ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಶಪ್ತಾ ಹಿ ಸಾ ಪುರೀ ಪೂರ್ವ್ವಂ ನಿಕುಮ್ಭೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಶೂನ್ಯಾ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ವೈ ಭವಿತ್ರೀತಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ।। ೩೦.

ಆ ನಗರವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನಿಕುಂಭನು ಹಿಂದೆ ಶಪಿಸಿ, ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಖಾಲಿಯಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಪುನಃ ಪುನಃ ಶಾಪಹಾಕಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯಾನ್ತು ಶಪ್ತಮಾತ್ರಾಯಾಂ ದಿವೋದಾಸಃ ಪ್ರಜೇಶ್ವರಃ। ವಿಷಯಾನ್ತೇ ಪುರೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ಗೋಮತ್ಯಾಂ ಸನ್ನ್ಯವೇಶಯತ್ ।। ೩೦.

ಆ ಶಾಪವು ಫಲಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ, ಪ್ರಜೆಗಳ ರಾಜನಾದ ದಿವೋದಾಸನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗೋದಾವರಿ ನದಿಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಂದರವಾದ ನಗರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಋಷ ಊಚುಃ।। ವಾರಾಣಸೀಂ ಕಿಮರ್ಥನ್ತಾಂ ನಿಕುಮ್ಭಃ ಶಪ್ತವಾನ್ ಪುರಾ। ನಿಕುಮ್ಭಶ್ಚಾಪಿ ಧರ್ಮ್ಮಾತ್ಮಾ ಸಿದ್ಧಕ್ಷೇತ್ರಂ ಶಶಾಪ ಯಃ ।। ೩೦.

ಋಷಿಗಳು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದರು: 'ನಿಕುಂಭನು ಹಿಂದೆ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಶಾಪಹಾಕಿದನು? ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ನಿಕುಂಭನು ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನೂ ಏಕೆ ಶಪಿಸಿದನು?'

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ದಿವೋದಾಸಸ್ತು ರಾಜರ್ಷಿರ್ನಗರೀಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪಾರ್ಥಿವಃ। ವಸತೇ ಸ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸ್ಫೀತಾಯಾಂ ವೈ ನರಾಧಿಪಃ ।। ೩೦.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜರ್ಷಿಯಾದ ದಿವೋದಾಸನು ಆ ನಗರವನ್ನು ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಹಬ್ಬುತ್ತಿರುವ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.'

ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ತು ಕೃತದಾರೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ದೇವ್ಯಾಃ ಸ ಪ್ರಿಯಕಾಮಸ್ತು ವಸಾನಶ್ಚ ಸುರಾನ್ತಿಕೇ ।। ೩೦.

ಅದೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೇವಾಜ್ಞಯಾ ಪಾರಿಷದಾ ವಿಶ್ವರೂಪಾಸ್ತಪೋಧನಾಃ। ಪೂರ್ವೋಕ್ತೈ ರೂಪವಿಶೇಷಸ್ತೋಷಯನ್ತಿ ಮಹೇಶ್ವರೀಮ್ ।। ೩೦.

ದೇವತೆಗಳ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪಾರ್ಶದರು ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು.

ಹೃಷ್ಯತಿ ತೈರ್ಮಹಾದೇವೋ ಮೇನಾ ನೈವ ತು ಹೃಷ್ಯತಿ। ಜುಗುಪ್ಸತೇ ಸಾ ನಿತ್ಯಞ್ಚ ದೇವಂ ದೇವೀಂ ತಥೈವ ಚ ।। ೩೦.

ಅವರಿಂದ ಮಹಾದೇವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು, ಆದರೆ ಮೇನಾ ಸಂತೋಷಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ದೇವನನ್ನೂ ದೇವಿಯನ್ನು ಕೂಡ ದೋಷಾರೋಪ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಮಮ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ತ್ವನಾಚಾರಸ್ತವ ಭರ್ತ್ತಾ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ದರಿದ್ರಃ ಸರ್ವ ಏವೇಹ ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಂ ಲಡತೇಽನಘೇ ।। ೩೦.

'ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಗಂಡ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸರಿಯಾದವನು ಅಲ್ಲ; ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಡವನಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೇ.'

ಮಾತ್ರಾ ತಥೋಕ್ತಾ ವಚಸಾ ಸ್ತ್ರೀಸ್ವಬಾವಾನ್ನಚಾಕ್ಷಮತ್। ಸ್ಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ತು ವರದಾ ಹರಪಾರ್ಶ್ವಮಥಾಗಮತ್ ।। ೩೦.

ತಾಯಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅವಳು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ ವರದಾಯಿನಿ ಹರನ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ವಿಷಣ್ಣವದನಾ ದೇವೀ ಮಹಾದೇವಮಭಾಷತ। ನೇಹ ವತ್ಸ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ದೇವ ನಯ ಮಾಂ ಸ್ವಂ ನಿವೇಶನಮ್ ।। ೩೦.

ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿಷಾದದಿಂದ ದೇವಿ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ದೇವಾ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು.'

ತಥೋಕ್ತಸ್ತು ಮಹಾದೇವಃ ಸರ್ವಾಂಲ್ಲೋಕಾನವೇಕ್ಷ್ಯ ಹ। ವಾಸಾರ್ಥಂ ರೋಚಯಾಮಾಸ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ತು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ। ವಾರಾಣಸೀಂ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸಿದ್ಧಕ್ಷೇತ್ರಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ ।। ೩೦.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮಹಾದೇವನು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಸ್ಥಳವಾಗಿ ಮಹಾತ್ಮರಾದ್ವಿಜರೇ, ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ವಾರಾಣಸಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು.

ದಿವೋ ದಾಸೇನ ತಾಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ನಿವಿಷ್ಟಾನ್ನಗರೀಂ ಭವಃ। ಪಾರ್ಶ್ವಾಸ್ಥಂ ಸ ಸಮಾಹೂಯ ಗಣೇಶಂ ಕ್ಷೇಮಕಂ ಬ್ರವೀತ್ ।। ೩೦.

ದಿವೋದಾಸನು ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದ ಭವನು, ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಗಣೇಶನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ರಕ್ಷಕನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಗಣೇಶ್ವರ ಪುರೀಙ್ಗತ್ವಾ ಸೂನ್ಯಾಂ ವಾರಾಣಸೀಂ ಕುರು। ಮೃದುನಾ ಚಾಬ್ಯುಪಾಯೇನ ಅತಿವೀರ್ಯಃ ಸ ಪಾರ್ಥಿವಃ ।। ೩೦.

'ಗಣಪತಿ, ನೀನು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ವಾರಾಣಸಿಯನ್ನು ಖಾಲಿಯಾಗಿಸು; ಆ ರಾಜನು ಬಹಳ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ್ದರಿಂದ, ಮೃದುವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸು.'

ತತೋ ಗತ್ವಾ ನಿಕುಮ್ಭಸ್ತು ಪುರೀಂ ವಾರಾಣಸೀಂ ಪುರಾ । ಸ್ವಪ್ನೇ ಸನ್ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಮಙ್ಕನಂ ನಾಮ ನಾಪಿತಮ್ ।। ೩೦.

ನಂತರ ನಿಕುಂಭನು ವಾರಾಣಸಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಮಂಕನ ಎಂಬ ನಾಪಿತನಿಗೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಶ್ರೇಯಸ್ತೇಽಹಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಸ್ಥಾನಂ ಮೇ ರೋಚಯಾನಘ। ಮದ್ರೂಪಾಂ ಪ್ರತಿಮಾಂ ಕೃತ್ವಾ ನಗರ್ಯ್ಯನ್ತೇ ನಿವೇಶಯ ।। ೩೦.

'ನಾನು ನಿನಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತೇನೆ; ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ನನಗಾಗಿ ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆರಿಸು. ನನ್ನ ರೂಪದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸು.'

ತಥಾ ಸ್ವಪ್ನೇ ಯಥಾ ದೃಷ್ಟಂ ಸರ್ವಂ ಕಾರಿತವಾನ್ ದ್ವಿಜಾಃ। ನಗರೀದ್ವಾರ್ಯನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ರಾಜಾನನ್ತು ಯಥಾವಿಧಿ ।। ೩೦.

ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಮಾಡಿಸಿದನು, ದ್ವಿಜರೆ, ರಾಜನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಪಡೆದು ಕಾರ್ಯಮಾಡಿದನು.

ಪೂಜಾ ತು ಮಹತೀ ಚೈವ ನಿತ್ಯಮೇವ ಪ್ರಯುಜ್ಯತೇ। ಗನ್ಧೈರ್ಧೂಪೈಶ್ಚ ಮಾಲ್ಯೈಶ್ಚ ಪ್ರೇಕ್ಷಣೀಯೈಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮಹಾಪೂಜೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಸುಗಂಧ, ಧೂಪ, ಹೂಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಸುಂದರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅನ್ನಪ್ರದಾನಯುಕ್ತೈಶ್ಚ ಅತ್ಯದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್। ಏವಂ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯತೇ ತತ್ರ ನಿತ್ಯಮೇವ ಗಣೇಶ್ವರಃ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾನದಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ವಾತಾವರಣ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಗಣೇಶ್ವರನನ್ನು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ತತೋ ವರಸಹಸ್ರಾಣಿ ನಗರಾಣಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ಪುತ್ರಾನ್ ಹಿರಣ್ಯಮಾಯೂಂಷಿ ಸರ್ವ್ವಕಾಮಾಂಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೩೦.

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಸಾವಿರಾರು ವರಗಳನ್ನು ನಗರಗಳಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ—ಮಕ್ಕಳು, ಚಿನ್ನ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ.

ರಾಜ್ಞಸ್ತು ಮಹಿಷೀ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಸುಯಶಾ ನಾಮ ವಿಶ್ರುತಾ। ಪುತ್ರಾರ್ಥಮಾಗತಾ ಸಾಧ್ವೀ ರಾಜ್ಞಾ ದೇವೀ ಪ್ರಚೋದಿತಾ ।। ೩೦.

ಆ ರಾಜನ ಪ್ರಮುಖ ರಾಣಿ ಸುಯಶಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು. ಮಗನಿಗಾಗಿ, ರಾಜನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ಬಂದಳು.

ಪೂಜಾನ್ತು ವಿಪುಲಾಂ ಕೃತ್ವಾ ದೇವೀ ಪುತ್ರಾನಯಾಚತ। ಪುನಃ ಪುನರಥಾಗಮ್ಯ ಬಹುಶಃ ಪುತ್ರಕಾರಣಾತ್ ।। ೩೦.

ದೇವಿಯು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಮಗನಿಗಾಗಿ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ಪುನಃ ಪುನಃ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಬಂದು ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ನ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ಪುತ್ರಾಂಸ್ತು ನಿಕುಮ್ಭಃ ಕಾರಣೇನ ತು। ರಾಜಾ ಯದಿ ತತ್ ಕ್ರುಧ್ಯೇತ ತತಃ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ ।। ೩೦.

ನಿಕುಂಭನು ಯಾವ ಕಾರಣವೋಂದರಿಂದ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ರಾಜನು ಇದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡರೆ, ಮುಂದೆ ಏನೋ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಥ ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ಕ್ರೋಧೋ ರಾಜಾನಮಾವಿಶತ್। ಭೂತಂ ತ್ವಿದಂ ಮಹಾದ್ವಾರಿ ನಗರಾಣಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ।। ೩೦.

ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ ಆ ಕೋಪ ರಾಜನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಆಗ ಅವನು ಮಹಾದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಒಂದು ಜೀವಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಪ್ರೀತ್ಯಾ ವರಾಂಶ್ಚ ಶತಶೋ ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್ತು ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ। ಮಾಮಕೈಃ ಪೂಜ್ಯತೇ ನಿತ್ಯಂ ನಗರ್ಯಾಂ ಮಮ ಚೈವ ತು ।। ೩೦.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೂರಾರು ವರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೂ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಜನರು ನನ್ನ ನಗರದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತತ್ರಾರ್ಚ್ಚಿತಶ್ಚ ಬಹುಶೋ ದೇವ್ಯಾ ಮೇ ತತ್ರ ಕಾರಣಾತ್ । ನ ದದಾತಿ ಚ ಪುತ್ರಂ ಮೇ ಕೃತಘ್ನೋ ಬಹುಭೋಜನಃ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲೆ, ನನ್ನ ರಾಣಿಯು ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಳು. ಆದರೂ, ಅವನು ನನಗೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ—ಅತಿಥಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ ಕೃತಘ್ನನಾದನು.

ಅತೋ ನಾರ್ಹತಿ ಪೂಜಾನ್ತು ಮತ್ಸಕಾಶಾತ್ ಕಥಞ್ಚನ। ತಸ್ಮಾತ್ತು ನಾಶಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತಸ್ಯ ಸ್ಥಾನಂ ದುರಾತ್ಮನಃ ।। ೩೦.

ಆದರಿಂದ ಅವನು ಯಾವತ್ತೂ ನನ್ನಿಂದ ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ಆ ದುಷ್ಟನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಏವಂ ತು ಸವಿನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ದುರಾತ್ಮಾ ರಾಜ ಕಿಲ್ಬಿಷೀ। ಸ್ಥಾನಂ ಗಣಪತೇಸ್ತಸ್ಯ ನಾಶಯಾಮಾಸ ದುರ್ಮತಿಃ ।। ೩೦.

ಹೀಗೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಆ ಪಾಪಿ ರಾಜನು, ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಣಪತಿಯ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಭಗ್ನಮಾಯತನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಜಾನಮಗಮತ್ ಪ್ರಭುಃ। ಯಸ್ಮಾದೃತೇಽಪರಾಧಂ ಮೇ ತ್ವಯಾ ಸ್ಥಾನಂ ವಿನಾ ಶಿತಮ್ ।। ೩೦.

ಆಯತನವನ್ನು ಧ್ವಂಸವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಭು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು: 'ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಅಕಸ್ಮಾತ್ ತು ಪುರೀ ಶೂನ್ಯಾ ಭವಿತ್ರೀ ತೇ ನರಾಧಿಪ। ತತಸ್ತೇನ ತು ಶಾಪೇನ ಶೂನ್ಯಾ ವಾರಾಣಸೀ ತಥಾ ।। ೩೦.

'ಅಕಸ್ಮಾತ್ ನಿನ್ನ ನಗರ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ರಾಜನೇ. ಆ ಶಾಪದಿಂದ ವಾರಾಣಸಿಯೂ ಖಾಲಿಯಾಯಿತು.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.