ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ವಿಶ್ವಾಯುಶ್ಚ ಶತಾಯುಶ್ಚ ಗತಾಯುಶ್ಚೋರ್ವಶೀಸುತಾಃ। ಅಮಾವಸೋಸ್ತು ವೈ ಜಾತೋ ಭೀಮೋ ರಾಜಾಥ ವಿಶ್ವಜಿತ್ ।। ೨೯.

ವಿಶ್ವಾಯು, ಶತಾಯು ಮತ್ತು ಗತಾಯು ಎಂಬವರು ಉರ್ವಶಿಯ ಮಗರು. ಅಮಾವಸುತನಿಂದ ಭೀಮ ಎಂಬ ರಾಜನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಆತನ ನಂತರ ವಿಶ್ವಜಿತ್ ಜನಿಸಿದರು.

ಶ್ರೀಮಾನ್ ಭೀಮಸ್ಯ ದಾಯಾದೋ ರಾಜಾಸೀತ್ಕಾಞ್ಚನಪ್ರಭಃ। ವಿದ್ವಾಂಸ್ತು ಕಾಞ್ಚನಸ್ಯಾಪಿ ಸುಹೋತ್ರೋಽಭೂನ್ಮಹಾಬಲಃ ।। ೨೯.

ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಭೀಮನ ಮಗನು ಕಂಚನಪ್ರಭ ಎಂಬ ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು. ಕಂಚನನ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಗನು ಸುಹೋತ್ರನು.

ಸುಹೋತ್ರಸ್ಯಾಭಜ್ಜಹ್ನುಃ ಕೇಶಿಕಾಗರ್ಭಸಮ್ಭವಃ। ಪ್ರತಿಗತ್ಯ ತತೋ ಗಙ್ಗಾ ವಿತತೋ ಯಜ್ಞಕರ್ಮ್ಮಣಿ ।। ೨೯.

ಸುಹೋತ್ರನ ಮಗನು ಜಹ್ನು, ಅವನು ಕೇಶಿಕೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ್ದನು. ಜಹ್ನು ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ನಂತರ ಗಂಗೆಯು ಹರಿದುಬಂದಳು.

ಪ್ಲಾವಯಾಮಾಸ ತಂ ದೇಶಂ ಭಾವಿನೋಽರ್ಥಸ್ಯ ದರ್ಶನಾತ್। ಗಙ್ಗಯಾ ಪ್ಲಾವಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಸಮನ್ತತಃ ।। ೨೯.

ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಗಂಗೆಯು ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತುಂಬಿ ಹರಿಸಿದಳು. ಯಜ್ಞವಾಟಿಕೆಯನ್ನು ಗಂಗೆಯು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಳುಗಿಸಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ,

ಸೌಹೋತ್ರಿರ್ವರದಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಗಙ್ಗಾಂ ಸಂರಕ್ತಲೋಚನಃ। ಅಸ್ಯ ಗಙ್ಗೇಽವಲೇಪಸ್ಯ ಸದ್ಯಃ ಫಲಮವಾಪ್ನುಹಿ ।। ೨೯.

ಸುಹೋತ್ರನ ಮಗನಾದ ವರದನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಗಂಗೆಯೊಡನೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರದ ಫಲವನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಅನುಭವಿಸು!'

ಏತತ್ತೇ ವಿಫಲಂ ಸರ್ವ್ವಂ ಪೀತಮಮ್ಭಃ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್। ರಾಜರ್ಷಿಣಾ ತತಃ ಪೀತಾಂ ಗಙ್ಗಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುರರ್ಷಯಃ ।। ೨೯.

'ನೀನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಫಲವಿಲ್ಲದಾಗಿದೆ; ನಾನು ಈ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ,' ಎಂದು ಜಹ್ನು ಹೇಳಿದರು. ರಾಜರ್ಷಿಯು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಕುಡಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು,

ಉಪನಿನ್ಯುರ್ಮಹಾಭಾಗಾ ದುಹಿತೃತ್ವೇನ ಜಾಹ್ನವೀಮ್। ಯೌವನಾಶ್ವಸ್ಯ ಪೌತ್ರೀನ್ತು ಕಾವೇರೀಞ್ಜಹ್ನುರಾವಹತ್ ।। ೨೯.

