ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಇನ್ದ್ರಾಸ್ತ್ರಯಸ್ತೇ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಅಸುರಾಣಾಂ ಮಹೌಜಸಃ । ದೈತ್ಯಸಂಸ್ಥಮಿದಂ ಸರ್ವಮಾಸೀದ್ದಶಯುಗಂ ಕಿಲ ।। ೩೫.

ಅಸುರರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಆ ಮೂರು ಇಂದ್ರರು ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ದೈತ್ಯರ ಮೇಲೆ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಹತ್ತು ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಇತ್ತು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅವರ ವಶದಲ್ಲಿತ್ತು.

ಅಸಪತ್ನಂ ತತಃ ಸರ್ವಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ದಶಯುಗಂ ಪುರಾ। ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮವ್ಯಯಮಿದಂ ಮಹೇನ್ದ್ರೇಣ ತು ಪಾಲ್ಯತೇ ।। ೩೫.

ಆ ನಂತರ ಹತ್ತು ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಎದುರಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಮಹೇಂದ್ರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಕ್ಷಯವಾಗದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ಯ ತತಶ್ಚಾದಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಕಾಲಪರ್ಯಯಾತ್ । ಪರ್ಯಾಯೇಣ ಚ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಪಾಕಶಾಸನಃ ।। ೩೫.

ಆ ನಂತರ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟವು. ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಪಾಕಶಾಸನನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಆಳಿದನು.

ತತೋಽಸುರಾನ್ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಯಜ್ಞೇ ದೇವಾ ಉಪಾಗಮನ್ । ಯಜ್ಞೇ ದೇವಾನಥ ಗತೇ ಕಾವ್ಯಂ ತೇ ಹ್ಯಸುರಾಬ್ರುವನ್ ।। ೩೫.

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ಅಸುರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಜ್ಞದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು. ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅಸುರರು ಕಾವ್ಯನನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದರು.

ಕೃತಂ ನೋ ಮಿಷತಾಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಯಜ್ಞಂ ಪುನರ್ಗತಾಃ। ಸ್ಥಾತುಂ ನ ಶಕ್ನುಮೋ ಹ್ಯದ್ಯ ಪ್ರವಿಶಾಮೋ ರಸಾತಲಮ್ ।। ೩೫.

'ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮೆದುರಲ್ಲೇ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಯಜ್ಞವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವತ್ತು ನಾವು ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನಾವು ರಸಾತಳಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತೋಽಬ್ರವೀದೇತಾನ್ ವಿಷಣ್ಣಃ ಸಾನ್ತ್ವಯನ್ ಗಿರಾ। ಮಾಭೈಷ್ಟ ಧಾರಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇಜಸಾ ಸ್ವೇನ ಚಾಸುರಾಃ ।। ೩೫.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಕಾವ್ಯನು ದುಃಖದಿಂದ, ಅವರನ್ನು ಧೈರ್ಯಪಡಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ ಅಸುರರೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಬಲದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ವೃಷ್ಟಿರೋಷಧಯಶ್ಚೈವ ರಸಾ ವಸು ಚ ಯದ್ವಯಮ್। ಕೃತ್ಸ್ನಾ ಮಯಿ ಚ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಪಾದಸ್ತೇಷಾಂ ಸುರೇಷು ವೈ। ಯುಷ್ಮದರ್ಥಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಧಾರ್ಯತೇ ಮಯಾ ।। ೩೫.

'ಮಳೆ, ಸಸ್ಯಗಳು, ನೀರು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿವೆ. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವುಗಳ ಪಾಲು ನನ್ನ ಪಾದದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ತತೋ ದೇವಾಸುರಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧೃತಾನ್ ಕಾವ್ಯೇನ ಧೀಮತಾ। ಅಮನ್ತ್ರಯಂಸ್ತದಾ ತೇ ವೈ ಸಂವಿಗ್ನಾ ವಿಜಿಗೀಷಯಾ ।। ೩೫.

ಆಮೇಲೆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಕಾವ್ಯನು ಅಸುರರನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಆತಂಕದಿಂದ, ಜಯದ ಆಸೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಸಲಹೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಏಷ ಕಾವ್ಯ ಇದಂ ಸರ್ವಂ ವ್ಯಾವರ್ತ್ತಯತಿ ನೋ ಬಲಾತ್ । ಸಾಧು ಗಚ್ಛಾಮಹೇ ತೂರ್ಣಂ ಕ್ಷೀಣಾನ್ನಾಪ್ಯಾಯಯಸ್ವ ತಾನ್ । ಪ್ರಸಹ್ಯ ಹತ್ವಾ ಶಿಷ್ಟಾನ್ ವೈ ಪಾತಾಲಂ ಪ್ರಾಪಯಾಮಹೇ ।। ೩೫.

'ಈ ಕಾವ್ಯನು ನಮ್ಮಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಬನ್ನಿ, ನಾವು ಬೇಗ ಹೋಗೋಣ; ಅವರು ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ದುರ್ಬಲರಾದಾಗ ಅವರನ್ನು ಪುನಃ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸೋಣ. ಉಳಿದವರನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಕಳಿಸೋಣ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತತೋ ದೇವಾಃ ಸುಸಂರಬ್ಧಾ ದಾನವಾನಭಿಸೃತ್ಯ ವೈ। ಜಧ್ನುಸ್ತೈ ರ್ವಧ್ಯಮಾನಾಸ್ತೇ ಕಾವ್ಯಮೇವಾಭಿದುದ್ರುವುಃ ।। ೩೫.

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ತುಂಬಾ ಕೋಪದಿಂದ ದಾನವರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆ ದಾನವರು ಕಾವ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದರು.

ತತಃ ಕಾವ್ಯಸ್ತು ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೂರ್ಣಂ ದೇವೈರಭಿದ್ರುತಾನ್। ಸಮರೇಽಕ್ತ್ರಕ್ಷತಾರ್ತ್ತಾಂಸ್ತಾನ್ ದೇವೇಭ್ಯಸ್ತಾನ್ ದಿತೇಃ ಸುತಾನ್ ।। ೩೫.

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಕಾವ್ಯನು, ಆ ದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ಕಾವ್ಯೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ಥಿತಾನ್ ದೇವಾನ್ ತತ್ರ ದೇವೋಽಭ್ಯಚಿನ್ತಯತ್। ತಾನುವಾಚ ತತೋ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪೂರ್ವವೃತ್ತಮನುಸ್ಮರನ್ ।। ೩೫.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾವ್ಯನು ಚಿಂತನೆಮಾಡಿದನು; ಹಳೆಯ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ವಿಜಿತಂ ಸರ್ವಂ ವಾಮನೇನ ತ್ರಿಭಿಃ ಕ್ರಮೈಃ । ಬಲಿರ್ಬದ್ಧೋ ಹತೋ ಜಮ್ಭೋ ನಿಹತಶ್ಚ ವಿರೋಚನಃ ।। ೩೫.

'ವಾಮನನು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಗೆದ್ದನು; ಬಲಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದನು, ಜಂಭನನ್ನು ಕೊಂದನು, ವಿರೋಚನನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.'

ಮಹಾರ್ಹೇಷು ದ್ವಾದಶಸು ಸಂಗ್ರಾಮೇಷು ಸುರೈರ್ಹತಾಃ। ತೈಸ್ತೈರುಪಾಯೈರ್ಭೂಯಿಷ್ಠಾ ನಿಹತಾ ಯೇ ಪ್ರಧಾನತಃ ।। ೩೫.

'ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾದ ಹನ್ನೆರಡು ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಅಸುರರ ಮುಖ್ಯರನ್ನು ವಿವಿಧ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಬಹುಪಾಲು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ.'

ಕಿಞ್ಚಿಚ್ಛಿಷ್ಟಾಸ್ತು ವೈ ಯೂಯಂ ಯುದ್ಧೇಷ್ವನ್ತ್ಯೇಷು ವೈ ಸ್ವಯಮ್। ನೀತಿಂ ವೋ ಹಿ ವಿಧಾಸ್ಯಾಮಿ ಕಾಲಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಪ್ರತೀಕ್ಷ್ಯತಾಮ್ ।। ೩೫.

'ನೀವು ಉಳಿದವರು ಸ್ವಲ್ಪಮಂದಿಯೇ; ಕೊನೆಯ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದೀರಿ. ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಕಾಯಿರಿ.'

ಯಾಸ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಮಹಾದೇವಂ ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥೇ ವಿಜಯಾಯ ವಃ। ಅಗ್ನಿಮಾಪ್ಯಾಯಯೇದ್ಧೋತಾ ಮನ್ತ್ರೈರೇವ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ।। ೩೫.

'ನಿಮಗೆ ಜಯವಾಗಲೆಂದು ಮಂತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ನಾನು ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿಗೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬುವನು.'

ತತೋ ಯಾಸ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ದೇವಂ ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥೇ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್। ಯುಷ್ಮಾನನುಗ್ರಹೀಷ್ಯಾಮಿ ಪುನಃ ಪಶ್ಚಾದಿಹಾಗತಃ ।। ೩೫.

'ನಂತರ ನಾನು ಮಂತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ನೀಲಲೋಹಿತ ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಮತ್ತೆ ನಿಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.'

ಯೂಯಂ ತಪಶ್ಚರಧ್ವಂ ವೈ ಸಂವೃತಾ ವಲ್ಕಲೈರ್ವನೇ। ನ ವೈ ದೇವಾ ವಧಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯಾವದಾಗಮನಂ ಮಮ ।। ೩೫.

ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಚೀಲ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕು; ನಾನು ಮರಳಿ ಬರುವವರೆಗೆ ದೇವತೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಪ್ರತೀಪಾಂಸ್ತತೋ ಮನ್ತ್ರಾನ್ ದೇವಾತ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಾತ್। ಯೋತ್ಸ್ಯಾಮಹೇ ಪುನರ್ದೇವಾಂಸ್ತತಃ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಥ ವೈ ಜಯಮ್ ।। ೩೫.

ನಂತರ, ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ವಿಫಲವಾಗದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ನಾವು ಮತ್ತೆ ದೇವತೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ಆಗ ನೀವು ಖಂಡಿತ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.

ತತಸ್ತೇ ಕೃತಸಂವಾದಾ ದೇವಾನೂಚುಸ್ತತೋಽಸುರಾಃ। ನ್ಯಸ್ತವಾದಾ ವಯಂ ಸರ್ವೇ ಲೋಕಾನ್ ಯೂಯಂ ಕ್ರಮನ್ತು ವೈ ।। ೩೫.

ಆಮೇಲೆ, ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅಸುರರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ್ದೇವೆ; ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಳಬಹುದು.'

ವಯಂ ತಪಶ್ಚರಿಷ್ಯಾಮಃ ಸಂವೃತಾ ವಲ್ಕಲೈರ್ವನೇ। ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸತ್ಯವ್ಯಾಹರಣಂ ತು ತತ್ ।। ೩೫.

ನಾವು ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಚೀಲ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

ತತೋ ದೇವಾ ನಿವೃತ್ತಾ ವೈ ವಿಜ್ವರಾ ಮುದಿತಾಶ್ಚ ಹ। ನ್ಯಸ್ತಶಸ್ತ್ರೇಷು ದೈತ್ಯೇಷು ಸ್ವಾನ್ ವೈ ಜಗ್ಮುರ್ಯಥಾಗತಾನ್ ।। ೩೫.

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು; ದೈತ್ಯರು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ತತಸ್ತಾನಬ್ರವೀತ್ಕಾವ್ಯಃ ಕಞ್ಚಿತ್ಕಾಲಮುಪಾಸ್ಯತಾಮ್। ನಿರುತ್ಸುಕೈಸ್ತಪೋಯುಕ್ತೈಃ ಕಾಲಂ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಸಾಧಕೈಃ। ಪಿತುರ್ಮಮಾಶ್ರಮಸ್ಥಾ ವೈ ಸರ್ವೇ ದೇವಾಃ ಸವಾಸವಾಃ ।। ೩೫.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಕೆಲವು ಕಾಲವನ್ನು ನಿರಾಸೆಯಾಗಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಕಾರ್ಯ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಿರಿ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.'

ಸ ಸನ್ದಿಶ್ಯಾಸುರಾನ್ ಕಾವ್ಯೋ ಮಹಾದೇವಂ ಪ್ರಪದ್ಯ ಚ। ಪ್ರಣಮ್ಯೇನಸುವಾಚಾಥ ಜಗತ್ಪ್ರಭವಮೀಶ್ವರಮ್ ।। ೩೫.

ಅನಂತರ, ಕಾವ್ಯನು ಅಸುರರಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿ, ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವಾದ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಮನ್ತ್ರಾನಿಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ದೇವ ಮೇ ನಸನ್ತಿ ಬೃಹಸ್ಪತೌ। ಪರಾಭವಾಯ ದೇವಾನಾಮಸುರೇಷ್ವಭಯಾವಹಾನ್ ।। ೩೫.

ಪ್ರಭು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಬಳಿ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳ ಸೋಲುಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಸುರರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಲು.

ಏವಮುಕ್ತೋಽಬ್ರವೀದ್ದೇವೋ ಮನ್ತ್ರಾನಿಚ್ಛಸಿ ವೈ ದ್ವಿಜ। ವ್ರತಂ ಚರ ಮಯೋ ದ್ದಿಷ್ಟಂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಸಮಾಹಿತಃ ।। ೩೫.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ದೇವರು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ, ದ್ವಿಜಾ? ನಾನು ಹೇಳುವ ವ್ರತವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸು.'

ಪೂರ್ಣಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ವೈ ಕುಣ್ಡಧೂಮಮವಾಕ್ಶಿರಾಃ। ಯದ್ಯುಪಾಸ್ಯಸಿ ಭದ್ರನ್ತೇ ಮತ್ತೋ ಮನ್ತ್ರಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ।। ೩೫.

ನೀನು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೆ, ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಧೂಮವನ್ನು ತಲೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ.

ತಥೋಕ್ತೋ ದೇವ ದೇವೇನ ಸ ಶುಕ್ರಸ್ತು ಮಹಾತಪಾಃ। ಪಾದೌ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಬಾಢಮಿತ್ಯಭ್ಯಭಾಷತ ।। ೩೫.

ಹೀಗೆ ದೇವರಿಂದ ಕೇಳಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಶುಕ್ರನು ದೇವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, 'ಹೌದು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ವ್ರತಂ ಚರಾಮ್ಯಹಂ ಶೇಷಂ ಯಥೋದ್ದಿಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ವೈ ಪ್ರಭೋ। ತತೋ ನಿಯುಕ್ತೋ ದೇವೇನ ಕುಣ್ಡಧಾರೋಽಸ್ಯ ಧೂಮಕೃತ್ ।। ೩೫.

ಪ್ರಭು, ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಉಳಿದ ವ್ರತವನ್ನು ನಾನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಂತರ ದೇವರು ಆತನನ್ನು ಕುಂಡದ ಕಾಯುವವನಾಗಿ ಮತ್ತು ಧೂಮವನ್ನು ಮಾಡುವವನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು.