ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ರಾಜಪುತ್ರೌ ತು ವಿದ್ವಾಂಸೌ ಸ್ನುಷಾಯಾಂ ಕ್ರಥುಕೌಶಿಕೌ। ಪುತ್ರೌ ವಿದರ್ಭೋಽಜನಯಚ್ಛೂರೌ ರಣವಿಶಾರದೌ ।। ೩೩.

ವಿದರ್ಭನು ತನ್ನ ಸೊಸೆ ಮೂಲಕ ಕ್ರತು ಮತ್ತು ಕೌಶಿಕ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಲೋಮಪಾದಂ ತೃತೀಯನ್ತು ಪಶ್ಚಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಸುಧಾರ್ಮಿಕಃ। ಲೋಮ ಪಾದಾತ್ಮಜೋವಸ್ತುರಾಹೃತಿಸ್ತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಃ ।। ೩೩.

ನಂತರ ಧರ್ಮಪರನಾದ ಲೋಮಪಾದ ಎಂಬ ಮೂರನೇ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಲೋಮಪಾದನ ಮಗ ಅವಸ್ತು, ಅವಸ್ತುವಿನ ಮಗ ಆಹೃತ.

ಕೌಶಿಕಸ್ಯ ಚಿದಿಃ ಪುತ್ರಸ್ತಸ್ಮಾಚ್ಚೈದ್ಯಾ ನೃಪಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಕ್ರಥೋರ್ವಿದರ್ಭಪುತ್ರಸ್ತು ಕುನ್ತಿಸ್ತಸ್ಯಾತ್ಮಜೋಽಭವತ್ ।। ೩೩.

ಕೌಶಿಕನ ಮಗ ಚಿದಿ, ಅವನಿಂದ ಚೈದ್ಯರು ಎಂಬ ರಾಜರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು; ವಿದರ್ಭನ ಮಗ ಕ್ರತು, ಅವನ ಮಗ ಕುಂತಿ, ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಕೂಡ ಕುಂತಿಯೆ.

ಕುನ್ತೇರ್ಧೃಷ್ಟಸುತೋ ಜಜ್ಞೇ ಪುರೋಧೃಷ್ಟಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ । ಧೃಷ್ಟಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ನಿರ್ವೃತಿಃ ಪರವೀರಹಾ ।। ೩೩.

ಕುಂತಿಯಿಂದ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಧೃಷ್ಠನು, ಪುರೋಧ್ಯೃಷ್ಠ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದನು; ಧೃಷ್ಠನ ಮಗ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ನಿರ್ವೃತಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ದಶಾರ್ಹಸ್ತು ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಃ। ದಶರ್ಹಸ್ಯ ಸುತೋ ವ್ಯೋಮಾ ತತೋ ಜೀಮೂತ ಉಚ್ಯತೇ ।। ೩೩.

ನಿರ್ವೃತಿಯ ಮಗ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದಶಾರ್ಹ; ದಶಾರ್ಹನ ಮಗ ವ್ಯೋಮ, ಅವನಿಂದ ಜಿಮೂತ ಎಂಬವನು ಜನಿಸಿದನು.

ಜೀಮೂತಪುತ್ರೋ ವಿಕೃತಿಸ್ತಸ್ಯ ಭೀಮರಥಃ ಸುತಃ. ಅಥ ಭೀಮರಥಸ್ಯಾಸೀತ್ ಪುತ್ರೋ ರಥವರಃ ಕಿಲ ।। ೩೩.

ಜಿಮೂತನ ಮಗ ವಿಕೃತಿ, ಅವನ ಮಗ ಭೀಮರಥ; ಭೀಮರಥನ ಮಗ ರಥವರ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

ದಾತಾ ಧರ್ಮ್ಮರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಶೀಲಸತ್ಯಪರಾಯಣಃ। ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ನವರಥಸ್ತತೋ ದಶರಥಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೩೩.

ರಥವರನು ಸದಾ ಧರ್ಮಪರನು, ಉದಾರನು, ಸತ್ಯವಂತನು; ಅವನ ಮಗ ನವರಥ, ಅವನಿಂದ ದಶರಥ ಜನಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯ ಚೈಕಾದಶರಥಃ ಶಕುನಿಸ್ತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಃ। ತಸ್ಮಾತ್ ಕರಮ್ಭಕೋ ಧನ್ವೀ ದೇವರಾತೋಽಭವತ್ತತಃ ।। ೩೩.

ದಶರಥನಿಂದ ಏಕಾದಶರಥ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ಮಗ ಶಕುನಿ; ಅವನಿಂದ ಧನುರ್ಧಾರಿ ಕರಂಭಕ, ನಂತರ ದೇವರಾತ ಜನಿಸಿದನು.

ದೇವಕ್ಷತ್ರೋಽಭವದ್ರಾಜಾ ದೇವರಾತಿರ್ಮ್ಮಹಾಯಶಾಃ। ದೇವಕ್ಷತ್ರಸುತೋ ಜಜ್ಞೇ ದೇವನಃ ಕ್ಷತ್ರನನ್ದನಃ ।। ೩೩.

ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ರಾಜ ದೇವರಾತನು ದೇವಕ್ಷತ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದನು; ದೇವಕ್ಷತ್ರನ ಮಗ ದೇವನ, ಕ್ಷತ್ರಕುಲದ ಆನಂದ.

ದೇವನಾತ್ ಸ ಮಧುರ್ಜಜ್ಞೇ ಯಸ್ಯ ಮೇಧಾರ್ಥಸಮ್ಭವಃ। ಮಧೋಶ್ಚಾಪಿ ಮಹಾತೇಜಾ ಮನುರ್ಮನುವಶಸ್ತಥಾ ।। ೩೩.

ದೇವನನಿಂದ ಮಧು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ಜನನ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ; ಮಧುವಿನಿಂದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಮನು ಮತ್ತು ಅವನ ವಂಶವು ಜನಿಸಿದರು.

ನನ್ದನಶ್ಚ ಮಹಾತೇಜಾ ಮಹಾಪುರುವಶಸ್ತಥಾ। ಆಸೀತ್ ಪುರುವಶಾತ್ ಪುತ್ರಃ ಪುರುದ್ವಾನ್ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ।। ೩೩.

ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ನಂದನ ಮತ್ತು ಮಹಾಪುರುವಶ ಕೂಡ ಹುಟ್ಟಿದರು; ಪುರುವಶನ ಮಗನಿಂದ ಪುರುದ್ವಾನ್ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಜನಿಸಿದನು.

ಜಜ್ಞೇ ಪುರುದ್ವತಃ ಪುತ್ರೋ ಭದ್ರವತ್ಯಾಂ ಪುರೂದ್ವಹಃ। ಐಕ್ಷಾಕೀ ತ್ವಭವದ್ಭಾರ್ಯಾ ಸತ್ತ್ವಸ್ತಸ್ಯಾಮಜಾಯತ। ಸತ್ತ್ವಾತ್ ಸತ್ತ್ವಗುಣೋ ಪೇತಃ ಸಾತ್ತ್ವತಃ ಕೀರ್ತಿವರ್ದ್ಧನಃ ।। ೩೩.

ಪುರುದ್ವಾನನಿಂದ ಭದ್ರವತಿಯಲ್ಲಿ ಪುರೂದ್ವಹ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಐಕ್ಷಾಕಿ, ಅವರ ಮಗ ಸತ್ತ್ವ; ಸತ್ತ್ವನಿಂದ ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಾತ್ತ್ವತ, ಅವನು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು.

ಇಮಾಂ ವಿಸೃಷ್ಟಿಂ ವಿಜ್ಞಾಯ ಜ್ಯಾಮಘಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಪ್ರಜಾವಾನೇತಿ ಸಾಯುಜ್ಯಂ ರಾಜ್ಞಃ ಸೋಮಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ।। ೩೩.

ಈ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಜ್ಯಾಮಘನ ವಂಶವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸಂತಾನಸಂಪನ್ನನಾದ ಅವನು ಧೀಮಂತನಾದ ಸೋಮರಾಜನೊಂದಿಗೇ ಸೇರುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಸಾತ್ವತೀ ರೂಪಸಮ್ಪನ್ನಂ ಕೌಶಲ್ಯಾ ಸುಷುವೇ ಸುತಮ್। ಭಜಿನಂ ಭಜಮಾನಂ ಚ ದಿವ್ಯಂ ದೇವಾವೃಧಂ ನೃಪಮ್ ।। ೩೪.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಸಾತ್ತ್ವತ ವಂಶದ ರೂಪವಂತನಾದ ಭಜಿನ, ಭಜಮಾನ, ದಿವ್ಯನಾದ ದೇವಾವೃಧ ಎಂಬ ಮಗನನ್ನು ಕೌಶಲ್ಯೆ ಹೆತ್ತಳು.

ಅನ್ಧಕಞ್ಚ ಸಹಾಭೋಜಂ ವೃಷ್ಣಿಞ್ಚ ಯದುನನ್ದನಮ್। ತೇಷಾಂ ಹಿ ಸರ್ಗಾಶ್ಚತ್ವಾರಃ ಶ್ರೃಣುಧ್ವಂ ವಿಸ್ತರೇಣ ವೈ ।। ೩೪.

ಅಂಧಕ, ಸಹಾಭೋಜ, ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಯದುನಂದನರೂ ಕೂಡ ಜನಿಸಿದರು; ಅವರ ನಾಲ್ಕು ವಂಶಗಳ ವಿವರವನ್ನು ಈಗ ಕೇಳಿರಿ.

ಭಜಮಾನಸ್ಯ ಶ್ರೃಞ್ಜಯ್ಯಾಂ ಬಾಹ್ಯಶ್ಚೋಪರಿ ಬಾಹ್ಯಕಃ। ಶ್ರೃಞ್ಜಯಸ್ಯ ಸುತೇ ದ್ವೇ ತು ಬಾಹ್ಯಕಸ್ತೇ ಉದಾವಹತ್ ।। ೩೪.

ಭಜಮಾನನಿಗೆ ಶೃಂಜಯೆಯಿಂದ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಅವನ ಮೇಲಾಗಿ ಬಾಹ್ಯಕ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಶೃಂಜಯನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು, ಬಾಹ್ಯಕನು ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯೇ ಭಗಿನ್ಯೌ ತೇ ಪ್ರಾಸೂತೇತಿ ಸುತಾನ್ ಬಹೂನ್। ನಿಮಿಶ್ಚ ಪಣವಶ್ಚೈವ ವೃಷ್ಣಿಃ ಪರಪುರಞ್ಜಯಃ ।। ೩೪.

ಅವನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರಿ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಇದ್ದರು, ಅವರು ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತರು: ನಿಮಿ, ಪಣವ ಮತ್ತು ಶತ್ರು ನಗರಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ವೃಷ್ಣಿ.

ಯೇ ಬಾಹ್ಯಕಾರ್ಯ್ಯಶ್ರೃಞ್ಜಯ್ಯಾಂ ಭಜಮಾನಾದ್ವಿಜಜ್ಞಿರೇ। ಅಯುತಾಯುತಸಾಹಸ್ರ ಶತಜಿದಥ ವಾಮಕಃ ।। ೩೪.

ಬಾಹ್ಯ ಕಾರ್ಯಶೃಂಜಯ, ಅಯುತಾಯುತ, ಸಹಸ್ರ, ಶತಜಿತ್ ಮತ್ತು ವಾಮಕ ಎಂಬವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೋ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.

ಬಾಹ್ಯಕಾರ್ಯ್ಯಾಭಗಿನ್ಯಾಂ ಯೇ ಭಜಮಾನಾ ದ್ವಿಜಜ್ಞಿರೇ। ತೇಷಾಂ ದೇವಾವೃಧೋ ರಾಜಾ ಚಚಾರ ಪರಮಂ ತಪಃ ।। ೩೪.

ಬಾಹ್ಯ ಕಾರ್ಯಾಭಗಿನಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ದೇವಾವೃಧ ಎಂಬ ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪುತ್ರಃ ಸರ್ವಗುಣೋಪೇತೋ ಮಮ ಭೂಯಾದಿತಿ ಸ್ಮ ಹ। ಸಂಯೋಜ್ಯಾತ್ಮಾನಮೇವಂ ಸವರ್ಣಾ ಸಾ ಜಲಮಸ್ಪೃಶತ್ ।। ೩೪.

"ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಗನೊಬ್ಬನು ಹುಟ್ಟಲಿ" ಎಂದು ಆಸೆಪಟ್ಟ ಸವರ್ಣೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಳು.

ಸಾ ಚೋಪಸ್ಪರ್ಶನಾತ್ತಸ್ಯ ಚಕಾರ ಋಷಿಮಾಪಗಾ। ಕಲ್ಯಾಣಞ್ಚ ನರಪತೇಸ್ತಸ್ಯ ಸಾ ನಿಮ್ನಗೋತ್ತಮಾ ।। ೩೪.

ಅವಳು ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಕಾರಣ ಆ ನದಿಯು ಋಷಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಯಿತು; ಆ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ನದಿ ರಾಜನಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತಂದಿತು.

ಚಿನ್ತಯಾಭಿಪರೀತಾಙ್ಗಾ ಜಗಾಮಾಥ ವಿನಿಶ್ಚಯಮ್। ನಾಧಿಗಚ್ಛಾಮಿ ತಾಂ ನಾರೀಂ ಯಸ್ಯಾಮೇವಂವಿಧಃ ಸುತಃ ।। ೩೪.

ಆಕೆ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಳು: "ನಾನು ಇಂತಹ ಗುಣಗಳಿರುವ ಮಗನನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗದು" ಎಂದುಕೊಂಡಳು.

ಭವೇತ್ಸರ್ವಗುಣೋಪೇತೋ ರಾಜ್ಞೋ ದೇವಾವೃಧಸ್ಯ ಹಿ। ತಸ್ಮಾದಸ್ಯ ಸ್ವಯಂ ಚಾಹಂ ಭವಾಮ್ಯದ್ಯ ಸಹವ್ರತಾ। ಜಜ್ಞೇ ತಸ್ಯಾಃ ಸ್ವಯಂ ಹಸ್ತೋ ಭಾವಸ್ತಸ್ಯ ಯಥೇರಿತಃ ।। ೩೪.

"ರಾಜ ದೇವಾವೃಧನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಗನೊಬ್ಬನು ಹುಟ್ಟಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಇಂದು ಸ್ವತಃ ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ" ಎಂದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳಿಗೆ ಅವಳ ಕೈ ಸ್ವತಃ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿತು.

ಅಥ ಭೂತ್ವಾ ಕುಮಾರೀ ತು ಸಾವಿತ್ರೀ ಪರಮಂ ವಚಃ। ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ರಾಜಾನಂ ತಾಮಿಯೇಷ ಸ ಪರ್ಥಿವಃ ।। ೩೪.

ಆಮೇಲೆ ಸಾವಿತ್ರಿ ಯುವತಿಯಾಗಿ ಪರಮವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು; ಆ ರಾಜನು ಅವಳನ್ನು ಬಯಸಿದನು ಮತ್ತು ಹುಡುಕಿದನು.

ತಸ್ಯಾಮಾಧತ್ತ ಗರ್ಭಂ ಸ ತೇಜಸ್ವಿನಮುದಾರಧೀಃ। ಅಥ ಸಾ ನವಮೇ ಮಾಸಿ ಸುಷುವೇ ಸರಿತಾಂವರಾ ।। ೩೪.

ರಾಜನಿಂದ ಅವಳು ಗರ್ಭವತಿಯಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಹಾಗೂ ಉದಾತ್ತ ಮನಸ್ಸಿನವಳಾಗಿ, ಒಂಬತ್ತನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಆ ನದಿದೇವತೆ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

ಪುತ್ರಂ ಸರ್ವಗುಣೋಪೇತಂ ಯಥಾ ದೇವಾವೃಧೇಪ್ಸಿತಃ। ತತ್ರ ವಂಶೇ ಪುರಾಣಜ್ಞಾ ಗಾಥಾಂ ಗಾಯನ್ತಿ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ।। ೩೪.

ಅವಳು ದೇವಾವೃಧನು ಬಯಸಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಆ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪುರಾತನ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಗುಣಾನ್ ದೇವಾವೃಧಸ್ಯಾಪಿ ಕೀರ್ತ್ತಯನ್ತೋ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಯಥೈವ ಶ್ರೃಣುತೇ ದೂರಾತ್ ಸಂಪಶ್ಯತಿ ತಥಾನ್ತಿಕಾತ್ ।। ೩೪.

ಮಹಾತ್ಮ ದೇವಾವೃಧನ ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವಾಗ, ಅವನು ದೂರದಿಂದ ಕೇಳಿದಂತೆ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

ಬಭ್ರುಃ ಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ದೇವೈರ್ದೇವಾವೃಧಃ ಸಮಃ। ಪುರುಷಾಃ ಪಞ್ಚಷಷ್ಟಿಶ್ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಚ ಸಪ್ತತಿಃ। ಯೇಽಮೃತತ್ವಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾ ಬಭ್ರುರ್ದೇವಾವೃಧಾದಪಿ ।। ೩೪.

ಬಭ್ರು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ದೇವಾವೃಧನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನನು. ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದ ಅರವತ್ತೈದು ಜನರೂ ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತಾಯಿರ ಜನರೂ ದೇವಾವೃಧನಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲು.

ಯಜ್ವಾ ದಾನಪತಿರ್ವೀರೋ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಃ ಸತ್ಯ ವಾಗ್ ಬುಧಃ। ಕೀರ್ತ್ತಿಮಾಂಶ್ಚ ಮಹಾಭಾಗಃ ಸಾತ್ತ್ವತಾನಾಂ ಮಹಾರಥಃ ।। ೩೪.

ಅವನು ಯಜ್ಞಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ದಾನದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದ್ದ, ಶೂರನಾಗಿದ್ದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದ, ಸತ್ಯವಚನಿಯಾಗಿದ್ದ, ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದ, ಕೀರ್ತಿಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದ, ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಸಾತ್ತ್ವತರಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದನು.