ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಸ ತಾಭ್ಯಃ ಸಹಸೈವಾಥ ದಿಗ್ಭ್ಯೋ ಗರ್ಭಃ ಪ್ರಭಾನ್ವಿತಃ। ಯಥಾವಭಾಸಯಂಲ್ಲೋಕಾಞ್ಝೀತಾಂಶುಃ ಸರ್ವಭಾವನಃ ।। ೨೮.

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಗರ್ಭವು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಹೊರಟು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶ ಹರಡುತ್ತಾ ಹೊರಟಿತು.

ಯದಾ ನ ಧಾರಣೇ ಶಕ್ತಾಸ್ತಸ್ಯ ಗರ್ಭಸ್ಯ ತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ। ತತಃ ಸ ತಾಭಿಃ ಶೀತಾಂಶುರ್ನಿಪಪಾತ ವಸುನ್ಧರಾಮ್ ।। ೨೮.

ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ತಾಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಾಗ, ಅವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ಪತನ್ತಂ ಸೋಮಮಾಲೋಕ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ। ರಥಮಾರೋಪಯಾಮಾಸ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ ।। ೨೮.

ಚಂದ್ರನು ಬಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿದನು.

ಸ ಹಿ ದೇವಮಯೋ ವಿಪ್ರಾ ಧರ್ಮ್ಮಾರ್ಥೀ ಸತ್ಯಸಙ್ಗರಃ। ಯುಕ್ತೋ ವಾಜಿಸಹಸ್ರೇಣ ಸಿತೇನೇತಿ ಹಿ ನಃ ಶ್ರುತಮ್ ।। ೨೮.

ಆ ರಥವು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುವದು, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ಸಾವಿರ ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ತಸ್ಮಿನ್ನಿಪತಿತೇ ದೇವಾಃ ಪುತ್ರೇಽತ್ರೇಃ ಪರಮಾತ್ಮನಿ। ತುಷ್ಟುವುರ್ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪುತ್ರಾಃ ಮಾನಸಾಃ ಸಪ್ತ ವಿಶ್ರುತಾಃ ।। ೨೮.

ಅವನು ಬಿದ್ದಾಗ, ದೇವತೆಗಳು—ಬ್ರಹ್ಮನ ಹೆಸರಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಏಳು ಪುತ್ರರು—ಅತ್ರಿಯ ಪುತ್ರನನ್ನು, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ತತ್ರೈವಾಙ್ಗಿರಸಸ್ತಸ್ಯ ಭೃಗೋಶ್ಚೈವಾತ್ಮಜಸ್ತಥಾ। ಋಗ್ಭಿರ್ಯಜುರ್ಭಿರ್ಬಹುಭಿರಥರ್ವಾಙ್ಗಿರಸೈರಪಿ ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂಗಿರಸನು ಮತ್ತು ಭೃಗುಮುನಿಯ ಪುತ್ರನು, ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಅಥರ್ವವೇದದ ಅನೇಕ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದರು.

ತತಃ ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನಸ್ಯ ತೇಜಃ ಸೋಮಸ್ಯ ಭಾಸ್ವತಃ। ಆಪ್ಯಾಯಮಾನಂ ಲೋಕಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ ಭಾವಯಾಮಾಸ ಸರ್ವ್ವಶಃ ।। ೨೮.

ಅಂದು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪೋಷಿಸಿತು.

ಸಮೇನ ರಥಮುಖ್ಯೇನ ಸಾಗರಾನ್ತಾಂ ವಸುನ್ಧರಾಮ್। ತ್ರಿಃಸಪ್ತಕೃತ್ವೋ ವಿಪುಲ ಶ್ಚಕಾರಾಭಿಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್ ।। ೨೮.

ಆ ಮುಖ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಸಮುದ್ರದ ಅಂಚುವರೆಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು ಬಾರಿ ದೊಡ್ಡ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದನು.

ತಸ್ಯ ಯಚ್ಚಾಪಿ ತತ್ತೇಜಃ ಪೃಥಿವೀಮನ್ವಪದ್ಯತ। ಓಷಧ್ಯಸ್ತಾಃ ಸಮುದ್ಭೂತಾಸ್ತೇಜಸಾ ಸಂಜ್ವಲನ್ತ್ಯುತ ।। ೨೮.

ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ಭೂಮಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅದರಿಂದ ಸಸ್ಯಗಳು ಹುಟ್ಟಿ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿವೆ.

ತಾಭಿರ್ಧಾರ್ಯತ್ಯಯಂ ಲೋಕಾನ್ ಪ್ರಜಾಶ್ಚಾಪಿ ಚತುರ್ವಿಧಾಃ। ಪೋಷ್ಟಾ ಹಿ ಭಗವಾನ್ ಸೋಮೋ ಜಗತೋ ಹಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ।। ೨೮.

ಆ ಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ಈ ಲೋಕ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳು ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಭಗವಾನ್ ಚಂದ್ರನು ಜಗತ್ತಿನ ಪೋಷಕನು ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ.

ಸ ಲಬ್ಧತೇಜಾಸ್ತಪಸಾ ಸಂಸ್ತವೈಸ್ತೈಶ್ಚ ಕರ್ಮ್ಮಭಿಃ। ತಪಸ್ತೇಪೇ ಮಹಾಭಾಗಃ ಪಝಾನಾಂ ದಶತೀರ್ದಶ ।। ೨೮.

ಅವನಿಗೆ ತಪಸ್ಸು, ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಆ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ತೇಜಸ್ಸು ದೊರಕಿತು. ಮಹಾತ್ಮನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣಾ ಯಾ ದೇವ್ಯೋ ಧಾರಯನ್ತ್ಯಾತ್ಮನಾ ಜಗತ್। ವಿಭುಸ್ತಾಸಾಮ್ಭವೇತ್ಸೋಮಃ ಪ್ರಖ್ಯಾತಃ ಸ್ವೇನ ಕರ್ಮ್ಮಣಾ ।। ೨೮.

ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣೆಯಾದ ಆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ತತಸ್ತಸ್ಮೈ ದದೌ ರಾಜ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂ ವರಃ। ಬೀಜೌಷಧಿಷು ವಿಪ್ರಾಣಾಮಪಾಞ್ಚ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ ।। ೨೮.

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅವನಿಗೆ ಬೀಜ, ಸಸ್ಯ, ನೀರು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರಿಗೆ ಆಳ್ವಿಕೆ ನೀಡಿದನು.

ಸೋಽಭಿಷಿಕ್ತೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಮಹಾರಾಜ್ಯೇನ ರಾಜರಾಟ್ । ಲೋಕಾನಾಂ ಭಾವಯಾಮಾಸ ಸ್ವಭಾವಾತ್ತಪತಾಂ ವರಃ ।। ೨೮.

ಹೀಗೆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ರಾಜರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದನು.

ಸಪ್ತವಿಂಶತಿರಿನ್ದೋಸ್ತು ದಾಕ್ಷಾಯಣ್ಯೋ ಮಹಾವ್ರತಾಃ। ದದೌ ಪ್ರಾಚೇತಸೋ ದಕ್ಷೋ ನಕ್ಷತ್ರಾಣೀತಿ ಯಾ ವಿದುಃ ।। ೨೮.

ದಕ್ಷನ ಮಹಾವ್ರತಯುತವಾದ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಪ್ರಾಚೇತಸ ದಕ್ಷನು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಅವುಗಳನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ ತತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಹದ್ರಾಜಯಂ ಸೋಮಃ ಸೋಮವತಾಂ ಪ್ರಭುಃ। ಸಮಾಜಜ್ಞೇ ರಾಜಸೂಯಂ ಸಹಸ್ರಶತದಕ್ಷಿಣಮ್ ।। ೨೮.

ಆ ಮಹಾ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದ ಚಂದ್ರನು, ಸೋಮಪಾನಿಗಳಿಗೆ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿರುವವನು, ಸಾವಿರ ಶತ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಶ್ಚೋದ್ಗಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಮೇಯಿವಾನ್। ಸದಸ್ಯಸ್ತತ್ರ ಭಗವಾನ್ ಹರಿರ್ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ । ಸನತ್ಕುಮಾರಪ್ರಮುಖೈರಾದ್ಯೈರ್ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಭಿರ್ವೃತಃ ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನು ಉದ್ಗಾತಾ ಆಗಿದ್ದನು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು, ಭಗವಂತನಾದ ಹರಿನಾರಾಯಣನು ಸದಸ್ಯನಾಗಿ, ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಮುಂತಾದ ಮೊದಲ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು.

ದಕ್ಷಿಣಾಮದದತ್ಸೋಮಸ್ತ್ರೀಲ್ಲೋಁಕಾನಿತಿ ನಃ ಶ್ರುತಮ್। ತೇಭ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಮುಖ್ಯೇಭ್ಯಃ ಸದಸ್ಯೇಭ್ಯಶ್ಚ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ।। ೨೮.

ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆವು, ಸೋಮನು ದಕ್ಷಿಣೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಿಗೂ ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರಿಗೂ ಕೊಟ್ಟನೆಂದು, ದ್ವಿಜರೆ.

ತಂ ಸಿನೀ ಚ ಕುಹೂಶ್ಚೈವ ವಪುಃ ಪುಷ್ಟಿಃ ಪ್ರಭಾವಸುಃ। ಕೀರ್ತ್ತಿರ್ಧೃತಿಶ್ಚ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ಚ ನವ ದೇವ್ಯಃ ಸಿಷೇವಿರೇ ।। ೨೮.

ಸಿನೀ, ಕುಹೂ, ವಪು, ಪುಷ್ಟಿ, ಪ್ರಭಾ, ವಸು, ಕೀರ್ತಿ, ಧೃತಿ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಎಂಬ ಒಂಬತ್ತು ದೇವಿಯರು ಅವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.

ಪ್ರಾಪ್ಯಾವಭೃಥಮವ್ಯಗ್ರಃ ಸರ್ವ್ವದೇವರ್ಷಿಪೂಜಿತಃ। ಅತಿರಾಜಾತಿರಾಜೇನ್ದ್ರೋ ದಶಧಾತಾಪಯದ್ದಿಶಃ ।। ೨೮.

ಅವನು ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ, ರಾಜಾಧಿರಾಜನಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ತದಾ ತತ್ ಪ್ರಾಪ್ಯ ದುಷ್ಪ್ರಾಪಮೈಶ್ವರ್ಯಮೃಷಿಸಂಸ್ತುತಮ್। ಸ ವಿಭ್ರಮಮತಿರ್ವಿಪ್ರಾ ವಿನಯೇ ವಿನಯೋ ಹತಃ ।। ೨೮.

ಆಗ ಆ ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು, ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿಯೂ, ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ದೊರೆತ ಮೇಲೆ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅಸ್ಥಿರವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತು ನಾಶವಾಯಿತು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.

ಸ ಯಾಚ್ಯಮಾನೋ ದೇವೈಶ್ಚ ತಥಾ ದೇವರ್ಷಿಭಿಶ್ಚ ಹ। ನೈವ ವ್ಯಸರ್ಜಯತ್ತಾರಾಂ ತಸ್ಮಾಯಾಙ್ಗಿರಸೇ ತದಾ ।। ೨೮.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ, ಅವನು ತಾರೆಯನ್ನು ಆಂಗಿರಸನಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಉಶನಾಸ್ತಸ್ಯ ಜಗ್ರಾಹ ಪಾರ್ಷ್ಣಿಮಙ್ಗಿರಸೋ ದ್ವಿಜಾಃ। ಸ ಹಿ ಶಿಷ್ಯೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪಿತುಃ ಪೂರ್ವಂ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ ।। ೨೮.

ಉಶನನು ಆಂಗಿರಸನಿಂದ ತಾರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ತಂದೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿದ್ದನು.

ತೇನ ಸ್ನೇಹೇನ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಸ್ತಸ್ಯ ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ। ಪಾರ್ಷ್ಣಿಗ್ರಾಹೋಽಭವದ್ದೇವಃ ಪ್ರಗೃಹ್ಯಾಜಗವನ್ಧನುಃ ।। ೨೮.

ಆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಪರವಾಗಿ ಅವನ ಪಾದವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು.

ತೇನ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಮುಖ್ಯೇಭ್ಯಃ ಪರಮಾಸ್ತ್ರಂ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಉದ್ದಿಶ್ಯ ದೇವಾನುತ್ಸೃಷ್ಟಂ ಯೇನೈಷಾಂ ನಾಶಿತಂ ಯಶಃ ।। ೨೮.

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು, ಅದರಿಂದ ಅವರ ಕೀರ್ತಿ ನಾಶವಾಯಿತು.

ತತ್ರ ತದ್ಯುದ್ಧಮಭವತ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನ್ತಾರಕಾಮಯಮ್। ದೇವಾನಾಂ ದಾನವಾನಾಞ್ಚ ಲೋಕಕ್ಷಯಕರಂ ಮಹತ್ ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿ ತಾರೆಯ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನಡುವೆ ಮಹಾ ಯುದ್ಧವಾಯಿತು, ಅದು ಲೋಕಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

ತತ್ರ ಶಿಷ್ಟಾಸ್ತ್ರಯೋ ದೇವಾಸ್ತುಷಿತಾಶ್ಚೈವ ಯೇ ಸ್ಮೃತಾಃ। ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಶರಣಂ ಜಗ್ಮುರಾದಿದೇವಂ ಪಿತಾಮಹಮ್ ।। ೨೮.

ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಮೂವರು ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ತುಷಿತರು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ಆದಿದೇವನನ್ನೂ ಪಿತಾಮಹನನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.

ತತೋ ನಿವಾರ್ಯೋಶನಸಂ ರುದ್ರಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಞ್ಚ ಶಙ್ಕರಮ್। ದದಾವಾಙ್ಗಿರಸೇ ತಾರಾಂ ಸ್ವಯಮೇವ ಪಿತಾಮಹಃ ।। ೨೮.

ಆಮೇಲೆ ಉಶನನನ್ನೂ ರುದ್ರನನ್ನೂ, ಹಿರಿಯ ಶಂಕರನನ್ನೂ ತಡೆಯಿ, ಪಿತಾಮಹನು ತಾನೇ ತಾರೆಯನ್ನು ಆಂಗಿರಸನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ಅನ್ತರ್ವತ್ನೀಂ ಚ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾರಾನ್ತಾರಾಧಿಪಾನನಾಮ್। ಗರ್ಭಮುತ್ಸೃಜಸೇ ನ ತ್ವಂ ವಿಪ್ರಃ ಪ್ರಾಹ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ ।। ೨೮.

ಆಗ ತಾರೆ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಕ್ಷತ್ರಾಧಿಪತಿಯ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದ ತಾರೆಗೆ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಗರ್ಭವನ್ನು ಬಿಸುಡಬಾರದು' ಎಂದು.