ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯದಾಸ್ಯ ಮನಸಾ ಸೃಷ್ಟಾ ನ ವ್ಯವರ್ದ್ಧನ್ತ ತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ। ಅಪಧ್ಯಾತಾ ಭಗವತಾ ಮಹಾದೇವೇನ ಧೀಮತಾ ।। ೪.

ಆದರೆ ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಮಹಾದೇವನಾದ ಜ್ಞಾನಿಯು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚಿಸಿದನು.

ಮೈಥುನೇನ ಚ ಭಾವೇನ ಸಿಸೃಕ್ಷುರ್ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ। ಅಸಿಕ್ರೀಂ ಚಾವಹತ್ ಪತ್ನೀಂ ವೀರಣಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ।। ೪.

ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಂಭೋಗದ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ದಕ್ಷನು ವೀರಣನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಅಸಿಕ್ನಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಸುತಾಂ ಸುಮಹತಾ ಯುಕ್ತಾಂ ತಪಸಾ ಲೋಕಧಾರಿಣೀಮ್। ಯಯಾ ಧೃತಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಜಗತ್ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ ।। ೪.

ಅವಳು ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ವೀರಣನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು, ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಉಳಿದಿವೆ.

ಅತ್ರಾಪ್ಯುದಾ ಹರನ್ತೀಮೌ ಶ್ಲೋಕೌ ಪ್ರಾಚೇತಸಂ ಪ್ರತಿ। ದಕ್ಷಸ್ಯೋದ್ವಹತೋ ಭಾರ್ಯಾಮಸಿಕ್ನೀಂ ವೀರಿಣೀಂ ಪರಾಮ್ ।। ೪.

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಪ್ರಾಚೇತಸ ದಕ್ಷನು ವೀರಣನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಅಸಿಕ್ನಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದ ಕುರಿತು ಎರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೂಪಾನಾಂ ನಿಯುತಂ ದಕ್ಷಃ ಸರ್ಪಿಣಾಂ ಸಾಭಿಮಾನಿನಾಮ್। ನದೀಗಿರಿಷು ಸರ್ಜ್ಜಂಸ್ತಾಃ ಪೃಷ್ಠತೋಽನುಯಯೌ ಪ್ರಭುಃ ।। ೪.

ದಕ್ಷನು, ಪ್ರಭುವಾಗಿ, ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅನೇಕ ನಾಗಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ನದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬಿಡಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಋಷಿಭಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಸ್ಯತಿ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ। ಪ್ರಥಮಾತ್ರ ದ್ವಿತೀಯಾ ತು ದಕ್ಷಸ್ಯೇಹ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ।। ೪.

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತವೆ; ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿ, ನಂತರ ದಕ್ಷನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು.'

ತಥಾಗಚ್ಛದ್ಯಥಾಕಾಲಂ ಕೂಪಾನಾಂ ನಿಯುತೇ ತು ಸಃ। ಅಸಿಕ್ನೀಂ ವೈರಿಣೀಂ ಯತ್ರ ದಕ್ಷಃ ಪ್ರಾಚೇತಸೋಽವಹತ್ ।। ೪.

ಹೀಗೆ, ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಆ ನಾಗಗಳ ಗುಂಪು ಇರುವ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೇತಸ ದಕ್ಷನು ವೀರಣನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಅಸಿಕ್ನಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದನು.

ಅಥ ಪುತ್ರಸಹಸ್ರಂ ಸ ವೈರಿಣ್ಯಾಮಮಿತೌಜಸಾ। ಅಸಿವನ್ಯಾಂ ಜನಯಾಮಾಸ ದಕ್ಷಃ ಪ್ರಾಚೇತಸಃ ಪ್ರಭುಃ ।। ೪.

ಆಮೇಲೆ ಪ್ರಾಚೇತಸ ದಕ್ಷನು, ಅಪಾರ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಪ್ರಭು, ಅಸಿವಾನ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವೈರಿṇಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿದನು.

ತಾಂಸ್ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸ ವಿವರ್ದ್ಧಯಿಷೂನ್ ಪ್ರಜಾಃ. ದೇವರ್ಷಿಃ ಪ್ರಿಯಸಂವಾದೋ ನಾರದೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಃ। ನಾಶಾಯ ವಚನಂ ತೇಷಾಂ ಶಾಪಾಯೈವಾತ್ಮನೋಽಬ್ರವೀತ್ ।। ೪.

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನಾರದರು, ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು, ಆ ಪ್ರಜೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗದಂತೆ ಮಾಡಲು, ಅವರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಇದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಶಾಪವೂ ಬಂತು.

ಯಃ ಸ ವೈ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇವಿಪ್ರಃ ಕಶ್ಯಪಸ್ಯೇತಿ ಕೃತ್ರಿಮಃ। ದಕ್ಷಶಾಪಭಯಾದ್ಭೀತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಷಿಸ್ತೇನ ಕರ್ಮಣಾ ।। ೪.

ಯಾರನ್ನು ಕಶ್ಯಪ ಮುನಿಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ಕೃತಕನಾಗಿದ್ದನು. ದಕ್ಷನ ಶಾಪದ ಭಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯು ಆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದನು.

ಯಃ ಕಶ್ಯಪಸುತಸ್ಯಾಥ ಪರಮೇಷ್ಠೀ ವ್ಯಜಾಯತ। ಮಾನಸಃ ಕಶ್ಯಪಸ್ಯೇಹ ದಕ್ಷಶಾಪಭಯಾತ್ ಪುನಃ ।। ೪.

ಮತ್ತೆ, ಪರಮೇಶ್ಠಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಶ್ಯಪನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಒಬ್ಬನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಇಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷನ ಶಾಪದ ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಶ್ಯಪನ ಪುತ್ರನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ತಸ್ಮಾತ್ ಸ ಕಶ್ಯಪಸ್ಯಾಥ ದ್ವಿತೀಯಂ ಮಾನಸೋಽಭವತ್। ಸ ಹಿ ಪೂರ್ವಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ನಾರದಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ।। ೪.

ಆದುದರಿಂದ ಅವನು ಕಶ್ಯಪನ ಎರಡನೇ ಮಾನಸ ಪುತ್ರನಾದನು. ನಾರದನು ಮೊದಲಿಗೆ ಪರಮೇಶ್ಠಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನಾಗಿದ್ದನು.

ಯೇನ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಪುತ್ರಾಸ್ತೇ ಹರ್ಯಶ್ವಾ ಇತಿ ವಿಶ್ರುತಾಃ । ನಿನ್ದಾರ್ಥಂ ನಾಶಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ವಿನಷ್ಟಾಶ್ಚ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೪.

ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರರಾದ ಹರ್ಯಶ್ವರು ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದವರನ್ನು, ಅವನು ನಿಂದನೆಗಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾದರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯೋದ್ಯತಸ್ತದಾ ದಕ್ಷಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ನಾಶಾಯ ವೈ ಪ್ರಭುಃ । ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷೀನ್ ವೈ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಯಾಚಿತಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ।। ೪.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನು ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡು ನಾಶಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದನು. ಆಗ ಪರಮೇಶ್ಠಿಯವರು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು, ಆಗ ಅವನು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.

ತತೋಽಭಿಸನ್ಧಿತಂ ಚಕ್ರೇ ದಕ್ಷಸ್ತು ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ। ಕನ್ಯಾಯಾಂ ನಾರದೋ ಮಹ್ಯಂ ತವ ಪುತ್ರೋ ಭವತ್ವಿತಿ ।। ೪.

