ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಅತಿಥೀನನ್ನಪಾನೈಶ್ಚ ವೈಶ್ಯಾಂಶ್ಚ ಪರಿಪಾಲನೈಃ। ಆನೃಶಂಸ್ಯೇನ ಶೂದ್ರಾಂಶ್ಚ ದಸ್ಯೂನ್ ಸಂನಿಗ್ರಹೇಣ ಚ ।। ೩೧.

ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ನಪಾನದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು, ವೈಶ್ಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು, ಶೂದ್ರರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಶಮನಮಾಡಿದನು.

ಧರ್ಮ್ಮೇಣ ಚ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವ್ವಾ ಯಥಾವದನುರಞ್ಜಯನ್। ಯಯಾತಿಃ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಸಾಕ್ಷಾದಿನ್ದ್ರ ಇವಾಪರಃ ।। ೩೧.

ಯಯಾತಿಯು ಧರ್ಮದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಸ್ವತಃ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಇಂದ್ರನಂತೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸಿದನು.

ಸ ರಾಜಾ ಸಿಂಹವಿಕ್ರಾನ್ತೋ ಯುವಾ ವಿಷಯಗೋಚರಃ। ಅವಿರೋಧೇನ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಚಚಾರ ಸುಖಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೩೧.

ಆ ರಾಜನು ಸಿಂಹದಂತೆ ಧೈರ್ಯವಿಟ್ಟು, ಯೌವನದಿಂದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಿಲ್ಲದೆ ಪರಮ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದನು.

ಸ ಮಾರ್ಗಮಾಣಃ ಕಾಮಾನಾಮನ್ತರ್ದೋಷನಿದರ್ಶನಾತ್। ವಿಶ್ವಾಸಹೇತೋ ರೇಮೇ ವೈ ವೈಬ್ರಾಜೇ ನನ್ದನೇ ವನೇ ।। ೩೧.

ಆನಂದವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೋಷಗಳನ್ನು ಮನಗಂಡು, ಆ ಮಹತ್ತಾದ ನಂದನವನದಲ್ಲಿ ಆತನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಪಶ್ಯತ್ಸ ಯದಾ ತಾಂ ವೈ ವರ್ದ್ಧಮಾನಾಂ ನೃಪಸ್ತದಾ। ಗತ್ವಾ ಪೂರೋಃ ಸಕಾಶಂ ವೈ ಸ್ವಾಂ ಜರಾ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ ।। ೩೧.

ಆ ರಾಜನು ಆಕೆಯ ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ತನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಸ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ತು ತಾನ್ ಕಾಮಾಂಸ್ತೃಪ್ತಃ ಖಿನ್ನಶ್ಚ ಪಾರ್ಥಿವಃ। ಕಾಲಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ವೈ ಸಸ್ಮಾರ ಮನುಜಾಧಿಪಃ। ।। ೩೧.

ಆ ರಾಜನು ಆ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ತೃಪ್ತನಾದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹತಾಶನಾಗಿದ್ದನು; ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಾಲದ ಹರಿವನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪರಿಸಙ್ಖ್ಯಾಯ ಕಾಲಞ್ಚ ಕಲಾಕಾಷ್ಠಾಸ್ತಥೈವ ಚ। ಪೂರ್ಣಂ ಮತ್ತ್ವಾ ತತಃ ಕಾಲಂ ಪೂರುಂ ಪುತ್ರಮುವಾಚ ಹ ।। ೩೧.

ಕಾಲವನ್ನು, ಅದರ ಭಾಗಗಳನ್ನು, ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿ, ಅವಧಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತು, ಅವನು ತನ್ನ ಮಗ ಪೂರುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಯಥಾಸುಖಂ ಯಥೋತ್ಸಾಹಂ ಯಥಾಕಾಲಮರಿಂದಮ। ಸೇವಿತಾ ವಿಷಯಾಃ ಪುತ್ರ ಯೌವನೇನ ಮಯಾ ತವ ।। ೩೧.

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ನನ್ನ ಮಗನೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ನಿನ್ನ ಯೌವನದಿಂದ ಈ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಪೂರೋ ಪ್ರೀತೋಽಸ್ಮಿ ಭದ್ರಂ ತೇ ಗೃಹಾಣ ತ್ವಂ ಸ್ವಯೌವನಮ್। ರಾಷ್ಟ್ರಞ್ಚ ನೃಪಂ ಪೂರುಂ ಪುತ್ರಂ ಕನೀಯಸಮ್। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಮುಖಾ ವರ್ಣಾ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರುವನ್ ।। ೩೧.

ಪೂರು, ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ! ನೀನು ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನೂ, ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಮರುಕಳಿಸಿಕೊ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ಇತರ ವರ್ಣಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರತಿಪೇದೇ ಜರಾಂ ರಾಜಾ ಯಯಾತಿರ್ನಹುಷಾತ್ಮಜಃ। ಯೌವನಂ ಪ್ರತಿಪೇದೇ ಚ ಪೂರುಃ ಸ್ವಂ ಪುನರಾತ್ಮನಃ ।। ೩೧.

ನಹುಷನ ಮಗ ಯಯಾತಿ ರಾಜನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಪೂರು ತನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು.

ಅಭಿಷೇಕ್ತುಕಾಮಞ್ಚ ನೃಪಂ ಪೂರುಂ ಪುತ್ರಂ ಕನೀಯಸಮ್। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಮುಖಾ ವರ್ಣಾ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರುವನ್ ।। ೩೧.

ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಮಗ ಪೂರುವನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲು ಬಯಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ಇತರ ವರ್ಣಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಕಥಂ ಶುಕ್ರಸ್ಯ ನಪ್ತಾರಂ ದೇವಯಾನ್ಯಾಃ ಸುತಂ ಪ್ರಭೋ। ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಯದುಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಪೂರೋ ರಾಜ್ಯಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯಸಿ ।। ೩೧.

ಪ್ರಭುವೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವಯಾನಿಯ ಪುತ್ರನು, ಶುಕ್ರನ ಮೊಮ್ಮಗ ಯದುನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪೂರಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೀಡುತ್ತೀರಿ?

ಯದುರ್ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ತವ ಸುತೋ ಜಾತಸ್ತಮನು ತುರ್ವಸುಃ। ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾಯಾಃ ಸುತೋ ದ್ರುಹ್ಯುಸ್ತನೋಽನುಃ ಪೂರುರೇವ ಚ ।। ೩೧.

ನಿಮ್ಮ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಮಗ ಯದು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ನಂತರ ತುರ್ವಸು; ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ದುಹ್ಯು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ನಂತರ ಅನು ಮತ್ತು ಪೂರು ಕೂಡ.

ಕಥಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾನತಿಕ್ರಮ್ಯ ಕನೀಯಾನ್ ರಾಜ್ಯಮರ್ಹತಿ । ಅತಃ ಸಮ್ಬೋಧಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಧರ್ಮ್ಮಂ ಸಮನುಪಾಲಯ ।। ೩೧.

ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಇದ್ದಾಗ, ಚಿಕ್ಕವನು ಹೇಗೆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ? ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ನೆನಪು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ: ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ.

ಯಯಾತಿರುವಾಚ।। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಮುಖಾ ವರ್ಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಶ್ರೃಣ್ವನ್ತು ಮೇ ವಚಃ। ಜ್ಯೇಷ್ಟಂ ಪ್ರತಿ ಯಥಾ ರಾರ್ಷ್ಟ್ರಂ ನ ದೇಯಂ ಮೇ ಕಥಞ್ಚನ ।। ೩೧.

ಯಯಾತಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿ. ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಮಗನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀಡಬಾರದು.

ಮಾತಾ ಪಿತ್ರೋರ್ವಚನಕೃತ್ಸ ಹಿ ಪುತ್ರಃ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ । ಮಮ ಜ್ಯೇಷ್ಠೇನ ಯದುನಾ ನಿಯೋಗೋ ನಾನುಪಾಲಿತಃ ।। ೩೧.

ತಾಯಿ ತಂದೆಯ ಮಾತು ಕೇಳುವ ಮಗನೆಂದೇ ಹೊಗಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ನನ್ನ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಮಗ ಯದು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಕೂಲಂ ಪಿತುರ್ಯಶ್ಚ ನ ಸ ಪುತ್ರಃ ಸತಾಂ ಮತಃ। ಸ ಪುತ್ರಃ ಪುತ್ರವದ್ ಯಶ್ಚ ವರ್ತ್ತತೇ ಪಿತೃಮಾತೃಷು ।। ೩೧.

ತಂದೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುವವನು ಸಜ್ಜನರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಗನಲ್ಲ; ತಾಯಿ ತಂದೆಯೊಡನೆ ಮಗನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಮಗ.

ಯದುನಾಹಮವಜ್ಞಾತಸ್ತಥಾ ತುರ್ವಸುನಾಪಿ ಚ। ದ್ರುಹ್ಯುಣಾ ಚಾನುನಾ ಚೈವಮಪ್ಯವಜ್ಞಾ ಕೃತಾ ಭೃಶಮ್ ।। ೩೧.

ನನಗೆ ಯದು, ತುರ್ವಸು, ದುಹ್ಯು, ಅನು ಇವರಿಂದ ಅವಮಾನವಾಗಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಅವಮಾನವಾಯಿತು.

ಪೂರುಣಾ ತು ಕೃತಂ ವಾಕ್ಯಂ ಮಾನಿತಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ। ಕನೀಯಾನ್ ಮಮ ದಾಯಾದೋ ಜರಾ ಯೇನ ಧೃತಾ ಮಮ। ಸರ್ವಕಾಮಃ ಸರ್ವಕೃತಃ ಪೂರುಣಾ ಪುತ್ರಕಾರಿಣಾ ।। ೩೧.

ಆದರೆ ಪೂರು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನಗೆ ಗೌರವ ನೀಡಿದನು; ಅವನು ಚಿಕ್ಕವನಾದರೂ ನನ್ನ ವಾರಸುದಾರನು, ನನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಸಹಿಸಿದನು. ಪೂರು ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಶುಕ್ರೇಣ ಚ ವರೋ ದತ್ತಃ ಕಾವ್ಯೇ ನೋಶನಸಾ ಸ್ವಯಮ್। ಪುತ್ರೋ ಯಸ್ತ್ವಾನುವರ್ತ್ತೇತ ಸ ರಾಜಾ ತೇ ಮಹಾಮತೇ ।। ೩೧.

ಶುಕ್ರನು, ಅಂದರೆ ಉಶನನು, ಸ್ವತಃ ಒಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು: 'ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮಗನೇ ರಾಜನಾಗಲಿ' ಎಂದು.

ಭವತೋಽನುಮತೋಪ್ಯೇವಂ ಪೂರು ರಾಷ್ಟ್ರೇಽಭಿಷಿಚ್ಯತಾಮ್ । ಯಃಪುತ್ರೋ ಗುಣಸಮ್ಪನ್ನೋ ಮಾತಾಪಿತ್ರೋರ್ಹಿತಃ ಸದಾ। ಸರ್ವಮರ್ಹತಿ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಕನೀಯಾನಪಿ ಸ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೧.

ನಿಮ್ಮ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ, ಪೂರುವನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸೋಣ. ಸದಾ ತಾಯಿ ತಂದೆಗೆ ಭಕ್ತನಾಗಿರುವ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಗನೇ ಎಲ್ಲ ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹನು, ಅವನು ಚಿಕ್ಕವನಾದರೂ ಸ್ವಾಮಿ.

ಅರ್ಹಃ ಪೂರುರಿದಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ಯಃ ಪ್ರಿಯಃ ಪ್ರಿಯಕೃತ್ತವ। ವರದಾನೇನ ಶುಕ್ರಸ್ಯ ನ ಶಕ್ಯಂ ವಕ್ತುಮುತ್ತರಮ್ ।। ೩೧.

ಪೂರು ಈ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನು, ಪ್ರಿಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಶುಕ್ರನು ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ಇದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೇನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಪೌರಜಾನಪದೈಸ್ತುಷ್ಟೈರಿತ್ಯುಕ್ತೋ ನಾಹುಷಸ್ತದಾ। ಅಭಿಷಿಚ್ಯ ತತಃ ಪೂರುಂ ಸ್ವರಾಷ್ಟ್ರೇ ಸುತಮಾತ್ಮನಃ ।। ೩೧.

ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ನಾಹುಷನು, ತನ್ನ ಮಗ ಪೂರನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.

ದಿಶಿ ದಕ್ಷಿಣಪೂರ್ವಸ್ಯಾಂ ತುರ್ವಸುಂ ತು ನ್ಯವೇಶಯತ್। ದಕ್ಷಿಣಾಪರತೋ ರಾಜಾ ಯದುಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ನ್ಯವೇಶಯತ್ ।। ೩೧.

ಆಗ ದಕ್ಷಿಣ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತರ್ವಸುನು ನೆಲೆಯಾಯಿತು; ದಕ್ಷಿಣ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಯದುನನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು.

ಪ್ರತೀಚ್ಯಾಮುತ್ತರಸ್ಯಾಞ್ಚ ದ್ರುಹ್ಯುಞ್ಚಾನುಞ್ಚ ತಾವುಭೌ। ಸಪ್ತದ್ವೀಪಾಂ ಯಯಾತಿಸ್ತು ಜಿತ್ತ್ವಾ ಪೃಥ್ವೀಂ ಸಸಾಗರಾಮ್। ವ್ಯಭಜತ್ ಪಞ್ಚಧಾ ರಾಜಾ ಪುತ್ರೇಭ್ಯೋ ನಾಹುಷಸ್ತದಾ ।। ೩೧.

ಪಶ್ಚಿಮ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದುರ್ಹ್ಯು ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅನು ಇಬ್ಬರೂ ನೆಲೆಯಾದರು. ಯಯಾತಿಯು ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಮುದ್ರಗಳೊಡನೆ ಜಯಿಸಿ, ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಐದು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಂಚಿದನು.

ತೈರಿಯಂ ಪೃಥಿವೀ ಸರ್ವಾ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಾ ಸಪತ್ತನಾ। ಯಥಾಪ್ರದೇಶಂ ಧರ್ಮಜ್ಞೈರ್ಧರ್ಮ್ಮೇಣ ಪ್ರತಿಪಾಲ್ಯತೇ ।। ೩೧.

ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರಾಗಿ, ಧರ್ಮದಂತೆ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳೊಡನೆ, ಪಟ್ಟಣಗಳೊಡನೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಏವಂ ವಿಸೃಜ್ಯ ಪೃಥಿವೀಂ ಪುತ್ರೇಭ್ಯೋ ನಾಹುಷಸ್ತದಾ। ಪುತ್ರಸಂಕ್ರಾಮಿತಶ್ರೀಸ್ತು ಪ್ರೀತಿಮಾನಭವನ್ನೃಪಃ ।। ೩೧.

ಈ ರೀತಿ ನಾಹುಷನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಂಚಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದನು.

ಧನುರ್ನ್ಯಸ್ಯ ಪೃಷತ್ಕಾಂಶ್ಚ ರಾಜ್ಯಞ್ಚೈವ ಸುತೇಷು ತು। ಪ್ರೀತಿಮಾನಭವದ್ರಾಜಾ ಭಾರಮಾವೇಶ್ಯ ಬನ್ಧುಷು ।। ೩೧.

ಬಾಣ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಇಡದು, ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕಿದನು.

ಅತ್ರ ಗಾಥಾ ಮಹಾರಾಜ್ಞಾ ಪುರಾ ಗೀತಾ ಯಯಾತಿನಾ। ಯೋಽಭಿಪ್ರೇತ್ಯಾಹರನ್ ಕಾಮಾನ್ ಕೂರ್ಮೋಙ್ಗಾನೀವ ಸರ್ವಶಃ ।। ೩೧.

ಇಲ್ಲಿ, ಮಹಾರಾಜ ಯಯಾತಿಯು ಒಂದು ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದನು: 'ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಆಮೆಯಂತೆ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ ಅವನು...’