ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ನೈವ ಮೂರ್ದ್ಧಾಭಿಷಿಕ್ತಾಸ್ತೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ನರಾಧಿಪಾಃ। ಯುಗದೋಷದುರಾಚಾರಾ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ನೃಪಾಸ್ತು ತೇ ।। ೩೭.

ಅವರು ತಲೆಗೆ ಅಭಿಷೇಕವಾಗದ ರಾಜರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಆ ರಾಜರು ಯುಗದ ದೋಷದಿಂದ ಕೆಟ್ಟ ನಡತೆಯವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಬಲವಧೇನೈವ ಹತ್ವಾ ಚೈವ ಪರಸ್ಪರಮ್। ಭೋಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ಕಲಿಶೇಷೇ ತು ವಸುಧಾಂ ಪಾರ್ಥಿವಾಸ್ತಥಾ ।। ೩೭.

ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಕೊಂದು, ಪರಸ್ಪರರನ್ನೂ ಹತ್ಯೆಮಾಡುತ್ತಾ, ರಾಜರು ಕಲಿಯುಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಆಳುತ್ತಾರೆ.

ಉದಿತೋದಿತವಂಶಾಸ್ತೇ ಉದಿತಾಸ್ತಮಿತಾಸ್ತಥಾ । ಭವಿಷ್ಯನ್ತೀಹ ಪರ್ಯಾಯೇ ಕಾಲೇನ ಪೃಥಿವೀಕ್ಷಿತಃ ।। ೩೭.

ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ನಾಶವಾಗುವಂತಹ ವಂಶಗಳ ರಾಜರು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುತ್ತಾರೆ.

ವಿಹೀನಾಸ್ತು ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಧರ್ಮ್ಮತಃ ಕಾಮತೋಽರ್ಥತಃ। ತೈರ್ವಿಮಿಶ್ರಾ ಜನಪದಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛಾಚಾರಾಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ ।। ೩೭.

ಅವರು ಧರ್ಮ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೀನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿಕೊಂಡ ಜನಪದಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮ್ಲೇಚ್ಛರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ವಿಪರ್ಯ್ಯಯೇನ ವರ್ತ್ತನ್ತೇ ನಾಶಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ। ಲುಬ್ಧಾನೃತರತಾಶ್ಚೈವ ಭವಿತಾರಸ್ತದಾ ನೃಪಾಃ ।। ೩೭.

ಅವರು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದು, ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜರು ಲೋಭಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ತೇಷಾಂ ವ್ಯತೀತೇ ಪರ್ಯಾಯೇ ಬಹುಸ್ತ್ರೀಕೇ ಯುಗೇ ತದಾ। ಲವಾಲ್ಲವಂ ಭ್ರಶ್ಯಮಾನಾ ಆಯೂರೂಪಬಲಶ್ರುತೈಃ ।। ೩೭.

ಅವರ ಕಾಲ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಜನರು ಆಯುಷ್ಯ, ರೂಪ, ಬಲ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಾರೆ.

ತಥಾ ಗತಾಸ್ತು ವೈ ಕಾಷ್ಠಾಂ ಪ್ರಜಾಸು ಜಗತೀಶ್ವರಾಃ । ರಾಜಾನಃ ಸಮ್ಪ್ರಣಶ್ಯನ್ತಿ ಕಾಲೇನೋಪಹತಾಸ್ತದಾ ।। ೩೭.

ಹೀಗೆ, ರಾಜರು ಪ್ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕಲ್ಕಿನೋಪಹತಾಃ ಸರ್ವೇ ಮ್ಲೇಚ್ಛಾ ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ಸರ್ವಶಃ। ಅಧಾರ್ಮಿಕಾಶ್ಚ ತೇಽತ್ಯರ್ಥಂ ಪಾಷಣ್ಡಾಶ್ಚೈವ ಸರ್ವಶಃ ।। ೩೭.

ಕಲ್ಕಿಯು ಎಲ್ಲ ಮ್ಲೇಚ್ಛರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ತುಂಬಾ ಅಧರ್ಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಶಂಡಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರನಷ್ಟೇ ನೃಪಶಬ್ದೇ ಚ ಸನ್ಧ್ಯಾಶ್ಲಿಷ್ಟೇ ಕಲೌ ಯುಗೇ। ಕಿಂಞ್ಚಿಚ್ಛಿಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಜಾಸ್ತಾ ವೈ ಧರ್ಮ್ಮೇ ನಷ್ಟೇಽಪರಿಗ್ರಹಾಃ ।। ೩೭.

ರಾಜ ಎಂಬ ಪದವು ನಾಶವಾದಾಗ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗದ ಸಂಧ್ಯೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ, ಧರ್ಮವೂ, ಆಸ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ಕೆಲವೇ ಜನರು ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಸಾಧನಾ ಹತಾಶ್ವಾಸಾ ವ್ಯಾಧಿಶೋಕೇನ ಪೀಡಿತಾಃ। ಅನಾವೃಷ್ಟಿಹತಾಶ್ಚೈವ ಪರಸ್ಪರವಧೇನ ಚ ।। ೩೭.

ಉಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ, ನಿರಾಶ್ರಯರಾಗಿದ್ದು, ರೋಗ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಬರದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಅನಾಥಾ ಹಿ ಪರಿತ್ರಸ್ತಾ ವಾರ್ತ್ತಾಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ದುಃಖಿತಾಃ। ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪುರಾಣಿ ಗ್ರಾಮಾಂಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ವನೌಕಸಃ ।। ೩೭.

ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದು, ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಹಳೆಯ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ನೃಪೇಷು ನಷ್ಟೇಷು ಪ್ರಜಾಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಗೃಹಾಣಿ ತು। ನಷ್ಟೇ ಸ್ನೇಹೇ ದುರಾಪನ್ನಾ ಭ್ರಷ್ಟಸ್ನೇಹಾಃ ಸುಹೃಜ್ಜನಾಃ ।। ೩೭.

ರಾಜರು ಇಲ್ಲದಾಗ, ಜನರು ಮನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿ, ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಪರಿಭ್ರಷ್ಟಾಃ ಸಙ್ಕರಂ ಘೋರಮಾಸ್ಥಿತಾಃ। ಸರಿತ್ಪರ್ವತಸೇವಿನ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರಜಾಸ್ತದಾ ।। ೩೭.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಯಾನಕ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಜನರು ನದಿಗಳ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳ ಬಳಿ ವಾಸಿಸುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸರಿತಃ ಸಾಗರಾನೂಪಾನ್ ಸೇವನ್ತೇ ಪರ್ವತಾನಿ ಚ। ಅಙ್ಗಾನ್ ಕಲಿಙ್ಗಾನ್ ವಙ್ಗಾಂಶ್ಚ ಕಾಶ್ಮೀರಾನ್ ಕಾಶಿಕೋಶಲಾನ್ ।। ೩೭.

ಅವರು ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಗ, ಕಲಿಂಗ, ವಂಗ, ಕಾಶ್ಮೀರ, ಕಾಶಿ, ಕೊಸಲ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಋಷಿಕಾನ್ತಗಿರಿದ್ರೋಣೀಃ ಸಂಶ್ರಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ। ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಹಿಮವತಃ ಪೃಷ್ಠಂ ಕೂಲಂ ಚ ಲವಣಾಮ್ಭಸಃ ।। ೩೭.

ಮಾನವರು ಋಷಿಗಳ ಪರ್ವತಗಳ ದಂಡೆಗಳು, ಹಿಮವಂತದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆಗಳ ಬಳಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅರಣ್ಯಾನ್ಯಭಿಪತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಹ್ಯಾರ್ಯ್ಯಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛಜನೈಃ ಸಹ। ಮೃಗೈರ್ಮೀನೈರ್ವಿಹಙ್ಗೈಶ್ಚ ಶ್ವಾಪದೈಸ್ತಕ್ಷುಭಿಸ್ತಥಾ। ಮಧುಶಾಕಫಲೈರ್ಮೂಲೈರ್ವರ್ತ್ತಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ ।। ೩೭.

ಆರ್ಯರು ಮತ್ತು ಮ್ಲೇಛರು ಸೇರಿ ಅರಣ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಜಾನುವಾರು, ಮೀನು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಜನರು ಜೇನು, ಸೊಪ್ಪು, ಹಣ್ಣು, ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಚೀರಂ ಪರ್ಣಞ್ಚ ವಿವಿಧಂ ವಲ್ಕಲಾನ್ಯಜಿನಾನಿ ಚ। ಸ್ವಯಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿವತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಯಥಾ ಮುನಿಜನಾಸ್ತಥಾ ।। ೩೭.

ಅವರು ತಾವು ತಾವು ಬಟ್ಟೆಗಾಗಿ ಬೇರು, ಎಲೆ, ಬೊಕ್ಕಸ, ಚರ್ಮಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಮುನಿಗಳಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಬೀಜಾನ್ನಾನಿ ತಥಾ ನಿಮ್ನೇಸ್ವೀಹನ್ತಃ ಕಾಷ್ಠಶಙ್ಕುಭಿಃ। ಅಜೈಡಕಂ ಖರೋಷ್ಟ್ರಞ್ಚ ಪಾಲಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯತ್ನತಃ ।। ೩೭.

ಅವರು ತಳಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಧಾನ್ಯ ಬೆಳೆಸಿ, ಆಡು, ಕುರಿ, ಕತ್ತೆ, ಒಂಟೆಗಳನ್ನು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಸಾಕುತ್ತಾರೆ.

ನದೀರ್ವತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ತೋಯಾರ್ಥೇ ಕೂಲಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಮಾನವಾಃ। ಪಾರ್ಥಿವಾನ್ ವ್ಯವಹಾರೇಣ ವಿಬಾಧನ್ತಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ।। ೩೭.

ಮಾನವರು ನೀರಿಗಾಗಿ ನದಿಯ ದಂಡೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಬಹುಮನ್ಯಾಃ ಪ್ರಜಾಹೀನಾಃ ಶೌಚಾಚಾರವಿವರ್ಜಿತಾಃ। ಏವಂ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ನರಾಸ್ತದಾಧರ್ಮ್ಮೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೩೭.

ಪ್ರಶಂಸಿತರೂ ಜನರಿಲ್ಲದವರು, ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸದುಪಚಾರವಿಲ್ಲದವರು, ಈ ರೀತಿ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಹೀನಾದ್ಧೀನಾಂಸ್ತಥಾ ಧರ್ಮ್ಮಾನ್ ಪ್ರಜಾಃ ಸಮನುವರ್ತ್ತತೇ। ಆಯುಸ್ತದಾ ತ್ರಯೋವಿಂಶಂ ನ ಕಶ್ಚಿದತಿವರ್ತ್ತತೇ ।। ೩೭.

ಜನರು ಕಡಿಮೆ ಮತ್ತು ದೋಷಪೂರ್ಣ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ಯಾರೂ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ.

ದುರ್ಬಲಾ ವಿಷಯಗ್ಲಾನಾ ಜರಯಾ ಸಂಪರಿಪ್ಲುತಾಃ। ಪತ್ರಮೂಲಫಲಾಹಾರಾಶ್ಚೀರಕೃಷ್ಣಾಜಿನಾಮ್ಬರಾಃ ।। ೩೭.

ಬಲಹೀನರಾಗಿದ್ದು, ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಗಳಿಂದ ದಣಿದು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಎಲೆ, ಬೇರು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು, ಚೀರ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಮಭಿಲಿಪ್ಸನ್ತಶ್ಚರಿಷ್ಯನ್ತಿ ವಸುನ್ಧರಾಮ್। ಏತತ್ಕಾಲಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಕಲಿಯುಗಾನ್ತಕೇ ।। ೩೭.

ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ; ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನರು ಕಲಿಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ಷೀಣೇ ಕಲಿಯುಗೇ ತಸ್ಮಿನ್ ದಿವ್ಯೇ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಕೇ। ನಿಃಶೇಷಾಸ್ತು ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಕಲಿಯುಗೇನ ತು। ಸಸನ್ಧ್ಯಾಂಶೇ ತು ನಿಃಶೇಷೇ ಕೃತಂ ವೈ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯತೇ ।। ೩೭.

ಆ ಕಲಿಯುಗ ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ, ಆ ದಿವ್ಯ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಕಲಿಯುಗದೊಂದಿಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಸಂಧ್ಯಾ ಭಾಗವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಗಿದಾಗ, ಪುನಃ ಕೃತಯುಗ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯದಾ ಚನ್ದ್ರಶ್ಚ ಸೂರ್ಯ್ಯಶ್ಚ ತಥಾ ತಿಷ್ಯಬೃಹಸ್ಪತೀ। ಏಕರಾತ್ರೇ ಭರಿಷ್ಯನ್ತಿ ತದಾ ಕೃತಯುಗಂ ಭವೇತ್ ।। ೩೭.

ಯಾವಾಗ ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ತಿಶ್ಯ-ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಆಗ ಕೃತಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಷ ವಂಶಕ್ರಮಃ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಕೀರ್ತಿತೋ ವೋ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್। ಅತೀತಾ ವರ್ತ್ತಮಾನಾಶ್ಚ ತಥೈವಾನಾಗತಾಶ್ಚ ಯೇ ।। ೩೭.

ಈ ವಂಶಕ್ರಮವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹೋದವರು, ಇರುವರು ಮತ್ತು ಬರುವವರು ಎಲ್ಲರೂ.

ಮಹಾದೇವಾಭಿಷೇಕಾತ್ತು ಜನ್ಮ ಯಾವತ್ಪರಿಕ್ಷಿತಃ। ಏತದ್ವರ್ಷಸಹಸ್ರನ್ತು ಜ್ಞೇಯಂ ಪಞ್ಚಾದಶದುತ್ತರಮ್ ।। ೩೭.

ಮಹಾದೇವನ ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಪరిక್ಷಿತನ ಜನನದವರೆಗೆ, ಈ ಸಾವಿರದ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಪ್ರಮಾಣಂ ವೈ ತಥಾ ಚೋಕ್ತಂ ಮಹಾಪದ್ಮಾನ್ತರಂ ಚ ಯತ್। ಅನ್ತರಂ ತಚ್ಛತಾನ್ಯಷ್ಟೌ ಷಟ್‌ತ್ರಿಂಶಚ್ಚ ಸಮಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ।। ೩೭.

ಮಹಾಪದ್ಮ ಎಂಬ ಅವಧಿಯ ಅಂತರ ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಈಗ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆ ಅವಧಿ ನೂರಾರು ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಎಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಏತತ್ಕಾಲಾನ್ತರಂ ಭಾವ್ಯಾ ಅನ್ಧ್ರಾನ್ತಾ ಯೇ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ। ಭವಿಷ್ಯೈಸ್ತತ್ರ ಸಙ್ಖ್ಯಾತಾಃ ಪುರಾಣಜ್ಞೈಃ ಶ್ರುತರ್ಷಿಭಿಃ ।। ೩೭.

ಈ ಸಮಯವನ್ನು ಆಂಧ್ರ ಅಂತ್ಯರು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರಿಗಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.