ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವೋಽತ್ರಿರ್ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಕೋ ಶಸ್ತು ಪಞ್ಚಮಃ। ಷಷ್ಠೋ ವಾಸಿಷ್ಠಪುತ್ರಸ್ತು ವಸುಮಾನ್ ಲೋಕವಿಶ್ರುತಃ ।। ೩.

ಸ್ವಾಯಂಭುವ, ಭಗವಂತ ಅತ್ರಿ, ಬ್ರಹ್ಮಕ ಎಂಬ ಐದನೇವರು; ಆರನೆಯವರು ವಸಿಷ್ಠನ ಮಗ ವಸುಮಾನ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.

ವತ್ಸಾರಃ ಕಾಶ್ಯಪಶ್ಚೈವ ಸಪ್ತೈತೇ ಸಾಧುಸಮ್ಮತಾಃ। ಏತೇ ಸಪ್ತರ್ಷಯಃ ಸಿದ್ಧಾ ವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಸಾಮ್ಪ್ರತೇಽನ್ತರೇ ।। ೩.

ವತ್ಸರ ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಯಪ—ಇವರು ಒಟ್ಟು ಏಳು ಜನ ಸದ್ಗುಣಿಗಳೆಂದು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಈ ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಈಗಿನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ.

ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಶ್ಚೈವ ನಾಭಾಗೋ ಧೃಷ್ಟಃ ಶರ್ಯಾತಿರೇವ ಚ। ನರಿಷ್ಯನ್ತಶ್ಚ ವಿಖ್ಯಾತೋ ನಾಭ ಉದ್ದಿಷ್ಟ ಏವ ಚ ।। ೩.

ಇಕ್ಷ್ವಾಕು, ನಾಭಾಗ, ಧೃಷ್ಟ, ಶರ್ಯಾತಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ನರಿಷ್ಯಂತ, ನಾಭ ಮತ್ತು ಉದ್ಧಿಷ್ಟ—ಇವರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಕರುಷಶ್ಚ ಪೃಷಧ್ರಶ್ಚ ವಸುಮಾನ್ನವಮಃ ಸ್ಮೃತಃ। ಮನೋರ್ವೈವಸ್ತಸ್ಯೈತೇ ನವ ಪುತ್ರಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ । ಕೀರ್ತ್ತಿತಾ ವೈ ಮಯಾ ಹ್ಯೇತೇ ಸಪ್ತಮಞ್ಚೈತದನ್ತರಮ್ ।। ೩.

ಕರುಷ, ಪೃಷಧ್ರ, ವಸುಮಾನ ಎಂಬ ಒಂಬತ್ತನೆಯವನು; ಇವರು ವೈವಸ್ವತ ಮನುವಿನ ಒಂಬತ್ತು ಪುತ್ರರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾನು ಇವರನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಇದು ಏಳನೇ ಯುಗ.

ಇತ್ಯೇಷ ವೈ ಮಯಾ ಪಾದೋ ದ್ವಿತೀಯಃ ಕಥಿತೋ ದ್ವಿಜಾಃ। ವಿಸ್ತರೇಣಾನುಪೂರ್ವ್ಯಾ ಚ ಭೂಯಃ ಕಿಂ ವರ್ಣಯಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೩.

ಹೀಗೆ, ನಾನು ಎರಡನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ದ್ವಿಜರೆ, ಇನ್ನೇನು ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ?

ಶ್ರುತ್ವಾ ಪಾದಂ ದ್ವಿತೀಯನ್ತು ಕ್ರಾನ್ತಂ ಸೂತೇನ ಧೀಮತಾ। ಅತಸ್ತೃತೀಯಂ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಪಾದಂ ವೈ ಶಾಂಶಪಾಯನಃ ।। ೪.

ಮೇಲಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಧೀಮಂತನಾದ ಸೂತನು ಪಠಿಸಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶೌನಕನು ಮುಂದಾಗಿ ಮೂರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

ಪಾದ ಕ್ರಾನ್ತೋ ದ್ವಿತೀಯೋಽಯಮನು ಷಙ್ಗೇಣ ಯಸ್ತ್ವಯಾ। ತೃತೀಯಂ ವಿಸ್ತರಾತ್ಪಾದಂ ಸೋಪೋದ್ವಾತಂ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಯ। ಏವಮುಕ್ತೋಽಬ್ರವೀತ್ಸೂತಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ ।। ೪.

ನೀನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎರಡನೇ ಭಾಗವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ; ಈಗ ಮೂರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಉಪೋದ್ಘಾತದೊಡನೆ ವಿವರಿಸು. ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಸೂತನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಕೀರ್ತ್ತಯಿಷ್ಯೇ ತೃತೀಯಞ್ಚ ಸೋಪೋದ್ವಾತಂ ಸವಿಸ್ತರಮ್। ಪಾದಂ ಸಮುದಯಾದ್ವಿಪ್ರಾ ಗದತೋ ಮೇ ನಿಬೋಧತ ।। ೪.

ನಾನು ಮೂರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಉಪೋದ್ಘಾತದೊಡನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಾಗ ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳಿರಿ.

ಮನೋರ್ವೈವಸ್ವತಸ್ಯೇಮಂ ಸಾಮ್ಪ್ರತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ವಿಸ್ತರೇಣಾನುಪೂರ್ವ್ಯಾ ಚ ನಿಸರ್ಗಂ ಶ್ರೃಣುತ ದ್ವಿಜಾಃ ।। ೪.

ಈಗಿರುವ ಮಹಾತ್ಮ ವೈವಸ್ವತ ಮನುವಿನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ, ದ್ವಿಜರೆ.

ಚತುರ್ಯುಗೈಕಸಪ್ತತ್ಯಾ ಸಙ್ಖ್ಯಾತಃ ಪೂರ್ವಮೇವ ತು। ಸಹ ದೇವಗಣೈಶ್ಚೈವ ಋಷಿಭಿರ್ದಾನವೈಃ ಸಹ ।। ೪.

ಹಿಂದೆ, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ದಾನವರು ಸೇರಿ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಸಮೂಹಗಳೆಂದು ಗಣನೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಪಿತೃಗನ್ಧರ್ವಯಕ್ಷೈಶ್ಚ ರಕ್ಷೋಭೂತಗಣೈಸ್ತಥಾ। ಮಾನುಷೈಃ ಪಶುಭಿಶ್ಚೈವ ಪಕ್ಷಿಭಿಃ ಸ್ಥಾವರೈಃ ಸಹ ।। ೪.

ಪಿತೃಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಭೂತಗಣಗಳು, ಮಾನವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಾವರಗಳೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಮನ್ವಾದಿಕಂ ಭವಿಷ್ಯಾನ್ತಮಾಖ್ಯಾನೈರ್ಬಹುವಿಸ್ತರಮ್ । ವಕ್ಷ್ಯೇ ವೈವಸ್ವತಂ ಸರ್ಗಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ವಿವಸ್ವತೇ ।। ೪.

ಮನುವಿನಿಂದ ಭವಿಷ್ಯವರೆಗೆ ಅನೇಕ ವಿಶಾಲ ಕಥನಗಳೊಂದಿಗೆ ವೈವಸ್ವತ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾನು ವಿವಸ್ವಾನ್‌ಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಆದ್ಯೇ ಮನ್ವನ್ತರೇಽತೀತಾಃ ಸರ್ಗಾಃ ಪ್ರಾವರ್ತ್ತಕಾಶ್ಚ ಯೇ। ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವೇಽನ್ತರೇ ಪೂರ್ವಂ ಸಪ್ತಾಸನ್ ಯೇ ಮಹರ್ಷಯಃ। ಚಾಕ್ಷುಷಸ್ಯಾನ್ತರೇಽತೀತೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ವೈವಸ್ವತೇ ಪುನಃ ।। ೪.

ಮೂದಲ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಕಳೆದ ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ವೈವಸ್ವತ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲೂ ಇದ್ದರು.

ದಕ್ಷಸ್ಯ ಚ ಋಷೀಣಾಞ್ಚ ಭೃಗ್ವಾದೀನಾಂ ಮಹೌಜಸಾಮ್। ಶಾಪಾನ್ಮಹೇಶ್ವರಸ್ಯಾಸೀತ್ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವೋ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ ।। ೪.

ದಕ್ಷಿಣೂ, ಭೃಗು ಮುಂತಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಋಷಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮಹೇಶ್ವರನ ಶಾಪದಿಂದ ಈ ಮಹಾತ್ಮರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು.

ಭೂಯಃ ಸಪ್ತರ್ಷಯಸ್ತೇ ಚ ಉತ್ಪನ್ನಾಃ ಸಪ್ತ ಮಾನಸಾಃ। ಪುತ್ರತ್ವೇ ಕಲ್ಪಿತಾಶ್ಚೈವ ಸ್ವಯಮೇವ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ ।। ೪.

ಮತ್ತೆ ಆ ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಏಳು ಜನರು, ಸ್ವಯಂಭುವನು ಸ್ವತಃ ಪುತ್ರರಾಗಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಪ್ರಜಾಸನ್ತಾನಕೃದ್ಭಿಸ್ತೈರುತ್ಪದ್ಯದ್ಭಿರ್ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ। ಪುನಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತಿತಃ ಸರ್ಗೋ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ।। ೪.

ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ಸಂತಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವರು, ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ತೇಷಾಂ ಪ್ರಸೂತಿಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ವಿಶುದ್ಧಜ್ಞಾನಕರ್ಮಣಾಮ್। ಸಮಾಸವ್ಯಾಸಯೋಗಾಭ್ಯಾಂ ಯಥಾವದನುಪೂರ್ವಶಃ ।। ೪.

ಅವರ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಂತಾನವನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿಯೂ ವಿವರವಾಗಿಯೂ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಯೇಷಾಮನ್ವಯಸಮ್ಭೂತೈರ್ಲೋಕೋಽಯಂ ಸಚರಾಚರಃ। ಪುನಃ ಸ ಪೂರಿತಃ ಸರ್ಗೋ ಗ್ರಹ ನಕ್ಷತ್ರಮಣ್ಡಿತಃ ।। ೪.

ಇವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಚರಾಚರ ಸಮೇತವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿತು; ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ ಅಲಂಕರಿತವಾಯಿತು.

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚಸ್ತಸ್ಯ ಮುನೀನಾಂ ಸಂಶಯೋಽಭವತ್ । ತತಸ್ತಂ ಸಂಶಯಾವಿಷ್ಟಾಃ ಸೂತಂ ಸಂಶಯನಿಶ್ಚಯೇ। ಸತ್ಕೃತ್ಯ ಪರಿಪಪ್ರಚ್ಛುರ್ಮುನಯಃ ಶಂಸಿತವ್ರತಾಃ ।। ೪.

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮುನಿಗಳು ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು; ಆ ಮುನಿಗಳು ಸಂಶಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸಂಶಯ ನಿವಾರಕನಾದ ಸೂತನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಕಥಂ ಸಪ್ತರ್ಷಯಃ ಪೂರ್ವ್ವಮುತ್ಪನ್ನಾಃ ಸಪ್ತ ಮಾನಸಾಃ। ಪುತ್ರತ್ವೇ ಕಲ್ಪಿತಾಶ್ಚೈವ ತನ್ನೋ ನಿಗದ ಸತ್ತಮ। ತತೋಽಬ್ರವೀನ್ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸೂತ ಪೌರಾಣಿಕಃ ಶುಭಮ್ ।। ೪.

ಹಳೆಯ ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಏಳು ಮಾನಸ ಪುತ್ರರು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದರು ಮತ್ತು ಪುತ್ರರೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು ಮಹಾನुभಾವನೆ; ಆಗ ಪುರಾಣ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸೂತನು ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಕಥಂ ಸಪ್ತರ್ಷಯಃ ಸಿದ್ಧಾ ಯೇ ವೈ ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವೇಽನ್ತರೇ। ಮನ್ವನ್ತರಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಪುನರ್ವೈವಸ್ವತಂ ಕಿಲ ।। ೪.

ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸಿದ್ಧರಾದ ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಹೇಗೆ ಮತ್ತೆ ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು ಎಂದು ತಿಳಿಸು.

ಭವಾಭಿಶಾಪಾತ್ಸಂವಿದ್ಧಾ ಹ್ಯಪ್ರಾಪ್ತಾಸ್ತೇ ತದಾ ತಪಃ। ಉಪಪನ್ನಾ ಜನೇ ಲೋಕೇ ಸಕೃದಾಗಾಮಿನಸ್ತು ತೇ ।। ೪.

ಭವನ ಶಾಪದಿಂದ ಅವರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದವರಾಗಿ ಜನರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಊಚುಃ ಸರ್ವೇ ತತೋಽನ್ಯೋನ್ಯಂ ಜನಲೋಕೇ ಮಹರ್ಷಯಃ। ಊಚುರೇವ ಮಹಾಭಾಗಾ ವಾರುಣೇ ವಿತತೇ ಕ್ರತೌ ।। ೪.

ಆಗ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು; ಅವರೇ ಮಹಾಭಾಗರು ವರుణನ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳಿದರು.

ಸರ್ವೇ ವಯಂ ಪ್ರಸೂಯಾಮಶ್ಚಾಕ್ಷುಷಸ್ಯಾನ್ತರೇ ಮನೋಃ। ಪಿತಾಮಹಾತ್ಮಜಾಃ ಸರ್ವೇ ತತಃ ಶ್ರೇಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೪.

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹನ ಪುತ್ರರಾಗಿ ಹುಟ್ಟೋಣ; ಇದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶುಭವಾಗುವುದು.

ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವೇಽನ್ತರೇ ಶಪ್ತಾಃ ಸಪ್ತಾರ್ಥಂ ತೇ ಭವೇನ ತು। ಜಜ್ಞಿರೇ ವೈ ಪುನಸ್ತೇ ಹ ಜನಲೋಕಾದ್ದಿವಂ ಗತಾ ।। ೪.

ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಭವನು ಏಳರಿಗಾಗಿ ಶಾಪಿಸಿದನು; ನಂತರ ಅವರು ಪುನಃ ಜನರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಜನಲೋಕದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ದೇವಸ್ಯ ಮಹತೋ ಯಜ್ಞೇ ವಾರುಣೀಂ ಬಿಭ್ರತಸ್ತನುಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಜುಹ್ವತಃ ಶುಕ್ರಮಗ್ನೌ ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಜೇಪ್ಸಯಾ। ಋಷಯೋ ಜಜ್ಞಿರೇ ಪೂರ್ವಂ ದ್ವಿತೀಯಮಿತಿ ನಃ ಶ್ರುತಮ್ ।। ೪.

ದೇವರ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಅವನು ವಾರುಣೀ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಶುುದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಮೊದಲಿಗೆ ಋಷಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದರು — ಇದನ್ನು ನಾವು ಎರಡನೇ ಸೃಷ್ಟಿಯೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ಭೃಗುರಙ್ಗಿರಾ ಮರೀಚಿಃ ಪುಲಸ್ತ್ಯಃ ಪುಲಹಃ ಕ್ರತುಃ। ಅತ್ರಿಶ್ಚೈವ ವಸಿಷ್ಠಶ್ಚ ಅಷ್ಟೌ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಾಃ ।। ೪.

ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಾ, ಮರೀಚಿ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು, ಅತ್ರಿ ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠ — ಈ ಎಂಟು ಜನರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು.

ತಥಾಸ್ಯ ವಿತತೇ ಯಜ್ಞೇ ದೇವಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಮಾಗತಾಃ। ಯಜ್ಞಾಙ್ಗಾನಿ ಚ ಸರ್ವಾಣಿ ವಷಟ್ಕಾರಶ್ಚ ಮೂರ್ತಿಮಾನ್ ।। ೪.

ಅವನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡಿದ್ದರು; ಯಜ್ಞದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳು ಮತ್ತು ರೂಪಧಾರಿ ವಷಟ್ಕಾರವೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು.

ಮೂರ್ತ್ತಿಮನ್ತಿ ಚ ಸಾಮಾನಿ ಯಜೂಂಷಿ ಚ ಸಹಸ್ರಶಃ। ಋಗ್ವೇದ ಶ್ಚಾಭವತ್ತತ್ರ ಪದಕ್ರಮವಿಭೂಷಿತಃ ।। ೪.

ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಗಳ ಸಮವೇದ ಮತ್ತು ಯಜುರ್ವೇದಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದ್ದವು; ಪದಕ್ರಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಋಗ್ವೇದವೂ ಉದಯವಾಯಿತು.