ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತತೋಽನ್ಯೇನೈವ ಕಾಲೇನ ನಿತ್ಯಯುಕ್ತಾಸ್ತಪಸ್ವಿನಃ। ಕಥನಾಚ್ಚೈವ ಧರ್ಮಸ್ಯ ತೇಷಾಂ ತೇ ಜಜ್ಞಿರೇಽನ್ವಯೇ ।। ೩೯.

ನಂತರ, ಬೇರೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ascetics ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಕಥನದಿಂದ, ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

ಈಹೋತ್ಪನ್ನಾಸ್ತತಸ್ತೇ ವೈ ಸ್ಥಾನಾ ಆಪೂರಯನ್ತ್ಯುತ। ದೇವತ್ವೇ ಚ ಋಷಿತ್ವೇ ಚ ಮನುಷ್ಯನ್ವೇ ಚ ಸರ್ವಶಃ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ದೇವತೆ, ಋಷಿ, ಮಾನವನ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಆ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ದಶಕೃತ್ವೋ ನಿವರ್ತ್ತ್ಯ ವೈ। ವೈರಾಜೇಷೂಪಪನ್ನಾಸ್ತೇ ದಶ ತಿಷ್ಠನ್ತ್ಯುಪಪ್ಲವಾನ್ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಮರಳಿ, ವೈರಾಜ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಹತ್ತು ಪ್ರಳಯ ಚಕ್ರಗಳವರೆಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಪೂರ್ಣೇ ಪೂರ್ಣೇ ತತಃ ಕಲ್ಪೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ವೈರಾಜಕೇ ಪುನಃ। ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ವಿವರ್ತ್ತಂತೇ ಪೂರ್ವ್ವಪೂರ್ವ್ವಕ್ರಮೇಣ ತು ।। ೩೯.

ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಪ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ವೈರಾಜ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಕ್ರಮದಲ್ಲೇ ಚಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಏತಸ್ಮಿನ್ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ತು ಕಲ್ಪೇ ವೈರಾಜಕೇ ಗತೇ। ವೈರಾಜಂ ಪುನರಪ್ಯೇಕೇ ಕಲ್ಪಸ್ಥಾನಮಕಲ್ಪಯನ್ ।। ೩೯.

ಈ ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವೈರಾಜ ಕಲ್ಪವು ಕಳೆದಾಗ, ಕೆಲವರು ಮತ್ತೆ ವೈರಾಜವನ್ನು ಕಲ್ಪದ ಸ್ಥಾನವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ಪೂರ್ವ್ವಾನುಪೂರ್ವ್ಯೇಣ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಗತೇನ ವೈ। ಏವಂ ತೇಷು ವ್ಯತೀತೇಷು ತಪಸಾ ಪರಿಕಲ್ಪಿತೇ। ವೈರಾಜೇ ತೂಪಪದ್ಯನ್ತೇ ದಶಕೃತ್ವೋ ನಿವರ್ತ್ತತೇ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದವರಿಗೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಇತರರಿಗೂ, ಅವರು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ವೈರಾಜ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಮರಳುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ದೇವಯುಗಾನೀಹ ವ್ಯತೀತಾನಿ ಸಹಸ್ರಶಃ। ನಿಧನಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ತು ಗತಾನಾಮೃಷಿಭಿಃ ಸಹ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ, ಇಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ದೈವಯುಗಗಳು ಕಳೆದಿವೆ, ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ।. ನ ಶಕ್ಯಮಾನುಪೂರ್ವೇಣ ತೇಷಾಂ ವಕ್ತುಂ ಪ್ರವಿಸ್ತರಮ್। ಅನಾದಿತ್ವಾಚ್ಚ ಕಾಲಸ್ಯ ಹ್ಯಸಂ ಖ್ಯಾನಾಚ್ಚ ಸರ್ವಶಃ। ಏವಮೇವ ನ ಸನ್ದೇಹೋ ಯಥಾವತ್ಕಥಿತಂ ಮಯಾ ।। ೩೯.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಕಾಲಕ್ಕೆ ಆರಂಭವೇ ಇಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ಅವರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹಾಗೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ತದುಪಶ್ರುತ್ಯ ವಾಕ್ಯಾರ್ಥಮೃಷಯಃ ಸಂಶಯಾನ್ವಿತಾಃ। ಸೂತಮಾಹುಃ ಪುರಾಣಜ್ಞಂ ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯಂ ಮಹಾ ಮತಿಮ್ ।। ೩೯.

ಆ ಮಾತುಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಋಷಿಗಳು ಸಂಶಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ, ವ್ಯಾಸನ ಶಿಷ್ಯನಾದ ಮಹಾಮತಿಯಾದ ಸೂತನನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

ಋಷಯ ಊಚುಃ।। ವೈರಾಜಾಸ್ತೇ ಯದಾಹಾರಾ ಯತ್ಸತ್ತ್ವಾಶ್ಚ ಯದಾಶ್ರಯಾಃ। ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚೈವ ಯತ್ಕಾಲಂ ತನ್ನೋ ಬ್ರೂಹಿ ಯಥಾತಥಮ್ ।। ೩೯.

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ವೈರಾಜರು ಯಾವ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಸ್ವಭಾವವೇನು, ಅವರು ಎಲ್ಲಿರುವರು, ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ನಮಗೆ ವಿವರಿಸಿ.

ತದುಕ್ತಮೃಷಿಭಿರ್ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಲೋಕಾರ್ಥತತ್ತ್ವವಿತ್। ಸೂತಃ ಪೌರಾಣಿಕೋ ವಾಕ್ಯಂ ವಿನಯೇನೇದಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೩೯.

ಋಷಿಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪುರಾಣಪಾಂಡಿತನಾದ ಸೂತನು, ಲೋಕದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತತಃ ಪ್ರಾಪ್ಯನ್ತ ತೇ ಸರ್ವ್ವೇ ಶುದ್ಧಿಶುದ್ಧತಮಾಶ್ಚ ಯೇ। ಆಭೂತ ಸಂಪ್ಲವಾಸ್ತತ್ರ ದಶ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ತೇಜನಾಃ ।। ೩೯.

ಆಮೇಲೆ, ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧರಾದ ಎಲ್ಲರೂ, ಭೂತಗಳ ಲಯವಾದ ನಂತರ, ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಜನರು ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮಶರೀರಾಸ್ತೇ ವಿದ್ವಾಂಸೋ ಘನಮೂರ್ತ್ತಯಃ। ಸ್ಥಿತಲೋಕಾಸ್ಥಿತತ್ವಾಚ್ಚ ತೇಷಾಂ ಭೂತಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ ।। ೩೯.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹಿಗಳಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿ, ಘನವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಲೋಕಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವರಿಗೆ ಭೌತಿಕ ದೇಹವಿಲ್ಲ.

ಊಚುಃ ಸನತ್ಕುಮಾರಾದ್ಯಾಃ ಸಿದ್ಧಾಸ್ತೇ ಥೋಗಧರ್ಮಿಣಃ। ಖ್ಯಾತಿಂ ನೈಮಿತ್ತಿಕೀಂ ತೇಷಾಂ ಪರ್ಯ್ಯಾಯೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ ।। ೩೯.

ಸನತ್ಕುಮಾರರು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಿದ್ಧರು, ಯೋಗದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ಥಾನತ್ಯಾಗೇ ಮನಶ್ಚಾಪಿ ಯುಗಪತ್ಸಂಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ। ಊಚುಃ ಸರ್ವ್ವೇ ತದಾನ್ಯೋಽನ್ಯಂ ವೈರಾಜಾಞ್ಛುದ್ಧಬುದ್ಧಯಃ ।। ೩೯.

ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾಗ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಚಲನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆಗ ಶುದ್ಧಬುದ್ಧಿಯ ವೈರಾಜರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಏವಮೇವ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಪ್ರಣವಂ ಸಮ್ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಹ। ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಪ್ರವರ್ತ್ತಾನಸ್ತನ್ನಃ ಶ್ರೇಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆಯೇ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ, ಅವರು ಪ್ರಣವದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅದು ನಮಗೆ ಪರಮಮಂಗಳವಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತದಾ ಸರ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮಾನ್ತೇ ವ್ಯವಸಾಯಿನಃ। ಯೋಜಯಿತ್ವಾ ತದಾ ಸರ್ವ್ವೇ ವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಯೋಗಧರ್ಮ್ಮಿಣಃ ।। ೩೯.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ದಿನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಏಕಾಗ್ರರಾಗಿ, ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತತ್ರೈವ ಸಮ್ಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ಶಾನ್ತಾ ದೀಪಾರ್ಚಿಷೋ ಯಥಾ। ಬ್ರಹ್ಮಕಾಯಮವರ್ತ್ತನ್ತ ಪುನರಾವೃತ್ತಿದುರ್ಲ್ಲಭಮ್ ।।. ೩೯.

ಅಲ್ಲೇ ಅವರು ಶಾಂತವಾಗಿ, ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುವುದು ಬಹಳ ದುಷ್ಟಕರ.

ಲೋಕಂ ತಂ ಸಮನುಪ್ರಾಪ್ಯ ಸರ್ವ್ವೇ ತೇ ಭಾವನಾಮಯಮ್। ಆನನ್ದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಹ್ಯಮೃತತ್ವಾಯ ತೇ ಗತಾಃ ।। ೩೯.

ಆ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಭಾವನೆಮಯರಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವೈರಾಜೇಭ್ಯಸ್ತಥೈವೋರ್ದ್ಧ್ವಮನ್ತರೇ ಷಡ್ಗುಣೇ ತತಃ। ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ಯತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪುರೋಹಿತಃ ।। ೩೯.

ವೈರಾಜರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಆರು ಗುಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಪ್ರಧಾನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವನು.

ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣವಾತ್ಮಾನೋ ಬುದ್ಧಶುದ್ಧತಪಾಸ್ತಥಾ। ಆನನ್ದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಪ್ಯಾಮೃತತ್ವಞ್ಚ ಭಜನ್ತ್ಯುತ ।। ೩೯.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಣವಸ್ವರೂಪಿಗಳು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಶುದ್ಧರು, ತಪಸ್ವಿಗಳು; ಬ್ರಹ್ಮನ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದ್ವನ್ದ್ವೈಸ್ತೇ ನಾಭಿಭೂಯನ್ತೇ ಭಾವತ್ರಯವಿವರ್ಜ್ಜಿತಾಃ। ಆಧಿಪತ್ಯಂ ವಿನಾ ತುಲ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತೇ ಮಹೌಜಸಃ ।। ೩೯.

ಅವರು ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಭಾವತ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಆಧಿಪತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಭಾವವಿಜಯೈಶ್ವರ್ಯ್ಯಸ್ಥಿತಿವೈರಾಗ್ಯದರ್ಶನೈಃ। ತೇಬ್ರಹ್ಮಲೌಕಿಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಗತಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಿವರ್ತ್ತನೀಮ್ ।। ೩೯.

ಪ್ರಭಾವ, ವಿಜಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸ್ಥಿರತೆ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಜ್ಞಾನ ಇವುಗಳಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಎಲ್ಲರೂ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹ ದೇವೈಶ್ಚ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪ್ರತಿಸಞ್ಚರೇ। ತಪಸೋಽನ್ತೇ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಾನೋ ಬುದ್ಧಾವಸ್ಥಾ ಮನೀಷಿಣಃ। ಅವ್ಯಕ್ತೇ ಸಂಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ಸರ್ವೇ ತೇ ಕ್ಷಣದರ್ಶಿನಃ ।। ೩೯.

ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ತಪಸ್ಸಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕರೂಪದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಕ್ಷಣದರ್ಶನಶೀಲರಾಗಿರುವವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಅವ್ಯಕ್ತದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಇತ್ಯೇತದಮೃತಂ ಶುಕ್ರಂ ನಿತ್ಯಮಕ್ಷಯಮವ್ಯಯಮ್। ದೇವರ್ಷಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಸತ್ರಂ ಸನಾತನಮುಪಾಸತೇ ।। ೩೯.

ಈ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪವಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ, ಅಚಲವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞವನ್ನು ದೇವರುಷಿಗಳು ಸದಾ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಪುನರ್ಮಾರ್ಗಗಾದೀನಾಂ ತೇಷಾಂ ಚೈವೋರ್ದ್ಧ್ವರೇತಸಾಮ್ । ಕರ್ಮಾಭ್ಯಾಸಕೃತಾ ಶುದ್ಧಿರ್ವೇದಾನ್ತೇಷೂಪಲಕ್ಷ್ಯತೇ ।। ೩೯.

ಮರುಳುಮಾಡುವ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಹೋಗದವರಿಗೂ, ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಂಡವರಿಗೂ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ತತ್ರ ತೇಽಭ್ಯಾಸಿನೋ ಯುಕ್ತಾಃ ಪರಾಂ ಕಾಷ್ಠಾಮುಪಾಸತೇ। ಹಿತ್ವಾ ಶರೀರಂ ಪಾಪ್ಮಾನಮಮೃತತ್ವಾಯ ತೇ ಗತಾಃ ।। ೩೯.

ಅಲ್ಲಿ, ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದವರು, ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವರು, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ದೇಹವನ್ನೂ ಪಾಪವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ವೀತರಾಗಾ ಜಿತಕ್ರೋಧಾಃ ನಿರ್ಮೋಹಾಃ ಸತ್ಯವಾದಿನಃ। ಶಾನ್ತಾಃ ಪ್ರಣಿಹಿತಾತ್ಮಾನೋ ದಯಾವನ್ತೋ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ ।। ೩೯.

ಅವರು ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆದವರು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಮೋಹವಿಲ್ಲದವರು, ಸದಾ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುವವರು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತರು, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ದಯಾಳುಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವರು.

ನಿಃಸಙ್ಗಾಃ ಶುಚಯಶ್ಚೈವ ಬ್ರಹ್ಮಸಾಯುಜ್ಯಗಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಅಕಾಮಯುಕ್ತೈರ್ಯೇ ವೀರಾಸ್ತಪೋಭಿರ್ದ್ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಾಃ। ತೇಷಾಮಭ್ರಂಶಿನೋ ಲೋಕಾ ಅಪ್ರಮೇಯಸುಖಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ।। ೩೯.

ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧರಾದವರು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದವರೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲದೆ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟಿರುವ ವೀರರು, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಅವು ಅಪಾರವಾದ ಸುಖದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.