ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ವಯಂ ತಪಶ್ಚರಿಷ್ಯಾಮಃ ಸಂವೃತಾ ವಲ್ಕಲೈರ್ವನೇ। ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸತ್ಯವ್ಯಾಹರಣಂ ತು ತತ್ ।। ೩೫.

ನಾವು ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಚೀಲ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

ತತೋ ದೇವಾ ನಿವೃತ್ತಾ ವೈ ವಿಜ್ವರಾ ಮುದಿತಾಶ್ಚ ಹ। ನ್ಯಸ್ತಶಸ್ತ್ರೇಷು ದೈತ್ಯೇಷು ಸ್ವಾನ್ ವೈ ಜಗ್ಮುರ್ಯಥಾಗತಾನ್ ।। ೩೫.

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು; ದೈತ್ಯರು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ತತಸ್ತಾನಬ್ರವೀತ್ಕಾವ್ಯಃ ಕಞ್ಚಿತ್ಕಾಲಮುಪಾಸ್ಯತಾಮ್। ನಿರುತ್ಸುಕೈಸ್ತಪೋಯುಕ್ತೈಃ ಕಾಲಂ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಸಾಧಕೈಃ। ಪಿತುರ್ಮಮಾಶ್ರಮಸ್ಥಾ ವೈ ಸರ್ವೇ ದೇವಾಃ ಸವಾಸವಾಃ ।। ೩೫.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಕೆಲವು ಕಾಲವನ್ನು ನಿರಾಸೆಯಾಗಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಕಾರ್ಯ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಿರಿ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.'

ಸ ಸನ್ದಿಶ್ಯಾಸುರಾನ್ ಕಾವ್ಯೋ ಮಹಾದೇವಂ ಪ್ರಪದ್ಯ ಚ। ಪ್ರಣಮ್ಯೇನಸುವಾಚಾಥ ಜಗತ್ಪ್ರಭವಮೀಶ್ವರಮ್ ।। ೩೫.

ಅನಂತರ, ಕಾವ್ಯನು ಅಸುರರಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿ, ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವಾದ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಮನ್ತ್ರಾನಿಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ದೇವ ಮೇ ನಸನ್ತಿ ಬೃಹಸ್ಪತೌ। ಪರಾಭವಾಯ ದೇವಾನಾಮಸುರೇಷ್ವಭಯಾವಹಾನ್ ।। ೩೫.

ಪ್ರಭು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಬಳಿ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳ ಸೋಲುಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಸುರರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಲು.

ಏವಮುಕ್ತೋಽಬ್ರವೀದ್ದೇವೋ ಮನ್ತ್ರಾನಿಚ್ಛಸಿ ವೈ ದ್ವಿಜ। ವ್ರತಂ ಚರ ಮಯೋ ದ್ದಿಷ್ಟಂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಸಮಾಹಿತಃ ।। ೩೫.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ದೇವರು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ, ದ್ವಿಜಾ? ನಾನು ಹೇಳುವ ವ್ರತವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸು.'

ಪೂರ್ಣಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ವೈ ಕುಣ್ಡಧೂಮಮವಾಕ್ಶಿರಾಃ। ಯದ್ಯುಪಾಸ್ಯಸಿ ಭದ್ರನ್ತೇ ಮತ್ತೋ ಮನ್ತ್ರಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ।। ೩೫.

ನೀನು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೆ, ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಧೂಮವನ್ನು ತಲೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ.

ತಥೋಕ್ತೋ ದೇವ ದೇವೇನ ಸ ಶುಕ್ರಸ್ತು ಮಹಾತಪಾಃ। ಪಾದೌ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಬಾಢಮಿತ್ಯಭ್ಯಭಾಷತ ।। ೩೫.

ಹೀಗೆ ದೇವರಿಂದ ಕೇಳಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಶುಕ್ರನು ದೇವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, 'ಹೌದು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ವ್ರತಂ ಚರಾಮ್ಯಹಂ ಶೇಷಂ ಯಥೋದ್ದಿಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ವೈ ಪ್ರಭೋ। ತತೋ ನಿಯುಕ್ತೋ ದೇವೇನ ಕುಣ್ಡಧಾರೋಽಸ್ಯ ಧೂಮಕೃತ್ ।। ೩೫.

ಪ್ರಭು, ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಉಳಿದ ವ್ರತವನ್ನು ನಾನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಂತರ ದೇವರು ಆತನನ್ನು ಕುಂಡದ ಕಾಯುವವನಾಗಿ ಮತ್ತು ಧೂಮವನ್ನು ಮಾಡುವವನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು.

ಅಸುರಾಣಾಂ ಹಿತಾರ್ಥಾಯ ತಸ್ಮಿಞ್ಛುಕ್ರೇ ಗತೇ ತದಾ। ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥಂ ತತ್ರ ವಸತಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯೇ ಮಹೇಶ್ವರಃ ।। ೩೫.

ಅಸುರರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಶುಕ್ರನು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಮಹೇಶ್ವರನು ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಮಂತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ವಾಸಮಾಡಿದನು.

ತದ್ಬುದ್ಧ್ವಾ ನಾತಿಪೂರ್ವನ್ತು ರಾಜ್ಯಂ ನ್ಯಸ್ತಂ ತದಾಸುರೈಃ। ತಸ್ಮಿಞ್ಛಿದ್ರೇ ತದಾಮರ್ಷಾ ದೇವಾಸ್ತಾನ್ ಸಮಭಿದ್ರವನ್। ನಿಶಿತಾತ್ತಾಯುಧಾಃ ಸರ್ವೇ ಬೃಹಸ್ಪತಿಪುರೋಗಮಾಃ ।। ೩೫.

ಇದು ತಿಳಿದ ಅಸುರರು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲವಿಲ್ಲದೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಕೋಪದಿಂದ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅಸುರರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾಸುರಗಣಾ ದೇವಾನ್ ಪ್ರಗೃಹೀತಾಯುಧಾನ್ ಪುನಃ। ಉತ್ಪೇತುಃ ಸಹಸಾ ಸರ್ವೇ ಸನ್ತ್ರಸ್ತಾಸ್ತೇ ತತೋಽಭವನ್ ।। ೩೫.

ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದ ಅಸುರರು, ಎಲ್ಲರೂ ಭಯದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಓಡಿ ಹೋದರು.

ನ್ಯಸ್ತಶಸ್ತ್ರೇ ಜಯೇ ದತ್ತೇ ಆಚಾರ್ಯವ್ರತಮಾಸ್ಥಿತೇ। ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ. ಸಮಯಂ ದೇವಾಸ್ತೇ ಸಪತ್ನಜಿಘಾಂಸವಃ ।। ೩೫.

ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು, ಜಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಆಚಾರ್ಯನು ವ್ರತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು; ಆದರೂ ದೇವತೆಗಳು ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೊರಟರು.

ಅನಾಚಾರ್ಯಾಸ್ತು ಭದ್ರಂ ವೋ ವಿಶ್ವಸ್ತಾಸ್ತಪಸಿ ಸ್ಥಿತಾಃ। ಚೀರವಲ್ಕಾಜಿನಧರಾ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಾ ನಿಷ್ಪರಿಗ್ರಹಾಃ ।। ೩೫.

ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ, ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಚೀಲ, ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು.

ರಣೇ ವಿಜೇತುಂ ದೇವಾನ್ ವೈ ನಶಕ್ಷ್ಯಾಮಃ ಕಥಞ್ಚನ। ಅಶುದ್ಧೇನ ಪ್ರಪದ್ಯಾಮಃ ಶರಣಂ ಕಾವ್ಯಮಾತರಮ್ ।। ೩೫.

ನಾವು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅಶುದ್ಧರಾಗಿರುವ ನಾವು ಕಾವ್ಯ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕೋಣ.

ಜ್ಞಾಪಯಾಮಸ್ತತಮಿದಂ ಯಾವದಾಗಮನಂ ಗುರೋಃ। ವಿನಿವೃತ್ತೇ ತತಃ ಕಾವ್ಯೇ ಯೋತ್ಸ್ಯಾಮೋ ಯುಧಿ ತಾನ್ ಸುರಾನ್ ।। ೩೫.

ಗುರುವು ಬರುವವರೆಗೆ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸೋಣ. ಅವರು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ನಾವು ಆ ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಕಾವ್ಯದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡೋಣ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸುರಾನ್ ಯೋಗ್ಯಂ ಶರಣಂ ಕಾವ್ಯಮಾತರಮ್। ಪ್ರಾಪದ್ಯನ್ತ ತತೋ ಭೀತಾಸ್ತದಾ ಚೈವ ತದಾಽಭಯಮ್ ।। ೩೫.

ಹೀಗೆಂದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಯಗೊಂಡ ಅವರು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾವ್ಯಮಾತೆಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು. ಆಗ ಆಕೆ ಅವರಿಗೆ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಿದರು.

ದತ್ತನ್ತೇಷಾನ್ತು ಭೀತಾನಾಂ ದೈತ್ಯಾ ನಾಮಭಯಾರ್ಥಿನಾಮ್। ನ ಭೇತವ್ಯಂ ನ ಭೇತವ್ಯ ಭಯನ್ತ್ಯಜತ ದಾನವಾಃ ।। ೩೫.

ಭಯದಿಂದ ಮುಗ್ಧರಾದ ದೈತ್ಯರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಇರಲು ಆಶಿಸಿದಾಗ, ಅವರಿಗೆ 'ಭಯಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಭಯಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಆಗ ದಾನವರು ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.

ಮತ್ಸನ್ನಿಧೌ ವರ್ತತಾಂ ವೋ ನ ಭೀರ್ಭವಿತುಮರ್ಹತಿ। ಭಯಾಚ್ಚಾಪ್ಯಭಿಪನ್ನಾಂಸ್ತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಾಸುರಾಂಸ್ತದಾ ।। ೩೫.

ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇದ್ದಾಗ ನಿಮಗೆ ಭಯವಾಗಬಾರದು. ಭಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು—

ಅಭಿಜಗ್ಮುಃ ಪ್ರಸಹ್ಯೈತಾನವಿಚಾರ್ಯ ಬಲಾಬಲಮ್। ತಾಂಸ್ತ್ರಸ್ತಾನ್ ವಧ್ಯಮಾನಾಂಶ್ಚ ದೇವೈರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾಸುರಾಂಸ್ತದಾ ।। ೩೫.

ಬಲ-ದುರ್ಬಲತೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು ಬಲವಂತವಾಗಿ ದೈತ್ಯರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಓಡುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಮತ್ತು ಹತರಾಗುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರು—

ದೇವೀ ಕ್ರುದ್ಧಾಬ್ರವೀದೇನಾನನಿನ್ದ್ರತ್ವಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್। ಸಂಸ್ತಭ್ಯ ಶೀಘ್ರಂ ಸಂರಮ್ಭಾದಿನ್ದ್ರಂ ಸಾಽಭ್ಯಚರತ್ತತಃ ।। ೩೫.

ಆ ದೇವಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೇಳಿದಳು: 'ಇಂದ್ರ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಹೀನನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ!' ಎಂದು ತಕ್ಷಣವೇ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಳು.

ತತಃ ಸಂಸ್ತಮ್ಭಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಕ್ರಂದೇವಾಸ್ತು ಯೂಪವತ್। ವ್ಯದ್ರವನ್ತ ತತೋ ಭೀತಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಕ್ರಂ ವಶೀಕೃತಮ್ ।। ೩೫.

ಇಂದ್ರನು ಯಜ್ಞದ ಕಂಬದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು. ಇಂದ್ರನು ವಶವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಹಿಂಜರಿದರು.

ಗತೇಷು ಸುರಸಙ್ಘೇಷು ವಿಷ್ಣುರಿನ್ದ್ರಮಭಾಷತ। ಮಾಂತ್ವಂ ಪ್ರವಿಶ ಭದ್ರನ್ತೇ ನೇಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಸುರೇಶ್ವರ ।। ೩೫.

ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ವಿಷ್ಣು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಬಾ, ಸುಖವಾಗಿರು; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತೇನೆ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ವಿಷ್ಣುಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಪುರನ್ದರಃ। ವಿಷ್ಣುನಾ ರಕ್ಷಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವೀ ಕ್ರುದ್ಧಾ ವಚೋಽವದತ್ ।। ೩೫.

ಹೀಗೆಂದು ಕೇಳಿದ ಪುರಂದರನು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ವಿಷ್ಣು ಇಂದ್ರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೀಗೆಂದಳು.

ಏಷಾ ತ್ವಾಂ ವಿಷ್ಣುನಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ದಹಾಮಿ ಮಘವಾನಿವ। ಮಿಷತಾಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ದೃಶ್ಯತಾಂ ಮೇ ತಪೋಬಲಮ್ ।। ೩೫.

'ಮಘವಂತ, ನಾನು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮುಂದೆ ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಲಿ.'

ತಯಾಭಿಭೂತೌ ತೌ ದೇವಾವಿನ್ದ್ರವಿಷ್ಣೂ ಜಜಲ್ಪತುಃ। ಕಥಂ ಮುಚ್ಯೇವ ಸಹಿತೌ ವಿಷ್ಣುರಿನ್ದ್ರಮಭಾಷತ ।। ೩೫.

ಅವಳ ಶಕ್ತಿಗೆ ಒಳಗಾದ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಚರ್ಚಿಸಿದರು. ವಿಷ್ಣು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು?'

ಇನ್ದ್ರೋಽಬ್ರವೀಜ್ಜಹಿ ಹ್ಯೇನಾಂ ಯಾವನ್ನೌ ನ ದಹೇದ್ವಿಭೋ। ವಿಶೇಷೇಣಾಭಿಭೂತೋಽಹಮತಸ್ತ್ವಞ್ಚ ಹಿ ಮಾ ಚಿರಮ್ ।। ೩೫.

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅವಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಡುವ ಮೊದಲು ಅವಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು, ಮಹಾಶಕ್ತನೇ. ನಾನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವಳ ಶಕ್ತಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡ.'

ತತಃ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ತಾಂ ವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ತ್ರೀವಧಂ ಕರ್ತ್ತುಮಾಸ್ಥಿತಃ। ಅಭಿಧ್ಯಾಯ ತತಶ್ಚಕ್ರಮಾಪನ್ನಃ ಸತ್ವರಂ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೫.

ಆಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣು ಅವಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ತಕ್ಷಣ ಆಲೋಚಿಸಿ, ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಕರೆಯಲು ಮುಂದಾದನು.

ತಸ್ಯಾಃ ಸತ್ವರಮಾಣಾಯಾಃ ಶೀಘ್ರಕಾರೀ ಸುರಾರಿಹಾ। ಸ್ತ್ರಿಯಾ ವಿಷ್ಣುಸ್ತತೋ ದೇವ್ಯಾ ಕ್ರೂರಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಚಿಕೀರ್ಷಿತಮ್। ಕ್ರುದ್ಧಸ್ತದಸ್ತ್ರಮಾವಿದ್ಧ್ಯ ಶಿರಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ಮಾಧವಃ ।। ೩೫.

ಅವಳು ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ವಿಷ್ಣು, ಆ ದೇವಿಯ ಕ್ರೂರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತು, ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಆಯುಧವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅವಳ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.