ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಈಷಿಕಾಸ್ತಮ್ಬಮಾಸಾದ್ಯ ಜ್ವಲನ್ತಮಿವ ಪಾವಕಮ್। ಜಾತಮಾತ್ರೋಽಥ ಭಗವಾನ್ ದೇವಾನಾಮಾಕ್ಷಿಪದ್ವಪುಃ ।। ೨೮.

ಅವನು ಇಷಿಕಾಸ್ತಂಭವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿ, ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರನ್ನಾಗಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ತತಃ ಸಂಶಯಮಾಪನ್ನಾಸ್ತಾರಾಮಕಥಯನ್ ಸುರಾಃ। ಸತ್ಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಸುತಃ ಕಸ್ಯ ಸೋಮಸ್ಯಾಥ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ ।। ೨೮.

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಸಂಶಯದಿಂದ ತಾರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು: 'ನಿಜವನ್ನು ಹೇಳು, ಈ ಮಗನು ಸೋಮನವರಾ ಅಥವಾ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯವರಾ?' ಎಂದು.

ಹ್ರೀಯಮಾಣಾ ಯದಾ ದೇವಾನ್ನಾಹ ಸಾ ಸಾಧ್ವಸಾಧು ವಾ । ತದಾ ತಾಂ ಶಪ್ತುಮಾರಬ್ಧಃ ಕುಮಾರೋ ದಸ್ಯುಹನ್ತಮಃ ।। ೨೮.

ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ಲಜ್ಜೆಪಟ್ಟು, ಅವಳು ಇದು ಯೋಗ್ಯವೋ ಅಯೋಗ್ಯವೋ ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಗನು ಅವಳನ್ನು ಶಪಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಸನ್ನಿವಾರ್ಯ ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಾರಾಂ ಚನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸಂಶಯಃ। ಯದತ್ರ ತಥ್ಯನ್ತದ್‌ಬ್ರೂಹಿ ತಾರೇ ಕಸ್ಯ ಸುತಸ್ತ್ವಯಮ್ ।। ೨೮.

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತಾರೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ತಾರೇ, ನಿಜವನ್ನು ಹೇಳು, ಈ ಮಗನು ಸೋಮನವರೋ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರೋ?' ಎಂದು.

ಸಾ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರುವಾಚೇದಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ವರದಂ ಪ್ರಭುಮ್। ಸೋಮಸ್ಯೇತಿ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಕುಮಾರನ್ದಸ್ಯುಹನ್ತಮಮ್ ।। ೨೮.

ಅವಳು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ವರಪ್ರದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಈ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮನು ಸೋಮನ ಮಗನು' ಎಂದು.

ತತಃ ಸ ತಮುಪಾಘಾಯ ಸೋಮೋ ದಾತಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ। ಬುಧ ಇತ್ಯಕರೋನ್ನಾಮ ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ।। ೨೮.

ಆಗ ಸೋಮನು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ರಕ್ಷಕನಾದ ದೇವತೆ, ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿಕೊಂಡನು. ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಗನಿಗೆ 'ಬುಧ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನಿಟ್ಟನು.

ಪ್ರತಿಪೂರ್ವ್ವಞ್ಚ ಗಮನೇ ಸಮಭ್ಯುತ್ತಿಷ್ಠತೇ ಬುಧೈಃ। ಉತ್ಪಾದಯಾಮಾಸ ತದಾ ಪುತ್ರಂ ವೈ ರಾಜಪುತ್ರಿಕಾ ।। ೨೮.

ಅವರ ಸಂಯೋಗದ ವೇಳೆ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯು ಬುಧನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಬಭೂವೈಲಃ ಪುರೂರವಾಃ । ಉರ್ವಶ್ಯಾಂ ಜಜ್ಞಿರೇ ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಾಃ ಷಟ್ ಸುಮಹೌಜಸಃ ।। ೨೮.

ಆ ಮಗನು ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಪುರುರವನು. ಅವನು ಉರ್ವಶಿಯಿಂದ ಆರು ಜನ ಬಲಶಾಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಪ್ರಸಹ್ಯ ಧರ್ಷಿತಸ್ತತ್ರ ವಿವಶೋ ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮಣಾ । ತತೋ ಯಕ್ಷ್ಮಾಭಿಭೂತಸ್ತು ಸೋಮಃ ಪ್ರಕ್ಷೀಣಮಣ್ಡಲಃ । ಜಗಾಮ ಶರಣಾಯಾಥ ಪಿತರಂ ಸೋಽತ್ರಿಮೇವ ತು ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿ ಸೋಮನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಪಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ, ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮ ಎಂಬ ರೋಗದಿಂದ ಬಾಧಿತನಾಗಿ, ತನ್ನ ವಲಯ ಕುಗ್ಗಿ ಹೋದಾಗ, ತಂದೆ ಅತ್ರಿಯವರ ಶರಣು ಹೋದನು.

ತಸ್ಯ ತತ್ಪಾಪಶಮನಂ ಚಕಾರಾತ್ರಿರ್ಮಹಾಯಶಾಃ। ಸ ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮಣಾ ಮುಕ್ತಃ ಶ್ರಿಯಾ ಜಜ್ವಾಲ ಸರ್ವ್ವಶಃ ।। ೨೮.

ಅತ್ರಿಯವರು ಅವನ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದರು. ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮ ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಸೋಮನು, ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಏತತ್ಸೋಮಸ್ಯ ವೈ ಜನ್ಮ ಕೀರ್ತ್ತಿತಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ। ವಂಶನ್ತಸ್ಯ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಕೀರ್ತ್ಯಮಾನಂ ನಿಬೋಧತ ।। ೨೮.

ಸೋಮನ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಈಗ ಹೇಳಿದೆವು, ಮಹಾನ್ ದ್ವಿಜರೆ, ಈಗ ಅವನ ವಂಶವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.

ಧನ್ಯಮಾರೋಗ್ಯಮಾಯುಷ್ಯಂ ಪುಣ್ಯಂ ಕಲ್ಮಷಶೋಧನಮ್। ಸೋಮಸ್ಯ ಜನ್ಮ ಶ್ರುತ್ವೈವ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ।। ೨೮.

ಸೋಮನ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಧನ್ಯತೆ, ಆರೋಗ್ಯ, ಆಯುಷ್ಯ, ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪ ಪರಿಹಾರ—all ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಸೂತ ಉವಾಚ ।। ಸೋಮಸ್ಯ ತು ಬುಧಃ ಪುತ್ರೋ ಬುಧಸ್ಯ ತು ಪುರೂರವಾಃ। ತೇಜಸ್ವೀ ದಾನಶೀಲಶ್ಚ ಯಜ್ವಾ ವಿಪುಲದಕ್ಷಿಣಃ ।। ೨೯.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಸೋಮನಿಗೆ ಬುಧನು ಮಗನಾಗಿದ್ದನು, ಬುಧನಿಗೆ ಪುರುರವನು ಮಗನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನೂ, ದಾನಶೀಲನೂ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನೂ, ಬಹಳ ದಾನ ನೀಡುವವನೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ಬ್ರಹ್ಮವಾದೀ ಪರಾಕ್ರಾನ್ತಃ ಶತ್ರುಭಿರ್ಯುಧಿ ದುರ್ಜಯಃ। ಆಹರ್ತ್ತಾ ಚಾಗ್ನಿಹೋತ್ರಸ್ಯ ಯಜ್ವನಾಞ್ಚ ದದೌ ಮಹೀಮ್ ।। ೨೯.

ಅವನು ವೇದಜ್ಞಾನಿಯೂ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಜಯಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಕಾರರಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಸತ್ಯವಾಕ್ ಕರ್ಮ್ಮಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ಕಾನ್ತಃ ಸಂವೃತಮೈಥುನಃ। ಅತೀವ ಪುತ್ರೋ ಲೋಕೇಷು ರೂಪೇಣಾಪ್ರತಿಮೋಽಭವತ್ ।। ೨೯.

ಅವನು ಸದಾ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನು, ಆಕರ್ಷಕನೂ, ಸಂಯಮಶೀಲನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಮಗನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಹೋಲಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದನು.

ತಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಂ ದಾನ್ತಂ ಧರ್ಮಜ್ಞಂ ಸತ್ಯವಾದಿನಮ್। ಉರ್ವಶೀ ವರಯಾಮಾಸ ಹಿತ್ವಾ ಮಾನಂ ಯಶಸ್ವಿನೀ ।। ೨೯.

ಅವನಂತಹ ವೇದಜ್ಞಾನಿ, ದಮನಶೀಲ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಸತ್ಯವಂತನನ್ನು ಉರ್ವಶಿ ತನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆ ಬಿಟ್ಟು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ತಯಾ ಸಹಾವಸದ್ರಾಜಾ ದಶವರ್ಷಾಣಿ ಚಾಷ್ಟ ಚ। ಸಪ್ತ ಷಟ್ ಸಪ್ತ ಚಾಷ್ಟೌ ಚ ದಶ ಚಾಷ್ಟೌ ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್ ।। ೨೯.

ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ಆ ರಾಜನು ಹತ್ತು ವರ್ಷ, ಎಂಟು ವರ್ಷ, ಏಳು, ಆರು, ಏಳು, ಎಂಟು, ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಶಕ್ತಿಯುತನಾಗಿ ಕಳೆದನು.

ವನೇ ಚೈತ್ರರಥೇ ರಮ್ಯೇ ತಥಾ ಮನ್ದಾಕಿನೀತಟೇ। ಅಲಕಾಯಾಂ ವಿಶಾಲಾಯಾಂ ನನ್ದನೇ ಚ ವನೋತ್ತಮೇ ।। ೨೯.

ಚೈತ್ರರಥ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಂದಾಕಿನಿ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಅಲಕಾ, ವಿಶಾಲಾ ಮತ್ತು ನಂದನ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ವಾಸವಿದ್ದರು.

ಗನ್ಧಮಾದನಪಾದೇಷು ಮೇರುಶ್ರೃಙ್ಗೇ ನಗೋತ್ತಮೇ। ಉತ್ತರಾಂಶ್ಚ ಕುರೂನ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕಲಾಪಗ್ರಾಮಮೇವ ಚ ।। ೨೯.

ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ, ಮೇರುಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರ ಕುರು ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಕಲಾಪ ಎಂಬ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಹೋದರು.

ಏತೇಷು ವನಸುಖ್ಯೇಷು ಸುರೈರಾಚರಿತೇಷು ಚ। ಉರ್ವಶ್ಯಾ ಸಹಿತೋ ರಾಜಾ ರೇಮೇ ಪರಮಯಾ ಮುದಾ ।। ೨೯.

ಈ ಸುಂದರವಾದ, ದೇವತೆಗಳು ಸಂಚರಿಸುವ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ಉರ್ವಶಿಯ ಜೊತೆ ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಋಷಯ ಊಚುಃ।। ಗನ್ಧರ್ವಾ ಚೋರ್ವಶೀ ದೇವೀ ರಾಜಾನಂ ಮಾನುಷಂ ಕಥಮ್। ದೇವಾನುತ್ಸೃಜ್ಯ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾ ತನ್ನೋ ಬ್ರೂಹಿ ಬಹುಶ್ರುತ ।। ೨೯.

ಋಷಿಗಳು ಕೇಳಿದರು: ಗಂಧರ್ವರೊಳಗಿನ ದೇವತೆ ಉರ್ವಶಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾನವನಾದ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದಳು? ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ.

ಸೂತ ಉವಾಚ।। ಬ್ರಹ್ಮಶಾಪಾಭಿಭೂತಾ ಸಾ ಮಾನುಷಂ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಾ। ಐಲಂ ತು ತಂ ವರಾರೋಹಾ ಸಮಯೇನ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ ।। ೨೯.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಹ್ಮನ ಶಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ಅವಳು ಮಾನವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದುಕೊಂಡಳು. ಆ ಸುಂದರ ಉರ್ವಶಿ, ಕೆಲವು ನಿಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಐಲನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.

ಆತ್ಮನಃ ಶಾಪಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಂ ನಿಯಮಂ ಸಾ ಚಕಾರ ತು । ಅನಗ್ನದರ್ಶನಞ್ಚೈವ ಅಕಾಮಾತ ಸಹ ಮೈಥುನಮ್ ।। ೨೯.

ತಾನು ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಲು, ಅವಳು ಎರಡು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಳು: ಅಗ್ನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಬಾರದು, ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಇಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಂಸರ್ಗ ಮಾಡಬಾರದು.

ದ್ವೌ ಮೇಷೌ ಶಯನಾಭ್ಯಾಶೇ ಸ ತಾವದ್ ವ್ಯವತಿಷ್ಠತೇ। ಘೃತಮಾತ್ರಂ ತಥಾಹಾರಃ ಕಾಲಮೇಕನ್ತು ಪಾರ್ಥಿವ ।। ೨೯.

ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಎರಡು ಕುರಿಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಊಟಕ್ಕೂ ತುಪ್ಪದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನಬೇಕು ಎಂದು ಕಾಲವನ್ನು ನಿಗದಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ, ರಾಜನೇ.

ಯದ್ಯೇಷ ಸಮಯೋ ರಾಜನ್ ಯಾವತ್ಕಾಲಞ್ಚ ತೇ ದೃಢಮ್। ತಾವತ್ಕಾಲನ್ತು ವತ್ಸ್ಯಾಮಿ ಏಷ ನಃ ಸಮಯಃ ಕೃತಃ ।। ೨೯.

ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ನೀನು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಆ ಅವಧಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಒಪ್ಪಂದ.

ತಸ್ಯಾಸ್ತಂ ಸಮಯಂ ಸರ್ವಂ ಸ ರಾಜಾ ಪರ್ಯಪಾಲಯತ್। ಏವಂ ಸಾ ಚಾವಸತ್ ತಸ್ಮಿನ್ ಪುರೂರವಸಿ ಭಾಮಿನೀ ।। ೨೯.

ಆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಆ ರಾಜನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿದನು. ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯಾದ ಮಹಿಳೆ ಪುರೂರವನು ಜೊತೆ ವಾಸವಾಯಿತು.

ವರ್ಷಾಣ್ಯಥ ಚತುಃಷಷ್ಟಿಂ ತದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶಾಪಮೋಹಿತಾ। ಉರ್ವಶೀ ಮಾನುಷಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಗನ್ಧರ್ವ್ವಾ ಶ್ಚಿನ್ತಯಾನ್ವಿತಾಃ ।। ೨೯.

ಅವಳಿಗೆ ಶಾಪದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮಂಕಾಗಿದ್ದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಉರ್ವಶಿ ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ಮಾನವನಾಗಿ ಬದುಕಿದಳು. ಗಂಧರ್ವರು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.

ಗನ್ಧರ್ವ್ವಾ ಊಚುಃ। ಚಿನ್ತಯಧ್ವಂ ಮಹಾಭಾಗಾ ಯಥಾ ಸಾ ತು ವರಾಙ್ಗನಾ। ಆಗಚ್ಛೇತ್ತು ಪುನರ್ದ್ದೇವಾನುರ್ವಶೀ ಸ್ವರ್ಗಭೂಷಣಾ ।। ೨೯.

ಗಂಧರ್ವರು ಹೇಳಿದರು: 'ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರೆ, ಆ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಉರ್ವಶಿ, ಸ್ವರ್ಗದ ಆಭರಣ, ಮತ್ತೆ ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿರಿ.'

ತತೋ ವಿಶ್ವಾವಸುರ್ನಾಮ ತತ್ರಾಹ ವದತಾಂ ವರಃ। ತಯಾ ತು ಸಮಯಸ್ತತ್ರ ಕ್ರಿಯಮಾಣೋ ಮತೋಽನಘಃ ।। ೨೯.

ಆಗ ವಿಶ್ವಾವಸು ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಗಂಧರ್ವನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಅವಳ ಜೊತೆ ಒಪ್ಪಂದವಾಯಿತು, ಅದು ದೋಷವಿಲ್ಲದದ್ದಾಗಿದೆ.'