ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ವೃತಧನ್ವನೇ ಕವಿಚಿನೇ ರಥಿನೇ ಚ ವರೂಥಿನೇ। ಭೃಗುನಾಥಾಯ ಶುಕ್ರಾಯ ವಹ್ನಿರಿಷ್ಟಾಯ ಧೀಮತೇ ।। ೩೫.

ವಕ್ರಧನುಸ್ಸುಳ್ಳವನಿಗೆ, ಕುಶಲನಿಗೆ, ರಥಸಾರಥಿಗೆ, ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಇರುವವನಿಗೂ, ಭೃಗುಮುನಿಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ಶುದ್ಧನಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಗೆ, ಪ್ರೀತಿಯವನಿಗೆ, ಜ್ಞಾನಿಯಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅಘಾಯ ಅಘಶಂಸಾಯ ವಿಪ್ರಿಯಾಯ ಪ್ರಿಯಾಯ ಚ । ದಿಗ್ವಾಸಃಕೃತ್ತಿವಾಸಾಯ ಭಗಘ್ನಾಯ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। ೩೫.

ಪಾಪಿಯವರಿಗೆ, ದುಷ್ಟನಿಗೆ, ಶತ್ರುತ್ವ ಇರುವವನಿಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೂ, ಆಕಾಶವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗೆ, ಚರ್ಮವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗೆ, ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಪಶೂನಾಂ ಪತಯೇ ಚೈವ ಭೂತಾನಾಂ ಪತಯೇ ನಮಃ। ಪ್ರಣನೇ ಋಗ್ಯಜುಃಸಾಮ್ನೇ ಸ್ವಧಾಯೈ ಚ ಸುಧಾಯ ಚ ।। ೩೫.

ಪಶುಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ಭೂತಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಉಸಿರಿಗೆ, ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದಗಳಿಗೆ, ಸ್ವಧೆಗೆ, ಅಮೃತಕ್ಕೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವಷಟ್ಕಾರತಮಾಯೈವ ತುಭ್ಯಮನ್ತಾತ್ಮನೇ ನಮಃ । ಸ್ರಷ್ಟ್ರೇ ಧಾತ್ರೇ ತಥಾ ಹೋತ್ರೇ ಹರ್ತ್ರೇ ಚ ಕ್ಷಪಣಾಯ ಚ ।। ೩೫.

ವಷಟ್ಕಾರ ರೂಪನಿಗೆ, ನಿನ್ನಂತಃಕರಣಸ್ವರೂಪನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ, ಧಾರಕನಿಗೆ, ಹೋಮ ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಸಂಹಾರಕನಿಗೆ, ಕಷ್ಟವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಭೂತಭವ್ಯಭವಾಯೈವ ತುಭ್ಯಂ ಕಾಲಾತ್ಮನೇ ನಮಃ। ವಸವೇ ಚೈವ ಸಾಧ್ಯಾಯ ರುದ್ರಾದಿತ್ಯಾಶ್ವಿನಾಯ ಚ ।। ೩೫.

ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ ರೂಪನಾದವನಿಗೆ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಸುಗಳಿಗೆ, ಸಾಧ್ಯರಿಗೆ, ರುದ್ರ, ಆದಿತ್ಯ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವಿಶ್ವಾಯ ಮರುತೇ ಚೈವ ತುಭ್ಯನ್ದೇವಾತ್ಮನೇ ನಮಃ। ಅಗ್ನಿಸೋಮರ್ತ್ವಿಗಿಜ್ಯಾಯ ಪಶುಮನ್ತ್ರೌಷಧಾಯ ಚ ।। ೩೫.

ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕನಿಗೆ, ಮರುತ್ಗಣಗಳಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಗ್ನಿಗೆ, ಸೋಮನಿಗೆ, ಹೋಮಕಾರರಿಗೆ, ಪೋಷಕನಿಗೆ, ಪಶುಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ಔಷಧಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ದಕ್ಷಿಣಾವಭೃಥಾಯೈವ ತುಭ್ಯಂ ಯಜ್ಞಾತ್ಮನೇ ನಮಃ । ತಪಸೇ ಚೈವ ಸತ್ಯಾಯ ತ್ಯಾಗಾಯ ಚ ಶಮಾಯ ಚ ।। ೩೫.

ದಕ್ಷಿಣಾವಭೃತ ಸ್ನಾನ ರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ, ಯಜ್ಞಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತಪಸ್ಸಿಗೆ, ಸತ್ಯಕ್ಕೆ, ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ, ಶಾಂತಿಗೆ ಕೂಡ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅಹಿಂಸಾಯಾಪ್ಯಲೋಭಾಯ ಸುವೇಶಾಯಾತಿಶಾಯ ಚ। ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮಭೂತಾಯ ತುಭ್ಯಂ ಯೋಗಾತ್ಮನೇ ನಮಃ ।। ೩೫.

ಅಹಿಂಸೆಗೆ, ಲೋಭವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ, ಸುಂದರವಾದ ರೂಪಕ್ಕೆ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಯೋಗಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಪೃಥಿವ್ಯೈ ಚಾನ್ತರಿಕ್ಷಾಯ ದಿವಾಯ ಚ ಮಹಾಯ ಚ। ಜನಸ್ತಪಾಯ ಸತ್ಯಾಯ ತುಭ್ಯಂ ಲೋಕಾತ್ಮನೇ ನಮಃ ।। ೩೫.

ಭೂಮಿಗೆ, ಆಕಾಶಕ್ಕೆ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ, ಮಹಾರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ, ಜನಲೋಕ, ತಪೋಲೋಕ, ಸತ್ಯಲೋಕಗಳಿಗೆ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಲೋಕಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅವ್ಯಕ್ತಾಯಾಥ ಮಹತೇ ಭೂತಾಯೈವೋನ್ದ್ರಿಯಾಯ ಚ । ತನ್ಮಾತ್ರಾಯ ಮಹಾನ್ತಾಯ ತುಭ್ಯಂ ತತ್ತ್ವಾತ್ಮನೇ ನಮಃ ।। ೩೫.

ಅವ್ಯಕ್ತ, ಮಹತ್, ಭೂತಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು, ಮಹಾನ್ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಿತ್ಯಾಯ ಚಾರ್ಥಲಿಙ್ಗಾಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಯ ಚೇತನಾಯ ಚ। ಶುದ್ಧಾಯ ವಿಭವೇ ಚೈವ ತುಭ್ಯಂ ನಿತ್ಯಾತ್ಮನೇ ನಮಃ ।। ೩೫.

ನಿತ್ಯ, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಚೇತನ, ಶುದ್ಧ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ನಿತ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಸ್ತೇ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಸ್ವರಾನ್ತೇಷು ಭವಾದಿಷು। ಸತ್ಯಾನ್ತೇಷು ಮಹಾನ್ತೇಷು ಚತುರ್ಷು ಚ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। ೩೫.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗದ ಅಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಭವದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯದ ಅಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹಾನ್ ಗಳಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮಃಸ್ತೋತ್ರೇ ಮಯಾ ಹ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಸದಸದ್ವ್ಯಾಹೃತಂ ವಿಭೋ। ಮದ್ಭಕ್ತ ಇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಸರ್ವನ್ತತ್ ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೩೫.

ಪ್ರಭೋ, ನಾನು ಹಾಡಿದ ಈ ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿ ಅಥವಾ ತಪ್ಪಾಗಿ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ, ಭಕ್ತನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಏವಮಾರಾಧ್ಯ ದೇವೇಶಮೀಶಾನಂ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್। ಬ್ರಹ್ಮೇತಿ ಪ್ರಣತಸ್ತಸ್ಮೈ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೩೬.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ, ನೀಲಲೋಹಿತನಾದ ಈಶಾನನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನೆಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಕಾವ್ಯಸ್ಯ ಗಾತ್ರಂ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯ ಹಸ್ತೇನ ಪ್ರೀತಿಮಾನ್ ಭವಃ। ನಿಕಾಮಂ ದರ್ಶನಂ ದತ್ತ್ವಾ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ ।। ೩೬.

ಭವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೈಯಿಂದ ಕಾವ್ಯೆಯ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.

ತತಃ ಸೋಽನ್ತರ್ಹಿತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ದೇವೇಶಾನುಚರೇ ತದಾ। ತಿಷ್ಠನ್ತೀಂ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಜಯನ್ತೀಮಿದಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೩೬.

ಆ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ಅದೃಶ್ಯನಾದ ಮೇಲೆ, ಅವನ ಸೇವಕಿಯಾದ ಜಯಂತಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಕಸ್ಯ ತ್ವಂ ಸುಭಗೇ ಕಾ ವಾ ದುಃಖಿತೇ ಮಯಿ ದುಃಖಿತಾ। ಮಹತಾ ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಂ ಕಿಮರ್ಥಂ ಮಾಞ್ಜುಗೋಪಸಿ ।। ೩೬.

ಸುಭಾಗೆಯೆ, ನೀನು ಯಾರು? ಯಾರದು ನೀನು? ನಾನು ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವಾಗ ನೀನು ಯಾಕೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ನೀನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?

ಅನಯಾ ಸತತಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಶ್ರಯೇಣ ದಮೇನ ಚ। ಸ್ನೇಹೇನ ಚೈವ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಪ್ರೀತೋಽಸ್ಮಿ ವರವರ್ಣಿನಿ ।। ೩೬.

ಈ ನಿತ್ಯ ಭಕ್ತಿ, ವಿನಯ, ನಿಯಮ, ಪ್ರೀತಿ ಇವೆಲ್ಲದರ ಮೂಲಕ, ಸುಂದರ ನಡಿಗೆಯೆ, ಸುಂದರ ವರ್ಣೆಯೆ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಕಿಮಿಚ್ಛಸಿ ವರಾರೇಹೇ ಕಸ್ತೇ ಕಾಮಃ ಸಮೃಧ್ಯತಾಮ್। ತಂ ತೇ ಸಂಪೂರಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಯದ್ಯಪಿ ಸ್ಯಾತ್ ಸುದುರ್ಲಭಮ್ ।। ೩೬.

ಮಹಿಳೆಯರೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠೆಯೆ, ನಿನಗೆ ಏನು ಬೇಕು? ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆ ಯಾವುದು? ಅದು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಅದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಇಂದು ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಏವಮುಕ್ತಾಽಽಬ್ರವೀದನಂ ತಪಸಾ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ। ಚಿಕೀರ್ಷಿತಂ ಮೇ ಬ್ರಹ್ನಿಷ್ಠತ್ವಂ ಹಿ ವೇತ್ಥ ಯಥಾತಥಮ್ ।। ೩೬.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಶಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತೀಯೆ.

ಏವಮುಕ್ತೇಽಬ್ರವೀದೇನಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಿವ್ಯೇನ ಚಕ್ಷುಷಾ। ಮಾಹೇನ್ದ್ರೀ ತ್ವಂ ವರಾರೋಹೇ ಮದ್ಧಿತಾರ್ಥಮಿಹಾಗತಾ ।। ೩೬.

ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವಳನ್ನು ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿ, 'ಮಹಿಳೆಯರೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠೆಯೆ, ನೀನು ಇಂದ್ರನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ನನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಮಯಾ ಸಹ ತ್ವಂ ಸುಶ್ರೋಣಿ ದಶ ವರ್ಷಾಣಿ ಭಾಮಿನಿ। ಅದೃಶ್ಯಂ ಸರ್ವಭೂತೈಸ್ತು ಸಂಪ್ರಯೋಗಮಿಹೇಚ್ಛಸಿ ।। ೩೬.

ಸುಂದರ ನಡಿಗೆಯೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನಿಯೆ, ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಕಾಣದೆ ಇರಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.

ದೇವೇನ್ದ್ರಾನಲವರ್ಣಾಭೇ ವರಾರೋಹೇ ಸುಲೋಚನೇ। ಇಮಂ ವೃಣೀಷ್ವ ಕಾಮಂ ತೇ ಮತ್ತೋ ವೈ ವಲ್ಗುಭಾಷಿಣಿ ।। ೩೬.

ದೇವೇಂದ್ರನ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಾಣುವೆ, ಸುಂದರ ನಡಿಗೆಯೆ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣಿನೆ, ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವೆ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛಿತ ವರವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಆಯ್ಕೆಮಾಡು.

ಏವಂ ಭವತು ಗಚ್ಛಾಮೋ ಗೃಹಾನ್ ವೈ ಮತ್ತಕಾಶಿನಿ । ತತಃ ಸ್ವಗೃಹಮಾಗಮ್ಯ ಜಯನ್ತ್ಯಾ ಸಹಿತಃ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೬.

'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ. ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ, ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಮತ್ತಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಪ್ರಭು ಜಯಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.

ಸ ತಯಾ ಸಂ ವ ಸದ್ದೇವ್ಯಾ ದಶ ವರ್ಷಾಣಿ ಭಾಗಶಃ। ಅದೃಶ್ಯಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಮಾಯಯಾ ಸಂವೃತಸ್ತದಾ ।। ೩೬.

ಆ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಕಾಣದೆ, ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಇದ್ದನು.

ಕೃತಾರ್ಥಮಾಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾವ್ಯಂ ಸರ್ವೇ ದಿತೇಃ ಸುತಾಃ । ಅಭಿಜಗ್ಮುರ್ಗೃಹಂ ತಸ್ಯ ಮುದಿತಾಸ್ತೇ ದಿದೃಕ್ಷವಃ ।। ೩೬.

ಕಾವ್ಯನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದಿತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾದರು.

ಗತಾ ಯದಾ ನ ಪಶ್ಯನ್ತೋ ಜಯನ್ತ್ಯಾ ಸಂವೃತಂ ಗುರುಮ್। ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಂ ತಸ್ಯ ತದ್ಬುಧ್ವಾ ಪ್ರತಿಜಗ್ಮುರ್ಯಥಾಗತಮ್ ।। ೩೬.

ಅವರು ಹೋಗಿ, ಜಯಂತಿಯು ಗುರುವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಅವನು ತೋರಿಸಿದ ದಯೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದರು.

ಬೃಹಸ್ಪತಿಸ್ತು ಸಂರುದ್ಧಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕಾವ್ಯಂ ಚಕಾರ ಹ। ಪಿತ್ರರ್ಥೇ ದಶ ವರ್ಷಾಣಿ ಜಯನ್ತ್ಯಾ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ ।। ೩೬.

ಕಾವ್ಯನು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ತಿಳಿದು, ತನ್ನ ತಂದೆಯಿಗಾಗಿ, ಜಯಂತಿಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದನು.

ಬುದ್ಧ್ವಾ ತದನ್ತರಂ ಸೋಽಥ ದೈತ್ಯಾನಾಮಿವ ಚೋದಿತಃ। ಕಾವ್ಯಸ್ಯ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಸೋಽಸುರಾನ್ಸಮಭಾಷತ ।। ೩೬.

ಆ ಸಮಯದ ಮಧ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ದೈತ್ಯರ ಪ್ರೇರಣೆಯಂತೆ, ಕಾವ್ಯನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಸುರರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.