ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯಥಾ ಚೈವ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಂ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯನ್ತತ್ರ ಕುರ್ವತಾ। ಅನಹ್ಯಸತ್ಕೃತಾರ್ಥಾನಾಮಾಲಯಂ ಚೇಶ್ವರಸ್ಯ ಯತ್ ।। ೩೯.

ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನೋಡಿ ಅನುಭವಿಸಿದಂತೆ, ಸದಾ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತೃಪ್ತರಾದವರಿಗೆ ದೇವರ ನಿವಾಸವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಈಶ್ವರಃ ಪರಮಾಣುತ್ವಾದ್ಭಾವಗ್ರಾಹ್ಯೋ ಮನೀಷಿಣಾಮ್ । ಜ್ಞಾನಂ ವೈರಾಗ್ಯಮೈಶ್ವರ್ಯನ್ತಪಃ ಸತ್ಯಂ ಕ್ಷಮಾ ಧೃತಿಃ ।। ೩೯.

ಭಗವಂತನು ಅಣುವಿಗಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗುವವನು. ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ಸತ್ಯ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥೈರ್ಯ—

ದ್ರಷ್ಟೃತ್ವಮಾತ್ಮಸಮ್ಬನ್ಧಮಧಿಷ್ಠಾನತ್ವಮೇವ ಚ। ಅವ್ಯಯಾನಿ ದಶೈತಾನಿ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತಿಷ್ಠತಿ ಶಙ್ಕರೇ ।। ೩೯.

ದೃಷ್ಟಿ, ಆತ್ಮಸಂಬಂಧ, ಅಧಿಪತ್ಯ—ಈ ಹತ್ತು ಅಮರ ಗುಣಗಳು ಶಂಕರನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ.

ವಿಬುತ್ವಾತ್ಖಲು ಯೋಗಾಗ್ನಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽನುಗ್ರಹೇರತಃ। ಸ ಲೋಕವಿಗ್ರಹೋ ಭೂತ್ವಾ ಸಾಹಾಯ್ಯಮುಪತಿಷ್ಠತೇ ।। ೩೯.

ಅವನ ವ್ಯಾಪಕತೆಯಿಂದ ಯೋಗದ ಅಗ್ನಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನು ಲೋಕಗಳ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಅಕ್ಷರಂ ಧ್ರುವಮವ್ಯಗ್ರಮಷ್ಟಮನ್ತ್ವೌಪಸರ್ಗಿಕಮ್। ತಸ್ಯೇಶ್ವರಸ್ಯ ಯನ್ಮಾತ್ರಸ್ಥಾನಂ ಮಾಯಾಮಯಂ ಪರಮ್ ।। ೩೯.

ಅಕ್ಷಯ, ಶಾಶ್ವತ, ಅಚಲವಾದ ಎಂಟನೆಯ ತತ್ತ್ವವು ಆ ಭಗವಂತನ ಮಾಯಾಮಯವಾದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವೂ, ಅವನ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಆಗಿದೆ.

ಮಾಯಯಾ ಕೃತಮಾಚಷ್ಟೇ ಮಾಯೀ ದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ದೇವಾನಾಮುಪಸಂಹಾರಸ್ತತ್ಪ್ರಮಾಣಂ ಹಿ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ ।। ೩೯.

ಮಾಯೆಯುಂಟಾದುದನ್ನು ಮಾಯಾಧಿಪತಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ; ದೇವತೆಗಳ ಲಯವೇ ಅದರ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ವಿಸ್ತರೇಣಾನುಪೂರ್ವ್ಯಾ ಚ ಬ್ರುವತೋ ಮೇ ನಿಬೋಧತ। ತ್ರಯೋದಶೈವ ಕೋಟ್ಯಸ್ತು ನಿಯುತಾ ದಶ ಪಞ್ಚ ಚ। ಭೂರ್ಲೋಕಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೋ ವೈಯೋಜನೈಃ ಸಮ್ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ ।। ೩೯.

ಈಗ ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ಭೂಲೋಕದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದವರೆಗೆ ಹದಿಮೂರು ಕೋಟಿ, ಹತ್ತು ನಿಯುತ, ಐದು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರವಿದೆ.

