ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ರಾಜೋವಾಚ ।। ನ ಶಕ್ಯಂ ಸ್ಥಾವರಂ ಸರ್ವ್ವಂ ತೇಜಸಾ ಮಾನುಷೇಣ ತು। ನಿರ್ದ್ದಗ್ಧುಂ ತಪತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತ್ವಾಮೇವ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೩೩.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಮಾನವನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಾವರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸುಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ದಹನಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನಿಗೆ ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಆದಿತ್ಯ ಉವಾಚ।। ತುಷ್ಟಸ್ತೇಽಹಂ ಶರಾನ್ ದಝಿ ಅಕ್ಷಯಾನ್ ಸರ್ವತಃ ಸುಖಾನ್। ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ತಾಃ ಪ್ರಜ್ವಲಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಮ ತೇಜಃಸಮನ್ವಿತಾಃ ।। ೩೩.

ಆದಿತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಸುಖಕರವಾಗಿರುವ, ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸು. ಅವು ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತವೆ.

ಆದಿಷ್ಟಂ ತೇಜಸಾ ಮೇಘಸಾಗರಂ ಶೋಷಯಿಷ್ಯತಿ। ಶುಷ್ಕಂ ಭಸ್ಮ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇನ ಪ್ರೀತೋ ನರಾಧಿಪ ।। ೩೩.

ನಾನು ಆದೇಶಿಸಿದಂತೆ, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸು ಮೇಘಗಳ ಸಾಗರವನ್ನು ಒಣಗಿಸುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ ಭಸ್ಮವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ—ಇದರಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ರಾಜನೇ.

ತತಃ ಶರಾನಥಾದಿತ್ಯಸ್ತ್ವರ್ಜುನಾಯ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ। ತತಃ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಸುಮಹತ್ಸ್ಥಾವರಂ ಸರ್ವ್ವಮೇವ ಹಿ ।। ೩೩.

ನಂತರ ಸೂರ್ಯನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಾವರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಆಶ್ರಮಾನಥ ಗ್ರಾಮಾಂಶ್ಚ ಘೋಷಾಂಶ್ಚ ನಗರಾಣಿ ಚ। ತಪೋವನಾನಿ ರಮ್ಯಾಣಿ ವನಾನ್ಯುಪವನಾನಿ ಚ ।। ೩೩.

ಆಮೇಲೆ ಆಶ್ರಮಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಗೋವಿನ ಬಡಾವಣೆಗಳು, ನಗರಗಳು, ಸುಂದರ ತಪೋವನಗಳು, ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಾನಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಸುಟ್ಟುಹೋದವು.

ಏವಂ ಪ್ರಾಚೀನಮದಹತ್ತತಃ ಸೂರ್ಯ್ಯಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್। ನಿರ್ವೃಕ್ಷಾ ನಿಸ್ತೃಣಾ ಭೂಮಿರ್ದಗ್ಧಾ ಸೂರ್ಯೇಣ ತೇಜಸಾ ।। ೩೩.

ಹೀಗೆ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಾ, ಭೂಮಿ ಸೂರ್ಯನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು; ಮರಗಳೂ ಹುಲ್ಲುಗಳೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ತು ಅಪೋ ನಿಲಯಮಾಶ್ರಿತಃ। ದಶವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಜಲವಾಸಾ ಮಹಾನೃಷಿಃ ।। ೩೩.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹರ್ಷಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ನೀರನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದನು.

ಪೂರ್ಣೇ ವ್ರತೇ ಮಹಾತೇಜಾ ಉದತಿಷ್ಠತ್ತಪೋಧನಃ। ಸೋಽಪಶ್ಯದಾಶ್ರಮಂ ದಗ್ಧಮರ್ಜುನೇನ ಮಹಾನೃಷಿಃ। ಕ್ರೋಧಾಚ್ಛಶಾಪ ರಾಜರ್ಷಿಂ ಕೀರ್ತ್ತಿತಂ ವೋ ಯಥಾ ಮಯಾ ।। ೩೩.

ವ್ರತ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಅರ್ಜುನನು ಸುಟ್ಟ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು—ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಕ್ರೋಷ್ಟೋಃ ಶ್ರೃಣುತ ರಾಜರ್ಷೇರ್ವಂಶಮುತ್ತಮಪೂರುಷಮ್। ಯಸ್ಯಾನ್ವವಾಯೇ ಸಂಭೂತೋ ವೃಷ್ಣಿರ್ವೃಷ್ಣಿಕುಲೋದ್ವಹಃ ।। ೩೩.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಕ್ರೋಷ್ಠನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಹಾನ್ ರಾಜರ್ಷಿಯ ವಂಶವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ಆ ವಂಶದಲ್ಲಿ ವೃಷ್ಣಿ ಎಂಬ ವೃಷ್ಣಿಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಜನಿಸಿದ್ದನು.

ಕ್ರೋಷ್ಟೋರೇಕೋಽಭವತ್ ಪುತ್ರೋ ವೃಜಿನೀವಾನ್ ಮಹಾಯಶಾಃ। ವಾರ್ಜಿನೀವತಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ಸ್ವಾಹಿಂ ಸ್ವಾಹೋವತಾಂ ವರಮ್ ।। ೩೩.

ಕ್ರೋಷ್ಠನಿಗೆ ವೃಜಿನೀವತ್ ಎಂಬ ಮಹಾಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪುತ್ರನು ಇದ್ದನು; ಸ್ವಾಹಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಹೋವ ವಂಶದವರು ವರ್ಜಿನೀವತ್ ಅನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಾಹೇಃ ಪುತ್ರೋಽಭವದ್ರಾಜಾ ರಶಾದುರ್ದದತಾಂ ವರಃ। ಘೃತಮ್ಪ್ರಸೂತಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ರಶಾದೋರಗ್ರ್ಯಮಾತ್ಮಜಮ್ ।। ೩೩.

ಸ್ವಾಹೆಗೆ ರಾಜನು ಮತ್ತು ದಾನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಶಾದು ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದ್ದನು; ಘೃತದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ರಶಾದುವಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಮಹಾಕ್ರತುಭಿರೀಜೇ ಸ ವಿವಿಧೈರಾಪ್ತದಕ್ಷಿಣೈಃ। ಚಿತ್ರೈಶ್ಚಿತ್ರರಥಸ್ತಸ್ಯ ಪುತ್ರ ಕರ್ಮ್ಮಭಿರನ್ವಿತಃ ।। ೩೩.

ಅವನಿಗೆ ಮಹಾ ಯಜ್ಞಗಳು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಬಹುಮಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆರವಾಯಿತು. ಅವನ ಮಗ ಚಿತ್ರರಥನು ಅನೇಕ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಏವಂ ಚಿತ್ರರಥೋ ವೀರೋ ಯಜ್ಞಾನ್ ವಿಪುಲದಕ್ಷಿಣಾನ್। ಶಶಬಿನ್ದುಃ ಪರಂ ವೃತ್ತೋ ರಾಜರ್ಷೀಣಾಮನುಷ್ಠಿತಃ ।। ೩೩.

ಹೀಗೆ ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ಚಿತ್ರರಥನು ಬಹಳ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ರಾಜರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶಶಬಿಂದು ತನ್ನ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.

ಚಕ್ರವರ್ತ್ತೀ ಮಹಾಸತ್ತ್ವೋ ಮಹಾವೀರ್ಯೋ ಬಹುಪ್ರಜಃ। ತತ್ರಾನುವಂಶಶ್ಲೋಕೋಽಯಂ ಯಸ್ಮಿನ್ ಗೀತಃ ಪುರಾವಿದೈಃ ।। ೩೩.

ಅವನೊಬ್ಬ ಚಕ್ರವರ್ತಿ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ, ಅನೇಕ ಸಂತಾನಗಳ ತಂದೆ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು ಈ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಹಾಡಿದ್ದರು.

ಶಶಬಿನ್ದೋಸ್ತು ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಶತಾನಾಮಭವಚ್ಛತಮ್। ಧೀಮತಾಮನುರೂಪಾಣಾಂ ಭೂರಿದ್ರವಿಣತೇಜಸಾಮ್ ।। ೩೩.

ಶಶಬಿಂದುನಿಗೆ ನೂರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಯೋಗ್ಯರು, ಅಪಾರ ಧನ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವರು.

ತೇಷಾಂ ಷಟ್ ಚ ಪ್ರಧಾನಾಸ್ತು ಪೃಥುಷಾಟ್ಕಾ ಮಹಾಬಲಾಃ। ಪೃಥುಶ್ರವಾ ಪೃಥುಯಶಾಃ ಪೃಥುಧರ್ಮ್ಮಾ ಪೃಥುಞ್ಜಯಃ ।। ೩೩.

ಅವರಲ್ಲಿ ಆರು ಮಂದಿ ಮುಖ್ಯರು, ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಗಳು: ಪೃಥುಷಾಟ್ಕ, ಪೃಥುಶ್ರವಾ, ಪೃಥುಯಶಾ, ಪೃಥುಧರ್ಮ, ಪೃಥುಂಜಯ.

ಪೃಥುಕೀರ್ತ್ತಿಃ ಪೃಥುನ್ದಾತಾ ರಾಜಾನಃ ಶಾಶಿಬಿನ್ದವಾಃ। ಶಂಸನ್ತಿ ಚ ಪುರಾಣಾನಿ ಪಾರ್ಥಶ್ರವಸಮನ್ತರಮ್। ಅನ್ತರಃ ಸ ಪುರಾ ಯಸ್ತು ಯಜ್ಞಸ್ಯ ತನಯೋಽಭವತ್ ।। ೩೩.

ಪೃಥುಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಪೃಥುಂದಾತ ಕೂಡ ಶಶಿಬಿಂದು ವಂಶದ ರಾಜರು. ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥಶ್ರವಸ್ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನು ಅಂತರ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಉಶನಾ ಸುತಧರ್ಮ್ಮಾತ್ಮಾ ಅವಾಪ್ಯ ಪೃಥಿವೀಮಿಮಾಮ್। ಆಜಹಾರಾಶ್ವಮೇಧಾನಾಂ ಶತಮುತ್ತಮಧಾರ್ಮ್ಮಿಕಃ ।। ೩೩.

ಧರ್ಮಮೂರ್ತಿಯಾದ ಉಶನಾ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಶತಾರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಮರುತ್ತಸ್ತಸ್ಯ ತನಯೋ ರಾಜರ್ಷೀಣಾಮನುಷ್ಠಿತಃ। ವೀರಃ ಕಮ್ಬಲಬರ್ಹಿಸ್ತು ಮರುತ್ತತನಯಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೩೩.

ಅವನ ಮಗ ಮರುತ್ತನು ರಾಜರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಕಂಬಲಬರ್ಹಿ ಮರುತ್ತನ ಮಗನೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪುತ್ರಸ್ತು ರುಕ್ಮಕವಚೋ ವಿದ್ವಾನ್ ಕಮ್ಬಲವರ್ಹಿಷಃ। ನಿಹತ್ಯ ರುಕ್ಮಕವಚಃ ಪುರಾ ಕವಚಿನೋ ರಣೇ ।। ೩೩.

ಕಂಬಲಬರ್ಹಿಯ ಮಗನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ರುಕ್ಮಕವಚ. ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರುಕ್ಮಕವಚನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕವಚಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಧನ್ವಿನೋ ನಿಶಿತೈರ್ಬಾಣೈರವಾಪ ಶ್ರಿಯಮುತ್ತಮಾಮ್। ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ದದೌ ವಿತ್ತಮಶ್ವಮೇಧಮಹಾಯಶಾಃ ।। ೩೩.

ಧನುರ್ಧಾರಿಯಾದ ಅವನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗಳಿಸಿದನು. ಅಶ್ವಮೇಧಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು.

ರಾಜ್ಞಸ್ತು ರುಕ್ಮಕವಚಾದಪರಾವೃತ್ತ್ಯ ವೀರಹಾಃ। ಜಜ್ಞಿರೇ ಪಞ್ಚ ಪುತ್ರಾಸ್ತು ಮಹಾಸತ್ತ್ವಾ ಮಹಾಬಲಾಃ ।। ೩೩.

ರುಕ್ಮಕವಚನಿಂದ, ವೀರಹತ್ಯೆಯಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಐದು ಮಂದಿ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು.

