ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಅನಾಥಾ ಹಿ ಪರಿತ್ರಸ್ತಾ ವಾರ್ತ್ತಾಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ದುಃಖಿತಾಃ। ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪುರಾಣಿ ಗ್ರಾಮಾಂಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ವನೌಕಸಃ ।। ೩೭.

ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದು, ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಹಳೆಯ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ನೃಪೇಷು ನಷ್ಟೇಷು ಪ್ರಜಾಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಗೃಹಾಣಿ ತು। ನಷ್ಟೇ ಸ್ನೇಹೇ ದುರಾಪನ್ನಾ ಭ್ರಷ್ಟಸ್ನೇಹಾಃ ಸುಹೃಜ್ಜನಾಃ ।। ೩೭.

ರಾಜರು ಇಲ್ಲದಾಗ, ಜನರು ಮನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿ, ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಪರಿಭ್ರಷ್ಟಾಃ ಸಙ್ಕರಂ ಘೋರಮಾಸ್ಥಿತಾಃ। ಸರಿತ್ಪರ್ವತಸೇವಿನ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರಜಾಸ್ತದಾ ।। ೩೭.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಯಾನಕ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಜನರು ನದಿಗಳ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳ ಬಳಿ ವಾಸಿಸುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸರಿತಃ ಸಾಗರಾನೂಪಾನ್ ಸೇವನ್ತೇ ಪರ್ವತಾನಿ ಚ। ಅಙ್ಗಾನ್ ಕಲಿಙ್ಗಾನ್ ವಙ್ಗಾಂಶ್ಚ ಕಾಶ್ಮೀರಾನ್ ಕಾಶಿಕೋಶಲಾನ್ ।। ೩೭.

ಅವರು ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಗ, ಕಲಿಂಗ, ವಂಗ, ಕಾಶ್ಮೀರ, ಕಾಶಿ, ಕೊಸಲ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಋಷಿಕಾನ್ತಗಿರಿದ್ರೋಣೀಃ ಸಂಶ್ರಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ। ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಹಿಮವತಃ ಪೃಷ್ಠಂ ಕೂಲಂ ಚ ಲವಣಾಮ್ಭಸಃ ।। ೩೭.

ಮಾನವರು ಋಷಿಗಳ ಪರ್ವತಗಳ ದಂಡೆಗಳು, ಹಿಮವಂತದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆಗಳ ಬಳಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅರಣ್ಯಾನ್ಯಭಿಪತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಹ್ಯಾರ್ಯ್ಯಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛಜನೈಃ ಸಹ। ಮೃಗೈರ್ಮೀನೈರ್ವಿಹಙ್ಗೈಶ್ಚ ಶ್ವಾಪದೈಸ್ತಕ್ಷುಭಿಸ್ತಥಾ। ಮಧುಶಾಕಫಲೈರ್ಮೂಲೈರ್ವರ್ತ್ತಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ ।। ೩೭.

ಆರ್ಯರು ಮತ್ತು ಮ್ಲೇಛರು ಸೇರಿ ಅರಣ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಜಾನುವಾರು, ಮೀನು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಜನರು ಜೇನು, ಸೊಪ್ಪು, ಹಣ್ಣು, ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಚೀರಂ ಪರ್ಣಞ್ಚ ವಿವಿಧಂ ವಲ್ಕಲಾನ್ಯಜಿನಾನಿ ಚ। ಸ್ವಯಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿವತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಯಥಾ ಮುನಿಜನಾಸ್ತಥಾ ।। ೩೭.

ಅವರು ತಾವು ತಾವು ಬಟ್ಟೆಗಾಗಿ ಬೇರು, ಎಲೆ, ಬೊಕ್ಕಸ, ಚರ್ಮಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಮುನಿಗಳಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಬೀಜಾನ್ನಾನಿ ತಥಾ ನಿಮ್ನೇಸ್ವೀಹನ್ತಃ ಕಾಷ್ಠಶಙ್ಕುಭಿಃ। ಅಜೈಡಕಂ ಖರೋಷ್ಟ್ರಞ್ಚ ಪಾಲಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯತ್ನತಃ ।। ೩೭.

ಅವರು ತಳಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಧಾನ್ಯ ಬೆಳೆಸಿ, ಆಡು, ಕುರಿ, ಕತ್ತೆ, ಒಂಟೆಗಳನ್ನು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಸಾಕುತ್ತಾರೆ.

ನದೀರ್ವತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ತೋಯಾರ್ಥೇ ಕೂಲಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಮಾನವಾಃ। ಪಾರ್ಥಿವಾನ್ ವ್ಯವಹಾರೇಣ ವಿಬಾಧನ್ತಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ।। ೩೭.

ಮಾನವರು ನೀರಿಗಾಗಿ ನದಿಯ ದಂಡೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಬಹುಮನ್ಯಾಃ ಪ್ರಜಾಹೀನಾಃ ಶೌಚಾಚಾರವಿವರ್ಜಿತಾಃ। ಏವಂ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ನರಾಸ್ತದಾಧರ್ಮ್ಮೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೩೭.

ಪ್ರಶಂಸಿತರೂ ಜನರಿಲ್ಲದವರು, ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸದುಪಚಾರವಿಲ್ಲದವರು, ಈ ರೀತಿ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಹೀನಾದ್ಧೀನಾಂಸ್ತಥಾ ಧರ್ಮ್ಮಾನ್ ಪ್ರಜಾಃ ಸಮನುವರ್ತ್ತತೇ। ಆಯುಸ್ತದಾ ತ್ರಯೋವಿಂಶಂ ನ ಕಶ್ಚಿದತಿವರ್ತ್ತತೇ ।। ೩೭.

ಜನರು ಕಡಿಮೆ ಮತ್ತು ದೋಷಪೂರ್ಣ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ಯಾರೂ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ.

ದುರ್ಬಲಾ ವಿಷಯಗ್ಲಾನಾ ಜರಯಾ ಸಂಪರಿಪ್ಲುತಾಃ। ಪತ್ರಮೂಲಫಲಾಹಾರಾಶ್ಚೀರಕೃಷ್ಣಾಜಿನಾಮ್ಬರಾಃ ।। ೩೭.

ಬಲಹೀನರಾಗಿದ್ದು, ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಗಳಿಂದ ದಣಿದು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಎಲೆ, ಬೇರು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು, ಚೀರ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಮಭಿಲಿಪ್ಸನ್ತಶ್ಚರಿಷ್ಯನ್ತಿ ವಸುನ್ಧರಾಮ್। ಏತತ್ಕಾಲಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಕಲಿಯುಗಾನ್ತಕೇ ।। ೩೭.

ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ; ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನರು ಕಲಿಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ಷೀಣೇ ಕಲಿಯುಗೇ ತಸ್ಮಿನ್ ದಿವ್ಯೇ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಕೇ। ನಿಃಶೇಷಾಸ್ತು ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಕಲಿಯುಗೇನ ತು। ಸಸನ್ಧ್ಯಾಂಶೇ ತು ನಿಃಶೇಷೇ ಕೃತಂ ವೈ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯತೇ ।। ೩೭.

ಆ ಕಲಿಯುಗ ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ, ಆ ದಿವ್ಯ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಕಲಿಯುಗದೊಂದಿಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಸಂಧ್ಯಾ ಭಾಗವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಗಿದಾಗ, ಪುನಃ ಕೃತಯುಗ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯದಾ ಚನ್ದ್ರಶ್ಚ ಸೂರ್ಯ್ಯಶ್ಚ ತಥಾ ತಿಷ್ಯಬೃಹಸ್ಪತೀ। ಏಕರಾತ್ರೇ ಭರಿಷ್ಯನ್ತಿ ತದಾ ಕೃತಯುಗಂ ಭವೇತ್ ।। ೩೭.

ಯಾವಾಗ ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ತಿಶ್ಯ-ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಆಗ ಕೃತಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಷ ವಂಶಕ್ರಮಃ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಕೀರ್ತಿತೋ ವೋ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್। ಅತೀತಾ ವರ್ತ್ತಮಾನಾಶ್ಚ ತಥೈವಾನಾಗತಾಶ್ಚ ಯೇ ।। ೩೭.

ಈ ವಂಶಕ್ರಮವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹೋದವರು, ಇರುವರು ಮತ್ತು ಬರುವವರು ಎಲ್ಲರೂ.

ಮಹಾದೇವಾಭಿಷೇಕಾತ್ತು ಜನ್ಮ ಯಾವತ್ಪರಿಕ್ಷಿತಃ। ಏತದ್ವರ್ಷಸಹಸ್ರನ್ತು ಜ್ಞೇಯಂ ಪಞ್ಚಾದಶದುತ್ತರಮ್ ।। ೩೭.

ಮಹಾದೇವನ ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಪరిక್ಷಿತನ ಜನನದವರೆಗೆ, ಈ ಸಾವಿರದ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಪ್ರಮಾಣಂ ವೈ ತಥಾ ಚೋಕ್ತಂ ಮಹಾಪದ್ಮಾನ್ತರಂ ಚ ಯತ್। ಅನ್ತರಂ ತಚ್ಛತಾನ್ಯಷ್ಟೌ ಷಟ್‌ತ್ರಿಂಶಚ್ಚ ಸಮಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ।। ೩೭.

ಮಹಾಪದ್ಮ ಎಂಬ ಅವಧಿಯ ಅಂತರ ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಈಗ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆ ಅವಧಿ ನೂರಾರು ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಎಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಏತತ್ಕಾಲಾನ್ತರಂ ಭಾವ್ಯಾ ಅನ್ಧ್ರಾನ್ತಾ ಯೇ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ। ಭವಿಷ್ಯೈಸ್ತತ್ರ ಸಙ್ಖ್ಯಾತಾಃ ಪುರಾಣಜ್ಞೈಃ ಶ್ರುತರ್ಷಿಭಿಃ ।। ೩೭.

ಈ ಸಮಯವನ್ನು ಆಂಧ್ರ ಅಂತ್ಯರು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರಿಗಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಸಪ್ತರ್ಷಯಸ್ತದಾ ಪ್ರಾಹುಃ ಪ್ರತೀಪೇ ರಾಜ್ಞಿ ವೈ ಶತಮ್। ಸಪ್ತವಿಂಶೈಃ ಶತೈರ್ಭಾವ್ಯಾ ಅನ್ಧ್ರಾಣಾಂ ತೇ ತ್ವಯಾ ಪುನಃ ।। ೩೭.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಪ್ರತೀಪನ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಂಧ್ರರಿಗಾಗಿ ನೀನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ನೂರನ್ನು ಎಣಿಸಬೇಕು.

ಸಪ್ತವಿಂಶತಿಪರ್ಯ್ಯನ್ತೇ ಕೃತ್ಸ್ನೇ ನಕ್ಷತ್ರಮಣ್ಡಲೇ। ಸಪ್ತರ್ಷಯಸ್ತು ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಪರ್ಯಾಯೇಣ ಶತಂ ಶತಮ್। ಸಪ್ತರ್ಷೀಣಾಂ ಯುಗಂ ಹ್ಯೇತದ್ದಿವ್ಯಯಾ ಸಙ್ಖ್ಯಯಾ ಸ್ಮೃತಮ್ ।। ೩೭.

ಇಪ್ಪತ್ತೇಳರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ನಕ್ಷತ್ರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಪ್ರತಿ ಪರ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಯುಗವೆಂದು ದೈವಿಕ ಎಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಾ ಸಾ ದಿವ್ಯಾ ಸ್ಮೃತಾ ಷಷ್ಟಿರ್ದಿವ್ಯಾಹ್ನಾಶ್ಚೈವ ಸಪ್ತಭಿಃ । ತೇಭ್ಯಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ ಕಾಲೋ ದಿವ್ಯಃ ಸಪ್ತರ್ಷಿಭಿಸ್ತು ತೈಃ ।। ೩೭.

ಆ ದೈವಿಕ ಯುಗವನ್ನು ಅರುವತ್ತು ಮತ್ತು ಜೊತೆಗೆ ಏಳು ದೈವಿಕ ದಿನಗಳೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳಿಂದ ಕಾಲಚಕ್ರ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನು ಆ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಪ್ತರ್ಷೀಣಾನ್ತು ಯೇ ಪೂರ್ವಾ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಉತ್ತರಾದಿಶಿ। ತತೋ ಮಧ್ಯೇನ ಚ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಯತ್ಸಮಂ ದಿವಿ ।। ೩೭.

ಹಿಂದಿನ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾದ ಪ್ರದೇಶವೊಂದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ತೇನ ಸಪ್ತರ್ಷಯೋ ಯುಕ್ತಾ ಜ್ಞೇಯಾ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಶತಂ ಸಮಾಃ। ನಕ್ಷತ್ರಾಣಾಮೃಷೀಣಾಞ್ಚ ಯೋಗಸ್ಯೈತನ್ನಿದರ್ಶನಮ್ ।। ೩೭.

ಅದರಿಂದ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಒಂದಾಗಿ ಇರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಇದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಋಷಿಗಳೂ ಒಂದಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸೂಚನೆ.

ಸಪ್ತರ್ಷಯೋ ಮಘಾಯುಕ್ತಾಃ ಕಾಲೇ ಪಾರಿಕ್ಷಿತೇ ಶತಮ್। ಅನ್ಧ್ರಾಂಶೇ ಸ ಚತುರ್ವ್ವಿಶೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮತೇ ಮಮ ।। ೩೭.

ಮಘಾ ನಕ್ಷತ್ರದ ಜೊತೆಗೆ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆಂಧ್ರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯದು ಎಂದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಇಮಾಸ್ತದಾ ತು ಪ್ರಕೃತಿರ್ವ್ಯಾಪತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರಜಾ ಭೃಶಮ್। ಅನೃತೋಪಹತಾಃ ಸರ್ವಾ ಧರ್ಮತಃ ಕಾಮತೋಽರ್ಥತಃ ।। ೩೭.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನರ ಸ್ವಭಾವ ತುಂಬಾ ಕೆಡದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಬಾಧಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತ್ತೇ ಪ್ರಶಿಥಿಲೇ ಧರ್ಮೇ ವರ್ಣಾಶ್ರಮೇ ತದಾ। ಶಙ್ಕರಂ ದುರ್ಬಲಾತ್ಮಾನಃ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಮೋಹಿತಾಃ ।। ೩೭.

ಶ್ರೌತ ಮತ್ತು ಸ್ಮಾರ್ತ ಧರ್ಮಗಳು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ದುರ್ಬಲವಾದಾಗ, ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಶಂಕರನ ಮತವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಸಕ್ತಾಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಶೂದ್ರಾಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ದ್ವಿಜಾತಿಭಿಃ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಶೂದ್ರಯಷ್ಟಾರಃ ಶೂದ್ರಾ ವೈ ಮನ್ತ್ರಯೋನಯಃ ।। ೩೭.

ಶೂದ್ರರು ದ್ವಿಜಾತಿಗಳ ಜೊತೆ ಬೆರೆದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶೂದ್ರರಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಶೂದ್ರರು ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಉಪಸ್ಥಾಸ್ಯನ್ತಿ ತಾನ್ ವಿಪ್ರಾಸ್ತದಾ ವೈ ವೃತ್ತಿಲಿಪ್ಸವಃ । ಲವಂ ಲವಂ ಭ್ರಸ್ಯಮಾನಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಕ್ರಮೇಣ ತು ।। ೩೭.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಾರೆ.