ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಶಿವೇಸ್ತು ಶಿವಯಃ ಪುತ್ರಾಶ್ಚತ್ವಾರೋ ಲೋಕಸಮ್ಮತಾಃ। ವೃಷದರ್ಭಃ ಸುವೀರಸ್ತು ಕೇಕಯೋ ಮದ್ರಕಸ್ತಥಾ ।। ೩೭.

ಶಿವಿಗೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು: ವೃಷದರ್ಭ, ಸುವೀರ, ಕೇಕಯ ಮತ್ತು ಮದ್ರಕ.

ತೇಷಾಞ್ಜನಪದಾಃ ಸ್ಫೀತಾಃ ಕೇಕಯಾ ಮಾದ್ರಕಾಸ್ತಥಾ। ವೃಷದರ್ಭಾಃ ಸೂಚಿದರ್ಭಾಸ್ತಿತಿಕ್ಷೋಃ ಶ್ರೃಣುತ ಪ್ರಜಾಃ ।। ೩೭.

ಅವರ ಜನಪದಗಳು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು: ಕೇಕಯರು, ಮದ್ರಕರು, ವೃಷದರ್ಭರು ಮತ್ತು ಸೂಚಿದರ್ಭರು. ಈಗ ತಿತಿಕ್ಷುವಿನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಕುರಿತು ಕೇಳಿರಿ.

ತೈತಿಕ್ಷುರಭವದ್ರಾಜಾ ಪೂರ್ವಸ್ಯಾನ್ದಿಶಿ ವಿಶ್ರುತಃ। ಉಶದ್ರಥೋ ಮಹಾಬಾಹುಸ್ತಸ್ಯ ಹೇಮಃ ಸುತೋಽಭವತ್ ।। ೩೭.

ತೈತಿಕ್ಷು ಎಂಬ ರಾಜನು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಉಶದ್ರಥ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಹೇಮಸ್ಯ ಸುತಪಾ ಜಜ್ಞೇ ಸುತಃ ಸುತಯಶಾ ಬಲೀ । ಜಾತೋ ಮನುಷ್ಯಯೋನ್ಯಾಂ ವೈ ಕ್ಷೀಣೇ ವಂಶೇ ಪ್ರಜೇಪ್ಸಯಾ ।। ೩೭.

ಹೇಮನಿಗೆ ಸುತಪಾ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಸುತಪಾನಿಗೆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸುತಯಶಾ ಎಂಬ ಮಗನು ಜನಿಸಿದನು. ವಂಶ ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ, ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಮಾನವರೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಮಹಾಯೋಗೀ ಸ ತು ಬಲಿರ್ಬದ್ಧೋ ಯಃ ಸ ಮಹಾಮನಾಃ। ಪುತ್ರಾನುತ್ಪಾದಯಾಮಾಸ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯಕರಾನ್ ಭುವಿ ।। ೩೭.

ಆ ಮಹಾಯೋಗಿಯಾದ ಬಲಿ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾದರೂ, ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದನು.

ಅಙ್ಗಂ ಸ ಜನಯಾಮಾಸ ವಙ್ಗಂ ಸುಹ್ಲಂ ತಥೈವ ಚ। ಪುಣ್ಡ್ರಂ ಕಲಿಙ್ಗಞ್ಚ ತಥಾ ಬಾಲೇಯಂ ಕ್ಷತ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೩೭.

ಅವನು ಅಂಗ, ವಂಗ, ಸುಹ್ಲ, ಪುಂಡ್ರ, ಕಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಬಾಲೆಯ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದನು. ಇವರನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶಗಳೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಬಾಲೇಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚೈವ ತಸ್ಯ ವಂಶಕರಾಃ ಪ್ರಭೋಃ। ಬಲೇಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ದತ್ತಾ ವರಾಃ ಪ್ರೀತೇನ ಧೀಮತೇ ।। ೩೭.

ಬಾಲೆಯರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನ ವಂಶದವರು, ಪ್ರಭುವೇ. ಬಲಿಗೆ, ಧೀಮಂತನಾದ ಅವನಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಮಹಾಯೋಗಿತ್ವಮಾಯುಶ್ಚ ಕಲ್ಪಾಯುಃಪರಿಮಾಣಕಮ್। ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಚಾಪ್ಯಜೇಯತ್ವಂ ಧರ್ಮೇ ಚೈವ ಪ್ರಭಾವನಾ ।। ೩೭.

ಅವನಿಗೆ ಮಹಾಯೋಗಶಕ್ತಿ, ಕಲ್ಪದಷ್ಟು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವವೂ ದೊರೆತವು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದರ್ಶನಞ್ಚೈವ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯಂ ಪ್ರಸವೇ ತಥಾ। ಬಲೇ ಚಾಪ್ರತಿ ಮತ್ವಂ ವೈ ಧರ್ಮತತ್ತ್ವಾರ್ಥದರ್ಶನಮ್ ।। ೩೭.

ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ, ಸಂತಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನತೆ, ಅಪಾರ ಬಲ ಮತ್ತು ಧರ್ಮತತ್ತ್ವಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ದೊರಕಿತು.

ಚತುರೋ ನಿಯತಾನ್ ವರ್ಣಾನ್ ತ್ವಂ ವೈ ಸ್ಥಾಪಯಿತೇತಿ ಚ। ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ವಿಭುನಾ ರಾಜಾ ಬಲಿಃ ಶಾನ್ತಿಮ್ಪರಾಂ ಯಯೌ ।। ೩೭.

ನೀನು ನಾಲ್ಕು ನಿಶ್ಚಿತ ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು. ರಾಜನಾದ ಬಲಿ ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಪರಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.

ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ವಿದ್ವಾನ್ ಸ್ವಂ ವೈ ಸ್ಥಾನಮುಪಾಗತಃ। ತೇಷಾಂ ಜನಪದಾಃ ಸ್ಫೀತಾ ವಙ್ಗಾಙ್ಗಸುಹ್ಲಕಾಸ್ತಥಾ ।। ೩೭.

ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ಆ ಜ್ಞಾನಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅವರ ರಾಜ್ಯಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ವಂಗ, ಅಂಗ ಮತ್ತು ಸುಹಿಲ ದೇಶಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.

ಪುಣ್ಡ್ರಾಃ ಕಲಿಙ್ಗಾಶ್ಚ ತಥಾ ತೇಷಾಂ ವಂಶಂ ನಿಬೇಧತ। ತಸ್ಯ ತೇ ತನಯಾಃ ಸರ್ವೇ ಕ್ಷೇತ್ರಜಾ ಮುನಿಸಮ್ಭವಾಃ। ಸಮ್ಭೂತಾ ದೀರ್ಘತಮಸಃ ಸುದೇಣ್ಣಾಯಾಂ ಮಹೌಜಸಃ ।। ೩೭.

ಪುಂಡ್ರರು ಮತ್ತು ಕಲಿಂಗರೂ ಕೂಡ ಅವರ ವಂಶದವರು. ಈಗ ಆ ವಂಶದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ: ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರು ಕ್ಷೇತ್ರಜರು, ಋಷಿಗಳ ವಂಶದವರು; ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ದೀರ್ಘತಮಸನು ಸುದೇನ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಜನಿಸಿದನು.

ಋಷಯ ಊಚುಃ। ಕಥಂ ಬಲೇಃ ಸುತಾಃ ಪಞ್ಚ ಜನಿತಾಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜಾಃ ಪ್ರಭೋ। ಋಷಿಣಾ ದೀರ್ಘತಮಸಾ ಏತನ್ನೋ ಬ್ರೂಹಿ ಪೃಚ್ಛತಾಮ್ ।। ೩೭.

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಪ್ರಭು, ಬಲಿಗೆ ಐದು ಕ್ಷೇತ್ರಜ ಪುತ್ರರು ಹೇಗೆ ದೀರ್ಘತಮಸ ಋಷಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರು? ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸಿ.

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಅಶಿಜೋ ನಾಮ ವಿಖ್ಯಾತ ಆಸೀದ್ಧೀಮಾನೃಷಿಃ ಪುರಾ। ಭಾರ್ಯಾ ವೈ ಮಮತಾ ನಾಮ ಬಭೂವಾಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೩೭.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪುರಾತನದಲ್ಲಿ ಅಶಿಜ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಋಷಿಯೊಬ್ಬನಿದ್ದನು. ಅವನ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರು ಮಹಾತ್ಮೆಯಾದ ಮಮತಾ.

ಅಶಿಜಸ್ಯ ಕನೀಯಾಂಸ್ತು ಪುರೋಧಾ ಯೋ ದಿವೌಕಸಾಮ್। ಬೃಹಸ್ಪತಿರ್ಬೃಹತ್ತೇಜಾ ಮಮತಾಂ ಸೋಽಭ್ಯಪದ್ಯತ ।। ೩೭.

ಅಶಿಜನ ಕಿರಿಯವನು ದೇವತೆಗಳ ಪುರೋಹಿತನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನವನು. ಅವನು ಮಮತೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿರವಾದನು.

ಉವಾಚ ಮಮತಾ ತನ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಮನಿಚ್ಛತೀ। ಅನ್ತರ್ವತ್ನ್ಯಸ್ಮಿ ತೇ ಭ್ರಾತುರ್ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ಯಾಷ್ಟಮಿತಾ ಇತಿ ।। ೩೭.

ಮಮತಾ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: ನಾನು ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಮಗುವಿಗೆ ಎಂಟು ತಿಂಗಳು ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಅಯಂ ಹಿ ಮೇ ಮಹಾಗರ್ಭೋ ರೋಚತೇಽತಿ ಬೃಹಸ್ಪತೇ। ಅಶಿಜಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚಾಭ್ಯಸ್ಯ ಷಡಙ್ಗಂ ವೇದಮುದ್ಗಿರನ್ ।। ೩೭.

ಈ ಮಹಾ ಗರ್ಭ ನನಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ, ಬೃಹಸ್ಪತೇ. ಅಶಿಜನು ಷಡಂಗ ವೇದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನು.

ಅಮೋಘರೇತಾಸ್ತ್ವಞ್ಚಾಪಿ ನ ಮಾಂ ಭಜಿತುಮರ್ಹಸಿ। ಅಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಗತೇ ಕಾಲೇ ಯಥಾ ವಾ ಮನ್ಯಸೇ ಪ್ರಭೋ ।। ೩೭.

ನಿನ್ನ ಬೀಜ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು, ಆದರೂ ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಸೇರಬಾರದು. ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆಯಬಹುದು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತಯಾ ಸಮ್ಯಗ್ ಬೃಹತ್ತೇಜಾ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ। ಕಾಮಾತ್ಮಾನಂ ಮಹಾತ್ಮಾ ಚ ನಾತ್ಮಾನಂ ಸೋಽಭ್ಯಧಾರಯತ್ ।। ೩೭.

ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿದರೂ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಸಮ್ಬಭೂವೈವ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ। ಉತ್ಸೃಜನ್ತಂ ತದಾ ರೇತೋ ಗರ್ಭಸ್ಥಃ ಸೋಽಭ್ಯಭಾಷತ ।। ೩೭.

ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಅವಳೊಡನೆ ಸೇರಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೀಜವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಗು ಮಾತಾಡಿತು.

ನೋ ಸ್ನಾತಕೋ ನ್ಯಸೇದ್ಧ್ಯಸ್ಮಿನ್ ದ್ವಯೋರ್ನೇಹಾಸ್ತಿ ಸಮ್ಭವಃ। ಅಮೋಘರೇತಾಸ್ತ್ವಞ್ಚಾಪಿ ಪೂರ್ವಞ್ಚಾಹಮಿಹಾಗತಃ ।। ೩೭.

ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಇರಿಸಬಾರದು; ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಜನನ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಬೀಜ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದು, ಆದರೆ ನಾನು ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಶಶಾಪ ತಂ ತದಾ ಕ್ರುದ್ಧ ಏವಮುಕ್ತೋ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ। ಆಶಿಜನ್ತಂ ಸುತಂ ಭ್ರಾತುರ್ಗರ್ಭಸ್ಥಂ ಭಗವಾನೃಷಿಃ ।। ೩೭.

ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿದಾಗ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಮಗುವಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದನು.

ಯಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮೀದೃಶೇ ಕಾಲೇ ಸರ್ವಭೂತೇಪ್ಸಿತೇ ಸತಿ। ಮಾಮೇವಮುಕ್ತವಾನ್ ಮೋಹಾತ್ತಮೋ ದೀರ್ಘಂ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಸಿ ।। ೩೭.

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಜನನವನ್ನು ಬಯಸುವ ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮೋಹದಿಂದ ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ದೀರ್ಘವಾದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ದೀರ್ಘತಮಾ ನಾಮ ಶಾಪಾದೃಷಿರಜಾಯತ। ಅಥಾಶಿಜೋ ಬೃಹತ್ಕೀರ್ತ್ತಿರ್ಬೃಹಸ್ಪತಿರಿವೌಜಸಾ ।। ೩೭.

ಆ ಶಾಪದಿಂದ ಆ ಋಷಿಯು ದೀರ್ಘತಮಸ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅಶಿಜನು ಅಪಾರ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಂತೆ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ಊರ್ದ್ಧ್ವರೇತಾಸ್ತತಶ್ಚಾಪಿ ನ್ಯವಸದ್ಭ್ರಾತುರಾಶ್ರಮೇ। ಗೋಧರ್ಮಂ ಸೌರಭೇಯಾತ್ತು ವೃಷಭಾಚ್ಛ್ರುತವಾನ್ ಪ್ರಭೋ ।। ೩೭.

ಅವನು ತನ್ನ ಬೀಜವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದು, ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟನು. ಅವನು ಎತ್ತುಗಳಿಂದ ಗೋ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಲಿತನು.

ತಸ್ಯ ಭ್ರಾತಾ ಪಿತೃವ್ಯಸ್ತು ಚಕಾರ ಭವನಂ ತದಾ। ತಸ್ಮಿನ್ ಹಿ ತತ್ರ ವಸತಿ ಯದೃಚ್ಛಾಭ್ಯಾಗತೋ ವೃಷಃ ।। ೩೭.

ಅವನ ಅಣ್ಣನಾದ ಪಿತೃವ್ಯನು ಅವನಿಗೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದನು. ಅವನು ಅಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಬ್ಬ ಎತ್ತು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂತು.

ದರ್ಶಾರ್ಥಮಾಹೃತಾನ್ ದರ್ಭಾಂಶ್ಚಚಾರ ಸುರಭೀವೃತಃ। ಜಗ್ರಾಹ ತಂ ದೀರ್ಘತಮಾ ವಿಸ್ಫುರನ್ತಞ್ಚ ಶ್ರೃಙ್ಗಯೋಃ ।। ೩೭.

ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ದರ್ಭಾ ಹುಲ್ಲನ್ನು ತರಲು ಅವನು ಸುರಭಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ದೀರ್ಘತಮಸನು ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ಆಡುವ ಆ ಎತ್ತನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

ಸ ತೇನ ನಿಗೃಹೀತಸ್ತು ನ ಚಚಾಲ ಪದಾತ್ಪದಮ್। ತತೋಽಬ್ರವೀದ್ವೃಷಸ್ತಂ ವೈ ಮುಞ್ಚ ಮಾಂ ಬಲಿನಾಂ ವರ ।। ೩೭.

ಆ ಗೋದನವನ್ನು ಹಿಡಿದರೂ, ಅವನು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಕೂಡ ಇಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಆ ಎಮ್ಮೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿತು: 'ಬಲವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು.'

ನ ಮಯಾಸಾದಿತಸ್ತಾತ ಬಲವಂಸ್ತ್ವದ್ವಿಧಃ ಕ್ವಚಿತ್। ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಂ ವಹತಾ ದೇವಂ ಯತೋ ಜಾತೋಽಸ್ಮಿ ಭೂತಲೇ ।। ೩೭.

ತಂದೆ, ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಇಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ತ್ರ್ಯಂಬಕ ದೇವರನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನಂತವನು ಯಾರನ್ನೂ ಎದುರಿಸಿಲ್ಲ.