ರುಕ್ಮೇಷುಃ ಪೃಥುರುಕ್ಮಶ್ಚ ಜ್ಯಾಮಘಃ ಪರಿಘೋ ಹರಿಃ। ಪರಿಘಞ್ಚ ಹರಿಞ್ಚೈವ ವಿದೇಹೇ ಸ್ಥಾಪಯತ್ಪಿತಾ ।। ೩೩.

ಅವರು ರುಕ್ಮೇಷು, ಪೃಥುರುಕ್ಮ, ಜ್ಯಾಮಘ, ಪರಿಘ ಮತ್ತು ಹರಿಯವರು. ಅವರ ತಂದೆ ಪರಿಘ ಮತ್ತು ಹರಿಯನ್ನು ವಿದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮೇಷುರಭವದ್ರಾಜಾ ಪೃಥುರುಕ್ಮಸ್ತದಾಶ್ರಯಃ। ತೇಭ್ಯಃ ಪ್ರವ್ರಜಿತೋ ರಾಜ್ಯಾ ಜ್ಜ್ಯಾಮಘೋಽಭವದಾಶ್ರಮೇ ।। ೩೩.

ಬ್ರಹ್ಮೇಷು ರಾಜನಾಗಿ, ಪೃಥುರುಕ್ಮನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಆಳಿದನು. ಜ್ಯಾಮಘನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸವನ್ನಾಡಿದನು.

ಪ್ರಶಾನ್ತಸ್ತು ವನೇ ಘೋರೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇನಾವಬೋಧಿತಃ। ಜಗಾಮ ಧನುರಾದಾಯ ದೇಶಮಧ್ಯಂ ರಥೀ ಧ್ವಜೀ ।। ೩೩.

ಭಯಾನಕವಾದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಾಂತನಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದನು. ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಥ ಹಾಗೂ ಧ್ವಜದೊಂದಿಗೆ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ನರ್ಮ್ಮದಾನೂಪ ಏಕಾಕೀ ಮೇಕಲಾವೃತ್ತಿಕಾ ಅಪಿ। ಋಕ್ಷವನ್ತಂ ಗಿರಿಂ ಗತ್ವಾ ಶುಕ್ತಿಮನ್ಯಾಮಥಾವಿಶತ್ ।। ೩೩.

ನರ್ಮದಾ ನದಿಯ ದಂಡೆಯ ಬಳಿ, ಮೆಕಲಾ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಋಕ್ಷವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ನಂತರ ಶುಕ್ತಿಮಾನ್ ಪರ್ವತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಜ್ಯಾಮಘಸ್ಯಾಭವದ್ಭಾರ್ಯಾ ಶೈಭ್ಯಾ ಬಲವತೀ ಭೃಶಮ್। ಅಪುತ್ರೋಽಪಿ ಸ ವೈ ರಾಜಾ ಭಾರ್ಯಾಮನ್ಯಾಂ ನ ವಿನ್ದತಿ ।। ೩೩.

ಜ್ಯಾಮಘನ ಪತ್ನಿ ಶೈಭ್ಯಾ ಬಹಳ ಬಲವಂತಳು. ರಾಜನು ಸಂತಾನರಹಿತನಾದರೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯಾಸೀದ್ವಿಜಯೋ ಯುದ್ಧೇ ತತಃ ಕನ್ಯಾಮವಾಪ ಸಃ। ಭಾರ್ಯಾಮುವಾಚ ರಾಜಾ ಸ ಸ್ನುಷೇತಿ ತು ನರೇಶ್ವರಃ ।। ೩೩.

ಅವನಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಸಿಕ್ಕಿತು. ನಂತರ ಅವನು ಒಬ್ಬ ಯುವತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದನು. ರಾಜನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಗೆ, 'ಇವಳು ನಮ್ಮ ಸೊಸೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಾಬ್ರವೀದೇವಂ ಕಾಮ್ಯೇ ಯನ್ತೇ ಸ್ನುಷೇತಿ ಸಾ। ಯಸ್ತೇ ಜನಿಷ್ಯತೇ ಪುತ್ರಸ್ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೩೩.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಶೈಭ್ಯಾ, 'ಹೌದು, ಅವಳು ನಮ್ಮ ಸೊಸೆ ಆಗಲಿ. ನಿನಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ಮಗನಿಗೆ ಅವಳು ಹೆಂಡತಿಯಾಗಲಿ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.