ಆಮೇಲೆ ಪರಮೇಶ್ಠಿಯವರ ಮನವಿಗೆ ದಕ್ಷನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಮಗಳ ಮೂಲಕ ನಾರದನು ನಿನಗೆ ಮಗನಾಗಲಿ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ತತೋ ದಕ್ಷಃ ಸುತಾಂ ಪ್ರಾದಾತ್ ಪ್ರಿಯಾಂ ವೈ ಪರಮೇಷ್ಠಿನೇ । ತಸ್ಮಾತ್ ಸ ನಾರದೋ ಜಜ್ಞೇ ಭೂಯಃ ಶಾನ್ತೋ ಭಯಾದೃಷಿಃ ।। ೪.

ಆದರಿಂದ ದಕ್ಷನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಗಳನ್ನು ಪರಮೇಶ್ಠಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಹೀಗಾಗಿ ಭಯದಿಂದ ಶಾಂತವಾದ ಋಷಿಯಾದ ನಾರದನು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ತದುಪಶ್ರುತ್ಯ ವಿಪ್ರಾಸ್ತೇ ಜಾತಕೌತೂಹಲಾಃ ಪುನಃ । ಅಪೃಚ್ಛನ್ ವದತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸೂತಂ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥದರ್ಶಿನಮ್ ।। ೪.

ಇದು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸೂತನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಕಥಂ ವಿನಾಶಿತಾಃ ಪುತ್ರಾ ನಾರದೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಪ್ರಜಾಪತಿಸುತಾಸ್ತೇ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ ಪ್ರಾಚೇತಸಾತ್ಮಜಾಃ ।। ೪.

ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರರಾದ ಪ್ರಚೇತಸರಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಆ ಮಕ್ಕಳು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನಾರದನಿಂದ ಹೇಗೆ ನಾಶವಾದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ.

ಸ ತಥ್ಯಂ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಜಿಜ್ಞಾಸಾಸಮ್ಭವಂ ಶುಭಮ್ । ಪ್ರೋವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ತೇಷಾಂ ಸರ್ವಗುಣಾನ್ವಿತಮ್ ।। ೪.

ಅವರ ಸತ್ಯವಾದ ಶುಭವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸೂತನು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಧುರವಾದ ಮಾತನ್ನು ಉತ್ತರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

ದಕ್ಷಪುತ್ರಾಶ್ಚ ಹರ್ಯಶ್ವಾ ವಿವರ್ದ್ಧಯಿಷವಃ ಪ್ರಜಾಃ। ಸಮಾಗತಾ ಮಹಾವೀರ್ಯಾ ನಾರದಸ್ತಾನುವಾಚ ಹ ।। ೪.

ದಕ್ಷನ ಮಗರಾದ ಹರ್ಯಶ್ವರು, ಸಂತಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿದರು. ಆಗ ನಾರದನು ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಬಾಲಿಶಾ ಬಲ ಯೂಯಂ ವೈ ನ ಪ್ರಜಾನೀಥ ಭೂತಲಮ್। ಅನ್ತಮೂರ್ದ್ಧ್ವಮಧಶ್ಚೈವ ಕಥಂ ಸ್ರಕ್ಷ್ಯಥ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ ।। ೪.

ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಇನ್ನೂ ಯೌವನದಲ್ಲಿರುವ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು. ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಏನು ಇದೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ನೀವು ಹೇಗೆ ಸಂತಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು?

ಕಿಂ ಪ್ರಮಾಣನ್ತು ಮೇದಿನ್ಯಾಃ ಸ್ರಷ್ಟವ್ಯಾನಿ ತಥೈವ ಚ। ಅವಿಜ್ಞಾಯೇಹ ಸ್ರಷ್ಟವ್ಯಮನ್ಯಥಾ ಕಿಂ ನು ಸ್ರಕ್ಷ್ಯಥ। ಅಲ್ಪಂ ವಾಪಿ ಬಹುರ್ವಾಪಿ ತತ್ರ ದೋಷಸ್ತು ದೃಶ್ಯತೇ ।। ೪.

