ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಕಾವ್ಯಸ್ಯೋಶನಸಃ ಶಾಪಾನ್ನ ಚ ತೃಪ್ತೋಽಸ್ಮಿ ಯೌವನೇ। ಕಞ್ಚಿತ್ಕಾಲಞ್ಜರೇಯಂ ವೈ ವಿಷಯಾನ್ ವಯಸಾ ತವ ।। ೩೧.

ಕಾವ್ಯ ಉಶನಸದ ಶಾಪದಿಂದ ನನಗೆ ಯೌವನದಲ್ಲೂ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಯೌವನದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ನಾನು ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿ.

ಪೂರ್ಣೇಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರೇ ತೇ ಪ್ರತಿದಾಸ್ಯಾಮಿ ಯೌವನಮ್। ಸ್ವಞ್ಚೈವ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯಾಮಿ ಪಾಪ್ಮಾನಞ್ಜರಯಾ ಸಹ ।। ೩೧.

ನಿನಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ತುಂಬಿದ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ನಾನು ಮರಳಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಮತ್ತೆ ನಾನು ಈ ಪಾಪವನ್ನೂ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಏವಮುಕ್ತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಪುತ್ರಃ ಪಿತರಮಞ್ಜಸಾ। ಯಥಾನುಮನ್ಯಸೇ ತಾತ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ತಥೈವ ಚ ।। ೩೧.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ತಂದೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಗನು ಸರಳವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಹೇಗೆ ಇಚ್ಛಿಸೋಯೋ, ತಂದೆ, ನಾನು ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.'

ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯಾಮಿ ತೇ ರಾಜನ್ ಪಾಪ್ಮಾನಂ ಜರಯಾ ಸಹ। ಗೃಹಾಣ ಯೌವನಂ ಮತ್ತಶ್ಚರ ಕಾಮಾನ್ ಯಥೇಪ್ಸಿತಾನ್ ।। ೩೧.

ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಪಾಪವನ್ನೂ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನೂ ನಾನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನಿಂದ ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದು, ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು.

ಜರಯಾಹಂ ಪ್ರತಿಚ್ಛನ್ನೋ ವಯೋರೂಪಧರಸ್ತವ। ಯೌವನಂ ಭವತೇ ದತ್ತ್ವಾ ಚರಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾರ್ತವತ್ ।। ೩೧.

ನಾನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನೂ ವಯಸ್ಸನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನಗೆ ಯೌವನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ನಾನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತೇನೆ.

ಯಯಾತಿರುವಾಚ।। ಪೂರೋ ಪ್ರೀತೋಽಸ್ಮಿ ಭದ್ರನ್ತೇ ಪ್ರೀತಶ್ಚೇದಂ ದದಾಮಿ ತೇ। ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧಾ ತೇ ಪ್ರಜಾ ರಾಜ್ಯೇ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೩೧.

ಯಯಾತಿ ಹೇಳಿದನು: ಪೂರು, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ: ನಿನ್ನ ಸಂತಾನವು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಪೂರೋರನುಮತೋ ರಾಜಾ ಯಯಾತಿಃ ಸ್ವಾಂ ಜರಾನ್ತತಃ। ಸಂಕ್ರಾಮಯಾಮಾಸ ತದಾ ಪ್ರಸಾದಾದ್ಭಾರ್ಗವಸ್ಯ ತು ।। ೩೧.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪೂರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ರಾಜ ಯಯಾತಿಯು ಭಾರ್ಗವನು ಕೊಟ್ಟ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ತನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿದನು.

ಯೌವನೇನಾಥ ವಯಸಾ ಯಯಾತಿರನಹುಷಾತ್ಮಜಃ । ಪ್ರೀತಿಯುಕ್ತೋ ನರಶ್ರೇಷ್ಠಶ್ಚಚಾರ ವಿಷಯಾನ್ ಸ್ವಕಾನ್ ।। ೩೧.

ನಂತರ, ನಹುಷನ ಪುತ್ರನಾದ ಯಯಾತಿ ಯೌವನ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.

ಯಥಾಕಾಮಂ ಯಥೋತ್ಸಾಹಂ ಯಥಾಕಾಲಂ ಯಥಾಸುಖಮ್। ಧರ್ಮ್ಮಾವಿರೋಧಾದ್ರಾಜೇನ್ದ್ರೋ ಯಥಾರ್ಹತಿ ಸ ಏವ ಹಿ ।। ೩೧.

ಅವನು ಹೇಗೆ ಬೇಕೋ ಹಾಗೆ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲದೆ, ರಾಜನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.

ದೇವಾನತರ್ಪಯದ್ಯಜ್ಞೈಃ ಪಿತೄಞ್ಛ್ರಾದ್ಧೈಸ್ತಥೈವ ಚ। ದೀನಾಂಶ್ಚಾನುಗ್ರಹೈರಿಷ್ಟೈಃ ಕಾಮೈಶ್ಚ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾನ್ ।। ೩೧.

ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದ, ಬಡವರನ್ನು ದಾನಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಅವರ ಇಚ್ಛಿತ ವರಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.

ಅತಿಥೀನನ್ನಪಾನೈಶ್ಚ ವೈಶ್ಯಾಂಶ್ಚ ಪರಿಪಾಲನೈಃ। ಆನೃಶಂಸ್ಯೇನ ಶೂದ್ರಾಂಶ್ಚ ದಸ್ಯೂನ್ ಸಂನಿಗ್ರಹೇಣ ಚ ।। ೩೧.

ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ನಪಾನದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು, ವೈಶ್ಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು, ಶೂದ್ರರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಶಮನಮಾಡಿದನು.

ಧರ್ಮ್ಮೇಣ ಚ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವ್ವಾ ಯಥಾವದನುರಞ್ಜಯನ್। ಯಯಾತಿಃ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಸಾಕ್ಷಾದಿನ್ದ್ರ ಇವಾಪರಃ ।। ೩೧.

ಯಯಾತಿಯು ಧರ್ಮದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಸ್ವತಃ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಇಂದ್ರನಂತೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸಿದನು.

ಸ ರಾಜಾ ಸಿಂಹವಿಕ್ರಾನ್ತೋ ಯುವಾ ವಿಷಯಗೋಚರಃ। ಅವಿರೋಧೇನ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಚಚಾರ ಸುಖಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೩೧.

ಆ ರಾಜನು ಸಿಂಹದಂತೆ ಧೈರ್ಯವಿಟ್ಟು, ಯೌವನದಿಂದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಿಲ್ಲದೆ ಪರಮ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದನು.

ಸ ಮಾರ್ಗಮಾಣಃ ಕಾಮಾನಾಮನ್ತರ್ದೋಷನಿದರ್ಶನಾತ್। ವಿಶ್ವಾಸಹೇತೋ ರೇಮೇ ವೈ ವೈಬ್ರಾಜೇ ನನ್ದನೇ ವನೇ ।। ೩೧.

ಆನಂದವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೋಷಗಳನ್ನು ಮನಗಂಡು, ಆ ಮಹತ್ತಾದ ನಂದನವನದಲ್ಲಿ ಆತನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಪಶ್ಯತ್ಸ ಯದಾ ತಾಂ ವೈ ವರ್ದ್ಧಮಾನಾಂ ನೃಪಸ್ತದಾ। ಗತ್ವಾ ಪೂರೋಃ ಸಕಾಶಂ ವೈ ಸ್ವಾಂ ಜರಾ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ ।। ೩೧.

ಆ ರಾಜನು ಆಕೆಯ ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ತನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಸ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ತು ತಾನ್ ಕಾಮಾಂಸ್ತೃಪ್ತಃ ಖಿನ್ನಶ್ಚ ಪಾರ್ಥಿವಃ। ಕಾಲಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ವೈ ಸಸ್ಮಾರ ಮನುಜಾಧಿಪಃ। ।। ೩೧.

ಆ ರಾಜನು ಆ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ತೃಪ್ತನಾದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹತಾಶನಾಗಿದ್ದನು; ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಾಲದ ಹರಿವನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪರಿಸಙ್ಖ್ಯಾಯ ಕಾಲಞ್ಚ ಕಲಾಕಾಷ್ಠಾಸ್ತಥೈವ ಚ। ಪೂರ್ಣಂ ಮತ್ತ್ವಾ ತತಃ ಕಾಲಂ ಪೂರುಂ ಪುತ್ರಮುವಾಚ ಹ ।। ೩೧.

ಕಾಲವನ್ನು, ಅದರ ಭಾಗಗಳನ್ನು, ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿ, ಅವಧಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರಿತು, ಅವನು ತನ್ನ ಮಗ ಪೂರುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಯಥಾಸುಖಂ ಯಥೋತ್ಸಾಹಂ ಯಥಾಕಾಲಮರಿಂದಮ। ಸೇವಿತಾ ವಿಷಯಾಃ ಪುತ್ರ ಯೌವನೇನ ಮಯಾ ತವ ।। ೩೧.

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ನನ್ನ ಮಗನೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ನಿನ್ನ ಯೌವನದಿಂದ ಈ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಪೂರೋ ಪ್ರೀತೋಽಸ್ಮಿ ಭದ್ರಂ ತೇ ಗೃಹಾಣ ತ್ವಂ ಸ್ವಯೌವನಮ್। ರಾಷ್ಟ್ರಞ್ಚ ನೃಪಂ ಪೂರುಂ ಪುತ್ರಂ ಕನೀಯಸಮ್। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಮುಖಾ ವರ್ಣಾ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರುವನ್ ।। ೩೧.

ಪೂರು, ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ! ನೀನು ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನೂ, ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಮರುಕಳಿಸಿಕೊ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ಇತರ ವರ್ಣಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರತಿಪೇದೇ ಜರಾಂ ರಾಜಾ ಯಯಾತಿರ್ನಹುಷಾತ್ಮಜಃ। ಯೌವನಂ ಪ್ರತಿಪೇದೇ ಚ ಪೂರುಃ ಸ್ವಂ ಪುನರಾತ್ಮನಃ ।। ೩೧.

ನಹುಷನ ಮಗ ಯಯಾತಿ ರಾಜನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಪೂರು ತನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು.

ಅಭಿಷೇಕ್ತುಕಾಮಞ್ಚ ನೃಪಂ ಪೂರುಂ ಪುತ್ರಂ ಕನೀಯಸಮ್। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಮುಖಾ ವರ್ಣಾ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರುವನ್ ।। ೩೧.

ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಮಗ ಪೂರುವನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲು ಬಯಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ಇತರ ವರ್ಣಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಕಥಂ ಶುಕ್ರಸ್ಯ ನಪ್ತಾರಂ ದೇವಯಾನ್ಯಾಃ ಸುತಂ ಪ್ರಭೋ। ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಯದುಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಪೂರೋ ರಾಜ್ಯಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯಸಿ ।। ೩೧.

ಪ್ರಭುವೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವಯಾನಿಯ ಪುತ್ರನು, ಶುಕ್ರನ ಮೊಮ್ಮಗ ಯದುನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪೂರಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೀಡುತ್ತೀರಿ?

ಯದುರ್ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ತವ ಸುತೋ ಜಾತಸ್ತಮನು ತುರ್ವಸುಃ। ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾಯಾಃ ಸುತೋ ದ್ರುಹ್ಯುಸ್ತನೋಽನುಃ ಪೂರುರೇವ ಚ ।। ೩೧.

ನಿಮ್ಮ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಮಗ ಯದು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ನಂತರ ತುರ್ವಸು; ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ದುಹ್ಯು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ನಂತರ ಅನು ಮತ್ತು ಪೂರು ಕೂಡ.

ಕಥಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾನತಿಕ್ರಮ್ಯ ಕನೀಯಾನ್ ರಾಜ್ಯಮರ್ಹತಿ । ಅತಃ ಸಮ್ಬೋಧಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಧರ್ಮ್ಮಂ ಸಮನುಪಾಲಯ ।। ೩೧.

ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಇದ್ದಾಗ, ಚಿಕ್ಕವನು ಹೇಗೆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ? ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ನೆನಪು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ: ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ.

ಯಯಾತಿರುವಾಚ।। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಮುಖಾ ವರ್ಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಶ್ರೃಣ್ವನ್ತು ಮೇ ವಚಃ। ಜ್ಯೇಷ್ಟಂ ಪ್ರತಿ ಯಥಾ ರಾರ್ಷ್ಟ್ರಂ ನ ದೇಯಂ ಮೇ ಕಥಞ್ಚನ ।। ೩೧.

ಯಯಾತಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿ. ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಮಗನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀಡಬಾರದು.

ಮಾತಾ ಪಿತ್ರೋರ್ವಚನಕೃತ್ಸ ಹಿ ಪುತ್ರಃ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ । ಮಮ ಜ್ಯೇಷ್ಠೇನ ಯದುನಾ ನಿಯೋಗೋ ನಾನುಪಾಲಿತಃ ।। ೩೧.

ತಾಯಿ ತಂದೆಯ ಮಾತು ಕೇಳುವ ಮಗನೆಂದೇ ಹೊಗಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ನನ್ನ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಮಗ ಯದು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಕೂಲಂ ಪಿತುರ್ಯಶ್ಚ ನ ಸ ಪುತ್ರಃ ಸತಾಂ ಮತಃ। ಸ ಪುತ್ರಃ ಪುತ್ರವದ್ ಯಶ್ಚ ವರ್ತ್ತತೇ ಪಿತೃಮಾತೃಷು ।। ೩೧.

ತಂದೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುವವನು ಸಜ್ಜನರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಗನಲ್ಲ; ತಾಯಿ ತಂದೆಯೊಡನೆ ಮಗನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಮಗ.

ಯದುನಾಹಮವಜ್ಞಾತಸ್ತಥಾ ತುರ್ವಸುನಾಪಿ ಚ। ದ್ರುಹ್ಯುಣಾ ಚಾನುನಾ ಚೈವಮಪ್ಯವಜ್ಞಾ ಕೃತಾ ಭೃಶಮ್ ।। ೩೧.

ನನಗೆ ಯದು, ತುರ್ವಸು, ದುಹ್ಯು, ಅನು ಇವರಿಂದ ಅವಮಾನವಾಗಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಅವಮಾನವಾಯಿತು.

ಪೂರುಣಾ ತು ಕೃತಂ ವಾಕ್ಯಂ ಮಾನಿತಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ। ಕನೀಯಾನ್ ಮಮ ದಾಯಾದೋ ಜರಾ ಯೇನ ಧೃತಾ ಮಮ। ಸರ್ವಕಾಮಃ ಸರ್ವಕೃತಃ ಪೂರುಣಾ ಪುತ್ರಕಾರಿಣಾ ।। ೩೧.

ಆದರೆ ಪೂರು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನಗೆ ಗೌರವ ನೀಡಿದನು; ಅವನು ಚಿಕ್ಕವನಾದರೂ ನನ್ನ ವಾರಸುದಾರನು, ನನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಸಹಿಸಿದನು. ಪೂರು ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.