ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಉವಾಚೇದನ್ನ ಭೇತವ್ಯಂ ನ ಗನ್ತನ್ಯಂ ರಸಾತಲಮ್। ಅವಶ್ಯಮ್ಭಾವೀ ಹ್ಯರ್ಥೋಽಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವೋ ಮಯಿ ಜಾಗ್ರತಿ ।। ೩೬.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ, ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಈ ಫಲಿತಾಂಶ ತಪ್ಪದೇ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಅದು ನನ್ನಿದ್ದಾಗಲೇ ನಿಮಗೆ ಬಂದಿದೆ.'

ನ ಶಕ್ಯಮನ್ಯಥಾ ಕರ್ತುಂ ದೃಷ್ಟಂ ಹಿ ಬಲವತ್ತರಮ್ । ಸಂಜ್ಞಾ ಪ್ರನಷ್ಟಾ ಯಾ ವೋಽದ್ಯ ಕಾಮಂ ತಾಂ ಪ್ರತಿಲಪ್ಸ್ಯಥ ।। ೩೬.

ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಕಂಡದ್ದು ಹೆಚ್ಚು ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಇಂದು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಗುರುತನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.

ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪರ್ಯ್ಯಾಯಕಾಲೋ ವ ಇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಽಭ್ಯಭಾಷತ। ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ಭುಕ್ತಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೂರ್ಜ್ಜಿತಮ್ ।। ೩೬.

ನಿಯೋಜಿತ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು. ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀರಿ.

ಯುಗಾಖ್ಯೋ ದಶ ಸಂಪೂರ್ಣೋ ದೇವಾನಾಕ್ರಮ್ಯ ಮೂರ್ದ್ಧನಿ। ತಾವನ್ತಮೇವ ಕಾಲಂ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರಾಜ್ಯಮಭಾಷತ ।। ೩೬.

ಹತ್ತು ಯುಗಗಳ ಪೂರ್ಣಾವಧಿಯವರೆಗೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿದಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಸಾವರ್ಣಿಕೇ ಪುನಸ್ತುಭ್ಯಂ ರಾಜ್ಯಂ ಕಿಲ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಲೋಕಾನಾಮೀಶ್ವರೋ ಭಾವೀ ಪೌತ್ರಸ್ತವ ಪುನರ್ಬಲಿಃ ।। ೩೬.

ಸಾವರ್ಣಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಲಿ ಮತ್ತೆ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ಕಿಲಮಹಂ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಪೌತ್ರಸ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸ್ವಯಮ್। ತಥಾಹೃತೇಷು ಲೋಕೇಷು ತಪೋಽಸ್ಯ ನ ಕಿಲಾಭವತ್ ।। ೩೬.

ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನಗೆ ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅವನ ತಪಸ್ಸು ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರವೃತ್ತಯಶ್ಚಾಸ್ಯ ನ ಕಾಮಾನಭಿಸನ್ಧಿತಾಃ। ತಸ್ಮಾದಜೇನ ಪ್ರೀತೇನ ದತ್ತಂ ಸಾವರ್ಣಿಕೇಽನ್ತರೇ ।। ೩೬.

ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಅಜನು ಅವನಿಗೆ ಸಾವರ್ಣಿ ಯುಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ದೇವರಾಜ್ಯಂ ಬಲೇರ್ಭಾವ್ಯಮಿತಿ ಮಾಮೀಶ್ವರೋಽಬ್ರವೀತ್। ತಸ್ಮಾದದೃಶ್ಯೋ ಭೂತಾನಾಂ ಕಾಲಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ಸ ತಿಷ್ಠತಿ ।। ೩೬.

ಬಲಿ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಈಶ್ವರನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ, ಸಮಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

ಪ್ರೀತೇನ ಚಾಮರತ್ವಂ ವೈ ದತ್ತಂ ತುಬ್ಯಂ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ। ತಸ್ಮಾನ್ನಿರುತ್ಸು ಕಸ್ತ್ವಂ ವೈ ಪರ್ಯ್ಯಾಯಂ ಸಹ ಮಾಕುಲಃ ।। ೩೬.

ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಸ್ವಯಂಭುವಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ಅಮರತ್ವವೂ ದೊರೆತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಈ ಪರ್ಯಾಯವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅನುಭವಿಸು.

ನ ಚ ಶಕ್ಯಂ ಮಯಾ ತುಭ್ಯಂ ಪುರಸ್ತಾದ್ವೈ ವಿಸರ್ಪಿತುಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪ್ರತಿಷಿದ್ಧೋಽಸ್ಮಿ ಭವಿಷ್ಯಂ ಜಾನತಾ ಪ್ರಭೋ ।। ೩೬.

ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನಗೆ ತಡೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಪ್ರಭುವೇ.

ಇಮೌ ಚ ಶಿಷ್ಯೌ ದ್ವೌ ಮಹ್ಯಂ ತುಲ್ಯಾವೇತೌ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ । ದೈವತೈಃ ಸಹ ಸಂರಬ್ಧಾನ್ ಸರ್ವ್ವಾನ್ ವೋ ಧಾರಯಿಷ್ಯತಃ ।। ೩೬.

ಈ ಇಬ್ಬರು ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಸಮಾನರು; ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು—even ಕೋಪಗೊಂಡರೂ—ಅವರು ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ದೈತೇಯಾಃ ಕಾವ್ಯೇನಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮ್ಮಣಾ। ತತಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ಯಯುಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಪ್ರಹ್ಲಾದಪ್ರಮುಖಾಸ್ತದಾ ।। ೩೬.

ಕಾವ್ಯನು ಶುದ್ಧವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅವರು ಆ ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.

ಅವಶ್ಯಮ್ಭಾವಮರ್ಥತ್ವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶುಕ್ರಾಚ್ಚ ದಾನವಾಃ। ಸಕೃದಾಶಂಸಮಾನಾಸ್ತೇ ಜಯಂ ಕಾವ್ಯೇನ ಭಾಷಿತಮ್ ।। ೩೬.

ಶುಕ್ರನಿಂದ ಫಲ ಅವಶ್ಯಕವೆಂದು ಕೇಳಿದ ದಾನವರು, ಜಯದ ಆಶಯದಿಂದ ಕಾವ್ಯನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ದಂಶಿತಾಃ ಸಾಯುಧಾಃ ಸರ್ವೇ ತತೋ ದೇವಾನ್ ಸಮಾಹ್ವಯನ್। ಅಥ ದೇವಾಸುರಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಾನ್ ।। ೩೬.

ಎಲ್ಲರೂ ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದರು. ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕೂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—

ತತಃ ಸಂವೃತ್ತಸನ್ನಾಹಾ ದೇವಾಸ್ತಾನ್ ಸಮಯೋಧಯನ್। ದೈವಾಸುರೇ ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ವರ್ತ್ತಮಾನೇ ಶತಂ ಸಮಾಃ। ಅಜಯನ್ನಸುರಾ ದೇವಾನ್ ಭಗ್ನಾ ದೇವಾ ಅಮನ್ತ್ರಯನ್ ।। ೩೬.

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಕವಚ ಧರಿಸಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು. ಆ ದೇವಾಸುರರ ಯುದ್ಧವು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ನಡೆಯಿತು; ಅಸುರರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದರು, ಸೋತ ದೇವತೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಲಹೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಷಣ್ಡಾಮಾರ್ಕಪ್ರಭಾವಂ ನ ಜಾನೀಮಸ್ತ್ವ ಸುರೈರ್ವಯಮ್। ತಸ್ಮಾದ್ಯಜ್ಞಂ ಸಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಚಾತ್ಮಹಿತಞ್ಚ ಯತ್ ।। ೩೬.

ದೇವತೆಗಳೊಳಗೆ ಷಂಡ ಮತ್ತು ಅಮರ್ಕರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಜ್ಜ್ಞಾನಾಪಹೃತಾವೇತೌ ಕೃತ್ವಾ ಜೇಷ್ಯಾಮಹೇಽಸುರಾನ್ । ಅಥೋಪಾಮನ್ತ್ರಯನ್ ದೇವಾಃ ಷಣ್ಡಾಮಾರ್ಕೌ ತು ತಾವುಭೌ ।। ೩೬.

ಅವರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಹಾಕಿ, ನಾವು ಅಸುರರನ್ನು ಜಯಿಸೋಣ; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಷಂಡ ಮತ್ತು ಅಮರ್ಕರನ್ನು ಕರೆಯಿದರು.

ಯಜ್ಞೇ ಸಮಾಹ್ವಯಿಷ್ಯಾಮಸ್ತ್ಯಜತಮಸುರಾನ್ ದ್ವಿಜೌ । ಗ್ರಹಂ ತಂ ವಾ ಗ್ರಹೀಷ್ಯಾಮೋ ಹ್ಯನುಜಿತ್ಯ ತು ದಾನವಾನ್ ।। ೩೬.

ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಯೋಣ—ಅವರು ಅಸುರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲಿ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನಾವು ದಾನವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸೋಣ.

ಏವಂ ತತ್ಯಜತುಸ್ತೌ ತು ಷಣ್ಡಾಮಾರ್ಕೌ ತದಾಸುರಾನ್ । ತತೋ ದೇವಾ ಜಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ದಾನವಾಶ್ಚ ಪರಾಭವಮ್ ।। ೩೬.

ಹೀಗೆ, ಷಂಡ ಮತ್ತು ಅಮರ್ಕರು ಅಸುರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ದಾನವರು ಸೋತರು.

ದೇವಾಸುರಾನ್ ಪರಾಭಾವ್ಯ ಷಣ್ಡಾಮಾರ್ಕಾವುಪಾಗಮನ್। ಕಾವ್ಯಶಾಪಾಭಿಭೂತಾಶ್ಚ ಹ್ಯನಾಧಾರಾಶ್ಚ ತೇ ಪುನಃ ।। ೩೬.

ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ದಾನವರುಗಳನ್ನೂ ಸೋಲಿಸಿ, ಆರು ಜನರೂ ಭಾನು ಕೂಡ ಬಂದರು. ಅವರು ಕಾವ್ಯನ ಶಾಪದಿಂದ ಬಲಹೀನರಾಗಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದವರಾದರು.

ವಧ್ಯಮಾನಾಸ್ತದಾ ದೇವೈರ್ವಿವಿಶುಸ್ತೇ ರಸಾತಲಮ್। ಏವಂ ನಿರುದ್ಯಮಾಸ್ತೇ ವೈ ಕೃತಾಃ ಶಕ್ರೇಣ ದಾನವಾಃ। ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ಶಾಪೇನ ಭೃಗುನೈಮಿತ್ತಿಕೇನ ಚ ।। ೩೬.

ಆಗ ದೇವರುಗಳು ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ದಾನವರು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಶಕ್ರನಿಂದ ಬಲಹೀನರಾಗಿದ್ದ ಆ ದಾನವರು, ಭೃಗು ಶಾಪದಿಂದ ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಇಂತೆಯೇ ಇದ್ದರು.

ಜಜ್ಞೇ ಪುನಃ ಪುನರ್ವಿಷ್ಣುರ್ಯಜ್ಞೇ ಚ ಶಿಥಿಲೇ ಪ್ರಭುಃ। ಕರ್ತ್ತುಂ ಧರ್ಮ್ಮವ್ಯವಸ್ಥಾನಮಧರ್ಮ್ಮಸ್ಯ ಚ ನಾಶನಮ್ ।। ೩೬.

ಯಜ್ಞಗಳು ಕುಗ್ಗಿದಾಗಲೂ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು, ಭಗವಂತ ವಿಷ್ಣು ಪುನಃ ಪುನಃ ಅವತರಿಸಿದರು.

ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ಯ ನಿದೇಶೇ ತು ಯೇಽಸುರಾ ನ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ। ಮನುಷ್ಯವಧ್ಯಾಂಸ್ತಾನ್ ಸರ್ವ್ವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವ್ಯಾಹಾರಯತ್ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೬.

ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದ ದಾನವರನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮಾನವರಿಂದ ಸಂಹರಿಸಬೇಕೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಧರ್ಮ್ಮಾನ್ನಾರಾಯಣಸ್ತಸ್ಮಾನ್ ಸಮ್ಭೂತಶ್ಚಾಕ್ಷುಷೇಽನ್ತರೇ। ಯಜ್ಞಂ ಪ್ರವರ್ತಯಾಮಾಸ ಚೈತ್ಯೇ ವೈವಸ್ವತೇಽನ್ತರೇ ।। ೩೬.

ಧರ್ಮದಿಂದ ನಾರಾಯಣನು ಚಾಕ್ಷುಷ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು; ವೈವಸ್ವತ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವೇ ತದಾನ್ಯಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮೈವಾಸೀತ್ ಪುರೋಹಿತಃ। ಚತುರ್ಥ್ಯಾನ್ತು ಯುಗಾಖ್ಯಾಯಾಮಾಪನ್ನೇಷ್ವಸುರೇಷ್ವಥ ।। ೩೬.

ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವವಾದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಪೂಜಾರಿ ಆಗಿದ್ದರು; ನಾಲ್ಕನೇ ಯುಗದಲ್ಲಿ ದಾನವರು ಉದಯವಾದಾಗ.

ಸಮ್ಭೂತಃ ಸ ಸಮುದ್ರಾನ್ತರ್ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋರ್ವಧೇ। ದ್ವಿತೀಯೋ ನರಸಿಂಙೋಽಭೂದ್ರುದ್ರಃ ಸುರಪುರಸ್ಸರಃ ।। ೩೬.

ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಾಗ, ಎರಡನೇ ಅವತಾರನಾಗಿ ನರಸಿಂಹನು, ದೇವತೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ರುದ್ರನಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿಸಿದರು.

ಬಲಿಸಂಸ್ಥೇಷು ಲೋಕೇಷು ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಸಪ್ತಮೇ ಯುಗೇ। ದೈತ್ಯೈಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯ ಆಕ್ರಾನ್ತೇ ತೃತೀಯೋ ವಾಮನೋಽಭವತ್ ।। ೩೬.

ಬಲಿಯು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾಗ, ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಏಳನೇ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ದಾನವರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದಾಗ, ಮೂರನೇ ಅವತಾರವಾಗಿ ವಾಮನನು ಬಂದನು.

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯಾತ್ಮಾನಮಙ್ಗೇಷು ಬೃಹಸ್ಪತಿಪುರಸ್ಸರಮ್। ಯಜಮಾನನ್ತು ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಮದಿತ್ಯಾಃ ಕುಲನನ್ದನಃ। ದ್ವಿಜೋ ಭೂತ್ವಾ ಶುಭೇ ಕಾಲೇ ಬಲಿಂ ವೈರೋಚನಮ್ಪುರಾ ।। ೩೬.

ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ, ಆದಿತ್ಯ ವಂಶದ ಆನಂದದಾಯಕನು, ಶುಭ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ, ವಿರೋಚನನ ಮಗನಾದ ಬಲಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸ್ಯ ಭವಾನ್ ರಾಜಾ ತ್ವಯಿ ಸರ್ವ್ವಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್। ದಾತುಮರ್ಹಸಿ ಮೇ ರಾಜನ್ ವಿಕ್ರಮಾಂಸ್ತ್ರೀನಿತಿ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೬.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ರಾಜನು ನೀನು, ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ. ರಾಜನೇ, ನನಗೆ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಭಗವಂತನು ಕೇಳಿದನು.