ಈ ಭೂಮಿಯ ಅಳತೆ ಏನು? ಏನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕು? ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ನೀವು ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು? ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಹೆಚ್ಚುವಾದರೂ ತಪ್ಪು ಆಗುತ್ತದೆ.

ತೇ ತು ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಯಾತಾಃ ಸರ್ವತೋದಿಶಮ್। ವಾಯುನ್ತು ಸಮನುಪ್ರಾಪ್ಯ ಗತಾಸ್ತೇ ವೈ ಪರಾಭವಮ್ ।। ೪.

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಗೂ ಹೋದರು. ವಾಯುವಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸೇರಿ, ಅವರು ನಾಶವಾದರು.

ಅದ್ಯಾಪಿ ನ ನಿವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಭ್ರಮನ್ತೋ ವಾಯುಮಿಶ್ರಿತಾಃ । ಏವಂ ವಾಯುಪಥಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಭ್ರಮನ್ತೇ ತೇ ಮಹರ್ಷಯಃ ।। ೪.

ಇಂದು ಕೂಡ ಅವರು ವಾಯುವಿನೊಂದಿಗೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ವಾಯುಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸೇರಿ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ವೇಷು ಪುತ್ರೇಷು ನಷ್ಟೇಷು ದಕ್ಷಃ ಪ್ರಾಚೇತಸಃ ಪುನಃ। ವೈರಿಮ್ಯಾಮೇವ ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಸಹಸ್ರಮಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ ।। ೪.

ಮಕ್ಕಳು ನಾಶವಾದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಚೇತಸನ ಮಗನಾದ ದಕ್ಷನು, ವೈರಣಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಪ್ರಜಾ ವಿವರ್ದ್ಧಯಿಷವಃ ಶಬಲಾಶ್ವಾಃ ಪುನಸ್ತು ತೇ। ಪೂರ್ವಮುಕ್ತಂ ವಚಸ್ತತ್ರ ಶ್ರಾವಿತಾ ನಾರದೇನ ಹ ।। ೪.

ಸಂತಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕೆಂದು ಶಬಲಾಶ್ವರು ಮತ್ತೆ ನಾರದನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

ತಚ್ಛ್ರತ್ವಾ ವಚನಂ ಸರ್ವೇ ಕುಮಾರಾಸ್ತೇ ಮಹೌಜಸಃ। ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಮೂಚುಸ್ತೇ ಸರ್ವೇ ಸಮ್ಯಗಾಹ ಮಹಾನೃಷಿಃ। ಭ್ರಾತೄಣಾಂ ಪದವೀ ಚೈವ ಗನ್ತವ್ಯಾ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।। ೪.

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ಎಲ್ಲಾ ಯುವಕರು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಳಿದರು: ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಸರಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣಂದಿರ ಹಾದಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರಮಾಣಂ ಪೃತ್ವ್ಯಾಶ್ಚ ಸುಖಂ ಸ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಹೇ ಪ್ರಜಾಃ। ತೇಽಪಿ ತೇನೈವ ಮಾರ್ಗೇಣ ಪ್ರಯಾತಾಃ ಸರ್ವತೋದಿಶಮ್। ಅದ್ಯಾಪಿ ನ ನಿವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಸಮುದ್ರೇಭ್ಯ ಇವಾಪಗಾಃ ।। ೪.

ನಾವು ಭೂಮಿಯ ಅಳತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಂತಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸೋಣ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವರು ಕೂಡ ಅದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಗೂ ಹೋದರು. ಇಂದಿಗೂ ಅವರು ಹಿಂದಿರುಗಿಲ್ಲ, ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ.

ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ವೈ ಭ್ರಾತಾ ಭ್ರಾತುರನ್ವೇಷಣೇ ರತಃ। ಪ್ರಯಾತೋ ನಶ್ಯತಿ ತಥಾ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಜಾನತಾ ।। ೪.

ಆ ಸಮಯದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೋದ ಸಹೋದರನು ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಾರದು.