ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಕರ್ಮಣ್ಯಸ್ಮಿಸ್ತತಃ ಕ್ರೂರೇ ತಸ್ಯ ಬುದ್ಧಿರಜಾಯತ। ನಿರ್ಭತ್ಸ್ಯ ಚೈವ ಬಹುಶೋ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಪರಿಗೃಹ್ಯ ಚ। ಕೋಷ್ಠೇ ಸಮುದ್ರೇ ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯ ಗಙ್ಗಾಮ್ಭಸಿ ಸಮುತ್ಸೃಜತ್ ।। ೩೭.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಕ್ರೂರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅವನನ್ನು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ನಿಂದಿಸಿ, ಕೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯ ನೀರಿಗೆ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟನು.

ಉಹ್ಯಮಾನಃ ಸಮುದ್ರಸ್ತು ಸಪ್ತಾಹಂ ಸ್ರೋತಸಾ ತದಾ। ತಂ ಸಸ್ತ್ರೀಕೋ ಬಲಿರ್ನಾಮ ರಾಜಾ ಧರ್ಮಾರ್ಥತತ್ತ್ವವಿತ್। ಅಪಶ್ಯನ್ಮಜ್ಜಮಾನನ್ತು ಸ್ರೋತಸಾಭ್ಯಾಶಮಾಗತಮ್ ।। ೩೭.

ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಏಳು ದಿನಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಹೊಳಪಿನಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋದಾಗ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಬಲಿರಾಜನು, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಆ ಹರಿವಿನ ಹತ್ತಿರ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ತಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಬಲಿರ್ವೈರೋಚನಸ್ತದಾ। ಅನ್ತಃಪುರೇ ಜುಗೋಪೈನಂ ಭಕ್ಷ್ಯೈರ್ಭೋಜ್ಯೈಶ್ಚ ತರ್ಪಯನ್ ।। ೩೭.

ಆಗ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ವಿರೋಚನನ ಮಗ ಬಲಿರಾಜನು ಅವನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಇರಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ಆಹಾರದಿಂದ ಪೋಷಿಸಿದನು.

ಪ್ರೀತಃ ಸ ವೈ ವರೇಣಾಥ ಚ್ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ವೈ ಬಲಿಮ್। ಸ ಚ ತಸ್ಮಾದ್ವರಂ ವವ್ರೇ ಪುತ್ರಾರ್ಥಂ ದಾನವರ್ಷಭಃ ।। ೩೭.

ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವನು ಬಲಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಯ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು; ಬಲಿಯೂ ದಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಅವನಿಂದ ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಸನ್ತಾನಾರ್ಥಂ ಮಹಾಭಾಗ ಭಾರ್ಯಯಾ ಮಮ ಮಾನದ। ಪುತ್ರಾನ್ ಧರ್ಮಾರ್ಥಸಂಯುಕ್ತಾನುತ್ಪಾದಯಿತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೩೭.

ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಮಾನವನ್ನು ನೀಡುವವನೆ, ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ತೇನರ್ಷಿಸ್ತಥಾಸ್ತ್ವಿತ್ಯುಕ್ತವಾನ್ ಹಿ ತಮ್ । ಸುದೇಷ್ಣಾಂ ನಾಮ ಬಾರ್ಯಾಂ ವೈ ರಾಜಾಸ್ಮೈ ಪ್ರಾಹಿಣೋತ್ತದಾ ।। ೩೭.

ಆ ಋಷಿಯವರು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, 'ಹೌದು, ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಆಗ ರಾಜನು ತನ್ನ ಹೆಸರಾದ ಸುದೇಷ್ಣಾ ಎಂಬ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಆ ಋಷಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು.

ಅನ್ಧಂ ವೃದ್ಧಞ್ಚ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನ ಸಾ ದೇವೀ ಜಗಾಮ ಹ । ಸ್ವಾಞ್ಚ ಧಾತ್ರೇಯಕೀಂ ತಸ್ಮೈ ಭೂಷಯಿತ್ವಾ ವ್ಯಸರ್ಜಯತ್ ।। ೩೭.

ಆದರೆ ಆ ಮಹಾರಾಣಿ ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಕುರುಡು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧನೆಂದು ನೋಡಿ, ತಾನೇ ಹೋಗದೆ, ತನ್ನ ದಾಸಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು.

ಕಕ್ಷೀವಚಕ್ಷುಷೌ ತಸ್ಯಾಂ ಶೂದ್ರಯೋನ್ಯಾಮೃಷಿರ್ವಶೀ। ಜನಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಪುತ್ರಾವೇತೌ ಮಹೋಜಸೌ ।। ೩೭.

ಆ ಶೂದ್ರ ಜಾತಿಯ ದಾಸಿಯಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ಆ ಋಷಿಯವರು ಕಕ್ಷೀವತ್ ಮತ್ತು ಚಕ್ಷುಷ್ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪೆತ್ತಿದರು.

ಕಕ್ಷಿವಚಕ್ಷುಷೌ ತೌ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಜಾ ಬಲಿಸ್ತದಾ। ಪ್ರಾಧೀತೌ ವಿಧಿವತ್ಸಮ್ಯಗೀಶ್ವರೌ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನೌ ।। ೩೭.

ಆ ಕಕ್ಷೀವತ್ ಮತ್ತು ಚಕ್ಷುಷ್ ಇಬ್ಬರನ್ನು ರಾಜ ಬಲಿಯವರು ನೋಡಿ, ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ವಿಧಿಯಂತೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸಿದರು. ಅವರು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದರು.

ಸಿದ್ಧೌ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಧರ್ಮಾಣೌ ಬುದ್ಧೌ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮಾವಪಿ। ಮಮೈತಾವಿತಿ ಹೋವಾಚ ಬಲಿರ್ವೈರೋಚನಸ್ತ್ವೃಷಿಮ್ ।। ೩೭.

ಅವರು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟರಾಗಿದ್ದು, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮರಾದರು. ಆಗ ವೈರೋಚನನಾದ ಬಲಿಯವರು ಆ ಋಷಿಗೆ, 'ಇವರು ನನ್ನವರು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ನೇತ್ಯುವಾಚ ತತಸ್ತನ್ತು ಮಮೈತಾವಿತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್। ಉತ್ಪನ್ನೌ ಶೂದ್ರಯೋನೌ ತು ಭವಚ್ಛದ್ಮಾ ಸುರೋತ್ತಮೌ ।। ೩೭.

ಆ ಋಷಿಯವರು 'ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಬಲಿಯವರು ಮತ್ತೆ, 'ಇವರು ನನ್ನವರು' ಎಂದರು. ಶೂದ್ರ ಮಹಿಳೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದರೂ, ಈ ಇಬ್ಬರು ಉತ್ತಮರು ನಿನಗೆ ವಂಚನೆಯಿಂದ ದೊರೆತವರು.

ಅನಧಂ ಬೃದ್ಧಂ ಚ ಮಾಂ ಮತ್ವಾ ಸುದೇಷ್ಣಾ ಮಹಿಷೀ ತವ। ಪ್ರಾಹಿಣೋದವಮಾನಾಯ ಶೂದ್ರಾಂ ಧಾತ್ರೇಯಕೀಂ ಮಮ ।। ೩೭.

ನಾನು ಕುರುಡನು, ವೃದ್ಧನು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಸುದೇಷ್ಣಾ ಅವಮಾನದಿಂದ ತನ್ನ ಶೂದ್ರ ದಾಸಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದಳು.

ತತಃ ಪ್ರಸಾದಯಾಮಾಸ ಪುನಸ್ತಮೃಷಿಸತ್ತಮಮ್। ಬಲಿರ್ಭಾರ್ಯಾಂ ಸುದೇಷ್ಣಾಂ ಚ ಭರ್ತ್ಸಯಾಮಾಸ ವೈ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೭.

ಆಮೇಲೆ ಬಲಿಯವರು ಆ ಮಹಾನ್ ಋಷಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ರಾಜನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಸುದೇಷ್ಣೆಯನ್ನು ಗದರಿಸಿದರು.

ಪುನಶ್ಚೈನಾಮಲಂಕೃತ್ಯ ಋಷಯೇ ಪ್ರತ್ಯಪಾದಯತ್। ತಾಂ ಸ ದೀರ್ಘತಮಾ ದೇವೀಮಬ್ರವೀದ್ಯದಿ ಮಾಂ ಶುಭೇ ।। ೩೭.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ರಾಣಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ಋಷಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ಆಗ ದೀರ್ಘತಮಸ ಎಂಬ ಋಷಿಯವರು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ಶುಭಳೇ, ನೀನು—'

ದಧ್ನಾ ಲವಣಮಿಶ್ರೇಣ ಸ್ವಬ್ಯ(ವ್ಯ)ಕ್ತಂ ನಗ್ನಕಂ ತಥಾ। ಲಿಹಿಷ್ಯಸ್ಯಜುಗುಪ್ಸನ್ತೀ ಹ್ಯಾಪಾದತಲಮಸ್ತಕಮ್ ।। ೩೭.

'—ಈ ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಉಪ್ಪಿನ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನೂ, ಈ ನಗ್ನ ವಸ್ತುವನ್ನೂ, ಪಾದದಿಂದ ತಲೆಯವರೆಗೆ ಅಸಹ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ನಕ್ಕು ನುಂಗಿದರೆ—'

ತತಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸೇ ದೇವಿ ಪುತ್ರಾಂಶ್ಚ ಮನಸೇಪ್ಸಿತಾನ್। ತಸ್ಯ ಸಾ ತದ್ವಚೋ ದೇವೀ ಸರ್ವಂ ಕೃತವತೀ ತಥಾ ।। ೩೭.

'—ಅಂದಾಗ, ದೇವಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ.' ಆ ರಾಣಿ ಋಷಿಯವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು.

ಅಪಾನಞ್ಚ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಜುಗುಪ್ಸನ್ತೀ ನ್ಯವರ್ಜಯತ್। ತಾಮುವಾಚ ತತಃ ಸರ್ಷಿರ್ಯತ್ತೇ ಪರಿಹೃತಂ ಶುಭೇ। ವಿನಾಪಾನಂ ಕುಮಾರಂ ತ್ವಂ ಜನಯಿಷ್ಯಸಿ ಪೂರ್ವಜಮ್ ।। ೩೭.

ಆದರೆ ಮಲವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ, ಅದನ್ನು ತೊರೆದುಬಿಟ್ಟಳು. ಆಗ ಆ ಋಷಿಯವರು, 'ಓ ಶುಭಳೇ, ನೀನು ಅದನ್ನು ತೊರೆದಿದ್ದರಿಂದ, ನಿನಗೆ ಮೊದಲ ಮಗನಿಗೆ ಮಲವಿರುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತತಸ್ತಂ ದೀರ್ಘತಮಸಂ ಸಾ ದೇವೀ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ। ನಾರ್ಹಸಿ ತ್ವಂ ಮಹಾಭಾಗ ಪುತ್ರಂ ದಾತುಂ ಮಮೇದೃಶಮ್ ।। ೩೭.

ಆಮೇಲೆ ಆ ರಾಣಿ ದೀರ್ಘತಮಸರಿಗೆ, 'ಓ ಧನ್ಯನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಇಂತಹ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತವಾಪರಾಧೋ ದೇವ್ಯೇಷ ನಾನ್ಯಥಾ ಭವಿತಾನು ವೈ । ದೇವೀ ದಾನೀಞ್ಚ ತೇ ಪುತ್ರಮಹಂ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಸುವ್ರತೇ ।। ೩೭.

'ಇದು ನಿನ್ನ ತಪ್ಪು, ದೇವಿಯೇ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ಈಗ ನಿನಗೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತಸ್ಯಾಪಾನಂ ವಿನಾ ಚೈವ ಯೋಗ್ಯಾಭಾವೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ತಾಂ ಸ ದೀರ್ಘತಮಾಶ್ಚೈವ ಕುಕ್ಷೌ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವೇದಮಬ್ರವವೀತ್ ।। ೩೭.

'ಅವನಿಗೆ ಮಲವಿಲ್ಲದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಯೋಗ್ಯನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.' ಎಂದು ದೀರ್ಘತಮಸನು ಆಕೆಯ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರಾಶಿತಂ ದಧಿ ಯತ್ತೇಽದ್ಯ ಮಮಾಙ್ಗಾದ್ವೈ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ । ತೇನ ತೇ ಪೂರಿತೋ ಗರ್ಭಃ ಪೌರ್ಣಮಾಸ್ಯಾಮಿವೋದಧಿಃ ।। ೩೭.

'ನೀನು ಇಂದು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ತಿಂದ ಮೊಸರು, ಓ ಸುಂದರಸ್ಮಿತಳೇ, ಅದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಗರ್ಭ ತುಂಬಿದೆ, ಹಬ್ಬದ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ತುಂಬಿರುವಂತೆ.'

ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಕುಮಾರಾಸ್ತೇ ಪಞ್ಚ ದೇವಸುತೋಪಮಾಃ। ತೇಜಸ್ವಿನಃ ಪರಾಕ್ರಾನ್ತಾ ಯಜ್ವಾನೋ ಧಾರ್ಮಿಕಾಸ್ತಥಾ ।। ೩೭.

'ನಿನಗೆ ಐದು ಮಕ್ಕಳಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ದೇವಪುತ್ರರಂತೆ, ತೇಜಸ್ವಿಗಳು, ಶೂರರು, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು.'

ತತೋಙ್ಗಸ್ತು ಸುದೇಷ್ಣಾಯಾ ಜ್ಯೇಷ್ಠಪುತ್ರೋ ವ್ಯಜಾಯತ। ವಙ್ಗಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಕಲಿಙ್ಗಸ್ತು ಪುಣ್ಡ್ರೋ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೩೭.

ಆಮೇಲೆ ಸುದೇಷ್ಣೆಗೆ ಹಿರಿಯ ಮಗನಾಗಿ ಅಂಗನು ಜನಿಸಿದರು; ಅವನಿಂದ ವಂಗನು, ನಂತರ ಕಲಿಂಗನು, ಪುಂಡ್ರನು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಜನಿಸಿದರು.

ವಂಶಭಾಜಸ್ತು ಪಞ್ಚೈತೇ ಬಲೇಃ ಕ್ಷೇತ್ರೇಽಭವಂಸ್ತದಾ। ಇತ್ಯೇತೇ ದೀರ್ಘತಮಸಾ ಬಲೇರ್ದತ್ತಾಃ ಸುತಾಃ ಪುರಾ ।। ೩೭.

ಅಂದು ಬಲಿಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಈ ಐದು ಮಂದಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಈ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಲಿ ಹಿಂದೆ ದೀರ್ಘತಮಸರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ಪ್ರಜಾಸ್ತ್ವಪಹತಾಸ್ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಾರಣಂ ಪ್ರತಿ। ಅಪತ್ಯಾ ಮಾತ್ಯದಾರೇಷು ಸ್ವೇಷು ಮಾ ಭೂನ್ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೩೭.

ಆದರೆ ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು; ಮಹಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಬಾರದೆಂದು ಹೀಗೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ತತೋ ಮನುಷ್ಯಯೋನ್ಯಾಂ ವೈ ಜನಯಾಮಾಸ ಸ ಪ್ರಜಾಃ। ಸುರಭಿರ್ದೀರ್ಘತಮಸಮಥ ಪ್ರೀತೋ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್ ।। ೩೭.

ನಂತರ ಅವನು ಮಾನವರ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಸಂತಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಸುರಭಿ, ದೀರ್ಘತಮಸರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು.

ವಿಚಾರ್ಯ ಯಸ್ಮಾದ್ಗೋಧರ್ಮ್ಮಂ ತ್ವಮೇವಂ ಕೃತವಾನಸಿ । ತೇನ ನ್ಯಾಯೇನ ಮುಮುಚೇ ಹ್ಯಹಂ ಪ್ರೀತೋಸ್ಮಿ ತೇನ ತೇ ।। ೩೭.

ನೀನು ಹಸುವಿನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ಅನುಸರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟೆನು; ಅದೇ ನ್ಯಾಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ತವ ತಮೋ ದೀರ್ಘಂ ನಿಸ್ತುದಾಮ್ಯದ್ಯ ಪಶ್ಯ ವೈ। ಬಾರ್ಹಸ್ಪತ್ಯಞ್ಚ ಯತ್ತೇಽನ್ಯತ್ಪಾಪಂ ಸನ್ತಿಷ್ಠತೇ ತನೌ ।। ೩೭.

ಆದುದರಿಂದ ಇಂದು ನಿನ್ನ ದೀರ್ಘವಾದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನೋಡು. ಬಾರ್ಹಸ್ಪತ್ಯನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಪಾಪವೂ ಇಲ್ಲವಾಗಲಿ.

ಜರಾಮೃತ್ಯುಭಯಞ್ಚೈವ ಆಘ್ರಾಯ ಪ್ರಣುದಾಮಿ ತೇ। ಹ್ಯಾಘ್ರಾತಮಾತ್ರಃ ಸೋಽಪಶ್ಯತ ಸದ್ಯಸ್ತಮಸಿ ನಾಶಿತೇ ।। ೩೭.

ನಿನ್ನಿಂದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಹಾಗೂ ಮರಣದ ಭಯವನ್ನು ನಾನು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಆ ಅಂಧಕಾರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.