ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಶ್ಚೈವ ತಯೋಃ ಪುತ್ರಾಃ ಸುಧಾರ್ಮ್ಮಿಕಾಃ। ವಿಕ್ರಾನ್ತಾ ಬಲವನ್ತಶ್ಚ ಸಿಂಹತುಲ್ಯಪರಾಕ್ರಮಾಃ ।। ೩೦.

ಆ ಇಬ್ಬರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಜನಿಸಿದರು. ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕರು, ಶೂರರು, ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಸಿಂಹದಂತೆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳು.

ಇತ್ಯೇತೇ ಕಾಶ್ಯಪಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ರಜೇರಪಿ ನಿಬೋಧತ। ರಜೇಃ ಪುತ್ರಶತಾನ್ಯಾಸನ್ ಪಞ್ಚ ವೀರ್ಯವತೋ ಭುವಿ। ರಾಜೇಯಮಿತಿ ವಿಖ್ಯಾತಂ ಕ್ಷತ್ರಮಿನ್ದ್ರಭಯಾವಹಮ್ ।। ೩೦.

ಹೀಗೆ ಕಾಶ್ಯಪರು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಈಗ ರಾಜಿಯ ಕಥೆ ಕೇಳಿ. ರಾಜಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ನೂರು ಶೂರ ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು. ರಾಜೇಯ ಎಂಬ ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶವು ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿತು.

ತದಾ ದೈವಾಸುರೇ ಯುದ್ಧೇ ಸಮುತ್ಪನ್ನೇ ಸುದಾರುಣೇ। ದೇವಾಶ್ಚೈವಾಸುರಾಶ್ಚೈವ ಪಿತಾಮಹಮಥಾಬ್ರುವನ್ ।। ೩೦.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನಡುವೆ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆಗ ದೇವರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಇಬ್ಬರೂ ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಆವಯೋರ್ಭಗವಾನ್ ಯುದ್ಧೇ ವಿಜೇತಾ ಕೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಬ್ರೂಹಿ ನಃ ಸರ್ವ್ವಲೋಕೇಶ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಹೇ ವಯಮ್ ।। ೩೦.

ಸಕಲ ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವರೇ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆಂದು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ. ನಾವು ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ।। ಯೇಷಾಮರ್ಥಾಯ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ರಜಿರಾತ್ತಾಯುಧಃ ಪ್ರಭುಃ। ಯೋತ್ಸ್ಯತೇ ತೇ ವಿಜೇಷ್ಯನ್ತಿ ತ್ರೀಲ್ಲೋಁಕಾನ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।। ೩೦.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರು ರಾಜಿಯため ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಯುಧ ಹಿಡಿದು ಹೋರಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವರೇ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.

ರಜಿರ್ಯತಸ್ತತೋ ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಯತೋ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತತೋ ಧೃತಿಃ। ಯತೋ ಧೃತಿಸ್ತತೋ ಧರ್ಮೋ ಯತೋ ಧರ್ಮಸ್ತತೋ ಜಯಃ ।। ೩೦.

ಯಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ಇದ್ದಾನೋ ಅಲ್ಲಿ ಐಶ್ವರ್ಯವಿರುತ್ತದೆ; ಐಶ್ವರ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸ್ಥೈರ್ಯವಿರುತ್ತದೆ; ಸ್ಥೈರ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವಿರುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಜಯವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತದ್ದೇವಾ ದಾನವಾಃ ಸರ್ವೇ ತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಜೇರ್ಜಯಮ್। ಅಭ್ಯಯುರ್ಜಯಮಿಚ್ಛನ್ತಃ ಸ್ತುವನ್ತೋ ರಾಜಸತ್ತಮಮ್ ।। ೩೦.

ಅವನ ಜಯದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ದೇವರು ಮತ್ತು ದಾನವರು, ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿ, ರಾಜಿಯು ಅತ್ಯುತ್ತಮನೆಂದು ಸ್ತುತಿಸಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.

ತೇ ಹೃಷ್ಟಮನಸಃ ಶರ್ವೇ ರಾಜಾನಂ ದೇವದಾನವಾಃ। ಊಚುರಸ್ಮಜ್ಜಯಾಯ ತ್ವಂ ಗೃಹಾಣ ವರಕಾರ್ಮುಕಮ್ ।। ೩೦.

ಎಲ್ಲಾ ದೇವರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೃದಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನಮ್ಮ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿ.

ರಜಿರುವಾಚ।। ಅಹಞ್ಜೇಷ್ಯಾಮಿ ನೋ ಯುದ್ಧೇ ದೇವಾನ್ ಶಕ್ರಪುರೋಗಮಾನ್। ಇನ್ದ್ರೋ ಭವಾಮಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತತೋ ಯೋತ್ಸ್ಯಾಮಿ ಸಂಯುಗೇ ।। ೩೦.

ರಾಜಿ ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಂತರ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಇಂದ್ರನಾಗುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತೇನೆ.

ದಾನವಾ ಊಚುಃ।। ಅಸ್ಮಾಕಮಿನ್ದ್ರಃ ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ತಸ್ಯಾರ್ಥೇ ವಿಜಯಾಮಹೇ। ಅಸ್ಮಿಸ್ತು ಸಮಯೇ ರಾಜಂಸ್ತಿಷ್ಠೇಥಾದೇವ ನೋಽದಿತೇಃ ।। ೩೦.

ದಾನವರು ಹೇಳಿದರು: ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ನಮ್ಮ ಇಂದ್ರನು; ಅವನಿಗಾಗಿ ನಾವು ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರಿ, ಅದಿತಿಯ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲ.

ಸ ತಥೇತಿ ಬ್ರುವನ್ನೇವ ದೇವೈರಪ್ಯಭಿಚೋದಿತಃ। ಭವಿಷ್ಯಸೀನ್ದ್ರೋ ಜಿತ್ವೇತಿ ದೇವೈರಪಿ ನಿಮನ್ತ್ರಿತಃ ।। ೩೦.

ಅವನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿದಾಗ ದೇವರು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು; 'ನೀನು ಜಯಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನಾಗುತ್ತೀಯೆ' ಎಂದು ದೇವರು ಅವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು.

ಜಘಾನ ದಾನವಾನ್ ಸರ್ವ್ವಾನ್ ಸಮಕ್ಷಂ ವಜ್ರಪಾಣಿನಃ। ಸ ವಿಪ್ರನಷ್ಟಾಂ ದೇವಾನಾಂ ಪರಮಶ್ರೀಃ ಶ್ರಿಯಂ ವಶೀ ।। ೩೦.

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರನ್ನು ವಜ್ರಾಯುಧಧಾರಿ ಇಂದ್ರನ ಮುಂದೆ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು; ದೇವರು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಮರಳಿ ತಂದನು.

ನಿಹತ್ಯ ದಾನವಾನ್ ಸರ್ವ್ವಾನ್ ವ್ಯಾಜಹಾರ ರಜಿಃ ಪ್ರಭುಃ। ತಂ ತಥಾ ತು ರಝಿಂ ತತ್ರ ದೇವೈಸ್ಸಹ ಶತಕ್ರತುಃ ।। ೩೦.

ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ರಾಜಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು, ಮಾತಾಡಿದನು; ಆಗ ದೇವರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ಆ ರಾಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ರಜಿಪುತ್ರೋಽಹಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪುನರೇವಾಬ್ರವೀದ್ವಚಃ। ಈನ್ದ್ರೋಽಸಿ ರಾಜನ್ ದೇವಾನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾನ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ। ಯಸ್ಯಾಹಮಿನ್ದ್ರಪುತ್ರಸ್ತೇ ಖ್ಯಾತಿಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಶತ್ರುಹನ್ ।। ೩೦.

'ನಾನು ರಾಜಿಯ ಮಗನು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ದೇವತೆಗಳ ಇಂದ್ರನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗನಾದ್ದರಿಂದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೇ, ನಾನು ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.'

ಸ ತು ಶಕ್ರವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಞ್ಚಿತಸ್ತೇನ ಮಾಯಯಾ। ತಥೇತ್ಯೇವಾಬ್ರವೀದ್ರಾಜಾ ಪ್ರೀಯಮಾಣಃ ಶತಕ್ರತುಮ್ ।। ೩೦.

ಇಂದ್ರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಸಹೋಗಿದನು; ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ರಾಜನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ 'ಹೌದು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮಿಂಸ್ತು ದೇವಸದೃಶೇ ದಿವಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಮಹೀಪತೌ। ದಾಯಾದ್ಯಮಿನ್ದ್ರಾದಾಜಹ್ರುರಾಚಾರಂ ತನಯಾ ರಜೇಃ ।। ೩೦.

ಆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ರಾಜನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ರಾಜಿಯ ಪುತ್ರರು ಇಂದ್ರನಿಂದ ಅವನ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡರು.

ತಾನಿ ಪುತ್ರಶತಾನ್ಯಸ್ಯ ತಚ್ಚ ಸ್ಥಾನಂ ಶಚೀಪತೇಃ। ಸಮಕ್ರಾಮನ್ತ ಬಹುಧಾ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್ ।। ೩೦.

ಅವನ ನೂರಾರು ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಶಚೀಪತಿಯ ಸ್ಥಾನವು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.

ತತಃ ಕಾಲೇ ಬಹುತಿಥೇ ಸತೀತೇ ಮಹಾಬಲಃ। ಹೃತರಾಜ್ಯೋಽಬ್ರವೀಚ್ಛಕ್ರೋ ಹೃತಭಾಗೋ ಬೃಹಸ್ಪತಿಮ್ ।। ೩೦.

ಅನೇಕ ಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಬದರೀಫಲಮಾತ್ರಂ ವೈ ಪುರೋಡಾಶಂ ವಿಧತ್ಸ್ವ ಮೇ। ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷೇ ಯೇನ ತಿಷ್ಠೇಯಂ ತೇಜಸಾಪ್ಯಾಯಿತಸ್ತತಃ ।। ೩೦.

ಬೃಹಮರ್ಷಿಯೇ, ನನಗೆ ಬದರಿ ಹಣ್ಣಿನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ಹವನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡು; ಅದರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಬಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ.

ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಕೃಶೋಽಯಂ ವಿಮನಾ ಹೃತರಾಜ್ಯೋ ಹೃತಾಶನಃ। ಹತೌಜಾ ದುರ್ಬಲೋ ಮೂಢೋ ರಜಿಪುತ್ರೈಃ ಪ್ರಸೀದ ಮೇ ।। ೩೦.

ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನಾನು ದುರ್ಬಲನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ, ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಶಕ್ತಿಹೀನನಾಗಿ, ರಾಜಿಯ ಪುತ್ರರಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ದಯಮಾಡು.

ಬೃಹಸ್ಪತಿರುವಾಚ।। ಯದ್ಯೇವಂ ಚೋದಿತಃ ಶಕ್ರ ತ್ವಯಾ ಸ್ಯಾಂ ಪೂರ್ವ್ವಮೇವ ಹಿ। ನಾಭವಿಷ್ಯತ್ ತ್ವತ್ಪ್ರಿಯಾರ್ಥಂ ನಾಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಮಮಾನಘ ।। ೩೦.

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು: ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ಈ ರೀತಿ ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ್ದರೆ, ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ತಪ್ಪಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಪಾಪರಹಿತನೇ.

ಪ್ರಯತಿಷ್ಯಾಮಿ ದೇವೇನ್ದ್ರ ತದ್ಧಿತಾರ್ಥಂ ಮಹಾದ್ಯುತೇ। ಯಥಾ ಭಾಗಞ್ಚ ರಾಜ್ಯಞ್ಚ ಅಚಿರಾತ್ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯಸೇ ।। ೩೦.

ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಶೀಘ್ರವೇ ನಿನಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾಲು ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ.

ತಥಾ ಶಕ್ರ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾಭೂತ್ತೇ ವಿಕ್ಲವಂ ಮನಃ। ತತಃ ಕರ್ಮ್ಮ ಚಕಾರಾಸ್ಯ ತೇಜಃಸಂವರ್ದ್ಧನಂ ಮಹತ್ ।। ೩೦.

ಶಕ್ರನೇ, ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಗೊಳಗಾಗಬಾರದು. ನಂತರ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ತೇಷಾಞ್ಚ ಬುದ್ಧಿಸಂಮೋಹಮಕರೋದ್ಬುದ್ಧಿಸತ್ತಮಃ। ತೇ ಯದಾ ಸಸುತಾ ಮೂಢಾ ರಾಗೋತ್ಪನ್ನ ವಿಧರ್ಮ್ಮಿಣಃ ।। ೩೦.

ಅವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಅವರ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿದನು. ಆ ರಾಜನ ಪುತ್ರರು ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮೂಢರಾಗಿದ್ದರು.

ಬ್ರಹ್ಮದ್ವಿಷಶ್ಚ ಸಂವೃತ್ತಾ ಹತವೀರ್ಯ್ಯಪರಾಕ್ರಮಾಃ। ತತೋ ಲೇಭೇ ಸುರೈಶ್ವರ್ಯಮೈನ್ದ್ರಸ್ಥಾನಂ ತಥೋತ್ತಮಮ್ ।। ೩೦.

ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮದ್ವೇಷಿಗಳಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಯೂ ಧೈರ್ಯವೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಆಗ ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಆಧಿಪತ್ಯವನ್ನು, ಇಂದ್ರನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಹತ್ವಾ ರಜಿಸುತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ಕಾಮಕ್ರೋಧಪರಾಯಣಾನ್। ಯ ಇದಂ ಪಾವನಂ ಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಂ ಶತಕ್ರತೋಃ। ಶ್ರೃಣುಯಾದ್ವಾ ರಜೇರ್ವಾಪಿ ನ ಸ ದೌರಾತ್ಮ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೩೦.

ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ರಾಜನ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ, ಶತಕ್ರತು ಅಥವಾ ರಾಜನ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಮರುತೇನ ಕಥಂ ಕನ್ಯಾ ರಾಜ್ಞೇ ದತ್ತಾ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಕಿಂವೀರ್ಯಾಶ್ಚ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಜಾತಾ ಮರುತಕನ್ಯಕಾಃ ।। ೩೧.

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮರುತನು ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕೊಟ್ಟನು? ಮರುತನ ಮಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರು ಯಾವ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು?

ಆಹವನ್ ತಂ ಮರುತ್ಸೋಮಮನ್ನಕಾಮಃ ಪ್ರಜೇಶ್ವರಮ್। ಮಾಸಿ ಮಾಸಿ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಷಷ್ಟಿಸಂವತ್ಸರಾನ್ನೃಪಃ ।। ೩೧.

ಅನ್ನದ ಆಸೆಯಿಂದ, ಪ್ರಜೆಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದ ರಾಜನು, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಮರುತ್ಸೋಮನಿಗೆ, ತಿನಿಸು ಬೇಕೆಂದು, ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು, ಅರುವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹೋಮ ಮಾಡಿದನು.

ತೇನ ತೇ ಮರುತಸ್ತಸ್ಯ ಮರುತ್ಸೋಮೇನ ತೋಷಿತಾಃ। ಅಕ್ಷಯ್ಯಾನ್ನಂ ದದುಃ ಪ್ರೀತಾಃ ಸರ್ವಕಾಮಪರಿಚ್ಛದಮ್ ।। ೩೧.

ಆ ಹೋಮದಿಂದ ಮರುತರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ಅನ್ನವನ್ನು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಭೋಗಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.