ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಬಲವಾನ್ ವೈ ವಿವಾದೋಽಯಂ ಸಂಪ್ರವೃತ್ತಃ ಸುದಾರುಣಃ। ದೇವಾಸುರಾಣಾಂ ಚ ತದಾ ಘೋರಕ್ಷಯಕರೋ ಮಹಾನ್ ।। ೩೫.

ಆದರೆ ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ಭಾರೀ ನಾಶವನ್ನು ತಂದ ಭೀಕರವಾದ ಸಂಘರ್ಷವು ಆರಂಭವಾಯಿತು.

ತೇಷಾಂ ದಾಯನಿಮಿತ್ತಂ ವೈ ಸಂಗ್ರಾಣಾ ಬಹವೋಽಭವನ್। ವಾರಾಹೇಽಸ್ಮಿನ್ ದಶ ದ್ವೌ ಚ ಷಣ್ಡಾಮಾರ್ಕೋತ್ತರಾಃ ಸ್ಮೃತಾ ।। ೩೫.

ಅವರ ವಂಶದ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಯುದ್ಧಗಳು ನಡೆದವು; ಈ ವರಾಹ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಎರಡು, ಅಂದರೆ ಆರು ಉತ್ತರ ಸೂರ್ಯ ಯುದ್ಧಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.

ನಾಮತಸ್ತು ಸಮಾಸೇನ ಶ್ರೃಣುಧ್ವಂ ತಾನ್ ವಿವಕ್ಷತಃ। ಪ್ರಥಮೋ ನಾರಸಿಂಹಸ್ತು ದ್ವಿತೀಯಶ್ಚಾಪಿ ವಾಮನಃ ।। ೩೫.

ಈಗ ನಾನು ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳಿರಿ: ಮೊದಲದು ನರಸಿಂಹ, ಎರಡನೆಯದು ವಾಮನ.

ತೃತೀಯಃ ಸ ತು ವಾರಾಹಶ್ಚತುರ್ಥೋಽಮೃತಮನ್ಧನಃ। ಸಂಗ್ರಾಮಃ ಪಞ್ಚಮಶ್ಚೈವ ಸುಘೋರಸ್ತಾರಕಾಮಯಃ ।। ೩೫.

ಮೂರನೆಯದು ವರಾಹ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಅಮೃತಮಥನ ಯುದ್ಧ; ಐದನೆಯದು ಭಯಾನಕವಾದ ತಾರಕಾಸುರ ಯುದ್ಧ.

ಷಷ್ಠೋ ಹ್ಯಾಡೀಬಕಸ್ತೇಷಾಂ ಸಪ್ತಮಸ್ತ್ರೈಪುರಃ ಸ್ಮೃತಃ। ಅನ್ಧಕಾರೋಽಷ್ಟಮಸ್ತೇಷಾಂ ಧ್ವಜಶ್ಚ ನವಮಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೩೫.

ಆರುನೆಯದು ಆಡಿಯಬಕ, ಏಳನೆಯದು ತ್ರಿಪುರ ಯುದ್ಧ; ಎಂಟನೆಯದು ಅಂಧಕಾರ, ಒಂಬತ್ತನೆಯದು ಧ್ವಜ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ವಾರ್ತ್ತಶ್ಚ ದಶಮೋ ಜ್ಞೇಯಸ್ತತೋ ಹಾಲಾ ಹಲಃ ಸ್ಮೃತಃ। ಸ್ಮೃತೋ ದ್ವಾದಶಮಸ್ತೇಷಾಂ ಘೋರಕೋಲಾಹಲೋಽಪರಃ ।। ೩೫.

ಹತ್ತನೆಯದು ವಾರ್ತ್ತ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ನಂತರ ಹಾಲಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಹನ್ನೊಂದನೆಯದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಹನ್ನೆರಡನೆಯದು ಭಯಾನಕವಾದ ಕೊಲಾಹಲ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ದೈತ್ಯೋ ನರಸಿಂಹೇನ ಸೂದಿತಃ। ವಾಮನೇನ ಬಲಿರ್ವದ್ಧಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಕ್ರಮಣೇ ಕೃತೇ ।। ೩೫.

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಎಂಬ ದೈತ್ಯನನ್ನು ನರಸಿಂಹನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ವಾಮನನು ಬಲಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷೋ ಹತೋ ದ್ವನ್ದ್ವೇ ಪ್ರತಿವಾದೇ ತು ದೈವತೈಃ। ಮಹಾಬಲೋ ಮಹಾಸತ್ತ್ವಃ ಸಂಗ್ರಾಮೇಷ್ವಪರಾಜಿತಃ ।। ೩೫.

ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದುರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದನು; ಅವನು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಧೈರ್ಯವಂತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯನಾಗಿದ್ದನು.

ದಂಷ್ಟ್ರಾಯಾನ್ತು ವರಾಹೇಣ ಸಮುದ್ರಾದ್ಭೂರ್ಯದಾ ಕೃತಾ । ಪ್ರಾಹ್ಲಾದೋ ನಿರ್ಜಿತೋ ಯುದ್ಧೇ ಇನ್ದ್ರೇಣಾಮೃತಮನ್ಥನೇ ।। ೩೫.

ವರಾಹನ ದಂತಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಎತ್ತಲಾಯಿತು; ಅಮೃತಮಥನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಇಂದ್ರನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ವಿರೋಚನಸ್ತು ಪ್ರಾಹ್ಲಾದಿರ್ನಿತ್ಯಮಿನ್ದ್ರವಧೋದ್ಯತಃ। ಇನ್ದ್ರೇಣೈವ ಸ ವಿಕ್ರಮ್ಯ ನಿಹತಸ್ತಾರಕಾಮಯೇ ।। ೩೫.

ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಮಗ ವಿರೋಚನನು ಸದಾ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ತಾರಕಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಇಂದ್ರನೇ ವಧಿಸಿದನು.

ಭವಾದವಧ್ಯತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಿಶೇಷಾಸ್ತ್ರಾದಿಭಿಸ್ತು ಯಃ। ಸಞ್ಜಭೋ ನಿಹತಃ ಷಷ್ಠೇ ಶಕ್ರಾವಿಷ್ಟೇನ ವಿಷ್ಣುನಾ ।। ೩೫.

ನೀನು ನೀಡಿದ ಅವಧ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ವಿಶೇಷ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಂಜಬನು ಆರನೆಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ವಿಷ್ಣುವಿಂದ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಅಶಕ್ನುವನ್ತೋ ದೇವೇಷು ಪುರಂ ಗೋಪ್ತುಂ ತ್ರಿದೈವತಮ್ । ನಿಹತಾ ದಾನವಾಃ ಸರ್ವೇ ತ್ರಿಪುರಸ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕೇಣ ತು ।। ೩೫.

ದೇವತೆಗಳು ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರು ತ್ರ್ಯಂಬಕನಿಂದ ತ್ರಿಪುರ ಸಂಹಾರದಲ್ಲಿ ಹತರಾದರು.

ಅಷ್ಟಮೇ ತ್ವಸುರಾಶ್ಚೈವಂ ರಾಕ್ಷಸಾಶ್ಚಾನ್ಧಕಾರಕಾಃ। ಜಿತದೇವಮನುಷ್ಯೈಸ್ತು ಪಿತೃಭಿಶ್ಚೈವ ಸಙ್ಗತಾನ್ ।। ೩೫.

ಎಂಟನೆಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರೂ, ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ತರುವವರೂ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಾನವರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದರು.

ಸಂವೃತಾನ್ ದಾನವಾಂಶ್ಚೈವ ಸಙ್ಗತಾನ್ ಕೃತ್ಸ್ನಶಶ್ಚ ತಾನ್ । ತಥಾ ವಿಷ್ಣುಸಹಾಯೇನ ಮಹೇನ್ದ್ರೇಣ ನಿಬರ್ಹಿತಾಃ ।। ೩೫.

ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರು, ಮಹೇಂದ್ರನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಲಾದರು.

ಹತೋ ಧ್ವಜೋ ಮಹೇನ್ದ್ರೇಣ ಮಾಯಾಚ್ಛನ್ನಶ್ಚ ಯೋಧಯನ್। ಧ್ವಜೇ ಲಕ್ಷ್ಯಂ ಸಮಾವಿಶ್ಯ ವಿಪ್ರವರ್ತ್ತಿರ್ಮಹಾಭುಜಃ ।। ೩೫.

ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಧ್ವಜನು ಮಹೇಂದ್ರನಿಂದ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಧ್ವಜದ ಗುರುತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮಹಾಬಾಹು ವಿಪ್ರವೃತ್ತಿಯೂ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ದೈತ್ಯಾಂಶ್ಚ ದಾನವಾಂಶ್ಚೈವ ಸಂಹತಾನ್ ಕೃತ್ಸ್ನಶಶ್ಚ ತಾನ್। ರಜಿಃ ಕೋಲಾಹಲೇ ಸರ್ವಾನ್ ದೇವೈಃ ಪರಿವೃತೋಽಜಯತ್। ಯಜ್ಞಾಮೃತೇನ ವಿಜಿತೌ ಷಣ್ಡಾಮಾರ್ಕೌ ತು ದೈವತೈಃ ।। ೩೫.

ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರು, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ರಾಜಿಯು ಕೊಲಾಹಲ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿದನು; ಯಜ್ಞಾಮೃತದಿಂದ ಷಂಡಾಮಾರ್ಕನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಜಯಿಸಿದರು.

ಏತೇ ದೈವಾಸುರಾ ವೃತ್ತಾಃ ಸಂಗ್ರಾಮಾ ದ್ವಾದಶೈವ ತು। ದೇವಾಸುರಕ್ಷಯಕರಾಃ ಪ್ರಜಾನಾಮಶಿವಾಯ ಚ ।। ೩೫.

ಈ ಹನ್ನೆರಡು ದೈವಾಸುರ ಯುದ್ಧಗಳು ನಡೆದವು; ಇವು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರಿಗೆ ನಾಶವನ್ನು ತಂದು, ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅಶುಭವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದವು.

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೂ ರಾಜಾ ವರ್ಷಾಣಾಮರ್ಬುದಂ ಬಭೌ। ತಥಾ ಶತಸಹಸ್ರಾಣಿ ಹ್ಯದಿಕಾನಿ ದ್ವಿಸಪ್ತತಿಃ । ಅಶೀತಿಂ ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸ್ಯೇಶ್ವರೋಽಭವತ್ ।। ೩೫.

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ರಾಜನು ನೂರು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳಿದನು; ಅದಕ್ಕೆ ಮೇಲೆ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಎಂಭತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು.

ಪರ್ಯಾಯೇ ತಸ್ಯ ರಾಜಾಽನು ಬಲಿರ್ವರ್ಷಾರ್ಬುದಂ ಪುನಃ । ಷಷ್ಟಿಂ ಚೈವ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ತ್ರಿಂಶತಂ ನಿಯುತಾನಿ ಚ ।। ೩೫.

ಅವನ ನಂತರ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಲಿಯು ಮತ್ತೆ ನೂರು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು; ಆ ಬಳಿಕ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತೆಂಟು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳಿದನು.

ಬಲೇ ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರಸ್ತು ಯಾವತ್ಕಾಲಂ ಬಭೂವ ಹ। ಪ್ರಹ್ಲಾದೇನ ಗೃಹೀತೋಽಭೂತ್ತಾವತ್ಕಾಲಂ ತದಾಸುರೈಃ ।। ೩೫.

ಬಲಿಗೆ ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರ ಇದ್ದಷ್ಟು ಕಾಲ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಇನ್ದ್ರಾಸ್ತ್ರಯಸ್ತೇ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಅಸುರಾಣಾಂ ಮಹೌಜಸಃ । ದೈತ್ಯಸಂಸ್ಥಮಿದಂ ಸರ್ವಮಾಸೀದ್ದಶಯುಗಂ ಕಿಲ ।। ೩೫.

ಅಸುರರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಆ ಮೂರು ಇಂದ್ರರು ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ದೈತ್ಯರ ಮೇಲೆ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಹತ್ತು ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಇತ್ತು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅವರ ವಶದಲ್ಲಿತ್ತು.

ಅಸಪತ್ನಂ ತತಃ ಸರ್ವಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ದಶಯುಗಂ ಪುರಾ। ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮವ್ಯಯಮಿದಂ ಮಹೇನ್ದ್ರೇಣ ತು ಪಾಲ್ಯತೇ ।। ೩೫.

ಆ ನಂತರ ಹತ್ತು ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಎದುರಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಮಹೇಂದ್ರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಕ್ಷಯವಾಗದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ಯ ತತಶ್ಚಾದಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಕಾಲಪರ್ಯಯಾತ್ । ಪರ್ಯಾಯೇಣ ಚ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಪಾಕಶಾಸನಃ ।। ೩೫.

ಆ ನಂತರ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟವು. ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಪಾಕಶಾಸನನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಆಳಿದನು.

ತತೋಽಸುರಾನ್ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಯಜ್ಞೇ ದೇವಾ ಉಪಾಗಮನ್ । ಯಜ್ಞೇ ದೇವಾನಥ ಗತೇ ಕಾವ್ಯಂ ತೇ ಹ್ಯಸುರಾಬ್ರುವನ್ ।। ೩೫.

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ಅಸುರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಜ್ಞದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು. ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅಸುರರು ಕಾವ್ಯನನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದರು.

ಕೃತಂ ನೋ ಮಿಷತಾಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಯಜ್ಞಂ ಪುನರ್ಗತಾಃ। ಸ್ಥಾತುಂ ನ ಶಕ್ನುಮೋ ಹ್ಯದ್ಯ ಪ್ರವಿಶಾಮೋ ರಸಾತಲಮ್ ।। ೩೫.

'ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮೆದುರಲ್ಲೇ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಯಜ್ಞವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವತ್ತು ನಾವು ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನಾವು ರಸಾತಳಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತೋಽಬ್ರವೀದೇತಾನ್ ವಿಷಣ್ಣಃ ಸಾನ್ತ್ವಯನ್ ಗಿರಾ। ಮಾಭೈಷ್ಟ ಧಾರಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇಜಸಾ ಸ್ವೇನ ಚಾಸುರಾಃ ।। ೩೫.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಕಾವ್ಯನು ದುಃಖದಿಂದ, ಅವರನ್ನು ಧೈರ್ಯಪಡಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ ಅಸುರರೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಬಲದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ವೃಷ್ಟಿರೋಷಧಯಶ್ಚೈವ ರಸಾ ವಸು ಚ ಯದ್ವಯಮ್। ಕೃತ್ಸ್ನಾ ಮಯಿ ಚ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಪಾದಸ್ತೇಷಾಂ ಸುರೇಷು ವೈ। ಯುಷ್ಮದರ್ಥಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಧಾರ್ಯತೇ ಮಯಾ ।। ೩೫.

'ಮಳೆ, ಸಸ್ಯಗಳು, ನೀರು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನಲ್ಲಿವೆ. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವುಗಳ ಪಾಲು ನನ್ನ ಪಾದದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ತತೋ ದೇವಾಸುರಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧೃತಾನ್ ಕಾವ್ಯೇನ ಧೀಮತಾ। ಅಮನ್ತ್ರಯಂಸ್ತದಾ ತೇ ವೈ ಸಂವಿಗ್ನಾ ವಿಜಿಗೀಷಯಾ ।। ೩೫.

ಆಮೇಲೆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಕಾವ್ಯನು ಅಸುರರನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಆತಂಕದಿಂದ, ಜಯದ ಆಸೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಸಲಹೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಏಷ ಕಾವ್ಯ ಇದಂ ಸರ್ವಂ ವ್ಯಾವರ್ತ್ತಯತಿ ನೋ ಬಲಾತ್ । ಸಾಧು ಗಚ್ಛಾಮಹೇ ತೂರ್ಣಂ ಕ್ಷೀಣಾನ್ನಾಪ್ಯಾಯಯಸ್ವ ತಾನ್ । ಪ್ರಸಹ್ಯ ಹತ್ವಾ ಶಿಷ್ಟಾನ್ ವೈ ಪಾತಾಲಂ ಪ್ರಾಪಯಾಮಹೇ ।। ೩೫.

'ಈ ಕಾವ್ಯನು ನಮ್ಮಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಬನ್ನಿ, ನಾವು ಬೇಗ ಹೋಗೋಣ; ಅವರು ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ದುರ್ಬಲರಾದಾಗ ಅವರನ್ನು ಪುನಃ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸೋಣ. ಉಳಿದವರನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಕಳಿಸೋಣ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.