ಏಕಯೋಜನಕೋಟೀ ತು ಪಞ್ಚಾಶನ್ನಿಯುತಾನಿ ಚ। ಊರ್ದ್ಧ್ವಂ ಭಾಗವತಾಣ್ಡನ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾತ್ಪರಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ।। ೩೯.

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ದೈವಿಕ ಅಂಡವು ಒಂದು ಕೋಟಿ ಐವತ್ತು ನಿಯುತ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಏಷೋರ್ದ್ಧ್ವಗಪ್ರಚಾರಸ್ತು ಗತ್ಯನ್ತಞ್ಚ ತತಃ ಸ್ಮೃತಮ್ । ನಿತ್ಯಾ ಹ್ಯಪರಿಸಂಖ್ಯೇಯಾಃ ಪರಸ್ಪರಗುಣಾಶ್ರಯಾಃ ।। ೩೯.

ಈ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೇ ಚಲನೆಯ ಅಂತ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅವು ಶಾಶ್ವತ, ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು, ಪರಸ್ಪರ ಗುಣಾಧಾರವಾಗಿವೆ.

ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಃ ಪ್ರಸವಧರ್ಮಿಣ್ಯಸ್ತತಃ ಪ್ರಕೃತಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ। ಯೇಭ್ಯೋಽಧಿಕರ್ತ್ತಾ ಸಂಜಜ್ಞೋ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಃ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಸೃಜನಶೀಲವಾದ ಪ್ರಕೃತಿಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ; ಅವುಗಳಿಂದ ಕರ್ತೃ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು, ಬ್ರಹ್ಮನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಾಸು ಪ್ರಕೃತಿಮತ್ಸೂಕ್ಷ್ಮಮಧಿಷ್ಠಾತೃತ್ವಮವ್ಯಯಮ್। ಅನುತ್ಪಾದ್ಯಂ ಪರನ್ಧಾಮ ಪರಮಾಣು ಪರೇಶಯಮ್ ।। ೩೯.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯುಕ್ತವಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಅಧಿಪತ್ಯ, ಜನನರಹಿತ ಪರಮಧಾಮ, ಅಣುವಿನಂತಿರುವ ಪರೇಶನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ಅಕ್ಷಯಶ್ಚಾಪ್ಯನುಹ್ಯಶ್ಚ ಅಮೂರ್ತ್ತಿರ್ಮೂರ್ತ್ತಿಮಾನಸೌ। ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಸ್ತಿರೋಭಾವಃ ಸ್ಥಿತಿಶ್ಚೈವಾಪ್ಯನುಗ್ರಹಃ ।। ೩೯.

ಅವನು ಕ್ಷಯರಹಿತನು, ಊಹೆಗೆ ಅತೀತನು, ರೂಪವಿಲ್ಲದವನೂ ರೂಪವಂತನೂ ಹೌದು; ಅವನಲ್ಲೇ ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರಪಂಚ, ಲಯ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹವೂ ಇದೆ.

ವಿಧಿರನ್ಯೈರನೌಪಮ್ಯಃ ಪರಮಾಣುರ್ಮಹೇಶ್ವರಃ। ಸತೇಜಾ ಏಷ ತಮಸೋ ಯಃ ಪರಸ್ತಾತ್ಪ್ರಕಾಶಕಃ ।। ೩೯.

ಅವನ ವಿಧಿ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೋಲಿಕೆ ಆಗದು; ಮಹೇಶ್ವರನು ಅಣುವಿನಂತಿರುವವನು, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನವನು, ಅಂಧಕಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೀರಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು.

ಯದಣ್ಡಮಾಸೀತ್ಸೌವರ್ಣಂ ಪ್ರಥಮನ್ತ್ವೌಪಸರ್ಗಿಕಮ್। ಬೃಹತಂ ಸರ್ವತೋವೃತ್ತಮೀಶ್ವರಾದ್ವ್ಯವಜಾಯತ ।। ೩೯.

ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣಮಯವಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಅಂಡವು ಭಗವಂತನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.

ಈಶ್ವರಾದ್ಬೀಜನಿರ್ಭೇದಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋ ಬೀಜ ಈಷ್ಯತೇ। ಯೋನಿಂ ಪ್ರಕೃತಿಮಾಚಷ್ಟೇ ಸಾ ಚ ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಿಕಾ ।। ೩೯.

ಭಗವಂತನಿಂದ ಬೀಜದ ವಿಭಜನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು ಬೀಜವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು, ಪ್ರಕೃತಿಯು ಯೋನಿಯೆಂದು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದು ನಾರಾಯಣಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

ವಿಬುರ್ಲೋಕಸ್ಯ ಸೃಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ಲೋಕಸಂಸ್ಥಾನಮೇವ ಚ। ಸನ್ನಿಸರ್ಗಃ ಸ ತನ್ವಾ ಚ ಲೋಕಧಾತುರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೩೯.

ವ್ಯಾಪಕನು ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅವನು ಮಹಾತ್ಮನು, ಲೋಕಗಳ ಮೂಲಭೂತನು.

ಪುರಸ್ತಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಸ್ಯ ಹ್ಯಣ್ಡಾದರ್ವಾಕ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ। ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಪುರಂ ದಿವ್ಯಂ ಸ್ಥಾನಂ ಯಸ್ಯ ಮನೋಮಯಮ್ ।। ೩೯.

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಮುಂದೆ, ಅಂಡ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅವೆರಡರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ದೈವಿಕ ನಗರವಿದೆ.

ತದ್ವಿಗ್ರಹವತಃ ಸ್ಥಾನಮೀಶ್ವರಸ್ಯಾಮಿತೌಜಸಃ। ಶಿವಂ ನಾಮ ಪುರಂ ತತ್ರ ಶರಣಂ ಜನ್ಮಭೀರುಣಾಮ್ ।। ೩೯.

ಅದು ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ರೂಪವಂತನಾದ ಭಗವಂತನ ನಿವಾಸ; ಅಲ್ಲಿ ಶಿವ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ನಗರವಿದ್ದು, ಜನ್ಮಭಯವುಳ್ಳವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ.

ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಶತಂ ಪೂರ್ಣಂ ಯೋಜನಾನಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ। ಅಭ್ಯನ್ತರೇ ತು ವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ಮಹೀಮಣ್ಡಲಸಂಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೩೯.

ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಅದರ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪವಿರುವ, ಭೂಮಂಡಲದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಮಹಾ ವೃತ್ತವಿದೆ.

ಮಧ್ಯಾಹ್ನಾರ್ಕಪ್ರಕಾಶೇನ ಪರತೇಜೋಽಭಿಮರ್ದಿನಾ। ಶಾತಕೌಮ್ಭೇನ ಮಹತಾ ಪ್ರಾಕಾರೇಣಾರ್ಕವರ್ಚಸಾ ।। ೩೯.

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನ ಹೊಳಪಿನಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಮಹಾ ಚಿನ್ನದ ಗೋಡೆಯೊಂದು, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಆ ಊರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ದ್ವಾರೈಶ್ಚತುರ್ಭಿಃ ಸೌವರ್ಣೈರ್ಮುಕ್ತಾದಾಮವಿಭೂಷಿತೈಃ। ತಪನೀಯನಿಭೈಃ ಶುಭ್ರೈರ್ಗಾಢಂ ಸುಕೃತವೇಷ್ಟನಮ್ ।। ೩೯.

ಆ ಊರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಚಿನ್ನದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅವು ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು.

ತಚ್ಚಾಕಾಶೇ ಪುರಂ ರಮ್ಯಂ ದಿವ್ಯಂ ಘಣ್ಟಾದಿನಾದಿತಮ್। ನ ತತ್ರ ಕ್ರಮತೇ ಮೃತ್ಯುರ್ನ ತಪೋ ನ ಜರಾ ಶ್ರಮಾಃ ।। ೩೯.

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆ ಊರು ಸುಂದರವಾಗಿ, ದಿವ್ಯವಾಗಿ, ಘಂಟೆ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಮರಣವೂ ಇಲ್ಲ, ತಪಸ್ಸು ಇಲ್ಲ, ವಯಸ್ಸು ಅಥವಾ ದಣಿವೂ ಇಲ್ಲ.

ನ ಹಿ ತಸ್ಯ ಪುರಸ್ಯಾನ್ಯೈರುಪಮಾಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹತಿ। ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಶತಂ ಪೂರ್ಣಂ ಯೋಜನಾನಾಂ ದಿಶೋ ದಶ ।। ೩೯.

ಆ ಊರಿಗೆ ಇನ್ನಾವುದಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಕೆ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ನೂರು ಸಾವಿರ ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.

ತತ್ಪುರಂ ಗೋವೃಷಾಙ್ಕಸ್ಯ ತೇಜಸಾ ವ್ಯಾಪ್ಯ ತಿಷ್ಠತಿ। ಭಾವೇನ ಮನಸೋ ಭೂಮಿರ್ವಿನ್ಯಸ್ತಾ ಕನಕಾಮಯೀ ।। ೩೯.

ಆ ಊರು ಗೋವೃಷಾಂಕನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತುಂಬಿ ನಿಂತಿದೆ. ಆ ಭೂಮಿ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅವನ ಮನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ರತ್ನವಾಲುಕಯಾ ತತ್ರ ವಿನ್ಯಸ್ತಾ ಶುಶುಭೇಽಧಿಕಮ್। ಶಾರದೇನ್ದುರ್ಪಕಾಶಾನಿ ಬಾಲಸೂರ್ಯ್ಯನಿಬಾನಿ ಚ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ರತ್ನದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ಹೊಳಪು ಶರದೃತುವಿನ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅರ್ದ್ಧ ಶ್ವೇತಾರ್ದ್ಧರಕ್ತಾನಿ ಸೌವರ್ಣಾನಿ ತಥೈವ ಚ। ರಥಚಕ್ರಪ್ರಮಾಣಾನಿ ನಾಲೈರ್ಮರಕತಪ್ರಭೈಃ ।। ೩೯.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅರ್ಧಭಾಗ ಬಿಳಿ, ಅರ್ಧಭಾಗ ಕೆಂಪು, ಕೆಲವು ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದು, ಎಲ್ಲವೂ ರಥಚಕ್ರದ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ದಂಡಗಳು ಪಚ್ಚೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.

ಸೌಕುಮಾರೇಣ ರೂಪೇಣ ಗನ್ಧಿನಾಪ್ರತಿಮೇನ ಚ। ತತ್ರ ದಿವ್ಯಾನಿ ಪದ್ಮಾನಿ ವನೇಷೂಪವನೇಷು ಚ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತೊಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾದ ಕಮಲಗಳು, ಅಪರೂಪದ ರೂಪ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು.

ಭೃಙ್ಗಪತ್ರನಿಕಾಶಾನಿ ತಪನೀಯಾನಿ ಯಾನಿ ಚ। ಅರ್ದ್ಧಕೃಷ್ಣಾರ್ದ್ಧರಕ್ತಾನಿ ಸುಕುಮಾರಾನ್ತರಾಣಿ ಚ ।। ೩೯.

ಕೆಲವು ಕಮಲಗಳು ಭೃಂಗದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತೆ, ಕೆಲವು ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಅರ್ಧಕಪ್ಪು ಅರ್ಧಕೆಂಪಾಗಿದ್ದು, ಕೆಲವು ಒಳಗಿನಿಂದ ತುಂಬಾ ಸೊಗಸಾಗಿದ್ದವು.

ಆತಪತ್ರ ಪ್ರಮಾಣಾನಿ ಪಙ್ಕಜೈಃ ಸಂವೃತಾನಿ ಚ। ಭೂಯಃ ಸಪ್ತ ಮಹಾನದ್ಯಸ್ತಾಸಾನ್ನಾಮಾನಿ ಬೋಧತ ।। ೩೯.

ಕೆಲವು ಕಮಲಗಳು ಹತ್ತಿರದ ಸೂರ್ಯಕವಚದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದು, ಅವುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಏಳು ಮಹಾ ನದಿಗಳಿವೆ—ಅವುಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿ.