ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಗಣ್ಡೂಷಾಯಾನಪತ್ಯಾಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ತುಷ್ಟೋಽದದತ್ ಸುತೌ। ಚಾರುದೇಷ್ಣಞ್ಚ ಸಾಮ್ಬಞ್ಚ ಕೃತಾಸ್ತ್ರೌ ಶಸ್ತಲಕ್ಷಣೌ ।। ೩೪.

ಗಂಡೂಷೆಗೆ ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲ; ಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಾದ ಚಾರುದೇಷ್ಣ ಮತ್ತು ಸಾಮ್ಬರನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಇಬ್ಬರೂ ಶಸ್ತ್ರಚಾತುರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾಗಿದ್ದು, ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ತನ್ತಿಜಸ್ತನ್ತಿಮಾಲಶ್ಚ ಸ್ವಪುತ್ರೌ ಕನಕಸ್ಯ ತು। ವಸ್ತಾವನೇಸ್ತ್ವಪುತ್ರಾಯ ವಸುದೇವಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್। ಸೌತಿರ್ದದೌ ಸುತಂ ವೀರಂ ಶೌರಿಂ ಕೌಶಿಕಮೇವ ಚ ।। ೩೪.

ತಂತಿಜ ಮತ್ತು ತಂತಿಮಾಲ ಎಂಬವರು ಕನಕನ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದರು. ವಸ್ತಾವನನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲದರಿಂದ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವಸುದೇವನು ಅವನಿಗೆ ದತ್ತಕಮಗನಾಗಿ ಶೌರಿ ಮತ್ತು ಕೌಶಿಕರನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ತಪಾಶ್ಚ ಕೋಧನುಶ್ಚೈವ ವಿರಜಾಃ ಶ್ಯಾಮಸೃಞ್ಜಿಮೌ। ಅನಪತ್ಯೋಽಭವಚ್ಛ್ಯಾಮಃ ಶ್ಯಾಮಕಸ್ತು ವನಂ ಯಯೌ। ಜುಗುಪ್ಸಮಾನೋ ಭೋಜತ್ವಂ ರಾಜರ್ಷಿತ್ವಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೩೪.

ತಪಾ, ಕೋಧಾನು, ವಿರಜಾ ಮತ್ತು ಶ್ಯಾಮಸೃಂಜಿ ಎಂಬವರು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಶ್ಯಾಮನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಶ್ಯಾಮಕನು ಭೋಜರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಆದರೆ ರಾಜರ್ಷಿಯಾದನು.

ಯ ಇದಂ ಜನ್ಮ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪಠತೇ ನಿಯತವ್ರತಃ। ಶ್ರಾವಯೇದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಞ್ಚಾಪಿ ಸುಮಹತ್ಸುಖಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೩೪.

ಯಾರು ಈ ಕೃಷ್ಣನ ಜನನವನ್ನು ನಿತ್ಯವ್ರತದಿಂದ ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮಹಾಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದೇವದೇವೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪೂರ್ವ್ವಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ವಿಹಾರಾರ್ಥಂ ಮನುಷ್ಯೇಷು ಜಜ್ಞೇ ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೪.

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಹಿಂದೆ ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಮಾನವರಲ್ಲಿ ವಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಾರಾಯಣ ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ದೇವಕ್ಯಾಂ ವಸುದೇವೇನ ತಪಸಾ ಪುಷ್ಕರೇಕ್ಷಣಃ। ಚತುರ್ಬಾಹುಃ ಸ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ದಿವ್ಯರೂಪಃ ಶ್ರಿಯಾನ್ವಿತಃ ।। ೩೪.

ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ವಸುದೇವರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳವನಾದ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ, ದಿವ್ಯರೂಪ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಯುಕ್ತನಾದವನು ಜನಿಸಿದನು.

ಪ್ರಕಾಶೋ ಭಗವಾನ್ ಯೋಗೀ ಕೃಷ್ಣೋ ಮಾನುಷಮಾಗತಃ। ಅವ್ಯಕ್ತೋಽವ್ಯಕ್ತಲಿಙ್ಗಸ್ಥಃ ಸ ಏವ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೪.

ಯೋಗಿಯಾದ ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಗೊಂಡನು; ಅವನು ಅಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಲಕ್ಷಣದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅವನೇ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭುವಾಗಿದ್ದನು.

ನಾರಾಯಣೋ ಯತಶ್ಚಕ್ರೇ ಪ್ರಭವಂ ಚಾವ್ಯಯೋ ಹಿ ಸಃ। ದೇವೋ ನಾರಾಯಣೋ ಭೂತ್ವಾ ಹರಿರಾಸೀತ್ಸನಾತನಃ ।। ೩೪.

ಯಾವನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನು ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆ ದೇವನು ನಾರಾಯಣನಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ಹರಿಯಾಗಿ ಇದ್ದನು.

ಯೋಽಸೃಜಚ್ಚಾದಿಪುರುಷಂ ಪುರಾ ಚಕ್ರೇ ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್। ಅದಿತೇರಪಿ ಪುತ್ರತ್ವಮೇತ್ಯ ಯಾದವನನ್ದನಃ। ದೇವೋ ವಿಷ್ಣುರಿತಿ ಖ್ಯಾತಃ ಶಕ್ರಾದವರಜೋಽಭವತ್ ।। ೩೪.

ಯಾರು ಮೊದಲು ಆದಿಪುರುಷನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿಸಿದನೋ, ಅವನು ಅದಿತಿಯ ಮಗನಾಗಿ ಯಾದವರ ಆನಂದವಾಗಿ, ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವಾಗಿ ಇಂದ್ರನ ಕಿರಿಯ ಅಣ್ಣನಾದನು.

ಪ್ರಸಾದಜಂ ಯಸ್ಯ ವಿಭೋರದಿತ್ಯಾಃ ಪುತ್ರಕಾರಣಮ್। ವಧಾರ್ಥಂ ಸುರಶತ್ರೂಣಾಂ ದೈತ್ಯದಾನವರಕ್ಷಸಾಮ್ ।। ೩೪.

ಯಾರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅದಿತಿಗೆ ಮಗನಾಗುವ ಭಾಗ್ಯವಾಯಿತು, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳಾದ ದೈತ್ಯ, ದಾನವ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಯಯಾತಿವಂಶಜಸ್ಯಾಥ ವಸುದೇವಸ್ಯ ಧೀಮತಃ। ಕುಲಂ ಪುಣ್ಯಂ ಯತಃ ಕರ್ಮ ಭೇಜೇ ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೪.

ನಂತರ ಯಯಾತಿವಂಶದ ಧೀಮಂತನಾದ ವಸುದೇವನ ಪುಣ್ಯವಂತ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನಾರಾಯಣ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಸಾಗರಾಃ ಸಮಕಮ್ಪನ್ತ ಚೇಲುಶ್ಚ ಧರಣೀಧರಾಃ। ಜಜ್ವಲುಶ್ಚಾಗ್ನಿಹೋತ್ರಾಣಿ ಜಾಯಮಾನೇ ಜನಾರ್ದನೇ ।। ೩೪.

ಜನಾರ್ದನನು ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಸಾಗರಗಳು ಕಂಪಿಸಿದವು, ಪರ್ವತಗಳು ನಡುಗಿದವು, ಹವನಕೂಡಲಗಳು ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದವು.

ಶಿವಾಶ್ಚ ಪ್ರವವುರ್ವಾತಾಃ ಪ್ರಶಾನ್ತಿಮಭವದ್ರಜಃ। ಜ್ಯೋತೀಂಷ್ಯಭ್ಯಧಿಕಂ ರೇಜುರ್ಜಾಯಮಾನೇ ಜನಾರ್ದನೇ ।। ೩೪.

ಶುಭವಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು, ಧೂಳು ಶಾಂತವಾಯಿತು, ಬೆಳಕುಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು ಜನಾರ್ದನನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ.

ಅಭಿಜಿನ್ನಾಮ ನಕ್ಷತ್ರಂ ಜಯನ್ತೀ ನಾಮ ಶರ್ವರೀ। ಮುಹೂರ್ತ್ತೋ ವಿಜಯೋ ನಾಮ ಯತ್ರ ಜಾತೋ ಜನಾರ್ದನಃ ।। ೩೪.

ಅಭಿಜಿತ್ ಎಂಬ ನಕ್ಷತ್ರ, ಜಯಂತಿ ಎಂಬ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ವಿಜಯ ಎಂಬ ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಅವ್ಯಕ್ತಃ ಶಾಶ್ವತಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಹರಿರ್ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ। ಜಾಯತೇ ಸ್ಮೈವ ಭಗವಾನ್ ನಯನೈರ್ಮೋಹಯನ್ ಪ್ರಜಾಃ ।। ೩೪.

ಶಾಶ್ವತ, ಅಪ್ರಕಟನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಹರಿಯು, ನಾರಾಯಣ ಪ್ರಭು ಜನಿಸಿದ್ದನು; ಅವನ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಮೋಹಿತರಾದರು.

ಆಕಾಶಾತ್ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟೀಶ್ಚ ವವರ್ಷ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರಃ। ಗೀರ್ಭಿರ್ಮಙ್ಗಲಯುಕ್ತಾಭಿಃ ಸ್ತುವನ್ತೋ ಮಧುಸೂದನಮ್। ಮಹರ್ಷಯಃ ಸಗನ್ಧರ್ವಾ ಉಪತಸ್ಥುಃ ಸಹಸ್ರಶಃ ।। ೩೪.

ಆಕಾಶದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನ ಸುರಿಸಿದನು. ಸಾವಿರಾರು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಶುಭಾಶಯಗಳೊಡನೆ ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿದರು.

ವಸುದೇವಸ್ತು ತಂ ರಾತ್ರೌ ಜಾತಂ ಪುತ್ರಮಧೋಕ್ಷಜಮ್। ಶ್ರೀವತ್ಸಲಕ್ಷಣಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಿವಿ ದಿವ್ಯೈಃ ಸುಲಕ್ಷಣೈಃ। ಉವಾಚ ವಸುದೇವಃ ಸ್ವಂ ರೂಪಂ ಸಂಹರ ವೈ ಪ್ರಭೋ ।। ೩೪.

ಆ ರಾತ್ರಿ ಜನಿಸಿದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು, ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ದೈವಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದ ವಸುದೇವನು, 'ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಭೀತೋಽಹಂ ಕಂಸತಸ್ತಾತ ಏತದೇವ ಬ್ರವೀಮ್ಯಹಮ್। ಮಮ ಪುತ್ರಾ ಹತಾಸ್ತೇನ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಸ್ತೇಽದ್ಭುತದರ್ಶನಾಃ ।। ೩೪.

'ತಂದೆ, ನನಗೆ ಕಂಸನ ಭಯವಿದೆ. ಇದನ್ನೇ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಅದ್ಭುತವಾದವರನ್ನು, ಅವನು ಕೊಂದಿದ್ದಾನೆ.'

ವಸುದೇವವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ರೂಪಂ ಸ ಹೃತವಾನ್ ಪ್ರಭುಃ। ಅನುಜ್ಞಾತಃ ಪಿತಾ ತ್ವೇನಂ ನನ್ದಗೋಪಗೃಹಂ ಗತಃ। ಉಗ್ರಸೇನಮತೇ ತಿಷ್ಠನ್ ಯಶೋದಾಯೈ ತದಾ ದದೌ ।। ೩೪.

ವಸುದೇವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದನು. ತಂದೆಯ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ನಂದಗೋಪನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಉಗ್ರಸೇನನ ಸಲಹೆಯಂತೆ, ಆ ಮಗುವನ್ನು ಯಶೋದೆಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ತುಲ್ಯಕಾಲನ್ತು ಗರ್ಭಿಣ್ಯೌ ಯಶೋದಾ ದೇವಕೀ ತಥಾ। ಯಶೋದಾ ನನ್ದಗೋಪಸ್ಯ ಪತ್ನೀ ಸಾ ನನ್ದಗೋಪತೇಃ ।। ೩೪.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಶೋದೆಯೂ ದೇವಕಿಯೂ ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿದ್ದರು. ಯಶೋದೆ ನಂದಗೋಪನ ಪತ್ನಿ, ಅವಳೇ ನಂದಗೋಪನ ಹೆಂಡತಿ.

ಯಾಮೇವ ರಜನೀಂ ಕೃಷ್ಣೋ ಜಜ್ಞೇ ವೃಷ್ಣಿಕುಲಪ್ರಭುಃ। ತಾಮೇವ ರಜನೀಂ ಕನ್ಯಾಂ ಯಶೋದಾಪಿ ವ್ಯಜಾಯತ ।। ೩೪.

ವೃಷ್ಣಿಕುಲದ ನಾಯಕನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ರಾತ್ರಿ, ಯಶೋದೆಯೂ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣುಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

ತಂ ಜಾತಂ ರಕ್ಷಮಾಣಸ್ತು ವಸುದೇವೋ ಮಹಾಯಶಾಃ। ಪ್ರಾದಾತ್ ಪುತ್ರಂ ಯಶೋದಾಯೈ ಕನ್ಯಾನ್ತು ಜಗೃಹೇ ಸ್ವಯಮ್ ।। ೩೪.

ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ ವಸುದೇವನು ಆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಆ ಮಗನನ್ನು ಯಶೋದೆಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಅವನು ಸ್ವತಃ ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ದತ್ತ್ವೈನಂ ನನ್ದಗೋಪಸ್ಯ ರಕ್ಷಮಾಮಿತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್। ಸುತಸ್ತೇ ಸರ್ವ್ವಕಲ್ಯಾಣೋ ಯಾದವಾನಾಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಅಯಂ ಸ ಗರ್ಭೋ ದೇವಕ್ಯಾ ಅಸ್ಮತ್ಕ್ಲೇಶಾನ್ ಹನಿಷ್ಯತಿ ।। ೩೪.

ಅವನನ್ನು ನಂದಗೋಪನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, 'ಇವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. 'ನಿನ್ನ ಮಗನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಶುಭಕರನು, ಯಾದವರ ಮಹಿಮೆ ಆಗುವನು. ಈ ಮಗ ದೇವಕಿಯ ಮಗ, ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಉಗ್ರಸೇನಾತ್ಮಜಾಯಾಞ್ಚ ಕನ್ಯಾಮಾನಕದುನ್ದುಭೇಃ। ನಿವೇದಯಾಮಾಸ ತದಾ ಕನ್ಯೇತಿ ಶುಭಲಕ್ಷಣಾ ।। ೩೪.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನಕದುಂದುಭಿ ಉಗ್ರಸೇನನ ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗುವನ್ನು, ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವವಳಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸಿದನು.

ಸ್ವಾಸಾಯಾಂ ತನಯಂ ಕಂಸೋ ಜಾತಂ ನೈವಾವಧಾರಯತ್। ಅಥ ತಾಮಪಿ ದುಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಹ್ಯುತ್ಸಸರ್ಜ ಮುದಾನ್ವಿತಃ ।। ೩೪.

ಕಂಸನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ, ಆ ದುಷ್ಟಹೃದಯನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗುವನ್ನೂ ಬಿಡಿಸಿದನು.

ಹತಾ ವೈ ಯಾ ಯದಾ ಕನ್ಯಾ ಜಪತ್ಯೇಷ ವೃಥಾಮತಿಃ। ಕನ್ಯಾ ಸಾ ವವೃಧೇ ತತ್ರ ವೃಷ್ಣಿಸದ್ಮನಿ ಪೂಜಿತಾ ।। ೩೪.

ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗು ಸತ್ತಳೆಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಅವಳು ಬದುಕಿದ್ದಳು. ಆ ಬಾಲೆ ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬೆಳೆದಳು.

ಪುತ್ರವತ್ಪರಿಪಾಲ್ಯನ್ತೋ ದೇವಾ ದೇವಾನ್ ಯಥಾ ತದಾ । ತಾಮೇವ ವಿಧಿನೋತ್ಪನ್ನಾಮಾಹುಃ ಕನ್ಯಾಂ ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್ ।। ೩೪.

ಅವರು ಆಕೆಯನ್ನು ಮಗನಂತೆ ಸಾಕಿದರು, ದೇವತೆಗಳು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವರೋ ಹಾಗೆ. ವಿಧಿಯಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಆಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗೆಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು.

ಏಕಾದಶಾ ತು ಜಜ್ಞೇ ವೈ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಕೇಶವಸ್ಯ ಹ। ತಾಂ ವೈ ಸರ್ವೇ ಸುಮನಸಃ ಪೂಜಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯಾದವಾಃ। ದೇವದೇವೋ ದಿವ್ಯವಪುಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಂರಕ್ಷಿತೋಽನಯಾ ।। ೩೪.

ಹನ್ನೊಂದು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಕೇಶವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಎಲ್ಲ ಯಾದವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ, ದೈವಿಕ ರೂಪದ ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಋಷಯ ಊಚುಃ ।। ಕಿಮರ್ಥಂ ವಸುದೇವಸ್ಯ ಭೋಜಃ ಕಂಸೋ ನರಾಧಿಪಃ। ಜಘಾನ ಪುತ್ರಾನ್ ಬಾಲಾನ್ ವೈ ತನ್ನೋ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೩೪.

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಬೋಜರ ರಾಜನಾದ ಕಂಸನು ವಸುದೇವನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಬಾಲಕರನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಂದನು? ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸು.'