ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಜಾತಾ ಭಸ್ಮವ್ಯಪೋಹಿನ್ಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಣಸಮ್ಮತಾಃ। ವೈಖಾನಸಾ ಮುನಿಗಣಾಸ್ತಪಃಶ್ರುತಪರಾಯಣಾಃ ।। ೪.

ಬಸ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ವೈಖಾನಸ ಮುನಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದವರು; ಅವರು ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ರೋತೋಭ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಚೋತ್ಪನ್ನಾವಶ್ವಿನೌ ರೂಪಸಮ್ಮಿತೌ। ವಿದುರ್ಜನ್ಮಾಕ್ಷರಜಸೋ ವಿಮಲಾ ನೇತ್ರಸಮ್ಭವಾಃ ೪.

ಅವನ ನದಿಗಳಿಂದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಾದ ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಅವರ ಜನ್ಮ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದೆ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಃ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪತಯಃ ಸ್ರೋತೋಭ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ। ಋಷಯೋ ರೋಮಕೂಪೇಭ್ಯಸ್ತಥಾ ಸ್ವೇದಮಲೋದ್ಭವಾಃ ।। ೪.

ಅವನ ನದಿಗಳಿಂದ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಋಷಿಗಳು ಅವನ ಕೂದಲಿನ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಸ್ವೇದದ ಅಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದರು.

ದಾರುಣಾ ಹಿ ರುತೇ ಮಾಸಾ ನಿರ್ಯಾಸಾಃ ಪಕ್ಷಸನ್ಧಯಃ। ವತ್ಸರಾ ಯೇ ತ್ವಹೋರಾತ್ರಾಃ ಪಿತ್ರಂ ಜ್ಯೋತಿಶ್ಚ ದಾರುಣಮ್ ।। ೪.

ಮಾಸಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಠಿಣವಾಗಿವೆ, ಪಕ್ಷಗಳು ಅವುಗಳ ಸಂಧಿಗಳು; ವರ್ಷಗಳು, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ, ಮತ್ತು ತಂದೆ ಎಂದರೆ ಕಠಿಣ ಪ್ರಕಾಶ.

ರೌದ್ರಂ ಲೋಹಿತಮಿತ್ಯಾಹುರ್ಲೋಹಿತಂ ಕನಕಂ ಸ್ಮೃತಮ್। ತನ್ಮೈತ್ರಮಿತಿ ವಿಜ್ಞೇಯಂ ಧೂಮಶ್ಚ ಪಶವಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ।। ೪.

ಭಯಾನಕವಾದುದು ಕೆಂಪು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಕೆಂಪು ಎಂದರೆ ಬಂಗಾರ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದು ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಧೂಮವೇ ಪಶುಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಯೇಽರ್ಚ್ಚಿಷಸ್ತಸ್ಯ ತೇ ರುದ್ರಾಸ್ತಥಾದಿತ್ಯಾಃ ಸಮುದ್ಭವಾಃ। ಅಙ್ಗಾರೇಭ್ಯಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಜ್ಯೋತಿಷೋ ದಿವ್ಯಮಾನುಷಾಃ ।। ೪.

ಅವನ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ರುದ್ರರು, ಅದೇ ರೀತಿ ಆದಿತ್ಯರು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಅಂಗಾರಗಳಿಂದ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಕಾಶಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿವೆ.

ಆದಿಮಾನಸ್ಯ ಲೋಕಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಸಮುದ್ಭವಃ। ಸರ್ವಕಾಮದಮಿತ್ಯಾಹುಸ್ತತ್ರ ಕನ್ಯಾಮುದಾಹರನ್ ।। ೪.

ಮನಸ್ಸಿನ ಮೊದಲ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆಯೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸುರಗುರುಸ್ತತ್ರ ತ್ರಿದಶೈಃ ಸಂಪ್ರಸೀದತಿ। ಇಮೇ ವೈ ಜನಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರಜೇಶ್ವರಾಃ ।। ೪.

ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೇವತೆಗಳ ಗುರು ಬ್ರಹ್ಮನು, ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಈ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವರು.

ಸ್ವೇ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪತಯಃ ಸರ್ವೇ ಚಾಪಿ ತಪಸ್ವಿನಃ। ತತ್ಪ್ರಸಾದಾದಿಮಾಁಲ್ಲೋಕಾನ್ಧಾರಯೇಯುರಿಮಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ ।। ೪.

ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗಳು ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ, ಅವುಗಳ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು.

ದ್ವನ್ದ್ವಂ ಸಂವರ್ದ್ಧಯಾಮಾಸ ತವ ತೇಜೋವಿವರ್ದ್ಧನಮ್। ದೇವೇಷು ವೇದವಿದ್ವಾಂಸಃ ಸರ್ವೇ ರಾಜರ್ಷಯಸ್ತಥಾ ।। ೪.

ಅವನು ಆ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದನು, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ, ವೇದವನ್ನು ಅರಿತವರು, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ವೇದಮನ್ತ್ರ ಪರಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಜಾಪತಿಗುಣೋದ್ಭವಾಃ। ಅನನ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸತ್ಯಞ್ಚ ತಪಶ್ಚ ಪರಮಂ ಭುವಿ ।। ೪.

ಎಲ್ಲರೂ ವೇದಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು; ಅನಂತ ಬ್ರಹ್ಮ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು ಇರುವವರು.

ಸರ್ವೇ ಹಿ ವಯಮೇತೇ ಚ ತವೈವ ಪ್ರಸವಃ ಪ್ರಭೋ। ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚೈವ ಲೋಕಾಶ್ಚೈವ ಚರಾಚರಾಃ ।। ೪.

ಪ್ರಭುವೇ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ, ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು ನಿನ್ನ ವಂಶದವರೇ.

ಮರೀಚಿಮಾದಿತಃ ಕೃತ್ವಾ ದೇವಾಶ್ಚ ಋಷಿಭಿಃ ಸಹ। ಅಪತ್ಯಾನೀಹ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ತೇಽಪತ್ಯಙ್ಕಾಮಯಾಮಹೇ ।। ೪.

ಮರೀಚಿಯನ್ನು ಮೊದಲು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಸಂತಾನವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸಿದೆವು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಯಜ್ಞೇ ಮಹಾಭಾಗಾ ದೇವಾಶ್ಚ ಋಷಿಭಿಃ ಸಹ। ಏತದ್ವಂಶಸಮುದ್ಭೂತಾಃ ಸ್ಥಾನಕಾಲಾಭಿಮಾನಿನಃ ।। ೪.

ಆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಈ ವಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತಿಗಳಾದರು.

ನ ಚ ತೇನೈವ ರೂಪೇಣ ಸ್ಥಾಪಯೇಯುರಿಮಾಃ ಪ್ರಜಾಃ। ಯುಗಾದಿನಿಧನಾಚ್ಚೈವ ಸ್ಥಾಪಯೇಯುರಿಮಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ।। ೪.

ಆದರೆ ಅವರು ಆ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಈ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿಲ್ಲ; ಯುಗದ ಆರಂಭದಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ಈ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ತತೋಽಬ್ರವೀಲ್ಲೋಕಗುರುಃ ಪರಮಿತ್ಯವಿಚಾರಯನ್ । ಏವಂ ದೇವಾ ವಿನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಮಯಾ ಸೃಷ್ಟಾ ನ ಸಂಶಯಃ। ಭವತಾಂ ವಂಶಸಮ್ಭೂತಾಃ ಪುನರೇತೇ ಮಹರ್ಷಯಃ ।। ೪.

ಆಮೇಲೆ ಲೋಕಗುರುನು ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವತೆಗಳೇ, ನೀವು ನನ್ನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ; ಈ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ನಿಮ್ಮ ವಂಶದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.'

ತೇಷಾಂ ಭೃಘೋಃ ಕೀರ್ತಯಿಷ್ಯೇ ವಂಶಂ ಪೂರ್ವಮಹಾತ್ಮನಃ। ವಿಸ್ತರೇಣಾನುಪೂರ್ವ್ಯಾ ಚ ಪ್ರಥಮಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ।। ೪.

ಅವರಲ್ಲಿ, ನಾನು ಭೃಗು ಎಂಬ ಪುರಾತನ ಮಹಾತ್ಮನ ವಂಶವನ್ನು ಮೊದಲ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಭಾರ್ಯಾ ಭೃಗೋರಪ್ರತಿಮೇ ಉತ್ತಮೇಽಭಿಜನೇ ಶುಭೇ। ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಕನ್ಯಾ ದಿವ್ಯಾ ನಾಮ ಪರಿಶ್ರುತಾ। ಪುಲೋಮ್ನಶ್ಚಾಪಿ ಪೌಲೋಮೀ ದುಹಿತಾ ವರ ವರ್ಣಿನೀ ।। ೪.

ಭೃಗುವಿನ ಅಪೂರ್ವ, ಉನ್ನತ, ಶುಭವಾದ ಪತ್ನಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ದೇವಮೂಲೆಯಾದ ಪುತ್ರಿ ಮತ್ತು ಪುಲೋಮನನ ಸುಂದರ ಪುತ್ರಿ ಪೌಲೋಮಿಯೂ ಆಗಿದ್ದರು.

ಭೃಗೋಸ್ತ್ವಜನಯದ್ದಿವ್ಯಾ ಕಾವ್ಯಂ ವೇದವಿದಾಂ ವರಮ್। ದೇವಾಸುರಾಣಾಮಾಚಾರ್ಯಂ ಶುಕ್ರಙ್ಕವಿಸುತಂ ಗ್ರಹಮ್ ।। ೪.

ಭೃಗುವಿನಿಂದ ಆ ದಿವ್ಯ ಮಹಿಳೆ ವೇದಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕವಿಯನ್ನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಸುರರಿಗೂ ಗುರುವಾಗಿರುವ, ಶುಕ್ರ ಎಂಬ ಗ್ರಹವಾಗಿರುವ ಕವಿಪುತ್ರನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

ಸ ಶುಕ್ರಶ್ಚೋಶನಾ ಖ್ಯಾತಃ ಸ್ಮೃತಃ ಕಾವ್ಯೋಽಪಿ ನಾಮತಃ। ಪಿತೄಣಾಂ ಮಾನಸೀ ಕನ್ಯಾ ಸೋಮಪಾನಾಂ ಯಶಸ್ವಿನೀ। ಶುಕ್ರಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾಙ್ಗೀ ನಾಮ ವಿಜಜ್ಞೇ ಚತುರಃ ಸುತಾನ್ ।। ೪.

ಆ ಶುಕ್ರನು ಉಶನ ಎಂದು ಕೂಡ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಕವಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಪರಿಚಿತನು; ಪಿತೃಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಆಂಗಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಹಿಳೆ ಶುಕ್ರನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

ಬ್ರಾಹ್ಮೇಣ ತೇಜಸಾ ಯುಕ್ತಃ ಸ ಚಾತೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮಃ। ತಸ್ಯಾಮೇವ ತು ಚತ್ವಾರಃ ಪುತ್ರಾಃ ಶುಕ್ರಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ ।। ೪.

ಬ್ರಹ್ಮನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು; ಆಂಗಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಶುಕ್ರನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ತ್ವಷ್ಟಾ ವರೂತ್ರೀ ದ್ವಾವೇತೌ ಶಣ್ಡಾಮರ್ಕೌ ಚ ತಾವುಭೌ। ತೇ ತದಾದಿತ್ಯಸಙ್ಕಾಶಾ ಬ್ರಹ್ಮ ಕಲ್ಪಾಃ ಪ್ರಭಾವತಃ ।। ೪.

ತ್ವಷ್ಟೃ ಮತ್ತು ವರೂತ್ರಿ, ಈ ಇಬ್ಬರೂ, ಶಂಡ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕ, ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ, ಅವರು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರು, ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಇದ್ದರು.

ರಞ್ಜನಃ ಪೃಥುರಶ್ಮಿಶ್ಚ ವಿದ್ವಾನ್ಯಶ್ಚ ಬೃಹದ್ಗಿರಾಃ। ವರೂತ್ರಿಣಃ ಸುತಾ ಹ್ಯೇತೇ ಬ್ರಹ್ಮಿಷ್ಠಾಃ ಸುರಯಾಜಕಾಃ ।। ೪.

ರಂಜನ, ಪೃಥು, ಅಶ್ಮಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಬೃಹದ್ಗಿರಾ—ಇವರು ವರೂತ್ರಿಯ ಪುತ್ರರು, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರು ಮತ್ತು ದೇವಪೂಜಕರು.

ಇಜ್ಯಾಧರ್ಮವಿನಾಶಾರ್ಥಂ ಮನುಮೇತ್ಯಾಭ್ಯಯೋಜಯನ್। ನಿರಸ್ಯಮಾನಂ ವೈ ಧರ್ಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವೇನ್ದ್ರೋ ಮನುಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೪.

ಯಜ್ಞಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಅವರು ಮನುವನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಸೇರಿಸಿದರು; ಧರ್ಮವನ್ನು ತೊರೆದುಹಾಕುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಇಂದ್ರನು ಮನುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಏತೈರೇವ ತು ಕಾಮಂ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಾಪಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಾಜನಮ್। ಶ್ರುತ್ವೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ತು ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ತಸ್ಮಾದ್ ದೇಶಾದಪಾಕ್ರಮನ್ ।। ೪.

ಇವರಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು; ಇಂದ್ರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಡಿದರು.

ತಿರೋಭೂತೇಷು ತೇಷ್ವಿನ್ದ್ರೋ ಧರ್ಮಪತ್ನೀಞ್ಚ ಚೇತನಾಮ್। ಗ್ರಹೇಣ ಮೋಚಯಿತ್ವಾ ತು ತತಃ ಸೋಽನುಸಸಾರ ತಾಮ್ ।। ೪.

ಅವರು ಅಡಗಿದ ಮೇಲೆ, ಇಂದ್ರನು ಧರ್ಮನ ಪತ್ನಿಯನ್ನೂ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.

ತತ ಇನ್ದ್ರವಿನಾಶಾಯ ಯತಮಾನಾನ್ ಯತೀಂಸ್ತು ತಾನ್ । ತತ್ರಾಗತಾನ್ ಪುನರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದುಷ್ಟಾನಿನ್ದ್ರಃ ಪ್ರಹನ್ಯತು। ಸುಷ್ವಾಪ ದೇವದೇವಸ್ಯ ವೇದ್ಯಾಂ ವೈ ದಕ್ಷಿಣೇ ತತಃ ।। ೪.

ಆಮೇಲೆ, ಇಂದ್ರನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ascetic ಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ಇಂದ್ರನು ಹೊಡೆದನು; ನಂತರ ದೇವದೇವನ ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸಿದನು.

ತೇಷಾನ್ತು ಭಕ್ಷ್ಯಮಾಣಾನಾಂ ತತ್ರ ಶಾಲಾವೃಕೈಃ ಸಹ। ಶೀರ್ಷಾಣಿ ನ್ಯಪತಂಸ್ತಾನಿ ಖರ್ಜೂರಾಣ್ಯಭವಂಸ್ತತಃ ।। ೪.

ಅಲ್ಲಿ ಶಾಲಾ ಮೃಗಗಳು ಅವರನ್ನು ತಿಂದುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ತಲೆಗಳು ಬಿದ್ದು, ಅವುಗಳಿಂದ ಖರ್ಜೂರ ಮರಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಏವಂ ವರೂತ್ರಿಣಃ ಪುತ್ರಾ ಇನ್ದ್ರೇಣ ನಿಹತಾಃ ಪುರಾ। ಯಜನ್ಯಾಂ ದೇವಯಾನೀ ಚ ಶುಕ್ರಸ್ಯ ದುಹಿತಾಽಭವತ್ ।। ೪.

ಹೀಗೆ, ವರೂತ್ರಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಇಂದ್ರನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಕೊಂದನು; ನಂತರ ದೇವಯಾನಿ ಶುಕ್ರನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳು.