ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಏವಮುಕ್ತಾಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ತಾವೃಭೌ ಸಮವೈಕ್ಷತ। ತದಾಽಸುರಾ ವಿಶೇಷನ್ತು ನ ವ್ಯಜಾನಂಸ್ತಯೋರ್ದ್ವಯೋಃ ।। ೩೬.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಅಸುರರು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ನೋಡಿದರು; ಆಗ ಅವರು ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಬೃಹಸ್ಪತಿರುವಾಚೈತಾನಸಮ್ಭ್ರಾನ್ತೋಽಯಮಙ್ಗಿರಾಃ। ಕಾವ್ಯೋಽಹಂ ಯೋ ಗುರುರ್ದೈತ್ಯಾ ಮದ್ರೂಪೋಽಯಂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ।। ೩೬.

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಗೊಂದಲಗೊಂಡವನು ಅಂಗಿರಸನು; ನಾನು ದೈತ್ಯರ ಗುರು ಕಾವ್ಯನು, ಈ ರೂಪವು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯದು.'

ಸ ಮೋಹಯತಿ ರೂಪೇಣ ಮಾಮಕೇನೈಷ ವೋಽಸುರಾಃ। ಶ್ರುತ್ವಾ ತಸ್ಯ ತತಸ್ತೇ ವೈ ಸಂಮನ್ತ್ರ್ಯಾರ್ಥವಚೋಽಬ್ರುವನ್ ।। ೩೬.

'ಇವನು ತನ್ನ ರೂಪದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಅಸುರರೆ.' ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಅಯನ್ನೋ ದಶ ವರ್ಷಾಣಿ ಸತತಂ ಶಾಸ್ತಿ ವೈ ಪ್ರಭುಃ। ಏಷ ವೈ ಗುರುರಸ್ಮಾಕಮನ್ತರೇಪ್ಸುರಯಂ ದ್ವಿಜಃ ।। ೩೬.

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈ ಮಹಾನ್ ಸದಾ ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಮ್ಮ ಗುರುನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ತತಸ್ತೇ ದಾನವಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯಾಭಿವಾದ್ಯ ಚ। ವಚನಂ ಜಗೃಹುಸ್ತಸ್ಯ ಚಿರಾಭ್ಯಾಸೇನ ಮೋಹಿತಾಃ ।। ೩೬.

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗೌರವವನ್ನರ್ಪಿಸಿ, ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದರು.

ಊಚುಸ್ತಮಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಕ್ರುದ್ಧಾಃ ಸಂರಕ್ತಲೋಚನಾಃ. ಅಯಙ್ಗುರುರ್ಹಿತೇಽಸ್ಮಾಕಂ ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ನಾಸಿ ನೋ ಗುರುಃ ।। ೩೬.

ಅಸುರರೆಲ್ಲರೂ ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ, 'ಈಯನು ನಮ್ಮ ಹಿತಚಿಂತಕ ಗುರು; ನೀನು ಹೋಗು, ನೀನು ನಮ್ಮ ಗುರು ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಭಾರ್ಗವೋಽಙ್ಗಿರಸೋ ವಾಯಂ ಭವತ್ವೇವೈಷ ನೋಗುರುಃ। ಸ್ಥಿತಾ ವಯಂ ನಿದೇಶೇಽಸ್ಯ ಗಚ್ಛತ್ವಂ ಸಾಧು ಮಾ ಚಿರಮ್ ।। ೩೬.

ಈಯನು ಭಾರ್ಗವನು ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಆಂಗಿರಸನು ಆಗಿರಲಿ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಗುರು ಅಲ್ಲ; ನಾವು ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇವೆ. ನೀನು ಹೋಗು, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ, ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಾಪದ್ಯನ್ತ ಬೃಹಸ್ಪತಿಮ್। ಯದಾ ನ ಪ್ರತಿಪದ್ಯನ್ತೇ ತೇನೋಕ್ತಂ ತನ್ಮಹದ್ಧಿತಮ್ ।। ೩೬.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಅವರು ಅವನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಾಗ, ಅವನು ಮಹಾ ಹಿತಕರವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಚುಕೋಪ ಭಾರ್ಗವಸ್ತೇಷಾಮವಲೇಪೇನ ವೈ ತದಾ। ಬೋಧಿತಾ ಹಿ ಮಯಾ ಯಸ್ಮಾನ್ನ ಮಾಂ ಭಜತ ದಾನವಾಃ ।। ೩೬.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಾರ್ಗವನು ಅವರ ಗರ್ವದಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡನು; ನಾನು ಬೋಧಿಸಿದರೂ ದಾನವರು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರನಷ್ಟ ಸಂಜ್ಞಾಂ ವೈ ಪರಾಭವಙ್ಗಮಿಷ್ಯಥ। ಇದಿ ವ್ಯಾಹೃತ್ಯ ತಾನ್ ಕಾವ್ಯೋ ಜಗಾಮಾಥ ಯಥಾಗತಮ್ ।। ೩೬.

ಆದುದರಿಂದ, ನೀವು ಬುದ್ಧಿ ಕಳೆದು ಸೋಲನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕಾವ್ಯನು ಬಂದಂತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಹೋದನು.

ಜ್ಞಾತ್ವಾಽಭಿಶಸ್ತಾನಸುರಾನ್ ಕಾವ್ಯೇನ ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ। ಕೃತಾರ್ಥಃ ಸ ತದಾ ಹೃಷ್ಟಃ ಸ್ವಂ ರೂಪಂ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ। ಬುದ್ಧ್ವಾಽಸುರಾಂಸ್ತದಾ ಭ್ರಷ್ಟಾನ್ ಕೃತಾರ್ಥೋಽನ್ತರಧೀಯತ ।। ೩೬.

ಕಾವ್ಯನು ಅಸುರರನ್ನು ಶಪಿಸಿದುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು; ಅಸುರರು ಪತನಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಪೂರೈಸಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.

ತತಃ ಪ್ರನಷ್ಟೇ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತೇ ವಿಭ್ರಾನ್ತಾ ದಾನವಾಸ್ತದಾ। ಅಹೋ ಧಿಗ್ ವಞ್ಚಿತಾಃ ಸ್ಮೇಹ ಪರಸ್ಪರಮಥಾಬ್ರುವನ್ ।। ೩೬.

ಆಗ ಅವನು ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ದಾನವರು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು; 'ಅಯ್ಯೋ! ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಳಿದರು.

ಪೃಷ್ಠತೋ ವಿಮುಖಾಶ್ಚೈವ ತಾಡಿತಾ ವೇಧಸಾ ವಯಮ್। ದಗ್ಧಾಶ್ಚೈವೋಪಯೋಗಾಚ್ಚ ಸ್ವೇಸ್ವೇ ಚಾರ್ಥೇಷು ಮಾಯಯಾ ।। ೩೬.

ನಾವು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಂದ ಹೊಡೆತವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದೇವೆ; ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಿತದಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ತತೋಽಸುರಾಃ ಪರಿತ್ರಸ್ತಾ ದೇವೇಭ್ಯಸ್ತ್ವರಿತಾ ಯಯುಃ। ಪ್ರಹ್ಲಾದಮಗ್ರತಃ ಕೃತ್ವಾ ಕಾವ್ಯಸ್ಯಾನುಗಮಂ ಪುನಃ ।। ೩೬.

ಆಗ ಭಯಗೊಂಡ ಅಸುರರು ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಕಾವ್ಯನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದರು.

ತತಃ ಕಾವ್ಯಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಅಭಿತಸ್ಥು ರವಾಙ್ಮುಖಾಃ। ತಾನಾಗತಾನ್ ಪುನರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾವ್ಯೋ ಯಾಜ್ಯಾನುವಾಚ ಹ ।। ೩೬.

ಮತ್ತೆ ಕಾವ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತರು; ಅವರು ಮತ್ತೆ ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಾವ್ಯನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಮಯಾಪಿ ಬೋಧಿತಾಃ ಕಾಲೇ ಯತೋ ಮಾಂ ನಾಭಿನನ್ದಥ। ತತಸ್ತೇನಾವಲೇಪೇನ ಗತಾ ಯೂಥಂ ಪರಾಭವಮ್ ।। ೩೬.

ನಾನು ಕೂಡ ನಿಮಗೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ; ಆ ಗರ್ವದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಗುಂಪು ಸೋಲನ್ನು ಕಂಡಿದೆ.

ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ತಮಥೋವಾಚ ಮಾನಂ ತ್ವಂ ತ್ಯಜ ಭಾರ್ಗವ। ಸ್ವಾನ್ ಯಾಜ್ಯಾನ್ ಭಜಮಾನಾಂಶ್ಚ ಭಕ್ತಾಂಶ್ಚೈವ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೩೬.

ಆಗ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಭಾರ್ಗವನೇ, ನೀನು ಗರ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿಷ್ಠಾವಂತರನ್ನು ಕಾಪಾಡು.'

ತ್ವಯಾ ಪೃಷ್ಟಾ ವಯಂ ತೇನ ದೇವಾಚಾರ್ಯೇಣ ಮೋಹಿತಾಃ। ಭಕ್ತಾನರ್ಹಸಿ ನಸ್ತ್ರಾತುಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದೀರ್ಘೇಣ ಚಕ್ಷುಷಾ ।। ೩೬.

ನೀನು ಕೇಳಿದ ಆ ದೇವತೆಗಳ ಗುರುನಿಂದ ನಾವು ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದೆವು; ನೀನು ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಿಳಿದು, ನಮ್ಮ ಭಕ್ತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಯದಿ ನಸ್ತ್ವಂ ನ ಕುರುಷೇ ಪ್ರಸಾದಂ ಭೃಗುನನ್ದನ। ಅಪಧ್ಯಾತಾ ಸ್ತ್ವಯಾ ಹ್ಯದ್ಯ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮೋ ರಸಾತಲಮ್ ।। ೩೬.

ಭೃಗು ಪುತ್ರನೇ, ನೀನು ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನಿರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ನೀನು ಶಪಿಸಿದಂತೆ ನಾವು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕಾವ್ಯೋ ಯಥಾತತ್ತ್ವಂ ಕಾರುಣ್ಯೇನಾನುಕಮ್ಪಯಾ । ಏವಮುಕ್ತೋಽನುನೀತಃ ಸ ಸ್ತುತಃ ಕೋಪಂ ನ್ಯಯಚ್ಛತ ।। ೩೬.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಕಾವ್ಯನು ದಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಹೀಗೆ ಮನವಿ ಕೇಳಿ, ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದನು.

ಉವಾಚೇದನ್ನ ಭೇತವ್ಯಂ ನ ಗನ್ತನ್ಯಂ ರಸಾತಲಮ್। ಅವಶ್ಯಮ್ಭಾವೀ ಹ್ಯರ್ಥೋಽಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವೋ ಮಯಿ ಜಾಗ್ರತಿ ।। ೩೬.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ, ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಈ ಫಲಿತಾಂಶ ತಪ್ಪದೇ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಅದು ನನ್ನಿದ್ದಾಗಲೇ ನಿಮಗೆ ಬಂದಿದೆ.'

ನ ಶಕ್ಯಮನ್ಯಥಾ ಕರ್ತುಂ ದೃಷ್ಟಂ ಹಿ ಬಲವತ್ತರಮ್ । ಸಂಜ್ಞಾ ಪ್ರನಷ್ಟಾ ಯಾ ವೋಽದ್ಯ ಕಾಮಂ ತಾಂ ಪ್ರತಿಲಪ್ಸ್ಯಥ ।। ೩೬.

ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಕಂಡದ್ದು ಹೆಚ್ಚು ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಇಂದು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಗುರುತನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.

ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪರ್ಯ್ಯಾಯಕಾಲೋ ವ ಇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಽಭ್ಯಭಾಷತ। ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ಭುಕ್ತಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೂರ್ಜ್ಜಿತಮ್ ।। ೩೬.

ನಿಯೋಜಿತ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು. ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀರಿ.

ಯುಗಾಖ್ಯೋ ದಶ ಸಂಪೂರ್ಣೋ ದೇವಾನಾಕ್ರಮ್ಯ ಮೂರ್ದ್ಧನಿ। ತಾವನ್ತಮೇವ ಕಾಲಂ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರಾಜ್ಯಮಭಾಷತ ।। ೩೬.

ಹತ್ತು ಯುಗಗಳ ಪೂರ್ಣಾವಧಿಯವರೆಗೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿದಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಸಾವರ್ಣಿಕೇ ಪುನಸ್ತುಭ್ಯಂ ರಾಜ್ಯಂ ಕಿಲ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಲೋಕಾನಾಮೀಶ್ವರೋ ಭಾವೀ ಪೌತ್ರಸ್ತವ ಪುನರ್ಬಲಿಃ ।। ೩೬.

ಸಾವರ್ಣಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಲಿ ಮತ್ತೆ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ಕಿಲಮಹಂ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಪೌತ್ರಸ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸ್ವಯಮ್। ತಥಾಹೃತೇಷು ಲೋಕೇಷು ತಪೋಽಸ್ಯ ನ ಕಿಲಾಭವತ್ ।। ೩೬.

ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನಗೆ ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅವನ ತಪಸ್ಸು ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರವೃತ್ತಯಶ್ಚಾಸ್ಯ ನ ಕಾಮಾನಭಿಸನ್ಧಿತಾಃ। ತಸ್ಮಾದಜೇನ ಪ್ರೀತೇನ ದತ್ತಂ ಸಾವರ್ಣಿಕೇಽನ್ತರೇ ।। ೩೬.

ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಅಜನು ಅವನಿಗೆ ಸಾವರ್ಣಿ ಯುಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ದೇವರಾಜ್ಯಂ ಬಲೇರ್ಭಾವ್ಯಮಿತಿ ಮಾಮೀಶ್ವರೋಽಬ್ರವೀತ್। ತಸ್ಮಾದದೃಶ್ಯೋ ಭೂತಾನಾಂ ಕಾಲಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ಸ ತಿಷ್ಠತಿ ।। ೩೬.

ಬಲಿ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಈಶ್ವರನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ, ಸಮಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

ಪ್ರೀತೇನ ಚಾಮರತ್ವಂ ವೈ ದತ್ತಂ ತುಬ್ಯಂ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ। ತಸ್ಮಾನ್ನಿರುತ್ಸು ಕಸ್ತ್ವಂ ವೈ ಪರ್ಯ್ಯಾಯಂ ಸಹ ಮಾಕುಲಃ ।। ೩೬.

ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಸ್ವಯಂಭುವಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ಅಮರತ್ವವೂ ದೊರೆತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಈ ಪರ್ಯಾಯವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅನುಭವಿಸು.