪೂರ್ಣಂ ಯೋಜನಾನಾಂ ದಿಶೋ ದಶ ।। ೩೯.

ಆ ಊರಿಗೆ ಇನ್ನಾವುದಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಕೆ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ನೂರು ಸಾವಿರ ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.

ತತ್ಪುರಂ ಗೋವೃಷಾಙ್ಕಸ್ಯ ತೇಜಸಾ ವ್ಯಾಪ್ಯ ತಿಷ್ಠತಿ। ಭಾವೇನ ಮನಸೋ ಭೂಮಿರ್ವಿನ್ಯಸ್ತಾ ಕನಕಾಮಯೀ ।। ೩೯.

ಆ ಊರು ಗೋವೃಷಾಂಕನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತುಂಬಿ ನಿಂತಿದೆ. ಆ ಭೂಮಿ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅವನ ಮನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ರತ್ನವಾಲುಕಯಾ ತತ್ರ ವಿನ್ಯಸ್ತಾ ಶುಶುಭೇಽಧಿಕಮ್। ಶಾರದೇನ್ದುರ್ಪಕಾಶಾನಿ ಬಾಲಸೂರ್ಯ್ಯನಿಬಾನಿ ಚ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ರತ್ನದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ಹೊಳಪು ಶರದೃತುವಿನ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅರ್ದ್ಧ ಶ್ವೇತಾರ್ದ್ಧರಕ್ತಾನಿ ಸೌವರ್ಣಾನಿ ತಥೈವ ಚ। ರಥಚಕ್ರಪ್ರಮಾಣಾನಿ ನಾಲೈರ್ಮರಕತಪ್ರಭೈಃ ।। ೩೯.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅರ್ಧಭಾಗ ಬಿಳಿ, ಅರ್ಧಭಾಗ ಕೆಂಪು, ಕೆಲವು ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದು, ಎಲ್ಲವೂ ರಥಚಕ್ರದ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ದಂಡಗಳು ಪಚ್ಚೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.

ಸೌಕುಮಾರೇಣ ರೂಪೇಣ ಗನ್ಧಿನಾಪ್ರತಿಮೇನ ಚ। ತತ್ರ ದಿವ್ಯಾನಿ ಪದ್ಮಾನಿ ವನೇಷೂಪವನೇಷು ಚ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತೊಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾದ ಕಮಲಗಳು, ಅಪರೂಪದ ರೂಪ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು.

ಭೃಙ್ಗಪತ್ರನಿಕಾಶಾನಿ ತಪನೀಯಾನಿ ಯಾನಿ ಚ। ಅರ್ದ್ಧಕೃಷ್ಣಾರ್ದ್ಧರಕ್ತಾನಿ ಸುಕುಮಾರಾನ್ತರಾಣಿ ಚ ।। ೩೯.

ಕೆಲವು ಕಮಲಗಳು ಭೃಂಗದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತೆ, ಕೆಲವು ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಅರ್ಧಕಪ್ಪು ಅರ್ಧಕೆಂಪಾಗಿದ್ದು, ಕೆಲವು ಒಳಗಿನಿಂದ ತುಂಬಾ ಸೊಗಸಾಗಿದ್ದವು.

ಆತಪತ್ರ ಪ್ರಮಾಣಾನಿ ಪಙ್ಕಜೈಃ ಸಂವೃತಾನಿ ಚ। ಭೂಯಃ ಸಪ್ತ ಮಹಾನದ್ಯಸ್ತಾಸಾನ್ನಾಮಾನಿ ಬೋಧತ ।। ೩೯.

ಕೆಲವು ಕಮಲಗಳು ಹತ್ತಿರದ ಸೂರ್ಯಕವಚದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದು, ಅವುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಏಳು ಮಹಾ ನದಿಗಳಿವೆ—ಅವುಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿ.

ವರಾ ವರೇಣ್ಯಾ ವರದಾ ವರಾರ್ಹಾ ವರವರ್ಣಿನೀ। ವರಮಾ ವರಭದ್ರಾ ಚ ರಮ್ಯಾಸ್ತಸ್ಮಿನ್ಪುರೋತ್ತಮೇ ।। ೩೯.

ವರಾ, ವರೇಣ್ಯಾ, ವರದಾ, ವರಾರ್ಹಾ, ವರವರ್ಣಿನಿ, ವರಮಾ ಮತ್ತು ವರಭದ್ರಾ—ಈ ಸುಂದರ ನದಿಗಳು ಆ ಪರಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ.

ಪದ್ಮೋತ್ಪಲದಲೋನ್ಮಿಶ್ರಂ ಫೇನಾದ್ಯಾವರ್ತ್ತವಿಗ್ರಹಮ್। ಜಲಂ ಮಣಿದಲಪ್ರಖ್ಯಮಾವಹನ್ತಿ ಸರಿದ್ವರಾಃ ।। ೩೯.

ಆ ಮಹಾ ನದಿಗಳು ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲೋಟ್ಪಲದ ಹೂವಿನ ಹಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಗುವಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನೀರನ್ನು, ನಗುವಿನ ಬುಬ್ಬುಗಳು ಮತ್ತು ಸುತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರಿಸುತ್ತವೆ.

ನ ತು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಯೋ ದೇವಾ ನಾಸುರಾಃ ಪಿತರಸ್ತಥಾ। ನ ಖಲ್ವನ್ಯೇಽಪ್ರಮೇಯಸ್ಯ ವಿದುರೀಶಸ್ಯ ತತ್ಪುರಮ್ ।। ೩೯.

ಆದರೆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಪಿತೃಗಳು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಆ ಅಪ್ರಮಿತ ಸ್ವಾಮಿಯ ಊರನ್ನೆಂದೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತತ್ರ ಯೇ ಧ್ಯಾನಮವ್ಯಗ್ರಾಃ ಸುಯುಕ್ತಾ ವಿಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ। ಪಶ್ಯನ್ತೀಹ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಪುರನ್ತದ್ಗೋವೃಷಾತ್ಮನಃ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಗೋವೃಷಾತ್ಮನ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಮಧ್ಯೇ ಪುರವರೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ತಸ್ಯಾಪ್ರತಿಮತೇಜಸಃ। ಸುಮಹಾನ್ಮೇರುಸಙ್ಗಾಶೋ ದಿವ್ಯೋ ಭದ್ರಶ್ರಿಯಾ ವೃತಃ ।। ೩೯.

ಆ ಅಪೂರ್ವ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಊರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮೆರು ಪರ್ವತದಂತೆ ಒಂದು ಮಹಾ ದಿವ್ಯ ಶಿಖರ, ಶುಭಶ್ರೀಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸಹಸ್ರ ಪಾದಃ ಪ್ರಾಸಾದಸ್ತಪನೀಯಮಯಃ ಶುಭಃ। ಅನುಪಮೇಯೈ ರತ್ನೈಶ್ಚ ಸರ್ವತಃ ಸ ವಿಭೂಷಿತಃ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಕಂಬಗಳಿರುವ ಚಿನ್ನದ ಅರಮನೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಪೂರ್ವ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸ್ಫಟಿಕೈಶ್ಚನ್ದ್ರಸಙ್ಕಾಶೈರ್ವೈಢೂರ್ಯೈಃ ಸೋಮಸಂಪ್ರಭೈಃ। ಬಾಲಸೂರ್ಯ್ಯಪ್ರಭೈಶ್ಚೈವ ಸೌವರ್ಣೈಶ್ಚಾಗ್ನಿಸಂಪ್ರಭೈಃ ।। ೩೯.

ಅದು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಸ್ಫಟಿಕಗಳಿಂದ, ಚಂದ್ರಪ್ರಭೆಯ ವೈಡೂರ್ಯಗಳಿಂದ, ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕಿರಣ ಹೊತ್ತ ರತ್ನಗಳಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.

ರಾಜತೈಶ್ಚಾಪಿ ಶುಶುಭೇ ಇನ್ದ್ರನೀಲಮಯೈಃ ಶುಭೈಃ। ದೃಢೈರ್ವಜ್ರಮಯೈಶ್ಚೈವ ಇತ್ಯೇವಂ ಸುಮಹಾಹಿತೈಃ ।। ೩೯.

ಅದು ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ, ಸುಂದರ ನೀಲಮಣಿಗಳಿಂದ, ಬಲವಾದ ವಜ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಇಂತಹ ಮಹಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಜಲೈಶ್ಚ ವಿವಿಧಾಕಾರೈರ್ದೀಪ್ಯದ್ಭಿರಧಿವಾಸಿತಮ್। ಚನ್ದ್ರರಶ್ಮಿಪ್ರಕಾಶಾಭಿಃ ಪತಾಕಾಭಿರಲಂಕೃತಮ್ ।। ೩೯.

ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಸುಗಂಧಿತ ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯಂತೆ ಮಿನುಗುವ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ರುಕ್ಮಘಣ್ಟಾನಿನಾದೈಶ್ಚ ನಿತ್ಯಪ್ರಮುದಿತೋತ್ಸವಃ। ಕಿನ್ನರಾಣಾಮಧೀವಾಸೈಃ ಸನ್ಧ್ಯಾಭ್ರಾಕಾರರಾಜಿತೈಃ ।। ೩೯.

ಬಂಗಾರದ ಗಂಟೆಗಳ ಘಂಟಾರವದಿಂದ ಸದಾ ಹರ್ಷಭರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಕಿನ್ನರರ ನಿವಾಸಗಳು ಸಂಧ್ಯಾ ಮೋಡಗಳಂತೆ ರಂಗುಮಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.