ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಜ್ಞಾತ್ವಾಽಭಿಶಸ್ತಾನಸುರಾನ್ ಕಾವ್ಯೇನ ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ। ಕೃತಾರ್ಥಃ ಸ ತದಾ ಹೃಷ್ಟಃ ಸ್ವಂ ರೂಪಂ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ। ಬುದ್ಧ್ವಾಽಸುರಾಂಸ್ತದಾ ಭ್ರಷ್ಟಾನ್ ಕೃತಾರ್ಥೋಽನ್ತರಧೀಯತ ।। ೩೬.

ಕಾವ್ಯನು ಅಸುರರನ್ನು ಶಪಿಸಿದುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು; ಅಸುರರು ಪತನಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಪೂರೈಸಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.

ತತಃ ಪ್ರನಷ್ಟೇ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತೇ ವಿಭ್ರಾನ್ತಾ ದಾನವಾಸ್ತದಾ। ಅಹೋ ಧಿಗ್ ವಞ್ಚಿತಾಃ ಸ್ಮೇಹ ಪರಸ್ಪರಮಥಾಬ್ರುವನ್ ।। ೩೬.

ಆಗ ಅವನು ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ದಾನವರು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು; 'ಅಯ್ಯೋ! ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಳಿದರು.

ಪೃಷ್ಠತೋ ವಿಮುಖಾಶ್ಚೈವ ತಾಡಿತಾ ವೇಧಸಾ ವಯಮ್। ದಗ್ಧಾಶ್ಚೈವೋಪಯೋಗಾಚ್ಚ ಸ್ವೇಸ್ವೇ ಚಾರ್ಥೇಷು ಮಾಯಯಾ ।। ೩೬.

ನಾವು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಂದ ಹೊಡೆತವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದೇವೆ; ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಿತದಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ತತೋಽಸುರಾಃ ಪರಿತ್ರಸ್ತಾ ದೇವೇಭ್ಯಸ್ತ್ವರಿತಾ ಯಯುಃ। ಪ್ರಹ್ಲಾದಮಗ್ರತಃ ಕೃತ್ವಾ ಕಾವ್ಯಸ್ಯಾನುಗಮಂ ಪುನಃ ।। ೩೬.

ಆಗ ಭಯಗೊಂಡ ಅಸುರರು ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಕಾವ್ಯನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದರು.

ತತಃ ಕಾವ್ಯಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಅಭಿತಸ್ಥು ರವಾಙ್ಮುಖಾಃ। ತಾನಾಗತಾನ್ ಪುನರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾವ್ಯೋ ಯಾಜ್ಯಾನುವಾಚ ಹ ।। ೩೬.

ಮತ್ತೆ ಕಾವ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತರು; ಅವರು ಮತ್ತೆ ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಾವ್ಯನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಮಯಾಪಿ ಬೋಧಿತಾಃ ಕಾಲೇ ಯತೋ ಮಾಂ ನಾಭಿನನ್ದಥ। ತತಸ್ತೇನಾವಲೇಪೇನ ಗತಾ ಯೂಥಂ ಪರಾಭವಮ್ ।। ೩೬.

ನಾನು ಕೂಡ ನಿಮಗೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ; ಆ ಗರ್ವದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಗುಂಪು ಸೋಲನ್ನು ಕಂಡಿದೆ.

ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ತಮಥೋವಾಚ ಮಾನಂ ತ್ವಂ ತ್ಯಜ ಭಾರ್ಗವ। ಸ್ವಾನ್ ಯಾಜ್ಯಾನ್ ಭಜಮಾನಾಂಶ್ಚ ಭಕ್ತಾಂಶ್ಚೈವ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೩೬.

ಆಗ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಭಾರ್ಗವನೇ, ನೀನು ಗರ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿಷ್ಠಾವಂತರನ್ನು ಕಾಪಾಡು.'

ತ್ವಯಾ ಪೃಷ್ಟಾ ವಯಂ ತೇನ ದೇವಾಚಾರ್ಯೇಣ ಮೋಹಿತಾಃ। ಭಕ್ತಾನರ್ಹಸಿ ನಸ್ತ್ರಾತುಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದೀರ್ಘೇಣ ಚಕ್ಷುಷಾ ।। ೩೬.

ನೀನು ಕೇಳಿದ ಆ ದೇವತೆಗಳ ಗುರುನಿಂದ ನಾವು ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದೆವು; ನೀನು ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಿಳಿದು, ನಮ್ಮ ಭಕ್ತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಯದಿ ನಸ್ತ್ವಂ ನ ಕುರುಷೇ ಪ್ರಸಾದಂ ಭೃಗುನನ್ದನ। ಅಪಧ್ಯಾತಾ ಸ್ತ್ವಯಾ ಹ್ಯದ್ಯ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮೋ ರಸಾತಲಮ್ ।। ೩೬.

ಭೃಗು ಪುತ್ರನೇ, ನೀನು ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನಿರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ನೀನು ಶಪಿಸಿದಂತೆ ನಾವು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕಾವ್ಯೋ ಯಥಾತತ್ತ್ವಂ ಕಾರುಣ್ಯೇನಾನುಕಮ್ಪಯಾ । ಏವಮುಕ್ತೋಽನುನೀತಃ ಸ ಸ್ತುತಃ ಕೋಪಂ ನ್ಯಯಚ್ಛತ ।। ೩೬.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಕಾವ್ಯನು ದಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಹೀಗೆ ಮನವಿ ಕೇಳಿ, ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದನು.

ಉವಾಚೇದನ್ನ ಭೇತವ್ಯಂ ನ ಗನ್ತನ್ಯಂ ರಸಾತಲಮ್। ಅವಶ್ಯಮ್ಭಾವೀ ಹ್ಯರ್ಥೋಽಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವೋ ಮಯಿ ಜಾಗ್ರತಿ ।। ೩೬.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ, ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಈ ಫಲಿತಾಂಶ ತಪ್ಪದೇ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಅದು ನನ್ನಿದ್ದಾಗಲೇ ನಿಮಗೆ ಬಂದಿದೆ.'

ನ ಶಕ್ಯಮನ್ಯಥಾ ಕರ್ತುಂ ದೃಷ್ಟಂ ಹಿ ಬಲವತ್ತರಮ್ । ಸಂಜ್ಞಾ ಪ್ರನಷ್ಟಾ ಯಾ ವೋಽದ್ಯ ಕಾಮಂ ತಾಂ ಪ್ರತಿಲಪ್ಸ್ಯಥ ।। ೩೬.

ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಕಂಡದ್ದು ಹೆಚ್ಚು ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಇಂದು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಗುರುತನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.

ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪರ್ಯ್ಯಾಯಕಾಲೋ ವ ಇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಽಭ್ಯಭಾಷತ। ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ಭುಕ್ತಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೂರ್ಜ್ಜಿತಮ್ ।। ೩೬.

ನಿಯೋಜಿತ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು. ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀರಿ.

ಯುಗಾಖ್ಯೋ ದಶ ಸಂಪೂರ್ಣೋ ದೇವಾನಾಕ್ರಮ್ಯ ಮೂರ್ದ್ಧನಿ। ತಾವನ್ತಮೇವ ಕಾಲಂ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರಾಜ್ಯಮಭಾಷತ ।। ೩೬.

ಹತ್ತು ಯುಗಗಳ ಪೂರ್ಣಾವಧಿಯವರೆಗೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿದಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಸಾವರ್ಣಿಕೇ ಪುನಸ್ತುಭ್ಯಂ ರಾಜ್ಯಂ ಕಿಲ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಲೋಕಾನಾಮೀಶ್ವರೋ ಭಾವೀ ಪೌತ್ರಸ್ತವ ಪುನರ್ಬಲಿಃ ।। ೩೬.

ಸಾವರ್ಣಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಲಿ ಮತ್ತೆ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ಕಿಲಮಹಂ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಪೌತ್ರಸ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸ್ವಯಮ್। ತಥಾಹೃತೇಷು ಲೋಕೇಷು ತಪೋಽಸ್ಯ ನ ಕಿಲಾಭವತ್ ।। ೩೬.

ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನಗೆ ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅವನ ತಪಸ್ಸು ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರವೃತ್ತಯಶ್ಚಾಸ್ಯ ನ ಕಾಮಾನಭಿಸನ್ಧಿತಾಃ। ತಸ್ಮಾದಜೇನ ಪ್ರೀತೇನ ದತ್ತಂ ಸಾವರ್ಣಿಕೇಽನ್ತರೇ ।। ೩೬.

ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಅಜನು ಅವನಿಗೆ ಸಾವರ್ಣಿ ಯುಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ದೇವರಾಜ್ಯಂ ಬಲೇರ್ಭಾವ್ಯಮಿತಿ ಮಾಮೀಶ್ವರೋಽಬ್ರವೀತ್। ತಸ್ಮಾದದೃಶ್ಯೋ ಭೂತಾನಾಂ ಕಾಲಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ಸ ತಿಷ್ಠತಿ ।। ೩೬.

ಬಲಿ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಈಶ್ವರನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ, ಸಮಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

ಪ್ರೀತೇನ ಚಾಮರತ್ವಂ ವೈ ದತ್ತಂ ತುಬ್ಯಂ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ। ತಸ್ಮಾನ್ನಿರುತ್ಸು ಕಸ್ತ್ವಂ ವೈ ಪರ್ಯ್ಯಾಯಂ ಸಹ ಮಾಕುಲಃ ।। ೩೬.

ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಸ್ವಯಂಭುವಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ಅಮರತ್ವವೂ ದೊರೆತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಈ ಪರ್ಯಾಯವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅನುಭವಿಸು.

ನ ಚ ಶಕ್ಯಂ ಮಯಾ ತುಭ್ಯಂ ಪುರಸ್ತಾದ್ವೈ ವಿಸರ್ಪಿತುಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪ್ರತಿಷಿದ್ಧೋಽಸ್ಮಿ ಭವಿಷ್ಯಂ ಜಾನತಾ ಪ್ರಭೋ ।। ೩೬.

ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನಗೆ ತಡೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಪ್ರಭುವೇ.

ಇಮೌ ಚ ಶಿಷ್ಯೌ ದ್ವೌ ಮಹ್ಯಂ ತುಲ್ಯಾವೇತೌ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ । ದೈವತೈಃ ಸಹ ಸಂರಬ್ಧಾನ್ ಸರ್ವ್ವಾನ್ ವೋ ಧಾರಯಿಷ್ಯತಃ ।। ೩೬.

ಈ ಇಬ್ಬರು ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಸಮಾನರು; ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು—even ಕೋಪಗೊಂಡರೂ—ಅವರು ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ದೈತೇಯಾಃ ಕಾವ್ಯೇನಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮ್ಮಣಾ। ತತಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ಯಯುಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಪ್ರಹ್ಲಾದಪ್ರಮುಖಾಸ್ತದಾ ।। ೩೬.

ಕಾವ್ಯನು ಶುದ್ಧವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅವರು ಆ ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.

ಅವಶ್ಯಮ್ಭಾವಮರ್ಥತ್ವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶುಕ್ರಾಚ್ಚ ದಾನವಾಃ। ಸಕೃದಾಶಂಸಮಾನಾಸ್ತೇ ಜಯಂ ಕಾವ್ಯೇನ ಭಾಷಿತಮ್ ।। ೩೬.

ಶುಕ್ರನಿಂದ ಫಲ ಅವಶ್ಯಕವೆಂದು ಕೇಳಿದ ದಾನವರು, ಜಯದ ಆಶಯದಿಂದ ಕಾವ್ಯನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ದಂಶಿತಾಃ ಸಾಯುಧಾಃ ಸರ್ವೇ ತತೋ ದೇವಾನ್ ಸಮಾಹ್ವಯನ್। ಅಥ ದೇವಾಸುರಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಾನ್ ।। ೩೬.

ಎಲ್ಲರೂ ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದರು. ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕೂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—

ತತಃ ಸಂವೃತ್ತಸನ್ನಾಹಾ ದೇವಾಸ್ತಾನ್ ಸಮಯೋಧಯನ್। ದೈವಾಸುರೇ ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ವರ್ತ್ತಮಾನೇ ಶತಂ ಸಮಾಃ। ಅಜಯನ್ನಸುರಾ ದೇವಾನ್ ಭಗ್ನಾ ದೇವಾ ಅಮನ್ತ್ರಯನ್ ।। ೩೬.

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಕವಚ ಧರಿಸಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು. ಆ ದೇವಾಸುರರ ಯುದ್ಧವು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ನಡೆಯಿತು; ಅಸುರರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದರು, ಸೋತ ದೇವತೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಲಹೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಷಣ್ಡಾಮಾರ್ಕಪ್ರಭಾವಂ ನ ಜಾನೀಮಸ್ತ್ವ ಸುರೈರ್ವಯಮ್। ತಸ್ಮಾದ್ಯಜ್ಞಂ ಸಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಚಾತ್ಮಹಿತಞ್ಚ ಯತ್ ।। ೩೬.

ದೇವತೆಗಳೊಳಗೆ ಷಂಡ ಮತ್ತು ಅಮರ್ಕರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಜ್ಜ್ಞಾನಾಪಹೃತಾವೇತೌ ಕೃತ್ವಾ ಜೇಷ್ಯಾಮಹೇಽಸುರಾನ್ । ಅಥೋಪಾಮನ್ತ್ರಯನ್ ದೇವಾಃ ಷಣ್ಡಾಮಾರ್ಕೌ ತು ತಾವುಭೌ ।। ೩೬.

ಅವರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಹಾಕಿ, ನಾವು ಅಸುರರನ್ನು ಜಯಿಸೋಣ; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಷಂಡ ಮತ್ತು ಅಮರ್ಕರನ್ನು ಕರೆಯಿದರು.

ಯಜ್ಞೇ ಸಮಾಹ್ವಯಿಷ್ಯಾಮಸ್ತ್ಯಜತಮಸುರಾನ್ ದ್ವಿಜೌ । ಗ್ರಹಂ ತಂ ವಾ ಗ್ರಹೀಷ್ಯಾಮೋ ಹ್ಯನುಜಿತ್ಯ ತು ದಾನವಾನ್ ।। ೩೬.

ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಯೋಣ—ಅವರು ಅಸುರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲಿ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನಾವು ದಾನವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸೋಣ.

ಏವಂ ತತ್ಯಜತುಸ್ತೌ ತು ಷಣ್ಡಾಮಾರ್ಕೌ ತದಾಸುರಾನ್ । ತತೋ ದೇವಾ ಜಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ದಾನವಾಶ್ಚ ಪರಾಭವಮ್ ।। ೩೬.

ಹೀಗೆ, ಷಂಡ ಮತ್ತು ಅಮರ್ಕರು ಅಸುರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ದಾನವರು ಸೋತರು.