ಪವಿತ್ರರು ಜಹ್ನುವಿಗೆ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದರು. ಜಹ್ನು ಯುವನಾಶ್ವನ ಮೊಮ್ಮಗಿಯಾದ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ಯುವನಾಶ್ವಸ್ಯ ಶಾಪೇನ ಗಙ್ಗಾ ಯೇನ ವಿನಿರ್ಮಮೇ । ಕಾವೇರೀಂ ಸರಿತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಂ ಜಹ್ನುಭಾರ್ಯ್ಯಾಮನಿನ್ದಿತಾಮ್ ।। ೨೯.

ಯುವನಾಶ್ವನ ಶಾಪದಿಂದ ಗಂಗೆಯು ಹೀಗೆ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಕಾವೇರಿ, ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ ಜಹ್ನುವಿನ ಪತ್ನಿಯಾದಳು.

ಜಹ್ನುಶ್ಚ ದಯಿತಂ ಪುತ್ರಂ ಸುಹೋತ್ರಂ ನಾಮ ಧಾರ್ಮಿಕಮ್। ಕಾವೇರ್ಯ್ಯಾಂ ಜನಯಾಮಾಸ ಅಜಕಸ್ತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಃ ।। ೨೯.

ಜಹ್ನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಕಾವೇರಿಯಿಂದ ಸುಹೋತ್ರ ಎಂಬ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಸುಹೋತ್ರನ ಮಗನು ಅಜಕ.

ಅಜಕಸ್ಯ ತು ದಾಯಾದೋ ಬಲಾಕಾಶ್ವೋ ಮಹಾಯಶಾಃ। ಬಭೂವುಶ್ಚ ಗಯಃ ಶೀಲಃ ಕುಶಸ್ತಸ್ಯಾತ್ಮಜಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೨೯.

ಅಜಕನ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ವಾರಸುದಾರನು ಬಾಲಾಕಾಶ್ವ. ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಸ್ವಭಾವದ ಗಯ ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಗಯನ ಮಗನು ಕುಶ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಕುಶಪುತ್ರಾ ಬಭೂವುಶ್ಚ ಚತ್ವಾರೋ ವೇದವರ್ಚಸಃ। ಕುಶಾಶ್ವಃ ಕುಶನಾಭಶ್ಚ ಅಮೂರ್ತ್ತಾರಯಶೋವಸುಃ ।। ೨೯.

ಕುಶನಿಗೆ ವೇದಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾದ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಪುತ್ರರು: ಕುಶಾಶ್ವ, ಕುಶನಾಭ, ಅಮೂರ್ತ ಮತ್ತು ಅರಶೋವಸು.

ಕುಶಸ್ತಮ್ಬಸ್ತಪಸ್ತೇಪೇ ಪುತ್ರಾರ್ಥೀ ರಾಜಸತ್ತಮಃ। ಪೂರ್ಣೇ ವರ್ಷಸಹಸ್ರೇ ವೈ ಶತಕ್ರತುಮಪಶ್ಯತ ।। ೨೯.

ಕುಶಸ್ತಂಭ ಎಂಬ ರಾಜನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ ಅವನು ಶತಕ್ರತು ಎಂಬ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡನು.

ತಮುಗ್ರತಪಸಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ ಪುರನ್ದರಃ। ಸಮರ್ಥಃ ಪುತ್ರಜನನೇ ಸ್ವಯಮೇವಾಸ್ಯ ಶಾಶ್ವತಃ ।। ೨೯.

ಆ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಪುರಂದರನು, ಸ್ವತಃ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡಲು ಶಕ್ತನಾದನು.

ಪುತ್ರತ್ವಂ ಕಲ್ಪಯಾಮಾಸ ಸ್ವಯಮೇವ ಪುರನ್ದರಃ। ಗಾಧಿರ್ನಾಮಾಭವತ್ಪುತ್ರಃ ಕೌಶಿಕಃ ಪಾಕಶಾಸನಃ ।। ೨೯.

ಪುರಂದರನು ಸ್ವತಃ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಹೀಗಾಗಿ ಗಾಧಿ ಎಂಬ ಕುಶಿಕನ ಮಗನು ಜನಿಸಿದನು.

ಪೌರುಕುತ್ಸಾಭವದ್ಭಾರ್ಯಾ ಗಾಧಿಸ್ತಸ್ಯಾಮಜಾಯತ। ಪೂರ್ವ್ವಂ ಕನ್ಯಾಂ ಮಹಾಭಾಗಾಂ ನಾಮ್ನಾ ಸತ್ಯವತೀಂ ಶುಭಾಮ್। ತಾಂ ಗಾಧಿಪುತ್ರಃ ಕಾವ್ಯಾಯ ಋಚೀಕಾಯ ದದೌ ಪ್ರಭುಃ ।। ೨೯.

ಗಾಧಿಯ ಪತ್ನಿ ಪೌರುಕುತ್ಸ ವಂಶದವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಂದ ಗಾಧಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವಳಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಸತ್ಯವತಿ ಎಂಬ ಶುಭವಾದ ಪುತ್ರಿ ಇದ್ದಳು. ಗಾಧಿಯು ಆ ಸತ್ಯವತಿಯನ್ನು ಋಚಿಕ ಎಂಬ ಋಷಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ತಸ್ಯಾಂ ಪುತ್ರಸ್ತು ವೈ ಭರ್ತ್ತಾ ಭಾರ್ಗವೋ ಭೃಗುನನ್ದನಃ। ಪುತ್ರಾರ್ಥೇ ಸಾಧಯಾಮಾಸ ಚರುಂ ಗಾಧೇಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೨೯.

ಆ ಸತ್ಯವತಿಯ ಪತಿ ಭೃಗು ವಂಶದ ಭಾರ್ಗವ ಋಷಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಗಾಧಿಗೆ ಮಗನಾಗಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಹೋಮದ ಹವನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.

ತಥಾ ಚಾಹೂಯ ಸುಧೃತಿಋಚೀಕೋ ಭಾರ್ಗವಸ್ತದಾ। ಉಪಯೋಜ್ಯಶ್ಚರುರಯಂ ತ್ವಯಾ ಮಾತ್ರಾ ಚ ತೇಶುಭೇ ।। ೨೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಷ್ಠನಾದ ಭಾರ್ಗವ ಋಚಿಕನು ಅವರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಹವನವನ್ನು ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು, ಶುಭೆಯೆ.'

ತಸ್ಯಾಂ ಜನಿಷ್ಯತೇ ಪುತ್ರೋ ದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ್ಷಭಃ। ಅಜೇಯಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೈರ್ಯುದ್ಧೇ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ್ಷಭಸೂದನಃ ।। ೨೯.

ಆಕೆಯೊಳಗೆ ಒಂದು ಮಗು ಜನಿಸುವುದು. ಆ ಮಗು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದ ಜಯಿಸಲಾರದವನು, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಶೂರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು.

ತವಾಪಿ ಪುತ್ರಂ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಧೃತಿನ್ತಂ ತಪೋಧನಮ್। ಶಮಾತ್ಮಕಂ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಚರುರೇಷ ವಿಧಾಸ್ಯತಿ ।। ೨೯.

ನೀನು ಕೂಡಾ, ಶುಭೆಯೆ, ಒಬ್ಬ ಮಗುವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಅವನು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವದವನು, ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ತಾಂ ಭಾರ್ಯ್ಯಾಮೃಚೀಕೋ ಭೃಗುನನ್ದನಃ। ತಪಸ್ಯಾಭಿರತೋ ನಿತ್ಯಮರಣ್ಯಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಹ ।। ೨೯.

ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಭೃಗುಮುನಿಯ ವಂಶಜನಾದ ಋಚೀಕನು ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವನು, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದನು.

ಗಾಧಿಃ ಸದಾರಸ್ತು ತದಾ ಋಚೀಕಾಶ್ರಮಮಭ್ಯಗಾತ್। ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ಸುತಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ನರೇಶ್ವರಃ ।। ೨೯.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಾಧಿ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಋಚೀಕನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಚರುದ್ವಯಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತು ಋಷೇಃ ಸತ್ಯವತೀ ಸದಾ। ಭರ್ತ್ತುರ್ವಚನಮವ್ಯಗ್ರಾ ಹೃಷ್ಟಾ ಮಾತ್ರೇ ನ್ಯವೇದಯತ್ ।। ೨೯.

ಸತ್ಯವತೀ ಸದಾ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮಾತನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವಳಾಗಿ, ಋಷಿಯವರು ತಯಾರಿಸಿದ ಎರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಏನೂ ಮರೆತಿಲ್ಲದೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು.

ಮಾತಾ ತು ತಸ್ಯೈ ದೈವೇನ ದುಹಿತ್ರೇ ಸ್ವಂ ಚರುಂ ದದೌ । ತಸ್ಯಾಶ್ಚರುಮಥಾಜ್ಞಾನಾದಾತ್ಮನಃ ಸಾ ಚಕಾರ ಹ ।। ೨೯.

ಅವಳ ತಾಯಿ ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಭಾಗವನ್ನು ಮಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಳು. ಸತ್ಯವತೀ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ತನ್ನ ಭಾಗವನ್ನು ತಾನೇ ತಯಾರಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ಅಥ ಸತ್ಯವತೀ ಗರ್ಭಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾನ್ತಕರಂ ಶುಭಮ್। ಧಾರಯಾಮಾಸ ದೀಪ್ತೇನ ವಪುಷಾ ಘೋರದರ್ಶನಾ ।। ೨೯.

ಆಮೇಲೆ ಸತ್ಯವತೀ ಒಂದು ಶುಭವಾದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು. ಆದರೆ ಆ ಗರ್ಭ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಸಂಹಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವದು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದು ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿತ್ತು.

ತಮೃಚೀಕಸ್ತತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯೋಗೇನಾಪ್ಯನುಮೃಶ್ಯ ಚ। ತದಾಬ್ರವೀದ್ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸ್ವಾಂ ಭಾರ್ಯ್ಯಾಂ ವರವರ್ಣಿನೀಮ್ ।। ೨೯.

ಋಚೀಕನು ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಯೋಗಬಲದಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಮಾತುಃ ಸಿದ್ಧ್ಯತಿ ತೇ ಭದ್ರೇ ಚರುವ್ಯತ್ಯಾಸಹೇತುನಾ। ಜನಿಷ್ಯತಿ ಹಿ ಪುತ್ರಸ್ತೇ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಾತಿದಾರುಣಃ ।। ೨೯.

ಶಾಂತಸ್ವಭಾವವಳೇ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಭಾಗ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮಗನು ಕ್ರೂರಕರ್ಮ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕನಾಗಿ ಜನಿಸುವನು.

ಮಾತಾ ಜನಿಷ್ಯತೇ ವಾಪಿ ತಥಾಭೂತಂ ತಪೋಧನಮ್ । ವಿಶ್ವಂ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮ ತಪಸಾ ಮಯಾ ತತ್ರ ಸಮರ್ಪಿತಮ್ ।। ೨೯.

ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಕೂಡಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಏವಮುಕ್ತಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಭರ್ತ್ರಾ ಸತ್ಯವತೀ ತದಾ। ಪ್ರಸಾದಯಾಮಾಸ ಪತಿಂ ಸುತೋ ಮೇ ನೇದೃಶೋ ಭವೇತ್। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಪಸದಸ್ತ್ವನ್ಯ ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ಮುನಿರಬ್ರವೀತ್ ।। ೨೯.

ಹೀಗೆ ಗಂಡನಿಂದ ಕೇಳಿದ ಸತ್ಯವತೀ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗಿ, ಗಂಡನನ್ನು ಮನವೊಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು: 'ನನ್ನ ಮಗನು ಹೀಗೆ ಆಗಬಾರದು; ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಅಪವಿತ್ರನಾಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಆಗ ಮುನಿಯವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ನೈಷ ಸಙ್ಕಲ್ಪಿತಃ ಕಾಮೋ ಮಯಾ ಭದ್ರೇ ತಥಾ ತ್ವಯಾ । ಉಗ್ರಕರ್ಮಾ ಭವೇತ್ ಪುತ್ರಃ ಪಿತುರ್ಮಾತುಶ್ಚ ಕಾರಣಾತ್ ।। ೨೯.

ಶಾಂತಸ್ವಭಾವವಳೇ, ನಾನು ಅಥವಾ ನೀನು ಹೀಗೆ ಆಗಲಿ ಎಂದು ಬಯಸಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮಗನು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಉಗ್ರಕರ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ.