ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಪಿತ್ತಮಗ್ನಿಃ ಸ್ಮೃತಾವೇತಾವಗ್ನಿಸೋಮಾತ್ಮಕಂ ಜಗತ್। ಏವಂ ಪ್ರವರ್ತ್ತಿತೋ ಗರ್ಭೋ ವರ್ತ್ತತೇಽಮ್ಬುದಸನ್ನಿಭಃ ।। ೩೫.

ಪಿತ್ತವೇ ಅಗ್ನಿ; ಈ ಎರಡು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಈ ರೀತಿ ಗರ್ಭವು ನೀರಿನ ಗುಡ್ಡದಂತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ವಾಯುಃ ಪ್ರವೇಶನಂ ಚಕ್ರೇ ಸಙ್ಗತಃ ಪರಮಾತ್ಮನಾ। ಸ ಪಞ್ಚಧಾ ಶರೀರಸ್ಥೋ ವಿದ್ಯತೇ ವರ್ದ್ಧಯೇತ್ ಪುನಃ ।। ೩೫.

ವಾಯು ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಅದು ಐದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾಣಾಪಾನೌ ಸಮಾನಶ್ಚ ಉದಾನೋ ವ್ಯಾನ ಏವ ಚ। ಪ್ರಾಣೋಽಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮಾನಂ ವರ್ದ್ಧಯನ್ ಪರಿವರ್ತ್ತತೇ ।। ೩೫.

ಪ್ರಾಣ, ಅಪಾನ, ಸಮಾನ, ಉದಾನ ಮತ್ತು ವ್ಯಾನ ಎಂಬ ಐದು ವಾಯುಗಳು; ಪ್ರಾಣವು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಪಾನಃ ಪಶ್ಚಿಮಂ ಕಾಯಮುದಾನೋರ್ದ್ಧ್ವಶರೀರಗಃ। ವ್ಯಾನೋ ವ್ಯಾನಸ್ಯತೇ ಯೇನ ಸಮಾನಃ ಸರ್ವ್ವಸನ್ಧಿಷು ।। ೩೫.

ಅಪಾನ ವಾಯು ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ, ಉದಾನ ಶರೀರವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತದೆ, ವ್ಯಾನ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುತ್ತದೆ, ಸಮಾನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ.

ಭೂತಾವಾಪ್ತಿಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯ ಜಾಯತೇನ್ದ್ರಿಯಗೋಚರಾ। ಪೃಥಿವೀ ವಾಯುರಾಕಾಶಮಾಪೋ ಜ್ಯೋತಿಶ್ಚ ಪಞ್ಚಮಮ್ ।। ೩೫.

ಅದರಿಂದ ಭೂತಗಳ ಗ್ರಹಿಕೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಗ್ರಹಣಯೋಗ್ಯವಾಗಿರುವ ಭೂಮಿ, ಗಾಳಿ, ಆಕಾಶ, ನೀರು ಮತ್ತು ಐದನೆಯದು ಅಗ್ನಿ ಎಂಬುದೂ ಇದೆ.

ಸರ್ವ್ವೇನ್ದ್ರಿಯಾ ನಿವಿಷ್ಟಾಸ್ತಂ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ಯೋಗಂ ಪ್ರಚಕ್ರಿರೇ। ಪಾರ್ಥಿವಂ ದೇಹಮಾಹುಸ್ತಂ ಪ್ರಾಣಾತ್ಮಾನಂ ಚ ಮಾರುತಮ್ ।। ೩೫.

ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿವೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ; ಅದನ್ನು ಭೌತಿಕ ದೇಹವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಾಣಾತ್ಮನನ್ನು ಗಾಳಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಛಿದ್ರಾಣ್ಯಾಕಾಶಯೋನೀನಿ ಜಲಾಸ್ರಾವಂ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ । ತೇಜಶ್ಚಕ್ಷುಃಷ್ವಿತಾ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ತೇಷಾಂ ಯನ್ನಾಮತಃ ಸ್ಮೃತಮ್। ಸಙ್ಗ್ರಾಮಾ ವಿಷಯಾಶ್ಚೈವ ಯಸ್ಯ ವೀರ್ಯ್ಯಾತ್ಪ್ರವರ್ತ್ತಿತಾಃ ।। ೩೫.

ಆಕಾಶದಿಂದ ರಂಧ್ರಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ನೀರಿನ ಹರಿವು ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಅಗ್ನಿಯು ದೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಅದರ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಬೆಳಕು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ವಿಷಯಗಳು ಅದರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಇತ್ಯೇತಾನ್ ಪುರುಷಃ ಸರ್ವ್ವಾನ್ ಸೃಜಁಲ್ಲೋಕಾನ್ ಸನಾತನಃ। ನೈಧನೇಽಸ್ಮಿನ್ ಕಥಂ ಲೋಕೇ ನರತ್ವಂ ವಿಷ್ಣುರಾಗತಃ ।। ೩೫.

ಈ ರೀತಿ ಶಾಶ್ವತ ಪುರುಷನು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಈ ನಾಶವಂತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಹೇಗೆ ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು?

ಏಷ ನಃ ಸಂಶಯೋ ಧೀಮನ್ನೇಷ ವೈ ವಿಸ್ಮಯೋ ಮಹಾನ್ । ಕಥಂ ಗತಿರ್ಗತಿಮತಾಮಾಪನ್ನೋ ಮಾನುಷೀಂ ತನುಮ್ ।। ೩೫.

ಇದು ನಮಗೆ ಸಂಶಯವೂ, ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಹೌದು, ಜ್ಞಾನಿಯೇ! ಚಲಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಹೇಗೆ ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು?

ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಹೇ ವಿಷ್ಣೋಃ ಕರ್ಮ್ಮಾಣಿ ಚ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್। ಆಶ್ಚರ್ಯ್ಯಾಣಿ ಪರಂ ವಿಷ್ಣುರ್ವೇದದೇವೈಶ್ಚ ಕಥ್ಯತೇ ।। ೩೫.

ನಾವು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ; ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಅದ್ಭುತ ಗುಣಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡವನೆಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವಿಷ್ಣೋರುತ್ಪತ್ತಿಮಾಶ್ಚರ್ಯ್ಯಂ ಕಥಯಸ್ವ ಮಹಾಮತೇ। ಏತದಾಶ್ಚರ್ಯ್ಯಮಾಖ್ಯಾನಂ ಕಥ್ಯತಾಂ ವೈ ಸುಖಾವಹಮ್ ।। ೩೫.

ಮಹಾಮತಿವಂತನೇ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅದ್ಭುತ ಜನನವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು; ಈ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸು, ಅದು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಖ್ಯಾತಬಲವೀರ್ಯ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಕರ್ಮ್ಮಣಾಶ್ಚರ್ಯ್ಯಭೂತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ಸತ್ತ್ವಮಿಹೋಚ್ಯತಾಮ್ ।। ೩೫.

ಬಲವೀರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅವತಾರಗಳು ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಬೇಕು.

ಅಹಞ್ಚ ಕೀರ್ತ್ತಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಯಥಾ ಸ ಭಗವಾಞ್ಜಾತೋ ಮಾನುಷೇಷು ಮಹಾತಪಾಃ ।। ೩೫.

ಈಗ ನಾನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಅವತಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆ ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಸಪ್ತಸಪ್ತತಪಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಭೃಗುಶಾಪೇನ ಮಾನುಷೇ। ಜಾಯತೇ ಚ ಯುಗಾನ್ತೇಷು ದೇವಕಾರ್ಯ್ಯರ್ಥಸಿದ್ಧಯೇ ।। ೩೫.

ಭೃಗುಮುನಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು ಜನ್ಮಗಳು ಉಂಟಾದವು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಪ್ರತಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಯ ದಿವ್ಯತನುಂ ವಿಷ್ಣೋರ್ಗದತೋ ಮೇ ನಿಬೋಧತ। ಯುಗಧರ್ಮ್ಮೇ ಪರಾವೃತ್ತೇ ಕಾಲೇ ಚ ಶಿಥಿಲೇ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೫.

ವಿಷ್ಣುವಿನ ದಿವ್ಯ ದೇಹವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು; ಯುಗಧರ್ಮ ಹೀನವಾಗುವಾಗ ಮತ್ತು ಕಾಲ ದುರ್ಬಲವಾಗುವಾಗ ಪ್ರಭು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅವತಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಕರ್ತುಂ ಧರ್ಮ್ಮವ್ಯವಸ್ಥಾನಂ ಜಾಯತೇ ಮಾನುಷೇಷ್ವಿಹ। ಭೃಗೋಃ ಶಾಪನಿಮಿತ್ತೇನ ದೇವಾಸುರಕೃತೇನ ಚ ।। ೩೫.

ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಭೃಗುಮುನಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಮತ್ತು ದೇವ-ಅಸುರರ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಕಥಂ ದೇವಾಸುರಕೃತೇ ಅಧ್ಯಾಹಾರಮವಾಪ್ನುಯಾತ್। ಏತದ್ವೇದಿತುಮಿಚ್ಛಾಮೋ ವೃತ್ತಂ ದೈವಾಸುರಂ ಕಥಮ್ ।। ೩೫.

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಹೇಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದನು? ಈ ದೇವಾಸುರರ ಸಂಘರ್ಷ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

ದೈವಾಸುರಂ ಯಥಾವೃತ್ತಂ ಬ್ರುವತಸ್ತನ್ನಿಬೋಧತ। ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ದೈತ್ಯಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಪ್ರಾಕ್ ಪ್ರಶಾಸತಿ ।। ೩೫.

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆದಿತ್ತೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಒಮ್ಮೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ಬಲಿನಾಧಿಷ್ಠಿತಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ಪುನರ್ಲೋಕತ್ರಯೇ ಕ್ರಮಾತ್। ಸಖ್ಯಮಾಸೀತ್ಪರಂ ತೇಷಾಂ ದೇವಾನಾಮಸುರೈಃ ಸಹ ।। ೩೫.

ಆ ನಂತರ ಬಲಿಯು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡ ಸ್ನೇಹವಿತ್ತು.

ಯುಗಂ ವೈ ದಶಸಙ್ಕೀರ್ಣಮಾಸೀದವ್ಯಾಹತಂ ಜಗತ್। ನಿದೇಶಸ್ಥಾಯಿನಶ್ಚೈವ ತಯೋರ್ದೇವಾಸುರಾಭವನ್ ।। ೩೫.

ಅವಧಿಯೆಲ್ಲವೂ ಹತ್ತಿರವಾದ ಮಿಶ್ರ ಯುಗವಾಗಿತ್ತು, ಜಗತ್ತು ನಿರ್ವಿಘ್ನವಾಗಿತ್ತು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಆದೇಶಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿದ್ದರು.

ಬಲವಾನ್ ವೈ ವಿವಾದೋಽಯಂ ಸಂಪ್ರವೃತ್ತಃ ಸುದಾರುಣಃ। ದೇವಾಸುರಾಣಾಂ ಚ ತದಾ ಘೋರಕ್ಷಯಕರೋ ಮಹಾನ್ ।। ೩೫.

ಆದರೆ ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ಭಾರೀ ನಾಶವನ್ನು ತಂದ ಭೀಕರವಾದ ಸಂಘರ್ಷವು ಆರಂಭವಾಯಿತು.

ತೇಷಾಂ ದಾಯನಿಮಿತ್ತಂ ವೈ ಸಂಗ್ರಾಣಾ ಬಹವೋಽಭವನ್। ವಾರಾಹೇಽಸ್ಮಿನ್ ದಶ ದ್ವೌ ಚ ಷಣ್ಡಾಮಾರ್ಕೋತ್ತರಾಃ ಸ್ಮೃತಾ ।। ೩೫.

ಅವರ ವಂಶದ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಯುದ್ಧಗಳು ನಡೆದವು; ಈ ವರಾಹ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಎರಡು, ಅಂದರೆ ಆರು ಉತ್ತರ ಸೂರ್ಯ ಯುದ್ಧಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.

ನಾಮತಸ್ತು ಸಮಾಸೇನ ಶ್ರೃಣುಧ್ವಂ ತಾನ್ ವಿವಕ್ಷತಃ। ಪ್ರಥಮೋ ನಾರಸಿಂಹಸ್ತು ದ್ವಿತೀಯಶ್ಚಾಪಿ ವಾಮನಃ ।। ೩೫.

ಈಗ ನಾನು ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳಿರಿ: ಮೊದಲದು ನರಸಿಂಹ, ಎರಡನೆಯದು ವಾಮನ.

ತೃತೀಯಃ ಸ ತು ವಾರಾಹಶ್ಚತುರ್ಥೋಽಮೃತಮನ್ಧನಃ। ಸಂಗ್ರಾಮಃ ಪಞ್ಚಮಶ್ಚೈವ ಸುಘೋರಸ್ತಾರಕಾಮಯಃ ।। ೩೫.

ಮೂರನೆಯದು ವರಾಹ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಅಮೃತಮಥನ ಯುದ್ಧ; ಐದನೆಯದು ಭಯಾನಕವಾದ ತಾರಕಾಸುರ ಯುದ್ಧ.

ಷಷ್ಠೋ ಹ್ಯಾಡೀಬಕಸ್ತೇಷಾಂ ಸಪ್ತಮಸ್ತ್ರೈಪುರಃ ಸ್ಮೃತಃ। ಅನ್ಧಕಾರೋಽಷ್ಟಮಸ್ತೇಷಾಂ ಧ್ವಜಶ್ಚ ನವಮಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೩೫.

ಆರುನೆಯದು ಆಡಿಯಬಕ, ಏಳನೆಯದು ತ್ರಿಪುರ ಯುದ್ಧ; ಎಂಟನೆಯದು ಅಂಧಕಾರ, ಒಂಬತ್ತನೆಯದು ಧ್ವಜ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ವಾರ್ತ್ತಶ್ಚ ದಶಮೋ ಜ್ಞೇಯಸ್ತತೋ ಹಾಲಾ ಹಲಃ ಸ್ಮೃತಃ। ಸ್ಮೃತೋ ದ್ವಾದಶಮಸ್ತೇಷಾಂ ಘೋರಕೋಲಾಹಲೋಽಪರಃ ।। ೩೫.

ಹತ್ತನೆಯದು ವಾರ್ತ್ತ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ನಂತರ ಹಾಲಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಹನ್ನೊಂದನೆಯದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಹನ್ನೆರಡನೆಯದು ಭಯಾನಕವಾದ ಕೊಲಾಹಲ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ದೈತ್ಯೋ ನರಸಿಂಹೇನ ಸೂದಿತಃ। ವಾಮನೇನ ಬಲಿರ್ವದ್ಧಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಕ್ರಮಣೇ ಕೃತೇ ।। ೩೫.

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಎಂಬ ದೈತ್ಯನನ್ನು ನರಸಿಂಹನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ವಾಮನನು ಬಲಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷೋ ಹತೋ ದ್ವನ್ದ್ವೇ ಪ್ರತಿವಾದೇ ತು ದೈವತೈಃ। ಮಹಾಬಲೋ ಮಹಾಸತ್ತ್ವಃ ಸಂಗ್ರಾಮೇಷ್ವಪರಾಜಿತಃ ।। ೩೫.

ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದುರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದನು; ಅವನು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಧೈರ್ಯವಂತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯನಾಗಿದ್ದನು.

ದಂಷ್ಟ್ರಾಯಾನ್ತು ವರಾಹೇಣ ಸಮುದ್ರಾದ್ಭೂರ್ಯದಾ ಕೃತಾ । ಪ್ರಾಹ್ಲಾದೋ ನಿರ್ಜಿತೋ ಯುದ್ಧೇ ಇನ್ದ್ರೇಣಾಮೃತಮನ್ಥನೇ ।। ೩೫.

ವರಾಹನ ದಂತಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಎತ್ತಲಾಯಿತು; ಅಮೃತಮಥನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಇಂದ್ರನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.