ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಸ ವಾಮನೋ ದಿವಂ ಖಂ ಚ ಪೃಥಿವೀಂ ಚ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ। ತ್ರಿಭಿಃ ಕ್ರಮೈರ್ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಜಗದಾಕ್ರಾಮತ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೬.

ಆ ವಾಮನನು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡನು; ಭಗವಂತನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿರುಗಿದನು.

ಅತ್ಯರಿಚ್ಯತ ಭೂತಾತ್ಮಾ ಭಾಸ್ಕರಂ ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾ। ಪ್ರಕಾಶಯನ್ ದಿಶಃ ಸರ್ವ್ವಾಃ ಪ್ರದಿಶಶ್ಚ ಮಹಾಯಶಾಃ ।। ೩೬.

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನೂ ಮೀರಿದನು; ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾಡಿದನು.

ಶುಶುಭೇ ಸ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಸರ್ವ್ವಲೋಕಾನ್ ಪ್ರಕಾಶಯನ್। ಆಸುರೀಂ ಶ್ರಿಯಮಾಹೃತ್ಯ ತ್ರೀಂಲ್ಲೋಕಾಂಶ್ಚ ಜನಾರ್ದನಃ। ಸಪುತ್ರಪೌತ್ರಾನಸುರಾನ್ ಪಾತಾಲತಲಮಾನಯತ್ ।। ೩೬.

ಆ ಮಹಾಬಾಹುವು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಜನಾರ್ದನನು ದಾನವರ ಧನವನ್ನೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದು, ಅವರ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಪೌತ್ರರೊಡನೆ ದಾನವರನ್ನು ಪಾತಾಳದ ತಳಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.

ನಮುಚಿಃ ಶಮ್ಬರಶ್ಚೈವ ಪ್ರಹ್ಲಾದಶ್ಚೈವ ವಿಷ್ಣುನಾ। ಕ್ರೂರಾ ಹತಾ ವಿನಿರ್ದ್ಧೂತಾ ದಿಶಃ ಸಂಪ್ರತಿಪೇದಿರೇ ।। ೩೬.

ನಮುಚಿ, ಶಂಬರ ಮತ್ತು ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ವಿಷ್ಣುವು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಆ ಕ್ರೂರರು ನಾಶಗೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಚದುರಿದರು.

ಮಹಾಭೂತಾನಿ ಭೂತಾತ್ಮಾ ಸವಿಶೇಷಾಣಿ ಮಾಧವಃ। ಕಾಲಞ್ಚ ಸಕಲಂ ವಿಪ್ರಾಂಸ್ತತ್ರಾದ್ಭುತಮದರ್ಶಯತ್ ।। ೩೬.

ಮಾಧವನು, ಭೂತಾತ್ಮನು, ಮಹಾಭೂತಗಳನ್ನೂ ವಿಶೇಷ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಕಾಲದ ಸಮಸ್ತರೂಪವನ್ನೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯ ಗಾತ್ರೇ ಜಗತ್ಸರ್ವಮಾತ್ಮಾನಮನುಪಶ್ಯತಿ । ನ ಕಿಞ್ಚಿದಸ್ತಿ ಲೋಕೇಷು ಯದವ್ಯಾಪ್ತಂ ಮಹಾತ್ಮನಾ ।। ೩೬.

ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಮಹಾತ್ಮನು ವ್ಯಾಪಿಸದ ಯಾವುದೂ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.

ತದ್ವೈ ರೂಪಮುಪೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ದೇವದಾನವಮಾನವಾಃ। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮ್ಮುಮುಹುಃ ಸರ್ವೇ ವಿಷ್ಣುತೇಜೋವಿಮೋಹಿತಾಃ ।। ೩೬.

ಉಪೇಂದ್ರನ ಆ ರೂಪವನ್ನು ದೇವರುಗಳು, ದಾನವರು, ಮಾನವರು ನೋಡಿದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಮರುಳುಗೊಂಡರು.

ಬಲಿಃ ಸಿಲೋ ಮಹಾಪಾಶೈಃ ಸಬನ್ಧುಃ ಸಸುಹೃದ್ಗಣಃ। ವಿರೋಚನ ಕುಲಂ ಸರ್ವಂ ಪಾತಾಲೇ ಸನ್ನಿವೇಶಿತಮ್ ।। ೩೬.

ಬಲಿ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಬಂಧನಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ, ವಿರೋಚನನ ವಂಶದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ತತಃ ಸರ್ವಾಮರೈಶ್ವರ್ಯಂ ದತ್ತ್ವೇನ್ದ್ರಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ। ಮಾನುಷೇಷು ಮಹಾಬಾಹುಃ ಪ್ರಾದುರಾಸೀಜ್ಜನಾರ್ದನಃ ।। ೩೬.

ಆಮೇಲೆ ಅಮರರ ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಜನಾರ್ದನನು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಏತಾಸ್ತಿಸ್ರಃ ಸ್ಮೃತಾಸ್ತಸ್ಯ ದಿವ್ಯಾಃ ಸಮ್ಭೂತಯಃ ಶುಭಾಃ। ಮಾನುಷ್ಯಾಃ ಸಪ್ತ ಯಾಸ್ತಸ್ಯ ಶಾಪಜಾಂಸ್ತಾನ್ನಿಬೋಧತ ।। ೩೬.

ಈ ಮೂರು ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಅವನ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಶುಭಕರ ರೂಪಗಳೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಶಾಪದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಏಳು ಮಾನವ ಜನ್ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳು.

ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ತು ದಶಮೇ ದತ್ತಾತ್ರೇಯೋ ಬಭೂವ ಹ। ನಷ್ಟೇ ಧರ್ಮೇ ಚತುರ್ಥಶ್ಚ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಃಸರಃ ।। ೩೬.

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಹತ್ತನೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ದತ್ತಾತ್ರೇಯನಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು; ಧರ್ಮವು ನಾಶವಾದಾಗ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅವತಾರವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಪಞ್ಚಮಃ ಪಞ್ಚದಶ್ಯಾಂ ತು ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಸಮ್ಬಭೂವ ಹ। ಮಾನ್ಧಾತುಶ್ಚಕ್ರವರ್ತ್ತಿತ್ವೇ ತಸ್ಥೌ ತಥ್ಯಪುರಃಸರಃ ।। ೩೬.

ಹದಿನೈದನೇ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ಐದನೆಯ ಅವತಾರವಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು; ಮಾಂಧಾತನು ತಥ್ಯನ ಜೊತೆจัก್ರವರ್ತಿಯಾಗಿ ಆಳಿದನು.

ಏಕೋ ನವಿಂಶೇ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಸರ್ವ್ವಕ್ಷತ್ರಾನ್ತಕೋಽಭವತ್। ಜಾಮದಗ್ನ್ಯಸ್ತಥಾ ಷಷ್ಠೋ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಪುರಃಸರಃ ।। ೩೬.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು; ಜಮದಗ್ನಿಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಆರನೆಯ ಅವತಾರವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಚತುರ್ವಿಂಶೇ ಯುಗೇ ರಾಮೋ ವಸಿಷ್ಠೇನ ಪುರೋಧಸಾ। ಸಪ್ತಮೋ ರಾವ ಣಸ್ಯಾರ್ಥೇ ಜಜ್ಞೇ ದಶರಥಾತ್ಮಜಃ ।। ೩೬.

ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಯುಗದಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠನು ಪೂಜಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ರಾಮನು, ದಶರಥನ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ರಾವಣನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಏಳನೇ ಅವತಾರವಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು.

ಅಷ್ಟಮೋ ದ್ವಾಪರೇ ವಿಷ್ಣುರಷ್ಟಾವಿಂಶೇ ಪರಾಶರಾತ್ । ವೇದವ್ಯಾಸಸ್ತತೋ ಜಜ್ಞೇ ಜಾತೂಕರ್ಣಪುರಃಸರಃ ।। ೩೬.

ಎಂಟನೇ ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ, ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಪರಾಶರನಿಂದ ವಿಷ್ಣುವು ಜನಿಸಿ, ನಂತರ ಜಾತೂಕರ್ಣನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ವೇದವ್ಯಾಸನು ಅವತರಿಸಿದರು.

ತಥೈವ ನವಮೋ ವಿಷ್ಣುರದಿತ್ಯಾಃ ಕಶ್ಯಪಾತ್ಮಜಃ। ದೇವಕ್ಯಾಂ ವಸುದೇವಾತ್ತು ಬ್ರಹ್ನಗಾರ್ಗ್ಯಪುರಃಸರಃ ।। ೩೬.

ಹಾಗೆಯೇ, ಒಂಬತ್ತನೇ ಅವತಾರವಾಗಿ, ಕಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಅದಿತಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ವಿಷ್ಣುವು, ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ವಸುದೇವರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಗಾರ್ಗನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು.

ಅಪ್ರಮೇಯೋ ನಿಯೋಜ್ಯಶ್ಚ ಯತ್ರ ಕಾಮಚರೋ ವಶೀ। ಕ್ರೀಜತೇ ಭಗವಾಁ ಲ್ಲೋಕೇ ಬಾಲಃ ಕ್ರೀಜನಕೈರಿವ ।। ೩೬.

ಅವನನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುವವನು; ಭಗವಂತನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾನೆ.

ನ ಪ್ರಮಾತುಂ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಶಕ್ಯೋಽಸೌ ಮಧುಸೂದನಃ। ಪರಂ ಪರಮಮೇತಸ್ಮಾದ್ವಿಶ್ವರೂಪಾನ್ನ ವಿದ್ಯತೇ ।। ೩೬.

ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಯಾರೂ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದುದು ಇಲ್ಲ, ಅವನ ವಿಶ್ವರೂಪಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಅಷ್ಟಾವಿಂಶ ತಿಮೇ ತದ್ವದ್ದ್ವಾಪರಸ್ಯಾಂಶಸಙ್ಕ್ಷಯೇ। ನಷ್ಟೇ ಧರ್ಮೇ ತದಾ ಜಜ್ಞೇ ವಿಷ್ಣುರ್ವೃಷ್ಣಿಕುಲೇ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೬.

ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ದ್ವಾಪರಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮ ನಾಶವಾದಾಗ, ವಿಷ್ಣುವು ವೃಷ್ಣಿಕುಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು.

ಕರ್ತ್ತುಂ ಧರ್ಮವ್ಯವಸ್ಥಾನಮಸುರಾಣಾಂ ಪ್ರಣಾಶನಮ್। ಮೋಹಯನ್ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಯೋಗಾತ್ಮಾ ಯೋಗಮಾಯಯಾ ।। ೩೬.

ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಸುರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯೋಗಾತ್ಮನಾಗಿ ಅವನು ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಮಾನುಷೀಂ ಯೋನಿಂ ಪ್ರಚ್ಛನ್ನಶ್ಚರತೇ ಮಹೀಮ್। ವಿಹಾರಾರ್ಥಂ ಮನುಷ್ಯೇಷು ಸಾನ್ದೀಪನಿಪುರಃಸರಮ್ ।। ೩೬.

ಅವನು ಮಾನವ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ಮಾನವರಲ್ಲಿ ವಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಸಾಂದೀಪನಿಯ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನು ಆಟವಾಡಿದನು.

ಯತ್ರ ಕಂಸಞ್ಚ ಶಾಲ್ವಞ್ಚ ದ್ವಿವಿದಞ್ಚ ಮಹಾಸುರಮ್। ಅರಿಷ್ಟಂ ವೃಷಭಞ್ಚೈವ ಪೂತನಾಂ ಕೇಶಿನಂ ಹಯಮ್ ।। ೩೬.

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಂಸ, ಶಾಲ್ವ, ಮಹಾಸುರನಾದ ದ್ವಿವಿದ, ಅರಿಷ್ಟ, ವೃಷಭ, ಪೂತನಾ, ಕೇಶಿನ ಎಂಬ ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ನಾಗಂ ಕುವಲಯಾಪೀಡಂ ಮಲ್ಲರಾಜಗೃಹಾಧಿಪಮ್। ದೈತ್ಯಾನ್ ಮಾನುಷದೇಹಸ್ಥಾನ್ ಸೂದಯಾಮಾಸ ವೀರ್ಯವಾನ್ ।। ೩೬.

ಅವನು ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಎಂಬ ನಾಗನನ್ನು, ಮಲ್ಲರಾಜನ ಮನೆತನದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಮಾನವ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೈತ್ಯರನ್ನು ತನ್ನ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಛಿನ್ನಂ ಬಾಹುಸಹಸ್ರಞ್ಚ ಬಾಣಸ್ಯಾದ್ಭುತಕರ್ಮಣಃ । ನರಕಶ್ಚ ಹತಃ ಸಙ್ಖಯೇ ಯವನಶ್ಚ ಮಹಾಬಲಃ ।। ೩೬.

ಅವನು ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನಾಡಿದ ಬಾಣನ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನರಕನು ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಯವನನನ್ನು ಕೂಡ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಹೃತಾನಿ ಚ ಮಹೀಪಾನಾಂ ಸರ್ವರತ್ನಾನಿ ತೇಜಸಾ। ದುರಾಚಾರಾ ಶ್ಚ ನಿಹತಾಃ ಪಾರ್ಥಿವಾ ಯೇ ರಸಾತಲೇ ।। ೩೬.

ಅವನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡನು; ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ ದುಷ್ಟ ರಾಜರನ್ನು ಅವನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಏತೇ ಲೋಕಹಿತಾರ್ಥಾಯ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಅಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಯುಗೇ ಕ್ಷೀಣೇ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಶ್ಲಿಷ್ಟೇ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೩೬.

ಈ ಮಹಾತ್ಮನ ಅವತಾರಗಳು ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಯುಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಸಂಧ್ಯೆ ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ.

ಕಲ್ಕಿರ್ವಿಷ್ಣುಯಶಾ ನಾಮ ಪಾರಾಶರ್ಯಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್। ದಶಮೋ ಭಾವ್ಯಸಮ್ಭೂತೋ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಪುರಃಸರಃ ।। ೩೬.

ಪರಾಶರ ವಂಶದ, ವಿಷ್ಣುಯಶಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಕಲ್ಕಿಯು ಹತ್ತನೇ ಅವತಾರವಾಗಿ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನ ಮುನ್ನಡೆದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅನುಕರ್ಷನ್ ಸರ್ವಸೇನಾಂ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥಸಙ್ಕುಲಾಮ್। ಪ್ರಗೃಹೀತಾಯುಧೌರ್ವಿಪ್ರೈರ್ವೃತಃ ಶತಸಹಸ್ರಶಃ ।। ೩೬.

ಅವನ ಸುತ್ತೆಲ್ಲ ಹಸ್ತಿಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ತುಂಬಿದ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ನಾತ್ಯರ್ಥಂ ಧಾರ್ಮಿಕಾ ಯೇ ಚ ಯೇ ಚ ಧರ್ಮದ್ವಿಷಃ ವ್ಕಚಿತ್। ಈದೀಚ್ಯಾನ್ಮಧ್ಯದೇಶಾಂಶ್ಚ ತಥಾ ವಿನ್ಧ್ಯಾಪರಾನ್ತಿಕಾನ್ ।। ೩೬.

ಅತಿ ಧಾರ್ಮಿಕರಲ್ಲದವರು, ಧರ್ಮದ ಶತ್ರುಗಳು, ಉತ್ತರದ ಭಾಗದಿಂದ, ಮಧ್ಯಭಾರತದಿಂದ, ವಿಂಧ್ಯ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಕೂಡಾ ಅವನ ಎದುರಾಳಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.